Bursa Büyükşehir Belediye Başkanı Mustafa Bozbey’in yürütülen soruşturmalar kapsamında tutuklanarak görevinden uzaklaştırılması, kent siyasetinde önemli bir kırılma yarattı. Büyükşehir Belediye Meclisi’nin aldığı kararla AK Parti adayı Şahin Biba’nın başkanvekilliğine getirilmesiyle birlikte, yaklaşık 47 yıl sonra Cumhuriyet Halk Partisi’ne geçen belediye yönetimi iki yıl gibi kısa bir sürede yeniden el değiştirmiş oldu. Sürecin arka planına bakıldığında, Nilüfer Belediyesi eski başkanı Turgay Erdem’in cezaevine girdiği dönemde tüm yetkilerin Mustafa Bozbey’de toplanmasına rağmen Bozbey’in uzun süre soruşturma dışında kalması kamuoyunda soru işaretleri doğurmuştu. Ancak bu tablo, müteahhit Emin Adanur’un iddialarıyla birlikte değişti. Adanur’un açıklamaları, özellikle Nilüfer ve genel olarak Bursa’daki inşaat sektörüne dair uzun süredir konuşulan ancak somutlaşmayan birçok iddianın gün yüzüne çıkmasına neden oldu.
Başlangıçta sürecin odağına Turgay Erdem yerleşmiş ve hakkında tutuklu yargılama kararı verilmişti. Ancak ilerleyen süreçte gerek müteahhitlerin beyanları gerekse Erdem’in ifadeleri, soruşturmanın kapsamını genişleterek Mustafa Bozbey’e kadar uzandı. İddialara göre, Erdem’in attığı bazı imzaların Bozbey’in talimatıyla gerçekleştiği öne sürüldü.
Bu noktada dikkat çeken bir diğer unsur ise iddianamede adı geçen müteahhitlerin önemli bir kısmının iktidar partisine yakın isimler olduğu yönündeki iddialardı. Bu durumun, sürece dahil olduğu öne sürülen bazı isimler açısından bir “güvence” algısı oluşturduğu ifade edilse de, ortaya çıkan tablo devlet mekanizmasının uzun vadeli işleyişini bir kez daha hatırlattı: Devlet, süreçleri erteleyebilir; ancak unutmaz.
Bugün gelinen noktada siyasi tartışmaların odağında “hukuk” ve “demokrasi” kavramları yer alıyor. Cumhuriyet Halk Partisi cephesi soruşturmanın siyasi olduğu yönünde eleştiriler getirirken, hukuki açıdan bakıldığında suç isnadı ve zamanaşımı süresi devam eden dosyalarda yargılamanın kaçınılmaz olduğu gerçeği değişmiyor. Bu nedenle sürecin sağlıklı değerlendirilebilmesi için yargının vereceği kararın beklenmesi gerekiyor.
Hukuki boyutun ötesinde, Mustafa Bozbey’in yaklaşık iki yıllık görev süresi de ayrı bir tartışma konusu. Büyük bir beklentiyle göreve gelen Bozbey, güçlü ve uyumlu bir kadro kurmakta zorlanırken, yönetimsel kararlarını yeterince sağlam temellere oturtamadığı da görüldü. Özellikle BUSKİ üzerinden yapılan su indirimi ve sonrasında gelen yüksek oranlı zamlar, kamuoyunda ciddi tepki yarattı. Aynı şekilde, altyapı yatırımlarındaki gecikmeler, ulaşım zamları ve şehir içi trafik sorunlarının artması da yönetimin performansına yönelik eleştirileri güçlendirdi.
Kayapa ve Hasanağa gibi gelişmekte olan bölgelerde beklenen altyapı yatırımlarının gerçekleştirilememesi, istihdam politikalarına yönelik çelişkili iddialar ve hizmetten çok geçmiş yönetimi eleştirmeye odaklanan söylem, Bozbey yönetiminin kamuoyu nezdindeki güvenilirliğini zedeledi. Buna karşın sosyal etkinlikler ve organizasyonların artması, bazı kesimler tarafından olumlu görülse de genel tabloyu değiştirmeye yetmedi.
Öte yandan Bursa’nın uzun vadeli gelişimi açısından kritik öneme sahip olan 1/100 binlik çevre düzeni planının akıbeti de belirsizliğini koruyor. Daha önce de benzer bir planın hayata geçirilememiş olması, kentin stratejik planlama konusundaki kronik sorunlarını gözler önüne seriyor. Oysa Bursa’nın sürdürülebilir büyüme ve sağlıklı kentleşme için bu tür üst ölçekli planlara her zamankinden daha fazla ihtiyacı bulunuyor.
Bursa’da yaşanan bu siyasi ve hukuki süreçler yalnızca aktörleri değil, doğrudan kentin geleceğini etkileyen bir tablo ortaya koyuyor. Yönetim değişiklikleri, soruşturmalar ve tartışmalar arasında kaybolan en önemli unsur ise hizmet üretimi ve kent vizyonu. Bursa’nın bu süreçten ne kadar sürede toparlanacağı ve yeniden istikrarlı bir yönetime kavuşup kavuşamayacağı ise önümüzdeki dönemin en önemli sorularından biri olarak duruyor.
