Hükümetin 100 günü geride kaldı. Her ne kadar iktidar böyle bir muhasebe sunmasa da ilk 100 güne dair karneler, alışkanlık gereği verilir oldu. Medya zaten böyle bir bilanço çıkarma zahmetine girmezken, muhalefet; ilk 100 güne dair vaatleri sıralardı ve şu hükme vardı; “koca bir hiç ile geçti.”
Sahi, öyle mi? Koca bir hiç mi? Bakan Şimşek’in “rasyonele dönmekten başla yol kalmadı” çağrısı ardından atılan adımlar, Merkez Bankası’nın enflasyon tahminini makule taşıması, faiz artışında daha cesur adım atması, sıkı para politikasına dönüş gayreti, heterodoks söylemlerden uzaklaşma filan?
İKTİDAR İLK 100 GÜNDE NE SÖZLER VERMİŞTİ?
* Memurlara 3600 ek gösterge sözü, yine unutuldu. * Öğrencilere ücretsiz internet verilmedi. * Yeni evleneceklere evlilik kredisi verilmedi. * Ev hanımlarına emeklilik hakkı verilmedi. * Bağ-Kur'da emeklilik 7.200 güne indirilmedi. * Gençlere cep, bilgisayarda vergi muafiyeti sözü tutulmadı.”
Doğrudur, bunlar yapılmadı da bunu vatandaş biliyor zaten. Etin dert olduğunu, çarşı pazarın yangın yerine döndüğünü, emeklinin perişanlığını, öğrencilerin umutsuzluğunu ve daha muhalefetin diline gelmese de daha fazlasını… Halk bunu biliyor, durum tespitinden öteye bir şey yok bu listelerde…
İKİ SORU İKİ CEVAP
Muhalefet ne yapmalıydı?
Anası, yavrusu ile muhalefet; halkın derdine derman olmak için çare üretmeliydi. Böyle yazınca da “ne yani emekli maaşını muhalefet mi tayin ediyor?” diye trolleniyoruz. Nitekim troller sadece iktidarın değil muhalefetin de kullandığı karalama enstrümanları… İktidara söylenmek yerine, vatandaşın zaten bildiklerini tekrarlamaz, hükümeti tedbir almaya zorlayacak kampanyalar düzenleyebilirdi. Meclis açılırken halkı rahatlatacak bazı yasal düzenlemeler, ekonomik sıkıntıyı vatandaşın sırtından alacak bir takım öneriler hazırlayıp, 100 günün bilançosunu verirken bu çareleri de önerebilir, tartıştırabilirdi.
Emekli için gayret sarf edilmez mi?
İktidarın emekliyi “sosyal atık” gibi görmesi ve 7,500 liralık maaşa indirgemesi, muhalefetin davası olabilirdi. Emekli, acılarının farkında… Bıçağın kemiğe dayandığını muhalefet temsilcilerinden duyması gerekmiyor. Emekliyi zilletten kurtarmak için toplumsal farkındalık üretilebilir, tıpkı eskisi gibi… Unutmayın ki emekliye bayram ikramiyesi çözümü, muhalefetin gayretiyle sağlanmıştı.
not
MUHALEFET HALKIN SORUNLARINA ALTYAZI GEÇMEKLE YETİNİYOR
Bu başlıktaki sözü Deniz Zeyrek’ten aldım. Halkın sorunlarını zaten her uzatılan mikrofona söylenenlerden biliyoruz. Bunlar bizzat halk seslendirirken, muhalefet olarak bu sözlere altyazı geçmek, gereksiz bir uğraş…
Muhalefet ile zaman zaman ekonomiyi konuşuruz. Her seçim öncesi yinelediğim bir çalışmam var; temel ekonomik sorunlara “muhalefetin alternatifi nedir?” sorusuyla yola çıkar ve iktidar değişikliği halinde yapılacakları belirginleştirmek isterim. Bir yere kadar da işe yarar bu çalışma… En azından farklı çözümler ve alternatif seçenekleri toplumun tartışmasına sunma şansımız olur.
Ana Muhalefetin eski başkanına sormuştum; “özelleştirme, istihdam, yatırım, büyüme gibi alanlarda hükümet şunları şunları öneriyor, sizin alternatif politikalarınız nedir?” diye… Cevap şu olmuştu; “Şeref bey muhalefet olarak bizim alternatif çözüm geliştirmek diye bir yükümlülüğümüz yoktur. Halk, bunlardan bıkacak ve bize gelecek, bizi iktidara taşıyacak.” Fakat olmadı, neden acaba?(!)
