Çünkü kurallara uymayanları sürekli affederek, benim gibi vergisini zamanında ödeyen, yükümlülüklerini yerine getiren, yasalara uyan, yönetmeliklerdeki gibi davranan insanları cezalandırıyorsunuz. Çıkardığınız sürekli aflar sebebiyle beni enayi yerine koyuyorsunuz.
Vergi takvimi vardır. Şu tarih son diyerek duyurusu yapılır. Hatta son gün vergi dairelerinin kapılarında veya diğer kanallarda, vergisini zamanında ödeyenlerin kuyruklarına tanık oluruz. Dürüst yurttaşlar, kurumsal şirketler, buna özen gösterir ve affa ihtiyaç duymadan sorumluluklarına uyar.
SİSTEM KURAL DİNLEMEYENLERDEN YANA
Ancak zar zor günü gününe yetiştirdiğin vergin ya da yükümlülüklerin ardından, bir bakıyorsun, “filan vergide son ödeme, şu tarihe kadar uzatıldı” açıklaması… İyi de ben neden kendimi paraladım? Niçin bu kadar titiz davrandım? Kural çiğnemedim de buna uymayanlar uzatmalarla ödüllendirildi?
Bundan 2 önceki Maliye Bakanı, göreve geldiğinin ertesinde şu açıklamayı yapmıştı; “Artık hiç kimse vergi affı beklemesin, son günler uzatılmayacak, herkes zamanından ödeme yapsın zira bir daha ek süre göremeyeceksiniz.” Peki, ne oldu dersiniz? Ertesi gün Başbakan bizzat kendisi uzatıverdi.
İKİ SORU İKİ CEVAP
Aflar işe yarıyor mu?
Kimse vergi ödemek istemediğinden ve çoğu zaten yüksek vergileri denkleştiremediğinden ödeme imkânı bulamayanlar var. Fakat sürekli af çıkarılınca, vergisini zamanında ödeyenler de cayar oldu. Misal şimdi motorlu taşıtlar vergisinin “duble ödemesi” var. İnsanlar şu yaklaşımda; “seçim yaklaşıyor, nasılsa af çıkar, ödeyip enayi olmayayım” Haksız mı? Elbette değil… Zira öyle oluyor…
Bu aflar neden çıkarılıyor?
Bunun 2 sebebi var; birincisi popülizm. Genelde seçim süreçlerinde bu aflar çıkar. Ya tarih uzatılır veya anapara sabit tutulup faizden vazgeçilir. Nitekim şimdi bir yenisi gündemde ve kapsamı tartışılıyor. İkincisi; Maliye, vergi idaresini teknolojinin imkânlarına rağmen beceremiyordur.
not
İMAR AFFEDER DEPREM, DERE, AFET AFFETMEZ
Dikkat edin, ne zaman yaylalarda, kentlerde, kırsalda veya dere yataklarında izinsiz yapılaşma olduğunda, bunu genelde afet zamanları gündeme getiriyoruz. Devlet; dere yatağına gökdelen dikeni affetmekle kalmıyor, zararını dahi tazmin ediyor. Hal böyle olunca dere yatağı, iskân alanı oluveriyor. İmar aflarına dikkat edin. Affettiğiniz uygunsuz inşaat, depremde yıkılıveriyor. Siz affediyorsunuz ama dere affetmiyor, deprem affetmiyor, afet affetmiyor. İyi de hala neden affeder durursunuz? Çünkü affedenler de genelde yasaları çiğneyen, kuralları esnetenlerin ya bizzat kendileri veya “affedersin” diye devletin kapısına dayananların yakınları…
Ezcümle; ben enayi yerine konulmaktan bıktım. Bundan böyle mademki kendiniz gibi yasa kural çiğnemeyenleri affedip duruyorsunuz, o halde ben de vergimi, yükümlülüklerimi yerine getirmeyip, af bekleyen saflarında yerimi alırım. Milletin daha doğrusu bu hükümetin tek enayisi ben miyim?
Bu yaz dikkatimi çeken şu oldu; bir önceki yılda dere yatağında inşa edildiği için selin tahrip ettiği binaların bazıları onarılmış. Hem de kimin parasıyla dersiniz? Elbette senin benim vergilerimle… Göz yuman kim? Ona onarım iznini veren kim? Evet bildiniz; sizi bizi enayi yerine koyan yönetim…
