Gerçek; kaçılan değil, buluşulan olmalıdır. Sürekli müjdeyle yönetilen toplumlar, eninde sonunda algoritmalarına sahte veri girmiş sistemlere dönüşür. YZ asla yalanla eğitilmemeli.
Algoritmik çağda müjde üretimi bir iletişim stratejisi değil, bir kaçış planıdır. Gerçek verinin yerine şişirilmiş söylemler koyarsanız; halkın algısı ile gerçeği arasındaki makas büyür, sonunda sistem çöküşe gider. Çünkü her ne kadar “yalan dünyayı dolanır” olsa da gerçek, sonunda sisteme sızar.
Bu yazı; “sürekli alkışla var olmanın” imkânsızlığını, sahte müjde ekonomisinin veri temelli yönetim eksikliğini ve yapay zekâ çağında gerçeğin nasıl kodlanması gerektiğini sorguluyor. Yapay zekâ; veriye dayalı sonuçlar üretir. Ancak veriler manipüle edilirse algoritmalar da yanıltıcı çıktılar üretir.
ALGORİTMALAR VE SAHTE REFAH ÜRETİMİ
Tıpkı ülke ekonomisinin sahte müjdelerle yönetilmeye çalışıldığı durumlar gibi… Eğer bir sistem sürekli alkışa ihtiyaç duyuyorsa, kod tabanı sorunludur. Çünkü sistemlerin sürdürülebilirliği, alkışın desibelinden (ses şiddeti- gürültü ölçü birimi) değil, algoritmanın doğruluğundan beslenir.
Bu bağlamda; veriyle şeffaflık sağlayamayan hiçbir yapı uzun süre güven inşa edemez. Enflasyon çarpıtıldığında, istihdam makyajlandığında, dış kaynak abartıldığında; vatandaş kendi veri kaynağını üretir, kendi gerçeğini kodlar. Bu da sistem için “alternatif gerçeklik ekonomisi” doğması demektir.
2 SORU 2 CEVAP /Algoritmik alkışa dair…
Gerçekle yüzleşmeyen sistem nereye gider?
Yapay zekâ çağında bile bir sistem yalnızca performans verisiyle değil, güven metriğiyle çalışır. Gerçeği erteleyen, yalanı algoritmik estetikleyen yapı; önce güveni, sonra sürdürülebilirliği kaybeder.
Sahte müjdeyle yönetilen toplumda YZ nasıl öğrenir?
Yanıltıcı verilerle beslenen yapay zekâ, gerçek sorunları tanımlayamaz. Karar destek sistemleri, sapmış veriyle çarpık çözümler önerir. Sahte müjdeler, yapay zekânın karar ağaçlarını bozar.
NOT
VERİYLE BİLİŞ, ALKIŞLA ÇÖKÜŞ
Yapay zekâ; "gerçekle biliş" üzerine çalışır. “Müjdeyle yönetim” ise gerçeği ertelemekle meşguldür. TÜİK verisinin güvenilmezliği, kamu borçlarının şeffaf olmayışı, dış kaynak illüzyonları, ertelemenin kodlarıdır. Ne zaman ki sistem gerçekleri paylaşmaya başlar, işte o zaman algoritma doğru çalışır.
YZ LÛGATI
Algoritmik İllüzyon: Gerçeği perdeleyen, veriyle makyajlanmış sahte refah göstergeleri
Alternatif Gerçeklik Ekonomisi: Resmi veriye inanmayan bireyin sosyal-psikolojik alanı
Veri Sapması: Bilinçli ya da sistematik hatalı veri üretimi sonucu algoritmik kararların bozulması
Sistem Yorgunluğu: Sürekli müjde, alkış, coşku ile çalışan yapının tükenmişlik hali