Dört yıl öncesi… Tarih 21 Kasım 2022… Hem heyecanlıyız, hem de doğrusu biraz kaygılı. Tamam, zaten uzunca bir süredir patronsuz gazetecilik yapıyoruz yapmaya ama bu sefer durum epeyce farklı. Artık yola yeni bir isimle devam etmek durumundayız. Gazetemizin ismini değiştirmemiz gerekiyor. Okur buna nasıl bir tepki verecek, bilmiyoruz. Bilmiyoruz, çünkü alışkanlıkları değiştirmek kolay değil.
En büyük avantajımız hep beraber olmak, kadro aynı. Değişen yalnızca gazetenin adı.
Ama ya olmazsa… Ya okur beklediğimiz ilgiyi göstermezse… Ya bu yolculuk hüsranla sonuçlanırsa… Kaygı duymamak mümkün mü?
Bir yandan da “Niye olmasın ki” diyoruz. Öyle ya, muhabir kadrosu aynı, yazar kadrosu aynı, dağıtım kanalları aynı. Olmaması için bir neden yok.
O küçük kaygı bir süre sonra dağılıyor, çünkü oluyor, gazetemiz aynı temposuyla yola devam ediyor.
Zorlukları yene yene…
Beşinci yıla giriyoruz. Dört yıl önce tüm arkadaşlar elimizi taşın altına koyup Ekonomi Gazetesi olarak yeni bir yolculuğa çıktık. Dört yıl geride kaldı. Zorluklar olmadı mı, elbette oldu. O zorlukları daha çok Gazetemizin Yönetim Kurulu Başkanlığı görevini yürüten sevgili dostum Hakan Güldağ göğüsledi.
Ama sonuçta dört yılı tamamladık. Üstelik bu dört yıl Türkiye ekonomisinin yaşadığı en büyük krizlerden birine denk geldi. O kriz geçip bitti mi, şimdi çok daha farklı bir sürecin içindeyiz. Ama okurlarımızın desteğiyle bu süreci de geride bırakıp nice yıllara ulaşacağımızdan eminiz.
“Sahi patron yok mu?”
Ekonomi Gazetesi olarak yola çıktığımız günler… Başlangıçta en çok şu tür sorulara muhatap olduk:
■ Yeni gazeteniz hayırlı olsun.
■ Çok teşekkür ederiz, eksik olmayın.
■ Gazetenin künyesine bakamadım, patron kim?
■ Yok ki!
■ Nasıl yani?
■ Patron yok, patron çalışanlar, yani bizleriz.
■ Bu nasıl olur!
■ Bu gazete böyle, çalışanlar patron. Yani Ekonomi, gazetecilerin gazetesi. Patron da, muhabir de, köşe yazarı da bizleriz.
■ Patron görünmek istemiyor sanırım, perde gerisinde mi kalmak istiyor?
■ …
İnandırmak o kadar zor ki.
Ulusal çapta yayımlanan bir gazetenin, hem de bir ekonomi gazetesinin belli bir sermaye grubunun desteği olmadan yayın hayatını sürdürdüğüne inandırmak o kadar zor ki.
■ Hayır, patronun öyle perde gerisinde kalmak istemesi gibi bir durum söz konusu değil, patron yok.
Aradan dört yıl geçti, beşinci yıla adım atıyoruz ve o soruya muhatap olduğumuz günler çok geride kaldı.
Çünkü dört yılda görüldü ki; haberleriyle, yorumlarıyla, duruşuyla bu gazete gerçekten özgür, kimseye ya da herhangi birilerine bağlı değil.
İşe dört elle sarılmak
Ekonomi Gazetesi, arkasında bir sermaye grubu olmadan, kendi yağıyla kavrulan bir gazete.
Böyle olunca da tüm çalışanlar olarak işe dört elle sarılma ihtiyacı hissediyor insan.
Bunun örneklerini zaman zaman çok başka sektörlerde de görürüz. Özellikle hizmetler sektöründe çalışanlar bir araya gelerek hem çalışan hem patron kimliğiyle yepyeni bir işletme oluşturup yola devam eder. Çok da başarılı olurlar, çünkü çok çalışmak zorundadırlar.
Bizim durumumuz da biraz öyle…
“Dopdolu bir gazete”
Bu gazetenin yazarı olduğum için daha farklı bir gözle bakmış olabilir ama aldığı emekli maaşı ve harcamasını denkleştirmek dışında ekonomiyle pek ilgisi olmayan sevgili ağabeyim emekli doktor Selahattin Aktaş bir süre önce telefonda konuşurken bayide görüp Ekonomi Gazetesi aldığını söyledi:
“Biliyorsun ben diğer gazeteleri de alırım ama sizin gazetenin içerik olarak böylesine zengin olduğunu doğrusu tahmin etmiyordum. Çok sayıda haber ve yine çok sayıda köşe yazısı var. Doğrusu şaşırdım.”
Gerçekten de öyle. Üstelik hemen her köşe yazısında derin analizler bulmak, reel sektör daha ağırlıklı olmak üzere her konuda detaylı haber okumak mümkün.
★★★
Dört yıl önce bir yolculuğu çıktık ve bu yolculuğu okurlarımızın desteğiyle başarıyla sürdürüyoruz. Daha yürünecek çok yolumuz var; hep birlikte…