Hazine ve Maliye Bakanlığı’nın Tahsilat Genel Tebliği ile 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanunun 48’inci maddesindeki tecil ve taksitlendirme kapsamında borçlular, başvuruda bulunarak tecil faizinden daha düşük oranda ve taksitlendirerek ödeme yapabilecekler.

İndirimli faiz ve taksitlendirmeden vergi daireleri tarafından takip ve tahsil edilen tüm amme alacakları için yararlanılabilecek. ÖTV ve 2026 yılı gelir veya kurumlar vergisine mahsup edilecek geçici vergi ile bunlara bağlı vergi ziyaı cezaları, gecikme faizleri, gecikme zamları ve bu vergilerin beyannamelerine dair damga vergileri ile gecikme zamları bu Tebliğin kapsamı dışında olacak.

Bundan yararlanmak isteyen mükellefler 31 Ağustos 2026’ya kadar başvuruda bulunacaklar ve ilk ödeme eylül ayında başlayacak. Taksit sayısı işletmenin durumuna, borçlunun hukuki statüsüne göre belirlenecek. Bu sayı 36 aydan 72 aya kadar çıkabilecek. 

Tebliğ yayımlanmadan önce devam edecek tescil edilmiş alacaklar da bu uygulamadan yararlanabilecek. Bunlara da tebliğin yayımından itibaren yüzde 29 tecil faizi uygulanacak.

Bir takvim yılında ikiden fazla taksitin ödenmemesi halinde, tescil bozulacak ve tescile konu olan amme alacağı takip ve tahsil edilecek.

Ticaret Bakanlığı beyaz et sektörüne yönelik yapılan operasyonun ardından bu kez İstanbul’daki marketlere yönelik fahiş fiyat denetimi yaptı. Denetimler sonucunda market işletmelerine 10 milyon 114 bin lira para cezası uygulandı.

Bakanlıktan yapılan açıklamada geçmiş yıllarda beyaz et sektörüne yönelik Bakanlık müfettişleri tarafından gerçekleştirilen kapsamlı incelemelerde Haksız Fiyat Değerlendirme Kurulu tarafından idari yaptırımlar uygulandığı hatırlatıldı.

Yaz mevsimiyle birlikte beyaz ete yönelik tüketici talebinde meydana gelen artışı fırsata çevirmeye yönelik uygulamaların önüne geçilmesi amacıyla yeniden kapsamlı inceleme başlatıldığı belirtilen açıklamada, İstanbul’daki denetimlerin Haksız Fiyat Değerlendirme Kurulu’nun 49’uncu toplantısında ele alındığı bildirildi.

Buna göre fahiş fiyat artışı yaptığı tespit edilen ulusal ve yerel ölçekteki marketlere toplam 10 milyon 114 bin 595 lira idari para cezası uygulandı.

Açıklamada, “Ticaret Bakanlığı olarak; vatandaşlarımızın temel gıda ürünlerine makul fiyatlarla erişiminin temin edilmesi amacıyla, üretimden tüketime uzanan tedarik zincirinin tüm aşamalarında olağan dışı fiyat hareketlerini yakından takip etmeye ve gerekli idari tedbirleri kararlılıkla uygulamaya devam edeceğiz” ifadeleri kullanıldı.

Endeksin güçlü yükseldiği dönemlerde tüm büyük fonların coşkuyla alım yaptığı düşünülebilir. Hiç şüphe yok ki Akbank ve Yapı Kredi gibi lokomotif hisselerin endeksi yukarı taşıması ilgiyi artırır. Bununla birlikte, hisseler yükselirken yabancının 19 hissede payını azaltması, kârlarını nakde çevirmeyi tercih ettiklerini gösteriyor. Astor, Türk Telekom ve Türk Altın hisselerinde yoğun satışlarda bulunan yabancı; Sasa ve Migros’ta sınırlı alımlarla paylarını artırdı. Yapılan işlemler, kârın yeterli görüldüğü hisselerden satıp avantajlı hisselere yöneldiklerini işaret ediyor.

Paylarını azalttıkları hisseler

Geçtiğimiz hafta en yüksek satışı 5,38 puanla Türk Telekom hissesinde gerçekleştiren yabancılar, paylarını %42,58’e indirdi. Arada yukarı atakları olsa da fiyat bir yıldır yatayda dalgalı bir seyir izliyor. Şirket, ilk çeyrekte gelirini %9 esas faaliyet kârını %28 ve dönem sonu kârını %56 büyüttü. Yıl sonunda gelirini %8-9 büyütmeyi öngörüyor. Yabancılar, önceki haftalarda güçlü alım yaptığı Astor’da kâr satışlarını sürdürüyor. Geçtiğimiz hafta 2,56 puanlık satışla paylarını %71,53’e indirdiler. 3 Haziran günü 385,75 TL’ye kadar çıkan fiyat, satışların etkisiyle 265,50 TL’ye kadar geriledi. ABD’den yeni siparişler almaya devam eden firma, son olarak 71,98 milyon dolarlık iş bağladı.

En fazla aldıkları hisse

Bir önceki hafta 2,38 puanlık satış yaptıkları Sasa hissesinde bu defa alım tarafında yer aldılar. Dört gün kademeli alımlarla toplamda 1,68 puanlık artışla paylarını %16,1’e çıkardılar. Zaman zaman paya dönüştürülebilir tahvillerden kaynaklı olarak sermayesini artıran şirketin borsada işlem gören payı artıyor. Son artışla birlikte fiili dolaşımdaki pay oranı %51’e yükseldi.

ZEYNEP'E SOR

AKTİF DEVİR HIZI MI, STOK DEVİR HIZI MI?

Aktif devir hızı; verimlilik, yönetim kalitesi, sermaye kullanımı, geniş perspektif. Amortisman yanılgısı, körlük, detay kaybı, sektör uyumsuzluğu. Stok devir hızı; talep göstergesi, maliyet kontrolü, risk kalkanı, likidite gücü. Yok satma riski, kapsam darlığı, uyumsuzluk, sapma, iskonto kaybı.

Hollanda’da açılım yaparak yeni bir depoyla sevkiyatları hızlandırmayı hedefliyor

Gersan’ın Hollanda’daki şirketi satışlarını ve ihracat gelirini ne kadar büyütür? ● Ömer Demirci

Ömer; Gersan Elektrik, Avrupa operasyonlarını tek elden yönetmek amacıyla Hollanda'da %100 bağlı ortaklığı olan Gersan Electric şirketinin kuruluşunu tamamladı. Yeni iştirakin Avrupa satışlarını ve ihracat gelirlerini rakamsal olarak ne kadar artıracağına dair açıklamada somut bir hedef veya ciro tahmini yer almıyor. Ancak şirketin temel stratejisi belli; Hollanda'da yeni lojistik depo ile kıta genelindeki sevkiyatları hızlandırmak ve bayi ağını daha verimli yönetmek istiyor. Şu an için ihracat hacmini büyütecek altyapıyı inşa etmekle meşgul.

İlk çeyrekteki ivmesini koruması halinde cirodaki hedefini aşması şaşırtıcı olmaz

Borusan Boru’nun açıkladığı yıl sonu hedefini gerçekleştirmesi mümkün mü? ● Hakan Tercan

Hakan; Borusan Boru, yıl sonu için yatırımcılarına 2,1 ile 2,3 milyar dolar bandında bir gelir hedefi açıkladı. Yılın ilk çeyrek satışları, %32 artarak 421,7 milyon dolar seviyesinde gerçekleşti. Firmanın 2 ve 3. Dönemlerde mevsime bağlı olarak satışlarında daha fazla bir satış performansı gerçekleştiği nazara alındığında ilk çeyrek artış hızının daha da yükselmesi olası. 2025 sonunda 1,8 milyar dolarlık gelir elde ettiği nazara alındığında yıl sonunda toplamda %15’lik artış hızı şirketin 2,1 milyar dolarlık alt sınıra ulaşabilmesi için yeterli olacak.

YATIRIM FONLARI

PUC fonu kısa vadeli yatırım araçlarına yönelerek yıllık %49 getiri sağladı

Ak Portföy’ün yönetimindeki Birinci Kısa Vadeli Serbest (TL) Fon (PUC), istikrarlı yükselişi ile yatırımcısına güvenli bir getiri olanağı sağlıyor. Nisandan itibaren yatırımcı ilgisinde sınırlı başlayan uzaklaşma haziranın ilk iki haftasındaki 408,7 milyon TL’ye varan nakit çıkışı ile kopuş yaşadı. Çıkan nakitle birlikte fonun büyüklüğü 782,7 milyon TL’ye gerilerken yatırımcı sayısı 773 seviyesinde. PUC’un stratejisi, TL varlıklara yatırım yaparak portföy değerini artırmak üzerine kurulu. Portföyün ağırlığının %46,78’i özel sektör tahvili, %18,43’ü varlığa dayalı menkul kıymet ve %16,09’u finansman bonosundan oluşuyor. Anaparasını korumayı önceliklendiren yatırımcı profiline hitap ediyor. Son bir yılda %49,18 kazandıran portföy, kısa vadeli fonların ortalaması olan %45,44’ün üzerine çıktı.

TAHVİL

Koray GYO, piyasadan %53,59 bileşik faizle 230 milyon TL borçlandı

Koray GYO, 12.06.2026 vade başlangıç tarihli finansman bonosu ihracını tamamladı. Toplam tutarı 230.000.000 TL olan bononun yıllık basit faizi %46, bileşik faizi %53,59 olarak belirlendi. 117 gün vadeli ve tek kupon ödemeli bono, 07.10.2026 tarihinde itfa edilecek. Kupona isabet eden faiz oranı %14,75 düzeyinde. 12 Haziran itibarıyla TLREF %39,99 seviyesinde bulunuyor. Buna göre Koray GYO’nun verdiği %46 basit faiz, TLREF’in yaklaşık 6,01 puan üzerinde yer alıyor. Şirketin belirlediği oran, piyasa koşullarıyla kıyaslandığında yatırımcı açısından makul bir getiri seviyesi olarak değerlendirilebilir. Bunun yanı sıra ihraç, şirketin kısa vadeli finansman ihtiyacını destekleyecek. Bono, piyasada TRFKRYGE2618 ISIN kodu ile işlem görecek.

ŞİRKET PANOSU

Şirket haberlerinde bugün önemli ne var?

EFOR YATIRIM

Dolaylı bağlı iştiraki farklı sektörlere yaptığı satışla performansını artırdı

Efor Yatırım, dolaylı bağlı ortaklığı Efor Global Madencilik'in nisan, mayıs ve haziran aylarını kapsayan dönemde katı yakıt satışlarında güçlü bir performans sergilediğini duyurdu. Bu süreçte çay sanayisi, çimento ve yalıtım sektörlerine 74 bin ton katı yakıt satışı yapıldığını ve elde edilen konsolide cironun da 507,57 milyon TL’ye ulaştığını belirtti. Şirket, enerji hammaddesi tedariki alanındaki pazar payını farklı sanayi kollarına yayarak büyütme yoluna gidiyor. Madencilik ve yakıt tedariki sektörlerinde satışları çeşitlendirmek riskleri dağıtan bir yaklaşım.

BÜLBÜLOĞLU VİNÇ

Yıllık gelirin yaklaşık %3'ü seviyesinde yeni sipariş aldı. Teslimat son çeyrekte

Bülbüloğlu Vinç, yurt içinde faaliyet gösteren bir firmayla toplam 22 adet vincin imalatı ve teslimatı konusunda 1,93 milyon euroya anlaşmaya vardı. Makinelerin üretim ve teslimatının yılın son çeyreğinde tamamlanması planlanıyor. Tutar yıllık gelirinin %2,97’sine denk geliyor. Bülbüloğlu Vinç, ağır sanayi makineleri üretimindeki üretim hattını önemli bir siparişle destekleme imkanı bulurken, yıl içinde bugüne kadar açıklanan yeni işler yıllık gelirin %32,7’si seviyesinde. Firma, yılın ilk çeyreğinde gelirini %65 büyütürken dönem sonunda 108,9 milyon TL zarar yazdı.

HAREKET PROJE TAŞIMACILIĞI

Yurt içi projeler kapsamında 4,1 milyon dolarlık lojistik sözleşmesi imzaladı

Hareket Proje Taşımacılığı, Türkiye'de devam eden projeler kapsamında ekipman taşıma, kiralama hizmeti ve demiryolu vagonlarının taşınması konularında toplam 4,1 milyon dolar bedelle yeni bir sözleşme imzaladığını bildirdi. Tutar yıllık gelirinin %2,9’u seviyesinde bulunuyor. Şirket, proje lojistiği ve ağır yük mühendisliği alanındaki operasyonel kapasitesini yeni bir anlaşmayla sahaya yansıtmış oldu. Lojistik ve ağır taşıma sektöründe standart kargo taşımacılığından ziyade mühendislik gerektiren proje bazlı işlere odaklanmak kâr marjlarını yukarı çekebiliyor.

HİSSEDEKİ FON PAYLARI

Enerjisa Enerji son iki aydır aşağı yönlü hareketini sürdürürken fonlar satıyor

Enerjisa Enerji’de fonlar satış ağırlıklı işlemlerde bulunuyor. Portföylerindeki miktar %2,84 ile toplamda 349 bin lot azalarak 11,96 milyona indi. Hisseyi bulunduran fon sayısı ise 88’den 90’a çıktı. ZPE fonu 363 bin lot ile en fazla satışı yaparken, PUK 395 bin lot ile en çok alımı gerçekleştirdi. Enerjisa Enerji için bugüne kadar 10 aracı kurum öneride bulunurken 1 kurum model portföyüne aldı. En yüksek hedef öneriyi İş Yatırım 173,53 TL ile verdi. Yıl içinde en düşük öneri 112,800 TL ile Ünlü Yatırım’dan geldi.

Uluslararası Çalışma Örgütü (İLO), Cenevre’de yapılan 2026 Genel Kurulu'nda platform ekonomisinde çalışanların haklarına yönelik sözleşmeyi kabul etti. Yani, internet alışveriş sitelerinin yanı sıra yemek hizmetleri ve iş yaptırmaya yönelik usta bulma hizmeti veren sitelere yönelik hizmet verenler de kapsama dahil edilmiş oldu. Buna ilişkin taslak, konferans öncesi açıklanmıştı. “Platform Ekonomisinde İnsan Onuruna Yakışır İş Sözleşmesi (2026)” ile platform ekonomisinin sayısal niteliği dikkate alınarak coğrafi olarak başka noktalardan yönetilebileceği tanıma konulurken, çalışanlar açısından ücret karşılığı başka modellerle yapılan her türlü ödemenin çalışan kabul edilmesi esası getirildi. Böylece Türkiye’de de örneğin kurye hizmetlerinde görülen, kuryelerin şahıs şirketi kurdurularak hizmet alımıymış gibi uygulamalar da kavranmış oldu.

Sayısal emek platformu 

ILO’nun sözleşmesinde “sayısal emek platformu” sayısal teknoloji kullanma ve otomatik karar verme sistemleri kullanılarak hizmet sunulan, ücret veya ödeme karşılığı sunulan işi organize eden ve/veya kolaylaştıran yapılar olarak tanımlandı. Bu tanımla, bireylerin kendi hizmetlerini ilan etmesine (örneğin tamircileri bulmayı kolaylaştıran bir sayısal platform ya da çevrimiçi pazaryerleri) imkan sağlayan sayısal platformlar da kavranmış oldu. Tanımda, bunun belirli bir coğrafi konumda yapılıp yapılmadığına bakılmayacağının altı çizildi. Sayısal platform işçisi ise “ücret veya ödeme karşılığı, istihdam sınıflandırmasına bakılmaksızın istihdam edilen ya da çalıştırılan” denilerek, farklı statülerdeki iş yaptırmalar da kavranmış oldu. Tanımlarda taşeron olarak çalıştırma da ayrıca çalışan olarak kabul edilen bir fıkra konuldu.

Sözleşmeye göre, kabul eden ülkeler örgütlenme özgürlüğü, zorla veya zorunlu çalıştırmanın engellenmesi, çocuk işçiliğiyle mücadele, ayrımcılığın engellenmesi, güvenli ve sağlıklı çalışma koşullarını sağlayacak. Sözleşme, iş sağlığı ve güvenliği her türlü yaralanmayı ve hastalığı kapsayacak. Ülkeler sayısal platform işçileri için istihdam statülerine yönelik düzenleme yapacak. Çalışanlara, yaşam ve sağlığa ilişkin yakın ve ciddi tehdit halinde işi durdurma- ayrılma hakkı verecek.

Ücret veya ödeme nasıl olacak?

Sözleşmeye göre, her ülke ücret veya ödemenin tam ve eksiksiz yapıldığını, kesintilerinin düzgün olduğunu teyit eden sistemlerin oluşturulmasını sağlayacak ve takip edecek. Bahşişler hariç, en az asgari ücret ödemesi yapılmış olmasını garanti edecek. Çalışma sırasında yapılan masraf ve maliyetler için gider unsuru kabul edilmesi sağlanacak.

Sayısal teknoloji kullanımı nedeniyle, çalışanların yeterli bilgi ve korumaya sahip olması, izleme ve takip sistemlerinde, çalışanların bu sistemleri kullanmasına yönelik analiz yapılacak, temel ilkeleri koruyacak önlemler alınacak. Otomatik karar verme mekanizması kullanılıyorsa çalışanın erişim imkanı ve önemli kararlar için yazılı açıklama alma imkanı, ödemelerin yapılmaması halinde sözleşmelerin feshi imkanı düzenlenecek, otomatik karar verme mekanizmalarına emek örgütlenmesinin uygun bir yolla katılımı aranacak. 

AK Parti, 12. Yargı Paketi’ni bu hafta TBMM Başkanlığı’na sunmaya hazırlanıyor. 25 maddeden oluşması beklenen yargı paketinde öne çıkan düzenlemeler arasında Anayasa Mahkemesi’nin daha önce iptal ettiği, “yasal faiz oranları” ile ilgili madde de var. Buna göre yasal faiz oranının, reeskont oranının yüzde 80’ini baz alarak düzenleme yapılacak. Anayasa Mahkemesi, yüksek enflasyon dönemlerinde alacaklıların uğradığı ekonomik kayıpları karşılamada yetersiz kaldığı gerekçesiyle, 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun'un yıllık yüzde 24 olan kanuni faiz oranını belirleyen 1. maddesini iptal etmişti. Mahkeme, Meclis’e yasal düzenleme yapılması için 1 Eylül 2026 tarihine kadar zaman vermişti. AK Parti, söz konusu düzenlemeyi bu hafta Meclis Başkanlığı’na sunulması beklenen 12. Yargı Paketi’nin içerisine koyacak. AK parti yapacağı düzenleme ile enflasyon karşısında paranın değer kaybını telafi edecek yeni ve kapsamlı bir yasal faiz oranı ve hesaplama mekanizması düzenliyor.

Cumhurbaşkanı, bu oranı aylık olarak belirlemeye, belirlenen yüzde oranına kadar indirmeye veya bir katına kadar artırmaya yetkili olacak. Ayrıca, 12. Yargı Paketi içeresinde şu düzenlemelerde yer alacak:

- Anayasa Mahkemesi'nin bazı iptal kararları doğrultusunda yeni yasal düzenlemeler yapılacak. 

- İş, ticaret, tazminat ve aile hukuku davalarında önemli bir hızlanmanın sağlanmasının öngörüldüğü düzenleme ile hukuk davalarında iki duruşma arasındaki süre en fazla 3 ay olacak. 

- Gereksiz bilirkişi raporları nedeniyle yaşanan zaman kayıplarının önüne geçilecek. Yeni düzenleme kapsamında hakimlerin kendi hukuki bilgileriyle değerlendirebileceği konularda bilirkişiye başvurulamayacak. Böylece hem yargılama sürelerinin kısaltılması hem de vatandaşların ek maliyet yükünden kurtarılması planlanıyor. 

- E-duruşma ve SEGBİS uygulamalarının kapsamı genişletilecek. 

- IBAN kiralama ve mağduriyetlerine yönelik yeni düzenlemeler pakette yer alacak. 

- Ortaklığın giderilmesi ve açık artırma süreçlerinde yaşanan sorunların çözümü için adımlar atılacak.

“Dezenflasyon programı” 2023 yılı haziran ayında başladı. O tarih itibariyle TÜFE yüzde 38,21’di. 2024 yılı mayıs ayında zirve noktasına (%75,45) ulaştıktan sonra inişe geçti. Bu tarihten sonra hangi 10’luk dilimde ne kadar kaldığına bakınca, 16 aydır 30’lu rakamlarda (%30 – 39,9) takıldığı, bu anlamda bir yapışkanlık gösterdiği izleniyor.

Zirve noktasından sonra, zirve dahil iniş dönemi toplamda 25 aya yayılıyor. Bu 25 ayın 2’sinde 70’li rakamlardaydı. 2024 yılı temmuz ayında 9,82 puan birden düşerek 61,78’e geriledi. Ağustosta yine 9,81 puan düşerek %51,97’ye, eylülde 2,59 puan düşerek %49,38’e geriledi. Böylece 60’lı rakamlarda sadece 1 ay, 50’li rakamlarda da yine sadece 1 ay kalmış oldu.

Enflasyon 2024 yılı eylül ayında 40’lı rakamlara indi. Ocak 2025’e kadar, ocak ayı dahil 5 ay süreyle 40’lı rakamlarda seyretti. 2025 şubat ayında %39,05’e inerek zirve noktasından (Mayıs 2024) 8 ay sonra 30’lu rakamlara inmiş oldu. Ancak 16 aydır bu 10’luk dilimde takılmış durumda.

Enflasyonun en tempolu düşüş dönemi de 2024 yılı mayıs – eylül arası oldu. 2024 yılı eylül ayı sonrasında düşüş yavaşlamaya başladı. Bir daha aylık bazda 10 puana yakın düşüşler gerçekleşmedi. İzleyen 24 ayda 5 puan gibi düşüşler de olmadı. Aylık bazda en yüksek düşüş 2025 yılı şubat ayındaki 3,07 puanlık düşüştü. Dahası zirve noktasından sonraki 26 ayın 4’ünde artış görüldü. Bu dört ayın 3’ü 2026 yılına ait. Bu gelişmede İran Savaşı’nın etkisi var.

Yavaşlamayı aylık ortalamalardan izlemek de mümkün. Zirve noktasından sonraki düşüşler dikkate alındığında 2024 yılında aylık ortalama düşüşler 4.4 puan. 2025 yılının 12 ayının ortalama düşüşü 1,1 puan. Çok ciddi bir tempo kaybı izleniyor. 2026 yılının ilk 5 ayının verisi elimizde ve enflasyonda düşüş değil aylık ortalamada 0,3 puanlık artış var.

Enflasyondaki düşüş temposunda standart mevsimsellikler hariç, biri dış konjonktür (İran Savaşı) iki de iç konjonktür (İBB operasyonları ve İBB Başkanı İmamoğlu’nun tutuklanması ile CHP kurultayı hakkındaki “butlan” kararı) etkisi var. Bakan Şimşek bu gibi etkiler söz konusu olmasaydı, enflasyonun 20’li rakamlara düşeceği görüşünde. Bu görüş paylaşılıyor. 2026 yılı ocak ayında enflasyon en düşük seviyeye (%30,65) inmiş ve 20’lik dilim için 1 puanın yeterli olacağı bir eşiğe gelinmişti. Ancak bu dönemde konjonktürel etkiler devreye girdi ve enflasyon mayıs ayı itibariyle %32,61’e yükselmiş oldu.

İktisatçılar da yüksek enflasyonun, belirli seviyelere geriledikten sonra iniş temposunun yavaşlayacağına işaret ederler. Türkiye tablosunda bu daha ağır bir seyir olarak izleniyor. 30’lu rakamlarda bir “yapışkanlık”tan söz edilebilir. Güven ve beklentiler faktörleri de etkili oluyor. Talepte gerilemeye rağmen fiyatların “yapıştığı” bu durum, enflasyonla mücadelenin uzamasına ve ekonomik durgunluk (resesyon) risklerinin artmasına yol açıyor. Büyüme verileri de buna işaret ediyor.

CHP Genel Merkez Sözcüsü Müslim Sarı da “CHP'nin birliğini korumak, yeni ayrışmalara ve gerilimlere zemin oluşmasını engellemek amacıyla, Genel Başkanımız Sayın Kemal Kılıçdaroğlu TBMM'de gerçekleştirilmesi planlanan grup toplantısını yapmama kararı almıştır” açıklamasında bulundu.

Başkanvekilliği krizi sürüyor 

Taraflar arasında ihraç ve kurultaya ilişkin tartışmalar ise sürüyor. 9 milletvekilinin ihracı ile başlayan ve iki grup başkanvekilinin isimlerinin TBMM internet sitesinden düşürülmesiyle devam eden kriz devam ediyor. Grup başkanvekilliği görevini sürdüren Murat Emir, Kılıçdaroğlu’nun Meclis Grup Başkanı’nı görevden alma yetkisi bulunmadığını, partiden hukuksuz şekilde ihraç edilen isimlerin de yargı yoluyla partiye döneceğini söyledi. Kılıçdaroğlu’nun iki grup başkanvekilini görevden almasına ilişkin “Parti Meclisi’nde üstünlük sağlanması” adına tüzük çiğnenerek ihraç işlemlerinin gerçekleştiğini dile getiren Emir, “Söz konusu milletvekili olduğunda MYK ihraçlara karışamaz, kararı Parti Meclisi verir” dedi. CHP’den ihraç edilen isimlerin yargı yoluyla partiye döneceğine dikkat çeken Murat Emir, “Arkadaşlarımız dönecek, herkes hesabını buna göre yapsın” görüşünü savundu.

TBMM Başkanlığı’nın, grup başkanvekilleri ile ilgili verdiği tasarrufu da eleştiren Emir, “Bir hukuksuzluğa göz yumulduğunu” söyledi ve “Yenisi seçilene kadar, Meclis’teki grup başkanvekili görevine devam eder. Velev ki bir an için, iki grup başkan vekilinin görevden alınmasının hukuka uygun sayın, bu durumda dahi yenileri seçilene kadar mevcutlar devam eder. Sayın Meclis Başkanı, bu hükmü neden yok saydınız? Tavrınızın doğru olduğuna ısrar ediyorsanız, beni de disipline verselerdi ne yapacaktınız? Partinin hiç grup başkanvekili yok, Meclis çalışmalarına nasıl katılacaktık? Bir parti grubu, grup başkanvekili olmadan olamaz. Meclis tarihine bakın, Meclis Başkanlığı ile Genel Merkez muhatap değildir. Meclis Başkanlığı’nın muhatabı Grup Başkanlığıdır” dedi.

20 Temmuz ve yeni parti söylentileri 

Öte yandan, olağanüstü kurultaya ilişkin, 20 Temmuz’dan önce Yargıtay’ın kararını vermesini ve kurultay beklediklerini aktaran Emir, “Yargıtay’ın bir an önce karar vermesi gerekir. Derhal 20 Temmuz’a kadar kurultay toplanmalıdır. CHP Türkiye’nin ve dünyanın en köklü partilerinden bir tanesi. Seçime sokulmama riski ile karşı karşıyadır” dedi. Emir, yarın 900 delegenin imzası ve 74 il başkanıyla genel merkeze olağanüstü kurultaya ilişkin başvuru yapacaklarını açıkladı.

Emir, yeni parti tartışmalarına ilişkin de şunları söyledi: "Biz partimizdeyiz, baba ocağındayız, hiçbir yere gitmiyoruz. Bize kurulan ve kurulmaya çalışılan bütün tuzakların farkındayız. Bütün hukuksuzlukları da elbette biliyoruz ama biz buradayız. Partimizde mücadele etmeye devam edeceğiz, kurultay talep etmeye devam edeceğiz. Adalet, hukuk ve yasa demeye devam edeceğiz."

“Gemliğe doğru/denizi göreceksin/sakın saşırma!” demiş ya Orhan Veli. Köşeyi döner dönmez denizi gördüm. Ama şaşırmadım; çünkü Arnavutköy’de idim, hazırdım. Denize uzanan caddenin iki yanındaki binaların  yarattığı koridorun sonundaki sahne hareketli idi.  Boğazdan bir yük gemisi geçiyordu. Denize doğru yürürken  geminin önce burnunu gördüm. Geminin kıçını görmem zaman aldı; gemi kocamandı, Deniz kenarına indiğimde Karadeniz’e doğru yol alan gemiye el salladım.

Otobüs durağında bekleyenlerin gözleri Beşiktaş yönünde idi. Demek ki bir süredir otobüs geçmemişti. Yaya geçidinde ışığın yayalar için yeşile dönmesini bekledim. Tüm trafiğin durmasından emin olduktan sonra karşıya geçtim. Çünkü “Yeşil ışıkta durmadı. Karşıya geçen yayaya çarptı” haberinin nesnesi olmak istemiyordum. Karşıya  geçtiğimde  otobüs geldi.

Sabah saati idi. Şehir merkezinden gelen otobüs tenha idi. Arka sıralardaki boş yerlere doğru yürürken oturan bir kadının bana baktığını gördüm. Herhalde beni birine benzetti dedim, Otobüsün deniz tarafındaki sıraları dolu idi. Ben de soldaki koltuklardan birine yerleştim. Yürürken bana bakan kadın bu kez parmağı ile ayaklarımı gösteriyordu. Konuştu da “Ayakkabınızın bağı çözülmüş, dikkat edin, düşersiniz” dedi. Çözülmüştü, bağladım.

Kadına teşekkür ettim. Demek ki, “ Ayağa bakan her kişi düşman değilmiş” dedim. Kadın gülümsedi.

Kendi oyununu kendi yazan çocuk

Üniversiteye dersime giderken bir kaç kez bu yokuşu yayan çıktığım günleri hatırladım.  Döne döne çıkarken ağaçlar arasında sevimli sincapları da görmek mümkündü. Sanki “Yürüyorsunuz ama hadi bakalım zıplayabiliyor musunuz” diye size meydan okurlardı. Size bakıp bakıp ağaçlar arasında zıplarlardı. Şimdi füniküler var. Üç dakikadan kısa sürede sizi deniz seviyesinden kampüsün dışına çıkarıyor.

Fünikülerde Boğaziçi’nin sincapları gibi hareketli üç yaşlarında bir kız çocuğu vardı. Annesi oturmuştu, kendisi ayakta. Ortadaki direğe tutunup dönüyor, sonra da kendisini annesine fırlatıyordu. Annesi de onu her seferinde yakalıyor ve sevgi ile öpüyordu. Bu arada da acaba bana bakan var mı diye sincaplar gibi çevreye bakıyordu.

Çocuk her yerde çocuktur, her şeyden kendine oyun çıkarır. Bizim kız çocuğu da kendi kendini eğlendiriyordu. Elinde elektronik bir aygıt olmadan,  yarattığı oyunu ile fazla enerjisini atmıştı.  Çocuğuna sevgi ve hoşgörü ile yanaşan bu anneyi neden kutlamadım diye üzüldüm daha sonra,

Sessiz film

Metrosunun kalkışına 4 dakika vardı ve kalkacak tren daha Levent’ten gelmemişti. Benden başka istasyonda metroyu bekleyen bir kaç kişi daha vardı.  Bunlardan biri kız, biri erkek iki genç dikkatimi çekti. Burada oturma yerleri ortadaki direklere takılı daire biçimindeki metal platformlardı. Kız, bunlardan birine bağdaş kurarak oturmuş, adeta tünemişti. Erkek, balkona tırmanmağa çalışan Romeo gibiydi. Ayakları yerde, göğüs kafesi ve üstü yuvarlak platformun üstündeydi. Karşımda sanki iki pandomim sanatçısı vardı, sessiz bir oyun oynuyorlardı; çünkü ikisi de dilsizdi. İşaret dili ile anlaşıyorlardı. İşaret dilinden anlamam, ama yüz ifadelerini okuyabiliyordum. Bunlar iki sevgili idi. Adeta alt yazısı anlamadığım bir dilde olan sessiz bir film seyrediyordum. Fiziksel temasın olmadığı bir aşk sahnesi idi bu.

İkisinin de yüzleri gülüyordu. Bunlar bütün gün boyunca metroda, otobüste ve sokakta çok ender göreceğim gülen yüzlerdi.

Nazlı taksici

Hastaneden çıkıp biraz yürüdüm. Bir boş taksi yol kenarında bekliyordu. Yanaştım, “Boş musunuz?” dedim. Taksi sürücüsü “Nereye?” dedi isteksiz isteksiz. Sonra ekledi” Taksiyi diğer şoföre bırakacağım da, bekliyorum”. Taksicilerin beğenmedikleri yere gitmemek için yeni kılıfları bu olmalıydı. Baktım sürücü nazlanıyor, Gideceğimiz yeri övmeye başladım:”. “Ihlamur Kasrı’nın oraya gideceğiz. Seveceksiniz, o keşmekeşin ortasında vaha gibi yerdir. Yeşillik içinde”. Biliyorum deyip arabayı çalıştırdı.

Taksi sürücüleri ile sohbeti severim. Yalnız şehrin değil, ülkenin nabzını ordan tutarsınız. “Kaç yıldır bu işi yapıyorsunuz?” iyi bir açış cümlesidir. Baktım konuşacak. “Memleket neresi?” milli sorusu ile devam ettim. “Tunceli, ama son butlan vakasından sonra utanıyorum söylemeye” dedi.

Konuşa konuşa Ihlamur Kasrı’na geldik. Memleketin tamamını kurtaramadan Fulya’ya gelmiştik.

İyimserler, kötümserler

Hava sıcak. Gölgeden gölgeden yürüyorum. İş merkezi önünde gençler; sigara içmeye çıkmışlardı. Sigara ve cep telefonu tiryakilerinin ne kadar arttığına tanık oldum her gittiğim yerde. Egzoz dumanlarına gençlerin sigara dumanı karışıyordu. İş merkezinin garaj girişi önünde iki görevli. Biraz moral vereyim dedim. “ Ne güzel, bu sıcakta gölgedesiniz” iki görevliden birisi hemen atıldı “Ama siz burayı öğleden sonra görün, sırf güneş...”

İyimserlik ve kötümserliği tanımlarken bardak ve su benzetmesi kullanılır, İyimser, bardağın yarısı dolu; kötümser, yarısı boş der. Bu da yeni bir yaklaşım oldu. İyimser, ne güzel; sabahları gölge; kötümser, öğleden sonra burası güneş diyecektir. Bu arada ülkenin işsizlik ortamında binlerce kişi de  “ Karnımızı doyuracak iş olsun da, güneş ya da gölge fark etmez”

Sonuç

İstanbul’a sağlık kontrolü için gelmiştim. Geçirdiğim günlerden birinde yaşadıklarımı anlattım. Her köşesinde her an farklı oyunları seyredeceğiniz, zaman zaman da oyuncusu olacağınız, hareket dolu bir büyük tiyatro sahnesi İstanbul; hissetmek gerek.

Hikayenin buradan sonraki kısmını biraz beyin fırtınası yaparak biraz da tersten bakarak ilerletmek şüphesiz ki fayda sağlayacaktır. İlk olarak, gelişmelerin ne kadarlık kısmının ‘sürpriz’ olarak adlandırılabileceği ile başlayalım. Neredeyse tamamı, bilinen, beklenen ve fiyatlanan pozisyonda. Ancak, genele yayılım kısmı tartışmaya açık. Örneğin, Şubat sonundaki çatışma sürecinden cuma kapanışına dek majör endekslerin lokal para birimi cinsleri üzerinden performanslarına baktığımızda, AI fırtınası etrafındaki fiyatlama eğiliminin barış görüşmelerinden çok daha ağır bastığını görüyoruz. S&P 500’de %8’lik yükseliş gerçekleşirken, bölge ülkesi konumundaki ve süreç içerisinde kısmen de çatışmalardan etkilenen Suudi Arabistan’da ana endeks %5 değer kazanıyor. Asya’da gösterge olarak kabul edilebilecek olan NKY 225 %12 yükselirken, KOSPI ise (AI fırtınasının diğer önemli ayağı) %30 artıda karşımıza çıkıyor. Gelişmekte olan ülkeler sepetini de %7’ye yakın artıda buluyoruz. Ancak, henüz faiz artırımına gitmiş olan Avrupa’nın kalbindeki Almanya’da DAX endeksi EUR cinsinden %3’e yakın gerilerken, USD performansı ise %5’e yakın kayıpta. Çin’de Hang Seng’i de %8’e yakın geri çekilmede karşıladığımızı da ekleyelim. İçeride BIST 100 endeksi USD cinsinden %3,5 değer kaybederken, TL’de ise %2’ye yakın artı performans söz konusu.

Görüldüğü üzere, bilhassa hisse senetleri tarafında gelişmelerin bir kısmı fazlasıyla önden satın alınırken, geride kalanların kendi hikayeleri ile ayrıştırılmaları ve buna göre değerlendirilmeleri çok daha önem arz ediyor. Global tahvil faizlerinin ve para politikalarının yön aradığı bir dönemde son 1 ayda savaşın birincil etkilerinin ne denli dikkat çekici olarak değerlendirildiği elbette tartışma konusu. Vakit kaybetmeden buradan sonraki süreç için ikincil ve yan etkilere biraz daha kafa yormak daha mantıklı olacaktır.

Petrol önderliğinde emtia ürün gruplarındaki fiyat artışlarının kayda değer bir kısmı piyasaların etkisi ile spekülatif pozisyonlanmanın bir sonucu. Ancak, çatışma sürecinde hasar alan ve üretimden 2-3 yıllığına çıkacak, yeniden aynı noktaya dönmesi uzun zaman alacak tesisler olduğu da bir diğer gerçek. Bu noktanın ardından, ilk birkaç günlük ‘parti havası fiyatlaması’ ile birlikte klasik arz-talep dengesine dönüşü ve buna paralel gelişmeleri takip edeceğimizi unutmayalım. Bununla birlikte, girdilerdeki maliyet artışlarının en az 1 çeyrek daha, bu şiddette olmasa da hayatımızda yer edineceğini de ekleyelim. Kademeli şekilde normalleşme sürecini izleyecek ve fiyatların ne noktada ilk heyecanı atması ile birlikte denge arayışına gireceğini takip edeceğiz. Bu aşamada en önemli handikap ise, yaklaşan yaz sezonu ve yüksek hareketlilik olacak.

Gelişmeler, kuşkusuz bölge ülkesi konumundaki Türkiye ve lira cinsinden varlıklar için de önem arz ediyor. Pozitif yansımasını beklemek kadar doğal bir çıktı yok. Ülke risk primindeki geri çekilme ve bunun varlıklara olan ilgiyi yeniden kademeli şekilde desteklemesi, senaryolar arasında öne çıkıyor. Ancak, yüksek çift hane enflasyon, beklentiler ve para politikasının bekle-gör pozisyonuna geçişi, normalleşme-dengelenme sürecini bizler için de hayati önemde kılıyor. İzlenecekler listesinin ilk sırasında, TCMB’nin haftalık repodan fonlamaya dönüş zamanlaması yer alıyor. Bunu takiben, son çeyrek ile birlikte 3 PPK toplantısında kademeli faiz indirimlerine dönüş gayet makul bir beklenti. Bununla birlikte, piyasa beklenti ve fiyatlamalarının da bu eksende oluşması tabii ki.

“İlmühaber” adı verilen menkul kıymet, anonim şirketlerde pay sahipliğinin tevsiki ve pay sahipliği haklarının kullanımı açısından önem taşımaktan başka vergi uygulaması açısından da önem taşıyan bir hukuki belgedir. Bu konularda tarafıma bu aralar yine çok soru geldiği için, konuyu ve görüşlerimi tekrar gündeme getireyim dedim.

Gelir vergisi uygulamasında bilindiği gibi halka kapalı anonim şirketlere ait hisse senetlerinin iktisabından itibaren iki yıl geçtikten sonra elden çıkartılması, gelir vergisinin konusu dışında kalmaktadır. Ticari işletmelere ait hisse senetlerinin satışı/devri de KDV’den istisnadır. Vergi uygulamasında hem idari hem de yargı anlayışında, Ticaret Kanununun ilmühaberleri hisse senedi yerine geçen menkul kıymet olarak kabul etmesinden hareketle, ilmühaberler de hisse senedi gibi kabul ve mütalaa olunmaktadır.   

Anonim Şirketler Hukuku açısından ilmühaber çıkartılması, pay senetlerinin bastırılmasına ilişkin “pay senedi bastırılması” başlıklı 486. maddede düzenlenmiştir. Eski Ticaret Kanunumuzda hamiline ve/veya nama yazılı paylar için ihraç edilecek ilmühaberlerle ilgili ayrı ayrı düzenleme varken (md.411) yeni Ticaret Kanunumuzda konuyu düzenleyen 486. madde, bütün payların yerine, pay senetleri bastırılıncaya kadar geçerli olmak üzere, ilmühaber ihracına izin verecek şekilde kaleme alınmamıştır.

Anılan maddenin 2. fıkrası, hamiline yazılı pay senetlerinin bastırılmasını düzenlemiş ve yönetim kuruluna pay bedellerinin tamamen ödenmesinden itibaren üç ay içinde hamiline yazılı hisse senetlerini bastırarak pay sahiplerine dağıtma görevi yüklemiştir. Fıkranın sondan ikinci cümlesinde ise “pay senedi bastırılıncaya kadar ilmühaber çıkartılabilir” hükmüne yer verilmiştir. İzleyen son cümlede ise “ilmühaberlere kıyas yolu ile nama yazılı pay senetlerine ilişkin hükümler uygulanır” hükmü yer almıştır. Bu son cümle konumuz olan bastırma veya ihraç açısından önemli değildir.  Son cümle ilmühaberlerin devir usulü ve şekli bakımından önem taşımaktadır.

Madde, yönetim kuruluna nama yazılı pay senetlerini bastırma yükümlülüğü yüklememiştir. Sadece 3. fıkrada, azlık istemde bulunursa nama yazılı pay senetlerinin de bastırılıp tüm nama yazılı pay sahiplerine dağıtıma zorunluluğu getirilmiştir. Nama yazılı pay senetlerinin bastırılmasını düzenleyen söz konusu 3. fıkrada, ilmühaberden söz edilmemiştir.

İlmuhaberin esasları

Teoride ayrıntıları çok az irdelenmiş bu madde ve düzenlemelerden anlaşılanları aktarayım.     

- İlmuhaber sadece hamiline yazılı payların yerine geçmek üzere ihraç edilebilen bir menkul kıymettir. Nama yazılı pay senetleri yerine menkul kıymet niteliğinde ilmühaber ihraç edilemez.  

- Hamiline yazılı paylar için ihraç edilecek ilmühaberler, nama yazılı nitelik taşımak durumundadır.

- Hamiline yazılı paylar için ihraç edilecek ilmühaberler, sermaye ödenmediği sürece ve nihayet pay bedellerinin ödenmesinden itibaren üç ay süre ile geçerlidir. Bu sürenin sonunda ilmühaberlerin akıbetinin ne olacağı, geçerliliğini koruyup korumayacağı Kanunda belli değildir. Bence, bu sürenin sonunda paylar çıplak (senede bağlanmamış) paya dönüşür. Zira yönetim kurulunun üçüncü ay sonuna kadar ilmühaberleri pay senetleri ile değiştirmek zorundadır. Yönetim kurulu, bu yükümlülüğü yerine getirmemesinden doğacak pay sahibi zararını tazmin yükümlülüğü ile karşılaşabilir.

- Nama yazılı pay senetleri yerine geçmek üzere, ilmühaber çıkartılamaz. Çıkartılırsa geçerli olmaz. Şirket istediği her zaman doğrudan -pay bedellerinin ödenip ödenmediğine bakılmaksızın- nama yazılı pay senetlerini bastırıp dağıtabilir.¹

Genel tebliğin yanıltıcılığı

Ancak uygulamada şirketlerin, paylarının hamiline/nama yazılı olup olmadığına bakmaksızın, bir başka deyişle nama yazılı pay senetleri için de onların yerine geçmek üzere ilmühaber bastırarak hak sahiplerine dağıttığını hâlâ görmekteyim. Bunun nedeni ise 232 sayılı Gelir Vergisi Genel Tebliğinde yer alan açıklamalar olarak gözükmektedir. Anılan Genel Tebliğ’de idari anlayış, ilmühaberin hangi tür hisse senedi yerine geçmek üzere ihraç edildiğine ilişkin bir ayırım yapılmaksızın açıklanmıştır. Söz konusu Genel Tebliğ 23.3.2000 tarihlidir. Buradaki idari anlayış, Genel Tebliğin yayımı tarihi itibariyle doğrudur. Ancak bu Genel Tebliğ açıklaması, yayımından yaklaşık 11 yıl sonra yürürlüğe giren yeni Ticaret Kanunu karşısında kısmen de olsa geçerliliğini yetirmiştir. Burada konunun, nama yazılı paylar için çıkartılan ilmühaberlerin ticaret hukukundan kaynaklanan geçersizliği nedeniyle, bunların devrinin menkul kıymet devri gibi değerlendirilemeyeceğinin ve payın iki yıl geçtikten sonra devri halinde dahi gelir vergisinin doğacağının açıklığa kavuşturulmasında yarar vardır. Aksi halde -mülga Kanun zamanında çıkartılmış- Genel Tebliğe göre davrananların cezalı tarhiyatla karşılaşmaları pek muhtemeldir.

İlmuhaber konusunda Ticaret Bakanlığı’nın ve/veya Gelir İdaresi’nin bir açıklama tebliği yayınlamasında yarar vardır. Zira nama yazılı pay senetleri yerine çıkartılan ilmuhaberlerin menkul kıymet özelliği olmamasına rağmen, bu ilmühaberlerin devrinde kişiler yanılgı içerisinde değer artış kazancı beyanında bulunmamakta ve vergi kaybına sebebiyet verebilmektedirler.

İleride özellikle pay devirlerinde vergi kaybının önüne geçilmesi ve yapılacak incelemelerde sorun yaşanmaması ve açısından söz konusu Genel Tebliğin ilgili bölümünün gözden geçirilerek yeni Ticaret Kanununa göre yeniden kaleme alınıp yayınlanmasında yarar görüyorum.  

¹ Aynı yönde ve ayrıca konunun geniş irdelemesi için bknz. Soner ALTAŞ, Türk Ticaret Kanununa Göre Anonim Şirketler, Seçkin Yayınevi, Ankara 2024 (13. Bası), sf: 473-476

İkinci program 24 Ocak 1980. 1979 yılında gözle görünür hale gelen neoliberal dalganın öncülerindendir. Program 1978 yılında tasarlanmış ve Derviş-Robinson raporu şeklinde aynı yıl yayınlanmıştır. Ancak uygulanması içeride siyasi ayarlamaların zamanında yapılamaması yüzünden iki yıl gecikmiştir. 1979 İkinci Petrol Şokuyla 70 sente muhtaç hale gelince nihayet ilan edilmiş ancak fiiliyatta uygulanması 12 Eylül’e kalmıştır. Bu program daha uzun süreli bir etki yapmış ve kendi zenginlerini yaratmıştır. Fakat 1988 yılında açık tıkanma işaretleri vermiş ve reel ücretlerdeki erime dayanılmaz boyuta çıkınca 1989’da yüksek zam yapılarak ilk aşaması tamamlanmıştır. Bu nedenle –ve 1987 referandumu sonrası siyasi rekabet yeniden başladığı için kamu maliyesinde açık vermek ve seçmene dağıtmak zorunlu hale gelince- 32 sayılı karar 1989’da arz-ı endam etti. 32 sayılı karar artan DİBS ihracını alacak yerli olmadığı için alınmış bir erken karardır. 1987 referandumunda hayır çıksaydı 32 sayılı karar birkaç yıl sonra alınacaktı kanısındayım.1990’lar bu programın –24 Ocak- tıkandığının, hatta bittiğinin açık olduğu ancak içeride rant dağıtımının hala sürmesinden dolayı geçici paketlerle –5 Nisan 1994 gibi- idare edilen dönemdir. Kamu borcu yüksektir ancak cari açık düşüktür. Kur/enflasyon adeta el ele plato plato yükselmiş ve 1994-2000 arası korkunç reel faizler ödenmiştir. Enflasyon muhasebesi uygulanmadığı için dönemin şirket bilançoları anlamsızdır.

Üçüncü program 2001 Derviş-IMF programıdır. Kendi mantığı içinde başarılı olan bu program 2007 yılından itibaren –hatta 2006 ortası- adım adım fiiliyattan kalkmıştır. Bu program kamu borcunu azaltmış ancak 2004 sonrası onun yerine özel sektör borcu geçmeye başlamıştır. Aynı şekilde bütçe açığı düşürülmüş fakat cari açık onun yerini almıştır. On beş sene böyle geçti. Programın şansı dünyada para bolluğu olan döneme rastlamasıdır. Kredi genişlemesinin tarihte görülmemiş ölçülere çıkması ve ilk birkaç yıl TL’nin değer kazanması nedenleriyle ‘refah etkisi’ oluşmuş ve bu etki ‘zenginlik illüzyonuna’ dönüşmüştür. Sonrasında ‘refah etkisini’ sürdürmek için inşaat/gayrı menkule yüklenilmiş ve ölçeğe göre azalan getiri tuzağına düşülmüştür. Ancak bu dönem de kapanmış görünüyor. Misal 2008 yılında Lehman krizi patlamadan önceki 10-11 ay şaşkınlık vericidir çünkü bir şey yokmuş gibi davranılmaya devam edilmiştir. Sonrasında el yordamıyla ilerlenmiştir. “Bir yerlerden nasıl olsa para gelir, dağıtımı sürdürelim ve asıl işimiz olan siyasi amaca yönelelim”; budur.

Görüyoruz ki dünyanın –ve artık küresel finansın- koşullarına göre şekillendirilen bazı programlar 5-7 yıllık vadelerde sonuç alabiliyor. Problem şu ki ’70 sente muhtaç olmadan’ radikal program yapılmıyor. Yeni bir program olmadığı için mantıken bu kadar sürede AKP’nin hızla zayıflaması beklenirdi. Eğer eski usul ‘merkez sağ’ parti olsaydı olacak olan buydu. Öte yandan dünya eski dünya olsaydı yine olacak olan buydu. Ancak ne AKP ANAP’tır ne de dünya 1991 dünyasıdır. Borçlanma imkânları da artık çok fazladır. AKP sadece “ekonomik oy veren” muhafazakârlardan ve diğer sağcılardan oy alan ANAP türü bir parti olsaydı bu işi hala sürdürüyor olamazdı. Dış siyaset ayrı bir fasıl olarak ele alınabilir ki an itibariyle konjonktürü aşan bir destek söz konusu. Muhalefetin ekonomik programının çok da farklı olması mümkün olmadığı ve kökten farklı bir program da popüler olamayacağı için muhalefet açısından gidişatı değiştirecek önemli bir şey yok gibi görünüyor.  

Akın Gürlek, özetle; piyasa işleyişini bozarak haksız fiyat artışları ile tüketiciyi mağdur ettiği, serbest rekabet ortamını ihlal ederek fiyatları tüketici aleyhine yönlendirdiği değerlendirilen 32 şüpheli hakkında gözaltı kararı verildiği, 13 şirkete denetim kayyımı atandığı bilgisine yer verdi.

Operasyonun büyüklüğünü anlamak için şirketlerin büyüklüğüne ve yapısına bakmakta yarar var. Operasyon yapılan ve denetim kayyımı atanan 13 şirket, Türkiye tavuk eti üretiminin yüzde 80’ini gerçekleştiriyor. Bu şirketlerden 7’si İstanbul Sanayi Odası’nın her yıl açıkladığı “Türkiye’nin 500 Büyük Şirketi” arasında yer alıyor. Operasyon yapılan ve CEO’su gözaltına alınan Banvit’in yüzde 55,02 hissesi dünya tavuk eti üretiminde en büyük 3 şirketten biri olan Brezilya merkezli BRF şirketine ait. Yüzde 36,68’i ise Katar merkezli Qatar Holding LLC’ye ait. Yüzde 8,30’u ise halka açık.

Gözaltına alınan 29 kişinin tamamı emniyetteki ifadelerinin ardından mahkemece “yurt dışı çıkış yasağı” adli kontrol şartı konularak serbest bırakıldı.

Operasyonun nedenlerini, etkilerini yazmadan önce beyaz et sektörü ile ilgili bazı temel bilgileri paylaşmakta yarar var. Çünkü o kadar yalan yanlış bilgi var ki, bu sektörü bilmeden yorum yapmak bizi yanlışa götürür.

Dünya tavuk etinin yarısını 3 ülke üretiyor

Tarım ve Orman Bakanlığı Tarım Reformu Genel Müdürlüğü Tarımsal Ekonomi ve Politika Geliştirme Enstitüsü’nün 2025 yılında yayınladığı “Kümes Hayvancılığı Durum Tahmin Raporu”na göre, 2024 yılında dünya tavuk eti üretimi yaklaşık 103,7 milyon ton olarak gerçekleşti. Dünya tavuk eti ihracatı ise yaklaşık 13,7 milyon ton.

Dünya tavuk eti üretiminde Amerika Birleşik Devletleri 21,3 milyon ton ile lider, Çin 15,4 milyon ton ile ikinci, Brezilya ise 15 milyon ton ile üçüncü sırada yer alıyor. Dünya tavuk eti üretiminin yaklaşık yarısını ( yüzde 49,8) bu üç ülke gerçekleştiriyor. Avrupa Birliği’nin üretimi 11,5 milyon ton, Rusya, Meksika ve Tayland diğer önemli üretici ülkeler. Türkiye 2,5 milyon ton tavuk eti üretimi ile 2024 yılında dünya üretiminde 8. sırada yer aldı. 2025 yılında üretim 2,7 milyon tona ulaştı.

İhracatın yüzde 58’i Brezilya ve Amerika’dan

Amerika Tarım Bakanlığı (USDA) verilerine göre, dünya tavuk eti ihracatı 2024 yılında bir önceki yıla göre yüzde 1,5 oranında artarak 13,7 milyon ton olarak gerçekleşti. Dünya tavuk eti ihracatının yarısından fazlasını (yüzde 57,9) Brezilya ve Amerika Birleşik Devletleri (ABD) yapıyor.

Brezilya, 2024 yılında 4,9 milyon ton, ABD 3,1 milyon ton ve Avrupa Birliği 1,8 milyon ton tavuk eti ihraç etti. Türkiye, 2024 yılında yüzde 2,6’lık pay ile dünya tavuk eti ihracatında 7.sırada.

Dünyada en fazla tavuk eti ithalatı yapan ülkeler, 1,1 milyon ton ile Japonya, 1 milyon ton ile Meksika ve 977 bin ton ithalatla Birleşik Krallık oldu. Diğer önemli ithalatçılar ise Avrupa Birliği ve Suudi Arabistan’dır.

Türkiye’nin tavuk eti üretimi 2,7 milyon ton

Türkiye tavuk eti üretimi 2024 yılında 2,5 milyon ton olarak gerçekleşirken,  2025’te 2,7 milyon tona çıktı. İhracatı ise aynı dönemde 371 bin tondan 390 bin tona ulaştı. 2024 yılında ihracatın yarıdan fazlası (213 bin ton) Irak’a yapıldı. Özbekistan, Kongo, Vietnam, Moritanya ve Türkmenistan ihracatta öne çıkan diğer ülkeler.

Tavuk eti üretiminde kendine yeterli ve ihracatçı olan Türkiye, iç tüketim için tavuk eti ithalatı yapmıyor. Ancak konumu gereği ithalatta aktarım merkezi görevi görüyor. Orta Doğu'ya özellikle Irak ve Suriye gibi komşu ülkelere geçiş için transit noktası konumunda.

Türkiye’de kişi başına tavuk eti tüketimi yıllar itibarıyla ortalama 20 kilogram iken 2024 yılında yüzde 15,7 oranında artarak 25,8 kiloya ulaştı. Toplam tüketim 2,3 milyon ton civarında.

En büyük maliyeti oluşturan yem ve civciv ithalatla karşılanıyor

Tarımsal Ekonomi ve Politika Geliştirme Enstitüsü’nün “Kümes Hayvancılığı Durum Tahmin 2025 Raporu”na göre, Türkiye’de kanatlı hayvancılık sektöründe üretim maliyetinin en büyük kısmını yüzde 68 ile yem gideri oluşturuyor. Üretim maliyetlerinin yüzde 14’ü ise civciv gideri. Raporda özetle şu bilgilere yer veriliyor: “Kanatlı hayvancılıkta kullanılan yem hammaddelerinin başında mısır ve soya geliyor. Bu hammaddelerin büyük bir bölümünün ithalat yolu ile karşılanması yem giderlerini yükseltmektedir. Kullanılan kanatlı yemi miktarı 2024 yılında bir önceki yıla göre yüzde 5,6 artarak 10,9 milyon ton olarak gerçekleşti. Üretilen kanatlı yemin yüzde 55,8’ini etlik piliç yemi, yüzde 34,2’sini yumurta yemi ve yüzde 9,9’unu diğer kanatlı yemleri oluşturmaktadır. Bu yemlerin ana girdisi mısır ve soya fasulyesidir. Yurt içinde kullanılan mısırın yüzde 26,7’si, soyanın ise yüzde 95,9’u ithalat yolu ile karşılandı. Bu durum üretim maliyetini yükseltmekte ve dış ticarette rekabet şansını azaltmaktadır.”                  

Tavukçulara neden operasyon yapıldı?

Böylesine büyük bir sektöre cuma sabahı neden operasyon yapıldı? Bu soruya net olarak yanıt vermek zor. Operasyonun yapıldığı saatlerde sektör temsilcileri ile konuştuğumda hem şaşkın olduklarını hem de neden böyle bir operasyon yapıldığını bilmediklerini söylediler.

Operasyon ile ilgili çok farklı değerlendirmeler var.

- Kimine göre, mangal sezonu öncesinde tavuk kanadı fiyatlarındaki aşırı yükselme nedeniyle operasyon yapıldı.

- Kimine göre, kırmızı et fiyatı yüksek olduğundan tüketici daha çok tavuk etine yöneldiği için bu operasyonun arkasında kırmızı etçiler var.

- Kimine göre, sermayeye, şirketlere gözdağı vermek için yapıldı.

- Kimine göre bu şirketler kartel oluşturdu, birlikte fiyat belirliyorlardı o nedenle operasyon yapıldı.

- Kimine göre, hükümet enflasyonla mücadelede başarısız olunca sorumluluğu üreticilere atarak kamuoyuna “fahiş fiyatla mücadele ediliyor” algısı yaratmak için operasyon yapıldı.

Sonuçta ülke, tavukçulara operasyonu destekleyenler ve karşı çıkanlar olmak üzere bir kez daha adeta ikiye bölündü.

Rekabet Kurumu 3,7 milyar lira ceza kesmişti

Operasyonun perde arkasına bakıldığında, özellikle Ticaret Bakanlığı ile tavuk eti üreticileri arasında uzun bir süredir devam eden bir gerilim var. Tavuk üreticilerine yönelik denetim, ceza, soruşturma süreci çok eskiye dayanıyor. Son döneme bakıldığında, Rekabet Kurumu, 2024 yılında 14 şirket hakkında rekabeti ihlal ettikleri gerekçesi ile soruşturma açtı.

Soruşturma, 27 Eylül 2025 tarihinde sonuçlandı. Rekabeti ihlal ettikleri gerekçesiyle 13 firmaya toplam 3,7 milyar lira ceza kesildi. Rekabet Kurumu’ndan o dönem yapılan açıklamada, “soruşturma süreci devam ederken Beypiliç, Bolez, Keskinoğlu, Lezita ve Şenpiliç’in uzlaşma başvurusunda bulunduğu belirtilerek, böylece 5 teşebbüs rekabete hassas bilgi değişiminin tarafı olduklarını ve bu suretle 4054 sayılı Kanun 4. maddesini ihlal ettiklerini kabul etmişlerdir. Soruşturmanın uzlaşma usulü ile sonlandırılması sebebiyle idari para cezasında yüzde 25 oranında indirim uygulandı.”denildi.

Soruşturma sürecinin sonunda Akpiliç, Aspiliç, Bakpiliç, Banvit, Bupiliç, Erpiliç, Gedik ve Hastavuk’a ceza verildi. En yüksek ceza 947,3 milyon lira ile Banvit’e kesildi.

O soruşturmada ceza almayan tek şirket CP Tavukçuluk oldu. Zaten, soruşturma açılınca CP işletmelerini satarak piyasadan çekildi.

İhracata kota, kısıtlama ve yasak uygulandı

Ticaret Bakanlığı, artan fiyatları gerekçe göstererek tavuk eti ihracatına 1 Mayıs 2024 itibariyle kotaya bağladı. Kota uygulaması 31 Aralık 2024 tarihine kadar devam etti.

Bardağı taşıran son damla ise geçen Ramazan Ayı öncesinde 3 firmanın tavuk etine zam yapması oldu. Artan maliyetleri gerekçe göstererek yapılan bu zam, Ticaret Bakanlığı tarafından büyük tepkiyle karşılandı. Fiyat artışının geri alınmasını isteyen Bakanlık, bunu başaramayınca tavuk eti ihracatını yasaklandığını duyurdu. Bunu duyurmakla kalmayıp “bunun hesabını vereceksiniz” tarzında sektörün tehdit edildiği o günlerde konuşulmuştu.                    

Yapılan açıklama ve değerlendirmelere bakılırsa, Türkiye’nin önde gelen tavuk üreticilerine 12 Haziran sabahı yapılan operasyon Ticaret Bakanlığı ile Rekabet Kurumu raporlarına dayanılarak gerçekleştirildi.

Bu gerilimli dönemin sonunda yapılan operasyonla 32 kişi hakkında gözaltı kararı verildi. Aynı zamanda sektörün yüzde 80’ini kontrol eden 13 şirkete denetim kayyımı atandı. Gözaltına alınan 29 kişi ifadelerinden sonra “yurt dışı çıkış yasağı” adli kontrol şartı konularak serbest bırakıldı.

Cumhurbaşkanı Erdoğan’a bilgi verildi

Tavuk eti üreticilerine operasyonun yapıldığı 12 Haziran Cuma günü, Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan Erdirne’de Osmanlı mimarisinin önemli eserlerinden, Mimar Sinan’ın ustalık eseri, Selimiye Camii’nin restorasyonu sonrası yeniden ibadete açılış törenine katıldı. Törende, Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği Başkanı Rifat Hisarcıklıoğlu ve çok sayıda oda ve borsa başkanı da yer aldı. Edirne’deki tören sırasında Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’a operasyon ile ilgili bilgi verildiği ve özel sektörün, yabancı sermayenin bundan olumsuz etkileneceği ifade edildiği belirtiliyor.

Operasyon yapılan 13 şirketten 2’si organik tavuk sektöründe

Adalet Bakanı Akın Gürlek’in denetim kayyımı atandığını duyurduğu 13 şirketten 11’i Rekabet Kurumu tarafından 2025’te ceza kesilen şirketler. Rekabet Kurumu soruşturmasında yer almayan ve pazar payı yüzde 0,037 (on binde 3) olan Orvital ve Aypi Tavukçuluk da bu listede yer aldı. Orvital, tavuk eti üretim tesisi olmayan ve Aypi Tavukçuluk firmasına fason olarak organik tavuk ürettiren bir şirket. Yıllık satışı sadece 600 ton. Telefonla görüştüğüm Orvital’in Kurucusu Muharrem Doğan, Türkiye’nin tavuk eti üretiminin 2,7 milyon ton olduğunu belirterek: “ Bizim satışımız 600 ton. Yani on binde 2 seviyesinde bir pazar payımız var. Bu pazar payı ile piyasayı nasıl bozabiliriz, fiyatı nasıl etkileyebiliriz? Bu listeye neden girdiğimizi bilmiyoruz. Aypi Tavukçuluk ise yıllık 1000 ton organik tavuk üretimi olan bir şirket. İkimizin toplam pazar payı yüzde 0,037 (on binde 3). Bu pazar payı ile piyasayı etkilememiz mümkün değil. Ayrıca konvansiyonel üretim yapanlar bizimle hareket etmezler. Ama buna rağmen denetim kayyımından muaf tutulmamız gerektiğini anlatamadık” dedi.

Sektör temsilcileri, denetim kayyımının geri çekilmesini istiyor

Operasyonla gözaltına alınan ve sonra serbest bırakılan bazı sektör temsilcileri, 70 bin kişinin çalıştığı, yan sektörlerle birlikte 150 bin kişiyi doğrudan istihdam eden ve aileleriyle 4-5 milyon kişiye geçim kaynağı olan beyaz et sektörüne yapılan bu operasyon ile diğer şirketlere, sektörlere gözdağı verilmek istendiğini iddia ediyor.

Gözaltına alınanların hepsinin sektörün, ülkenin kalkınması için yıllarca emek verdiğini, yatırım yaptığını belirten sektör temsilcileri, ödüllendirilmesi gerekirken gözaltına alınmalarının herkesin moralini bozduğunu, özellikle yabancı sermayenin bundan çok etkileneceğini belirterek,  her şeye rağmen üretmeye yatırım yapmaya devam edeceklerini söyledi.

Sektör temsilcileri, denetim kayyımının hemen geri çekilmesi gerektiğini belirterek, bu şekilde devam edilirse yatırım yapılamayacağını, üretim azalırsa fiyatların daha çok artacağını, tavuk etinin kırmızı et gibi 1000 lirayı görebileceği uyarısında bulundu. Yapılan operasyonun siyasi iktidara da zarar vereceğini belirten sektör temsilcileri, operasyon ile sektörün, kendilerinin itibarsızlaştırıldığını bundan vazgeçilmesi gerektiğini ifade etti.

Özetle, Türkiye’yi sarsan beyaz et sektörüne yönelik operasyonun önümüzdeki günlerde çok daha ağır sonuçları olacaktır. Tarım ve gıda sektörüne diğer sektörlerden farklı bakmak gerekir. Üretenin de tüketicinin de korunması esas olmalı. Baskıyla, operasyonla, yada sadece yasa çıkarmakla gıda fiyatları düşmez, düşürülemez. Geçmişte de örneklerini çok gördük. Fiyatı artan her ürünün ihracatını kısıtlamak, yasaklamak, depo baskınları, gözaltı operasyonları çözüm olmaz. Çözüm, tarladan/çiftlikten sofraya olan zincirin her halkasını doğru yönetmek gerekiyor. Asıl sorun yönetim anlayışından kaynaklanıyor. Tarım Bakanlığı raporunda da belirtildiği gibi beyaz ette yem ve civcivde dışa bağımlılık var. Maliyet sorununu çözmeden fiyat sorununu çözemezsiniz. Çözüm, üreticiyi, tüketiciyi karşınıza alarak değil onlarla birlikte hareket etmektir.

Tarım Bakanı Yumaklı “stratejik sektör” demişti

Adalet Bakanı Akın Gürlek, 12 Haziran’da operasyonu duyurduğu açıklamasında “Adalet, İçişleri, Ticaret ile Hazine ve Maliye Bakanlıklarımız bu hedef doğrultusunda koordinasyon ve eşgüdüm içinde hareket etmektedir.” bilgisine yer verdi. Tarım ve Orman Bakanlığı bu operasyonda yok. Operasyon ile ilgili olarak bu satırları yazdığımız ana kadar Tarım ve Orman Bakanı İbrahim Yumaklı’nın herhangi bir açıklaması da olmadı. (Olduysa ben görmediysem özür dilerim.)

Tarım ve Orman Bakanı İbrahim Yumaklı, 5 Mart 2025 tarihinde Eskişehir Mahmudiye ilçesindeki  Geçit Kuşağı Tarımsal Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü Etçi Damızlık Tavuk Yerleşkesi'ni ziyaretinde kanatlı sektörünün Türkiye için stratejik sektörlerden biri olduğunu söylemişti. Yumaklı’nın verdiği bilgilere göre, özellikle et ya da yumurta tüketiminde vatandaşların tüketim ağırlığı da düşünüldüğünde son derece önemli kanatlı sektöründe yaklaşık 3 milyon kişinin geçim kaynağı.

Kanatlı sektörünün yaklaşık 5,5 milyar dolar ticaret hacminin olduğunu belirten Yumaklı, “Türkiye olarak bizim kanatlı sektörümüz hem et üretimi için hem de yumurta üretimi için çok disiplinli bir sektör. Kapasitesinin yüzde 85-90'ını kullanıyor. Neredeyse kapasitesinin tamamını kullanıyor dediğimiz güçlü bir sektör” dedi.

Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan tarafından açıklanan 2026-2030 Türkiye Yapay Zekâ Eylem Planı, Türkiye’nin dijital dönüşüm ve teknoloji politikaları açısından son yılların en önemli stratejik belgelerinden biri olarak öne çıkıyor. Yapay zekânın küresel ekonomiyi, üretim modellerini, iş gücü piyasalarını ve uluslararası rekabet dengelerini yeniden şekillendirdiği bir dönemde açıklanan plan, Türkiye’nin bu dönüşümü yalnızca takip eden değil, yön vermeye çalışan ülkeler arasında yer alma hedefini ortaya koyuyor.

Eylem planı dört temel eksen üzerine inşa edilmiş durumda: “Fark et, İstifade Et, Üret ve Yönet.” Bu yaklaşım, yapay zekânın toplum tarafından anlaşılmasından ekonomik değere dönüştürülmesine, yerli teknolojilerin geliştirilmesinden yönetişim mekanizmalarının oluşturulmasına kadar geniş bir perspektif sunuyor.

Yapay zekâ okuryazarlığının yaygınlaştırılması hedefleniyor

Planın ilk ekseni olan “Fark Et” başlığı altında yapay zekâ okuryazarlığının yaygınlaştırılması hedefleniyor. İki yıl içerisinde 5 milyon vatandaşa eğitim verilmesi, 10 bin ileri düzey yapay zekâ uzmanı ve 100 bin uygulama profesyoneli yetiştirilmesi planlanıyor. Yapay zekâ çağında ülkelerin en önemli rekabet unsurlarından birinin insan kaynağı olduğu düşünüldüğünde, bu hedefler son derece anlamlı. Çünkü yapay zekâ yarışını yalnızca güçlü algoritmalar değil, o algoritmaları geliştirecek, yönetecek ve iş süreçlerine entegre edecek yetenekler belirleyecek.

“İstifade Et” ekseni ise yapay zekânın günlük hayat ve ekonomi üzerindeki etkisini artırmayı amaçlıyor. Kamu yatırımlarının en az yüzde 2’sinin yapay zekâ projelerine ayrılması, kamu kurumlarının yerli çözümlerin ilk müşterisi olması ve KOBİ’lere yönelik yapay zekâ kuponlarının hayata geçirilmesi, teknolojinin sahaya inmesini hızlandırabilecek önemli araçlar olarak dikkat çekiyor. Özellikle kamu sektörünün yerli yapay zekâ çözümlerine referans oluşturması, Türkiye’deki teknoloji girişimlerinin büyümesi açısından önemli bir kaldıraç görevi görebilir.

Planın en dikkat çekici boyutlarından biri ise “Üret” ekseni altında yer alan teknoloji geliştirme ve girişimcilik yaklaşımıdır. Yapay zekâ büyüme bölgelerinin kurulması, araştırma ve yatırım fonlarının oluşturulması, Türkçe büyük dil modeli çalışmalarının desteklenmesi ve robotik teknolojilere yapılan vurgu, Türkiye’nin yalnızca teknoloji tüketen değil teknoloji geliştiren ve ihraç eden bir ülke olma hedefini ortaya koyuyor.

Özellikle Türkçe büyük dil modellerine yönelik çalışmalar stratejik bir öneme sahip. Yapay zekâ çağında rekabet yalnızca işlem gücü veya sermaye üzerinden değil, aynı zamanda veri ve dil egemenliği üzerinden de şekilleniyor. Türkçenin dijital dünyadaki temsil gücünün artırılması, yerel ihtiyaçlara uygun çözümlerin geliştirilmesi ve kültürel birikimin yeni teknolojilere aktarılması açısından bu çalışmaların uzun vadeli değeri oldukça yüksek.

Eylem planında veri merkezleri ve altyapı yatırımlarına verilen önem de dikkat çekiyor. 2030 yılına kadar veri merkezi kurulu gücünün 1 gigavat seviyesine çıkarılması ve veri merkezi, bulut ve yapay zekâ altyapılarında en az 10 milyar dolarlık yatırımın harekete geçirilmesinin hedeflenmesi, yapay zekânın temel girdisi olan hesaplama kapasitesine verilen önemi gösteriyor. Günümüzde enerji, veri ve hesaplama gücü; yollar, limanlar ve sanayi bölgeleri kadar kritik altyapılar hâline gelmiş durumda.

Planın güçlü yönlerinden biri de yapay zekâyı yalnızca ekonomik bir araç olarak değil, aynı zamanda dijital egemenlik ve ulusal kapasite konusu olarak ele almasıdır. Siber güvenlikten veri yönetimine, yerli dil modellerinden uluslararası standartların belirlenmesine kadar uzanan yaklaşım, Türkiye’nin teknoloji politikalarında daha bütüncül bir bakış açısı geliştirdiğini gösteriyor.

Elbette her strateji belgesinde olduğu gibi başarının belirleyici unsuru uygulama performansı olacaktır. Bu noktada iki yapıcı öneri öne çıkıyor.

Birincisi, sanayi ile yapay zekâ girişimleri arasındaki iş birliklerinin daha sistematik biçimde teşvik edilmesi gerekiyor. Türkiye’nin güçlü olduğu üretim, enerji, lojistik, sağlık ve savunma gibi sektörlerde faaliyet gösteren şirketlerin yapay zekâ girişimleriyle ortak projeler geliştirmesi, hem verimlilik artışı sağlayacak hem de yerli teknoloji şirketlerinin daha hızlı büyümesine katkı verecektir. Yapay zekâ ekosistemlerinin geliştiği ülkelerde kurumsal şirketler ile girişimler arasındaki iş birlikleri önemli bir büyüme motoru işlevi görüyor.

İkincisi, Türkiye’nin yapay zekâ alanında uluslararası yetenek çekim merkezi hâline gelmesi hedeflenmelidir. Günümüzde yapay zekâ yarışında en kritik unsur sermayeden çok nitelikli insan kaynağıdır. Dünyanın başarılı teknoloji merkezleri yalnızca kendi yeteneklerini yetiştirmekle kalmıyor, aynı zamanda küresel yetenekleri de kendilerine çekiyor. İstanbul’un uluslararası yapay zekâ merkezi olarak konumlandırılması hedefi; araştırmacılar, veri bilimciler, girişimciler ve teknoloji uzmanları için cazip çalışma ve yaşam koşulları oluşturacak politikalarla desteklenirse çok daha güçlü sonuçlar üretebilir.

Vizyon, kapsam ve hedefler açısından önemli bir başlangıç

Sonuç olarak Türkiye Yapay Zekâ Eylem Planı, vizyon, kapsam ve hedefler açısından önemli bir başlangıç niteliği taşıyor. İnsan kaynağından veri altyapısına, girişimcilikten dijital egemenliğe kadar geniş bir perspektif ortaya koyan planın başarıyla uygulanması hâlinde Türkiye’nin küresel yapay zekâ ekosisteminde daha güçlü bir konuma yükselmesi mümkün görünüyor. Önümüzdeki dönemde özel sektör, kamu, üniversiteler ile girişimcilik ekosistemi arasında güçlü bir iş birliği kurulabilirse açıklanan hedeflerin başarı ile uygulanma ihtimali yükselecektir.

Her zamanki gibi, danışmanlık çalışmamıza katılan ekip önce bir dalgalandı sonra coştu.

Yorumların ortak noktası “O kadar satış çalışmamızı spor olsun diye mi yapacağız” oldu.

İşin doğrusunu söylemek gerekirse, meslek hayatımın ilk acemilik yılları hariç, ihraç etmek için pazara çıktığım ürünü, olası alıcıma kabul ettirmek için çaba göstermedim.

Peki arkadaş, satış işini nasıl becerebiliyordun diye sorarsanız…

Her seminerimde, derslerimde ve danışmanlık çalışmalarımda altını çizerek ve özellikle bir konuyu vurgulamaya çalışırım…

Olası alıcınız, “satın alma” havasında değil ise “sakın alma” havasında olacağından, bütün çabalarınıza karşın sonuçta sizin “hava alma” olasılığınız çok yüksek olacaktır.

Literatürde “İkna Bilgi Modeli (Persuasion Knowledge Model - PKM) diye bir şey var.

Bu model 1994 yılında araştırmacılar M.Friestad ve P. Wright tarafından ileri sürülmüş.

“Bana bir şey satmaya çalışmayın” ya da “Malınızı satmakla uğraşmayın” tepkilerinin incelenip değerlendirildiği bir model.

Samimi olmak gerekirse, ben bu modeli son yıllarda öğrendim amma kapsamını, kafamı vurup burnumu kırarak deneme yanılma ile zaten çözmüştüm ve yıllardır uyguluyordum.

Model, alıcının zihnindeki bir üçlü bilgi havuzundan söz eder…

Konu bilgisi ki satmak istediğimiz ürün veya hizmet hakkındaki bilgilerini kapsar.

Aracı/satıcı bilgisi, alıcının karşısındaki satıcı yapan kişi, işletmesi, markası hakkındaki bilgileri, ön yargıları v.b. bilgileri kapsar.

İkna bilgisi de bu modelin özüdür. Bunu, olası alıcılarınızın mesleki birikimlerinden oluşan ve “Satış taktikleri arşivi” diye tanımlayabiliriz.

Bu arşivdeki bilgiler alıcımızın, bizim hangi hamleyi ne amaçla yaptığımızı anlamasını sağlar.

Aklımızda tutmamız gereken, B2B ilişkilerde muhataplarımızın genellikle konu bilgilerinin oldukça yüksek seviyede olduğudur.

Kendimizi üstün görmemiz, işi baştan kaybettirebilir.

Yapmamız gereken onu ikna etmeye çalışmaktan daha fazla, neden bizimle müzakere masasında olduğunu anlamaya çalışmaktır.

Tedarikçisinden mi memnun değil, kaynak çeşitlendirmesi mi yapıyor, aldıkları ürün pahalı mı, işlevi mi yetersiz kalıyor gibi birçok neden olabilir.

Bizim işin kapısını açma anahtarımız bu gibi olasılıkları anlamak olacaktır.

Kullanacağımız taktiklerin yanlış anlaşılması da işimizin önünü kesmekte geç kalmayacaktır.

Ziyaretimizde götürülecek hediyelerin tarzı ve değeri, görüşmede muhatabımıza söz edeceklerimizin kişisel teklif olarak algılanabilmesi, aşırı övgü yapma gibi konularda hassas bir yaklaşım sergilemeliyiz.

Ayrıca gereğinden daha fazla bilgi verilmeye çalışılması ya da sadece işimize gelen bilgileri vermek olumsuz tepkilere neden olabilir.

İşi çözüme götürmek için teklifimizi, müşterimize değer yaratan bir unsur olarak sunmalıyız.

 Kendimizi ise onlara, sadece bir tedarikçi olarak değil, bir çözüm ortağı, birlikte hareket edebilen güvenilir bir işletme olarak sergileyebilmeliyiz.

Sözün özü şu ki sürdürülebilir iş birliği amacınız yoksa bunlarla uğraşmanıza da gerek yok.

2025 itibarıyla Türkiye evcil hayvan ürünleri pazarının büyüklüğü yaklaşık 70 milyar TL’ye ulaşmış. Bir yıl önce 41 milyar TL olan pazarın yüzde 70 büyümesi, yalnızca enflasyonla açıklanabilecek bir gelişme değil. Evcil hayvan sahiplenme alışkanlıklarının değişmesi ve hazır mama kullanımının yaygınlaşması büyümenin unsurları arasında yer alıyor.

Buna rağmen Türkiye hâlâ yolun başında sayılabilir. Her 100 evin 14’ünde kedi, 5’inde ise köpek bulunuyor. Avrupa ile karşılaştırıldığında oranlar oldukça düşük. Bu nedenle sektör önümüzdeki yıllarda daha hızlı büyüme bekliyor. Mama pazarının hakimi ise kediler. Satışların yaklaşık yüzde 65’ini kedi, yüzde 35’ini ise köpek mamaları oluşturuyor.

Sektördeki önemli dönüşümlerden biri de yerli üretimin artışı. Kısa süre öncesine kadar büyük ölçüde ithalata bağımlı olan pazarda, yerli üretim artık tüketimin yaklaşık üçte ikisini karşılayabiliyor.

Bu alandaki önde gelen oyunculardan Çağatay Pet Food’un CEO’su Başar Kılıç’a göre sektörün öyküsü iç pazarla sınırlı değil. Türkiye’nin güçlü tarımsal altyapısı ve üretim kapasitesiyle bölgesel üretim üssüne dönüşme potansiyeli var. Kılıç, yerli üretimin ithalat bağımlılığını azaltırken ihracatta da önemli fırsatlar yarattığını belirtiyor.

Türkiye’nin yıllık evcil hayvan gıda ihracatı 155 milyon dolara ulaşmış. Çağatay Pet Food da yıllık 20 milyon dolarlık ihracatıyla Güney Kore’den Katar’a uzanan geniş bir coğrafyada boy gösteriyor. Şirket, yeni yatırımlarla da üretim ve ihracat kapasitesini artırmayı hedefliyor.

Kılıç’a göre büyümenin arkasındaki en önemli unsur tüketici davranışlarındaki değişim. İnsanlar artık evcil hayvanlarını yalnızca ailelerinin bir parçası değil, ailenin kendisi olarak görüyor. Sektör oyuncuları, evcil hayvan sahipliğinin artması, premium ürünlere yönelim ve e-ticaretin artmasıyla pazarın önümüzdeki yıllarda da güçlü büyümesini sürdüreceğini öngörüyor.

Ödemeler dengesinin sermaye hareketleri ayağındaki gelişmelere mart ayında ABD ve İsrail’in saldırısıyla başlayan İran savaşı damga vurmuş ve bir dizi olumsuz rekor ortaya çıkmıştı. Gerek yerli sıcak para, gerekse yabancı sıcak para çıkışı tarihi rekor düzeylere sıçramıştı. Nisan ayı ödemeler dengesi verileri, savaşın ilk etkisinin atlatıldığını ve bir geri dönüş yaşandığını gösteriyor.

Ama ortaya çıkan resim, aynı zamanda ödemeler dengesinin ne kadar oynak ve istikrarsız bir iklimde ayakta kalmaya çalıştığını da ortaya koyuyor. Son 4 ayın verilerini yan yana koyup baktığımızda bu güvensiz durumu net olarak görüyoruz:

- Önce cari işlemler dengesi tarafına bakacak olursak, cari açık miktarında mart ayında 9.69 milyar dolar ile tarihin en yüksek ikinci aylık açığının ardından nisanda açığın 5,7 milyar dolara indiğini görüyoruz.

Cari açıktaki yıllık artış ürkütücü boyutta

- Ancak bu sevinilecek bir rakam da değil. Aylık 5,7 milyar dolar cari açık, yıllık 60 milyar dolarlık açık anlamına gelir. Mart ayındaki aşırı yüksek düzeye göre gerilemiş olmasına rağmen cari işlemler açığı yüksek tempoda seyrediyor. Yılın ilk 4 ayındaki cari açık, geçen yıla göre yüzde 30 artarak 29,37 milyar dolara çıktı. 12 aylık toplam cari açıktaki yıllık artış ise yüzde 76,29 gibi ürkütücü boyutta. 12 aylık toplam cari açık mart ayına göre gerilemesine rağmen 36.98 milyar dolar düzeyinde.

- Bunda ihracattaki aylık artış etkili olmuş gözüküyor. Bunun arkasının gelip gelmeyeceği önemli. Bir diğer önemli nokta ise, enerji hariç ithalat miktarının, tarihin en yüksek ikinci cari açığının kaydedildiği mart ayındaki düzeyini koruyor olması. İthalat temposundan bir şey kaybetmiş değil.

- Sermaye hareketleri cephesinde mart ayındaki şokun ardından bir geri dönüş var, ama bu dönüş, sermaye hareketlerindeki gelgitlerin hem frekansının çok sık olabildiğini, hem de dalga boyunun çok yüksek olduğunu da gösteriyor. Bu kadar oynak bir tansiyonun sağlıklı bir durum olduğunu söylemek imkansız.

Yabancı, kalıcı olmayı değil hızla kaçacak politikayı benimsiyor

- Yabancı sıcak parada hatırı sayılır bir geri dönüş olmakla birlikte bu miktar martta kaçan sıcak paranın yüzde 60’ı düzeyinde. Nisan itibarıyla, martta kaçan sıcak paranın yüzde 40’ı geri dönmüş değil. Mart ayında yabancı sıcak parada 17.93 milyar dolarlık rekor bir çıkış yaşanmıştı. Nisanda 10.62 milyar dolarlık bir geri dönüş gerçekleşti.

- Yabancı sıcak paranın nisandaki geri dönüşünde yaptığı tercihler, yabancının kalıcı bir tercihle değil, hızla kaçmaya hazır bir politika benimsediğini de gösteriyor. Marttaki çıkışa göre nisandaki girişlerin oranı hisse senedi yatırımlarında yüzde 82.7, mevduatta yüzde 64.8 ve yatırım fonlarında yüzde 109.1 düzeyinde iken tahvilde sadece yüzde 29.6. Marttaki kaçan sıcak paranın yüzde 40.6’sını tahvil yatırımları oluştururken, Nisan’daki dönüşte tahvile ayrılan pay sadece yüzde 20.3 düzeyinde. Bu da yabancı sıcak paranın uzun vadeli yatırımdan uzak durduğunu, kısa vadeli olarak yüksek faiz ve baskılanan kurun yarattığı yüksek kâr fırsatından yararlanmak için geldiğini gösteriyor. Yabancıların tahvilden uzak durması, faizlerde bir iniş beklemediklerinin de bir işareti.

- Buna paralel bir durumu doğrudan yatırımlarda da görüyoruz.  Yılın ilk 4 ayında gerçekleşen 3.67 milyar dolarlık doğrudan sermaye girişinin 799 milyon doları gayrımenkul, 1.05 milyar doları gerçek sermaye, 1.83 milyar doları ise yabancıların iştiraklerine borç olarak verdikleri diğer sermayeden oluşuyor. Yani ilk 4 ayda gelen doğrudan yatırımın aslında sadece yüzde 28.5’i gerçek sermaye. Geçen yılın ilk 4 ayında bu oran yüzde 50.3 düzeyindeydi.

- Yerli sıcak parada ise daha sınırlı bir dönüş var. Üstelik bu, yurtdışına çıkartılan mevduatın bir bölümünün geri gelişi ile sınırlı. Yerli sıcak paranın portföy yatırımı yolu ile yurtdışına kaçışı, Nisan’da da sürmüş. Aynı şekilde kaynağı belirsiz döviz çıkışı da sürüyor.

- Bunların doğrudan bir uzantısı olarak kredi yoluyla dış borçlanma doludizgin devam ediyor. Üstelik yurtdışı borçlanmasında Nisan ayında önceki aylara göre ciddi bir artış da var. Ocak’ta 2.12 milyar dolar, Şubat’ta 2.86 milyar dolar, Martta 3.88 milyar dolar olan dış kredi borçlanması, Nisan’da 5.54 milyar dolara fırlamış.

- Yerli sıcak paranın gözü dışarıdayken ve yabancı sıcak para da kısa vadeli pozisyonlarla her an kaçmaya hazır beklediği koşullarda, faizleri düşürmek pek kolay değil. Yabancı sıcak para sadece yüksek faiz, baskılanmış kurun yarattığı kâr fırsatından yararlanmak için geliyor. Merkez Bankası ve ekonomi yönetimi yabancı sıcak parayı küstürmemek,  gönlünü hoş tutmak için yüksek faiz ve baskılanmış kur politikasına sarılıyor. Bunun ağır ekonomik ve sosyal maliyetlerini de yaşamaya devam ediyoruz.

Nikol Paşinyan, Ermenistan’da rakipleri karşısında ezici bir çoğunlukla seçimi kazandı. Seçimlerden önce, seçimleri kazandığı takdirde Ermenistan Anayasası’nın girişinde yer alan ve bu ülkenin komşulara karşı topraklarının genişlemesini öngören maddeleri söz konusu belgeden çıkaracağı sözünü vermişti, fakat kazandığı çoğunluk bunu gerçekleştirmeye yetecek düzeyde değil. Paşinyan’a muhalefet eden partilerin hemen tümü Azerbaycan ve Türkiye ile daha iyi ilişkiler kurulmasına ve ülkenin Batı’ya dönük bir siyaset izlemesine karşı çıktığından, onlarla koalisyon kurarak anayasayı değiştirmek mümkün gözükmemektedir. Bu durum karşısında Ermenistan Anayasası’nın değiştirilmesi konusunun bir süre için rafa kalkmasından başka çare yoksa da verilen sözde durulmamasının, yani Ermeni anayasasındaki genişlemeci yaklaşımın geçersiz kılınmamasının, komşularıyla ilişkileri nasıl etkileyeceğini önceden kestirmek mümkün gözükmemektedir.     

Türkiye ve Azerbaycan’ın Paşinyan’ı destekleme vakti

Ermenistan seçimlerinin sonuçları ne gösteriyor? Belki de en önde gelen konu Ermeni seçmeninin komşularla sürekli kapışmayı değil, iyi geçinmeyi istediğini göstermesidir. Seçmen toprakların genişletilmesini arzular gözükmemektedir. Her ne kadar Paşinyan’ın bu seçimlerde aldığı oy yüzdesi bir önceki seçimlere göre, çok az da olsa, daha düşükse de, yine de rakiplerini açık farkla geride bırakmış olması, seçmen tercihlerinin de hangi yönde olduğunu şüpheye yer bırakmayacak şekilde göstermektedir.

Sanıyorum şimdi Türkiye ve Azerbaycan’ın seçmenine barış ve refah vaat eden Paşinyan’ı destekleme vakti gelmiştir. Peki yapmaya söz verdiği fakat anayasayı değiştirecek çoğunluğu elde edememesi dolayısıyla vazgeçmek zorunda kalabileceği anlaşılan değişikliklerle ilgili olarak bu iki kardeş ülke ne yapmalıdır? Öncelikle Ermenistan hükümetinin anayasayı parlamentoda oylama ile değiştiremeyeceği, seçimler sonucu yeterli parlamenter çoğunluğu elde edemediği bir veri olarak kabul edilmek mecburiyetindedir.  Buna karşılık Ermenistan’ın iktidar partisi, mevcut sınırları ülkenin kesin sınırları olarak kabul ettiğini ilan edebilir. Hatta anayasa değişikliği önerisini parlamentoya getirebilir, bu önerinin çoğunluk tarafından kabulünü sağlayabilir, yasalaşmazsa yeterli oyu alamadığı için yasalaşmadığını açıklayabilir. Önemli olanın parlamenter çoğunluğun toprak genişlemesini, başka ülkelerden toprak talebini benimsemediğini tescil etmek olduğu düşünülebilir. Buna karşılık, sözünü ettiğimiz jestlerin özellikle Azerbaycan hükümeti tarafından kabul edilir bulunup bulunmayacağını önceden tahmin etmek zordur. Ne de olsa, müteakip bir hükümetin bir önceki hükümetin aldığı kararı tanımaması ve değişmediği takdirde, anayasanın hükümete komşulardan toprak talep etme hakkını verdiğini iddia etmesi her zaman mümkündür. Belki de en iyisi, mümkün ise değişikliği halkoylamasına sunmaktır. Böylece bütün tartışmalar sona erecektir.

Ermenistan seçimleri ülke içinde olduğu kadar dış dünyada da ilgi uyandırmış ve uluslararası müdahaleye dahi konu olmuştur. Muhalefet gerek Rusya’da gerek diaspora Ermenileri arasında yaygın destek görmektedir. Tarihi olarak, başka ülkelere yerleşmiş ve refah içinde yaşayan Ermeniler ‘tarihi Ermenistan’ı yeniden inşa etmeyi vaat eden hareketleri desteklemeye yatkın olmuşlardır. Bu yaklaşımın Ermeni Gregoryen kilisesi tarafından da desteklendiği söylenebilir. Üyelerini kendisinden daha büyük ve daha güçlü başka kiliselere kaptırarak haritadan silinme tehlikesi karşısında kalan bir kilisenin bir yandan güçlü bir nefret objesi yaratmasını (bu Türkler oluyor), diğer yandan üyelerine bir misyon peşinde koşmaları gerektiğini hatırlatmasını tabii karşılamak gerekebilir.  Ancak böyle bir yaklaşımın Ermenistan’ın komşularıyla sorunlu ilişkiler yaşamasına neden olduğunu açıklamaya da herhalde gerek yoktur. Artık herhangi bir Ermeni nüfusun yaşamadığı ya da pek az Ermeni’nin yaşadığı toprakların Ermenistan’a ait olduğunu iddia etmek inandırıcı olmaktan uzaktır. Bununla birlikte Robert Koçaryan’ın başını çektiği yayılmacı siyasi hareket oyların dörtte birini alacak kadar güçlüdür ve ciddiye alınması gereken alternatif bir siyasi gücü temsil etmektedir. Buna karşılık, diğer muhalif hareket Moskova’da yerleşmiş ve zengin olmuş, parlamento üyeliğine aday bile olamayan Karapetyan tarafından desteklenmekte ve Rusya ile yakın ilişkileri savunmaktadır. Gözlemciler, Rusya’ya yerleşmiş ve burada yaşayan Ermeni kökenli nüfusun Ermenistan’dan daha fazla olduğunu ileri sürüyorlar. Pek çok Rus ileri geleninin de, Sergei Lavrov başta olmak üzere, bir yanının Ermeni kökenli ileri sürülüyor. Yine de bu hareket güçlü değildir ancak Koçaryan ile birlikte hareket etmesi nedeniyle önem atfediliyor.

Paşinyan hükümeti Rusya’dan uzaklaşarak AB’ye yakınlaşmanın bayraktarlığını yapmaktadır. SSCB’nin dağılmasından sonra da Rus ağırlığının devam etmesini savunan çevreler ise Rusya ile yoğun iktisadi ve askeri ilişkilerin devamını arzulamaktadırlar. İki ülke arasında daha önceki dönemde bir yakınlık duygusu hüküm sürmüş olsa bile, bu duygu artık sona ermiştir. Hatırlanacağı gibi, dağılmayı izleyen bir dönemde Ermenistan Azerbaycan’a ait bir kısım toprağı işgal etmiş ve buraların kendisine ait olması gerektiğini iddia etmiştir. İşgalin üzerinden 30 yıla yakın süre geçtikten sonra, bu toprakların Azerbaycan tarafından geri alınması sırasında Rusya’nın çatışmalara karışmaması, yani Ermenistan’ı kollamaması, hayal kırıklığı yaratmak bir yana, Rusya’ya karşı beslenebilecek olumlu duyguları alıp götürmüştür. Paşinyan’ın bu koşullar altında Rusya ile olan iktisadi bağları zayıflatarak ülkedeki Rus askeri varlığını da yavaş yavaş sonlandırmaya yönelmesi fazla yadırganmamıştır.  

Ruslar, kendi bildikleri yöntemleri kullanmak suretiyle seçim sonuçlarını etkilemeye çalışmışlardır. Ermeni seçim sistemi ülke dışında sandıklar kurulmasına imkan tanımamaktadır. Böyle olunca, Rusya, kendi sınırları içinde yaşamakla birlikte Ermenistan vatandaşlığını koruyan (bu kişilerin aynı zamanda Rus vatandaşı olduklarını da kuvvetle tahmin ediyorum) kişileri Erivan’a göndermeye gayret etmiştir. Herhalde acele etmenin telaşından olacak, gönderdikleri çoğu kişinin Ermenistan’daki askerlik görevlerini yapmadıkları Rusların dikkatinden kaçmıştır. Erivan’a inen çoğu erkek oy kullanma fırsatı bulamadan askeri makamlarca nezarete atılmış, asker kaçağı muamelesi görmüştür. Seçim sonuçları ise Ermenistan’ın bu türden engelleyici tedbirlere bile ihtiyacı olmadığını, her halükarda seçimi Paşinyan’ın kazanacağını göstermiş bulunmaktadır.

Seçim sonucunun neler getireceğini zaman gösterecek

Rusya’ya karşı olmadığını göstermek isteyen Paşinyan, seçim galibiyeti sonrası ilk ziyaretini Moskova’ya yapacağını açıklamışsa da, ardından da Brüksel’i ziyaret edeceğini belirtmiştir. Zafer konuşmasında ise Türkiye ve Azerbaycan’la daha iyi ilişkilerin gelişmekte olduğuna geniş yer ayırmıştır. Seçimlerde kazandığı başarı etkileyici düzeyde olmakla birlikte, anayasayı doğrudan değiştirecek çapta değildir. Sonucun neler getirebileceğini zaman gösterecektir. Şu an için seçimin en büyük kaybedeni Rusya’dır çünkü Ermenistan Batı ile “kaynaşma” yönünde ilerlemektedir. Bunun yanında, Ermenistan komşularıyla olan ilişiklerinin iyileşmeye devam edeceğini belirtmiştir. Gelişmelerin bu yönde devam etmesi, Ermenistan’ın şimdi izlediği siyasetin gelecekte değiştirilmesini belki güçleştirecektir.

Şu anda kesin olarak belli olan tek husus seçimlerin galibinin Paşinyan olduğudur.

Merkez bankacılığı tarihine damga vuran sözler vardır. Bunların arasında belki de en önemlisi, Avrupa borç krizinin en kritik anında dönemin Avrupa Merkez Bankası Başkanı Mario Draghi’nin kullandığı “Whatever it takes” yani “Ne gerekiyorsa yapacağız” ifadesidir.

Draghi, 26 Temmuz 2012’de Londra’da yaptığı konuşmada ECB’nin Euro’yu korumak için yetkileri dahilinde gereken her şeyi yapmaya hazır olduğunu söylemişti. Bu açıklama yalnızca birkaç kelimeden oluşuyordu ancak finansal piyasalar üzerindeki etkisi olağanüstü oldu. Çünkü piyasalar ilk kez Avrupa’nın para otoritesinden net, güçlü ve kararlı bir taahhüt duyuyordu. Krizin yönü değişti ve “whatever it takes” merkez bankacılığının en önemli sloganlarından biri haline geldi.

Bugün ise küresel ekonomi yeniden yüksek belirsizliklerin, jeopolitik risklerin ve artan oynaklığın etkisi altında bulunuyor. İran merkezli gelişmeler enerji fiyatlarını yukarı iterken, dünya ekonomisi enflasyon ile büyüme arasındaki hassas dengeyi yeniden tartışıyor. Böyle bir ortamda Draghi’nin sözü her zamankinden daha güncel görünüyor.

“Gereken” nedir?

Ancak bu kez karşımızdaki temel soru farklı. “Gereken” ne? İşte tam bu noktada görüş ayrılıkları başlıyor.

Bir kesime göre artan enerji fiyatları ve yükselen enflasyon karşısında başta ABD Merkez Bankası (Fed) ve Avrupa Merkez Bankası (ECB) olmak üzere merkez bankalarının faiz artırması gerekiyor. Nitekim ECB son toplantısında faiz artırımı yönünde adım attı. Piyasalar şimdi Fed’in de benzer bir yaklaşım sergileyip sergilemeyeceğini tartışıyor.

Ancak başka bir görüş ise ECB’nin önemli bir hata yaptığını savunuyor. Bu görüşe göre bugün yaşanan enflasyonist baskılar büyük ölçüde İran savaşı ve enerji fiyatlarındaki yükselişten kaynaklanan geçici bir arz şokunun sonucu. Savaşın sona ermesiyle petrol ve doğal gaz fiyatlarının gerilemesi, dolayısıyla enflasyon baskılarının da azalması bekleniyor. Bu nedenle faiz artırımlarının erken olduğu ve ekonomileri gereksiz yere durgunluğa sürükleyebileceği ileri sürülüyor.

Bu görüşü savunanlar, ECB’nin eski Başkanı Jean-Claude Trichet dönemine atıfta bulunuyor. Trichet de geçmişte enflasyon endişeleriyle faiz artırımına gitmiş ancak bu karar Avrupa ekonomisinin büyüme görünümünü olumsuz etkilemişti. Sonrasında görevi devralan Draghi, çok daha farklı bir yaklaşım benimseyerek ekonomiyi destekleyici politikalara yönelmişti.

Enerji şoku geçici olabilir ama...

Gerçekten de enerji fiyatlarının geleceğine ilişkin bazı göstergeler, enflasyon baskılarının kalıcı olmayabileceğine işaret ediyor. İran krizinin zamanla çözülebileceğine yönelik beklentiler, Çin’de petrol talebinin zayıflaması ve küresel petrol arzındaki artış petrol fiyatlarını aşağı yönlü baskılayan önemli faktörler arasında yer alıyor. Bu nedenle bazı ekonomistler bugünkü enerji kaynaklı enflasyonun kalıcı olmaktan çok geçici bir şok niteliği taşıdığını düşünüyor.

Ancak burada kritik bir nokta var. Merkez bankalarının görevi enerji fiyatlarını tahmin etmek değil, fiyat istikrarını korumaktır. Burada kritik faktör beklentilerdir. Eğer geçici olduğu düşünülen şoklar hane halkının, reel kesiminin ve finansal piyasaların beklentilerini bozarsa ve ekonomide kalıcı enflasyon dinamikleri yaratırsa, merkez bankalarının müdahale etmesi gerekir.

Bu nedenle günümüzde asıl tartışma faiz artırımı ile büyüme arasında değil; kısa vadeli rahatlama ile uzun vadeli istikrar arasındadır.

“Ben enflasyonu severim”

Özellikle son dönemde Donald Trump gibi bazı siyasi liderlerin büyümeyi önceleyen açıklamaları dikkat çekiyor. Trump'ın “ben enflasyonu severim” gibi boş ve tehlikeli bir açıklaması bunun bir örneğidir. Bu yaklaşım enflasyonu ikincil bir sorun olarak görme eğiliminin yansımasıdır. Oysa ekonomi tarihi bunun tehlikeli bir tercih olduğunu defalarca gösterdi. Çünkü fiyat istikrarı olmadan sürdürülebilir büyüme sağlamak mümkün değildir. Kısa vadede yüksek büyüme elde edilse bile enflasyonun kontrolden çıkması yatırım kararlarını bozar, gelir dağılımını kötüleştirir ve uzun vadede ekonomiyi daha kırılgan hale getirir.

Tam da bu nedenle modern merkez bankacılığı, fiyat istikrarını ekonomik büyümenin rakibi değil ön koşulu olarak kabul eder.

TCMB'nin söylemi de aynı

Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası’nın (TCMB) 11 Haziran tarihli Para Politikası Kurulu açıklaması da bence bu anlayışın önemli bir örneğini oluşturuyor. TCMB politika faizini yüzde 37’de sabit tutarken, enflasyon görünümündeki risklere karşı ihtiyatlı duruşunu koruduğunu vurguladı. Karar metninde enerji fiyatlarındaki oynaklığa, jeopolitik gelişmelerin yarattığı belirsizliklere ve enflasyon beklentilerinin önemine dikkat çekildi. Ayrıca enflasyon görünümünde belirgin ve kalıcı bir bozulma olması halinde para politikasının daha da sıkılaştırılacağı açık şekilde ifade edildi.

Bu yaklaşım aslında “whatever it takes” anlayışının günümüzdeki karşılığıdır. Çünkü merkez bankacılığında kararlılık, her koşulda faiz artırmak ya da her koşulda faiz indirmek anlamına gelmez. Kararlılık; verileri takip etmek, riskleri doğru analiz etmek ve fiyat istikrarını sağlamak için gereken adımı atmaktan çekinmemektir.

Söyleme uygun davranmak gerekir

Bugün Fed, ECB, İngiltere Merkez Bankası ve TCMB farklı ekonomik koşullarla karşı karşıya olabilir. Ancak hepsinin ortak görevi enflasyonun kalıcı hale gelmesini önlemek ve fiyat istikrarını korumak.

Dolayısıyla günümüzün temel sorusu “faiz artırılsın mı artırılmasın mı?” değildir. Asıl soru “Ekonomik istikrarı korumak için bugün gerçekten ne gerekiyor?” olmalıdır.

Merkez bankacılığının fıtratı da zaten bu soruya siyasi baskılardan bağımsız, veri odaklı ve uzun vadeli bir perspektifle cevap verebilmektir. Draghi’nin tarihi sözü bugün hala geçerliliğini koruyor. Ancak önemli olan “ne gerekiyorsa” yapmak değil, her şeyden önce “neyin gerektiğini” doğru tespit edebilmektir.

Ne sanayi sektöründe ne de ekonomik faaliyet hacminde (GSYH’de) işler yolunda gidiyor. Bu ayın başında ilk çeyreğin GSYH gelişmelerini öğrenmiştik. Son iki çeyrektir neredeyse yerinde saymıştı. Dün nisan ayı sanayi üretim endeksi açıklandı. Bir ay öncesine kıyasla yüzde 3,7 oranında artış var. “Yolunda gitmiyor” dedim ama bu aylık artış yoksa işlerin toparlandığını mı gösteriyor?

Son dört çeyrektir GSYH büyümesi baş aşağıya gidiyor

İlk grafikte her iki değişkenin de bir dönem öncesine göre değişimleri gösteriliyor. Grafiğin başlangıç tarihi ekonomi programının başlangıcından önceki ilk çeyrek: 2025’in ikinci çeyreği. Son dört çeyrektir GSYH büyümesi baş aşağıya gidiyor. Son çeyreğin büyüme oranı sadece yüzde 0,1. Sanayi üretimi GSYH’ye kıyasla daha şiddetli dalgalanıyor. Özellikle 2025’in ilk çeyreğinden iki çeyrek öncesine kadar olumsuz bir seyir var; hızla aşağıya iniyor. 2025’in son çeyreğinden itibaren hafif bir toparlanma var gibi görünüyor. 2025’in son çeyreğinde ne büyümüş ne de küçülmüş. 2026’nın ilk çeyreğinde yüzde 0,2 oranında artmış. Nisan ayında (üçer aylık ortalamalar dikkate alındığında) ise yüzde 1,9 oranında yükseliyor. Ama bu kadar yüksek kredi faizi, çeşitli kredi kısıtlamaları ve ihracat ortamının iyi olmadığı koşullar altında bunun sürmesi beklenmez. Muhtemelen ‘tek aylık’ bir gözlem olarak kalacak.

Tekstil ve giyimde durum çok kötü

Gelin dün açıklanan sanayi üretimi verisine biraz daha yakından bakalım. İkinci grafikte 2006’nın birinci çeyreğinden bu yana hem sanayi üretim endeksinin hem de iki alt bileşeni olan tekstil ve giyim sektörleri üretim endekslerinin hareketleri gösteriliyor. Bu sefer büyüme oranı değil, endekslerin kendileri yer alıyor. Oldukça çarpıcı gelişmeler dikkat çekiyor. Birincisi, sanayi üretimi 2023’ün ikinci çeyreğinden bu yana sadece yüzde 4,1 oranında artmış. Farklı bir ifadeyle, üç yıla yaklaşan bir sürede sanayi üretimi neredeyse yatay seyretmiş. İkincisi, tekstil ve giyim sektörlerinde durum çok kötü. Bu üç yıla yaklaşan süreçte tekstil üretimi yüzde 7,6, giyim üretimi ise yüzde 32,7 oranında azalmış. Zaten ikinci grafikte her iki üretim endeksinin son yıllarda nasıl arzın merkezine doğru yöneldikleri görülüyor.

Burada birkaç noktaya mutlaka değinmek gerekiyor. Birincisi, Türkiye’nin düşük teknolojili ve verimsiz çalışan, bu nedenle de sadece düşük ücret-yüksek kur ile ayakta kalan  sektörlerden kurtulması gerekiyor. Ama bu bir sanayi politikası çerçevesinde olmalı. O sektörlerde çalışanların gelişmesi hedeflenen sektörlerde çalışmaları için beceri artırıcı programları tasarlamadan bu ve dönüşümü mümkün olduğunca işsizlik yaratmadan gerçekleştirecek adımları atmadan olmaz. “Saldım çayıra Mevlâm kayıra” şeklinde bir dönüşüm çok sayıda engelle karşılaşır ve çok sancılı olur. İkincisi, yerli paraya kalıcı biçimde güven duyulması sağlanamadıkça, sadece çok yüksek faiz ve döviz müdahaleleri ile enflasyonla mücadele edilip programın temel eksiklikleri tamamlanmadıkça, program eninde sonunda yarım bırakılan çok sayıda programın yer aldığı tozlu raflara kaldırılır. Seçim yaklaşmasa da bu gerçekleşir. Seçim sath-ı mailine girmekte olduğumuz bu dönemde bu haydi haydi olur. Toplumsal kazanımlar yok olur, olan uzun süre değerli kalan lira yüzünden zor durumda kalanlara olur.

Şunu da daha sonra ele almak üzere not düşeyim: Yüksek teknolojili sektörlere yelken açmak zor bir iş. Birincisi, bunu tasarlayabilecek ve gerekli sanayi politikasını uygulayabilecek kadrolarınız olmalı. İkincisi, girişimcileri rant peşinde koşmaktan caydırarak bu sektörlere kanalize etmenin önkoşullarını yerine getirmelisiniz (ihale yasası, imar yasası, yargı sistemi). Üçüncüsü, yüksek teknolojide artık Çin gerçeği var. Onunla nasıl rekabet edeceksiniz? Gelecek yazıda, bu son soru çerçevesinde paçası tutuşan Avrupa ülkelerinden Fransa’da hazırlanan bir rapora değineceğim.

Sanayi üretim endeksi son yıllarda yatay bir hareket içinde iken İSO-PMİ oldukça uzun süredir daralma bölgesinde değerler alıyor. Son GSYH verilerinde sanayinin daraldığını, GSYH içindeki payının yüzde 14,9 ile en düşük düzeye indiğini gördük.

Ancak iki hafta önce açıklanan PMI verisi, hala 50’nin altında olmakla birlikte, son 26 ayın en yüksek düzeyine çıktı. Dün açıklanan sanayi üretim endeksi ise, Nisan’da önceki yıla göre yüzde 6 artış gösterdi.  Bu iki pozitif gösterge “acaba sanayi sektörlerinde kötü günler geride mi kaldı?” sorusunu sormamızı gerektiriyor.

Yükselişin sektörlere yayılması gerekiyor

Bu soruya “evet” yanıtını verebilmemiz için, iki şeye ihtiyacımız var. Birincisi sanayi üretiminde peş peşe birkaç ay yükseliş görmeliyiz. Henüz böyle bir durum yok. Mayıs ve haziran verileri gelince daha net bir resim görebiliriz. İkincisi, bu yükselişin sektörlere yayılması gerekiyor.

Nisan verilerinde motorlu kara taşıtları, mobilya, elektrikli ürünler, bilgisayar ve elektronik,  ana metal, ecza, kimya, tekstil, fabrikasyon metal ürünleri ve büyük bir bölümünü savunma sanayi ürünlerinin oluşturduğu diğer ulaşım araçlarında kayda değer artışlar var.

Buna karşılık, giyim, deri, içecek, kayıtlı medyanın çoğaltılması, rafine petrol, makine, makine-ekipman kurulum ve onarımı gibi sektörlerde üretimde gerileme görüyoruz.

Artış yaşanan sektörler arasında ikisinin, genel endeksteki yükselişte önemli katkısı var. Bunlar diğer ulaşım araçları ile bilgisayar-elektronik. Diğer ulaşım araçları gemi ve lokomotif ile savunma sektörü ürünlerini içeriyor. Nisan’da bu kalemde yüzde 92’lik muazzam bir büyüme var ve sanayi üretim endeksindeki yüzde 6’lık yükselişin 2,8 puanı bu sektörden geldi. Bilgisayar-elektronik endeksindeki yükseliş yüzde 36 ve sanayi üretim endeksindeki yükselişe katkısı 0,6 puan. Dolayısı ile Nisan’daki toplam artışın yarıdan fazlası bu iki sektörden geliyor.

İşletmelerin %1’i sanayideki performansı domine ediyor

Şimdi sizle daha da ilginç bir bilgi paylaşayım. İmalat sanayimizde yaklaşık 480 bin girişim var. Diğer ulaşım araçları ve bilgisayar-elektronik alanlarında faaliyet gösteren girişim sayısı ise 5 bin civarında. Yani girişim sayısı olarak toplamdaki payları yüzde 1 olan bu iki sektör, sanayi performansımızı domine ediyor. Grafikte gördüğünüz gibi durum bugüne has değil; son 3-4 yıldır devam etmekte olan bir süreç.

Sanayi üretiminde nisandaki yükseliş savaş nedeniyle Türkiye’ye talep kayması ve savunma ile elektronik sektöründeki hayranlık uyandıran büyümeden kaynaklanıyor. Sanayi girişimlerinin yüzde 1’ini oluşturan bu iki sektördeki dönüşümün, atılımın, diğer sektörlere de sıçraması için kamuya, özel sektöre, STK’lara görevler düşüyor.

1- SORUN: Bilgi; güçtür ve elinde tutana avantaj sağlar. Hele ki nitelikli bilgi ise rekabet üstünlüğü oluşturur. Bu durum bilgiye sahip olmayana para, kaynak, hatta devlet kaybettirir. Fakat daha da önemlisi, mahremiyetinize dair bilginin, başkasının elinde silaha/zenginliğe dönüşeceği gerçeğidir.

2- ETKİSİ: 7,4 milyar insanın yaşadığı gezegende sim kart ve tablet sayısı, dünya nüfusunu aştı. Öyle ki her saniye 2 çocuk doğarken 10 sim kart aktif hale geliyor. Bunun anlamı, giderek bütün insanlık kapsama alanına giriyor. Hal böyle iken yeryüzünde artık kaçıp saklanacak ücra bir köşe kalmayacak.

GEZEGENDE ARTIK HER BİRİMİZ KAPSANIYORUZ

3- ÇÖZÜM: Kapsama alanında iseniz; kapsanıyorsunuz da… Yalnızca para işlemlerinde değil, sosyal medya paylaşımları ve konum cihazları sayesinde ardınızda bıraktığınız iz, zaten sizin mahremiyetinizi “kendi elinizle ifşa” niteliğinde… Mahremiyetin verisini “bedava ürün” karşılığı dağıtma sakın.

4-YÖNTEM: Bunun dışında bir başka olgu var ki, size ait bilgilerin ticarileşmesi ve mahremiyetinizin pazarlanmasıdır. Bir yerde “bedava internet” görürseniz veya free wifi işareti gözünüze çarparsa, biliniz ki bunun bir bedeli vardır ve ödemeyi “mahremiyetinizle” yapacağınızdır. Bedavaya kanma…

İKİ SORU İKİ CEVAP / Mahremiyetle ödemeye dair…

Cezai müeyyide var mı?

Mahremiyet ihlaline cezai müeyyide gelse de… Bizden topladıkları bilgileri pazarlayıp her birimizi dijital kurnazların önüne atanlar, bunu birkaç tuşa dokunarak yapabilirken… Ama sistemden çıkış zor.

Peki, biz ne yapabiliriz?

Ürettiğin veri, başta anayasa olmak üzere kanunlar ile koruma altında olsa da herkes, kendi verisinin güvenliğinden sorumludur. Her adımda dijital iz bırakıyorsun. Sosyal medyada bonkörce veri saçma.

NOT

BİLGİ DE ARTIK TİCARETE KONU MAL

Kişisel verilerinizi bedava internet karşılığı vermeniz yetmiyormuş gibi buna “indirim” veya “para” vaadiyle talip olan şirketlerin pıtrak gibi ortaya çıkması, yeni düzenlemenin henüz hayata geçmeden “işlevsizleştirilmesi” anlamı taşıyor. Dünyanın en zenginlerinin veri tacirleri olduğu; yeni gerçeğimiz.

BEDAVA ÜRÜN LÛGATI

Bedava erişim: Sizi internete ulaştıranlar, bedelini doğrudan veya dolaylı faydaya dönüştürüyorlar

Bedava bilgi: Size öyle geliyor. Her ulaştığınız bilginin karşılığında izleniyor, gözleniyorsunuz

Bedava ürün: En yaygın olanı bu… Unutmayın; ürün bedavaysa asıl ürün sizsiniz

Bedava sosyal medya: Algoritrokrasi yönetimine girdiniz ve tercihleriniz yönlendiriyordur

Nisanda mevsim ve takvim etkisinden arındırılmış hesaplamayla mart ayına göre artış ise yüzde 3,7 olarak gerçekleşti. Aynı arındırma işlemiyle hesaplanan imalat sanayi artışı da oldukça yüksek, yüzde 4,4.

Hem yıllık hem aylık artışlar gayet iyi; hele hele önceki aylardaki performans dikkate alınınca.

Ama önemli olan bu artışların genele yayılıp yayılmadığı…

Tüm sanayiyi kapsayan bir artıştan söz etmek zor. Oranları böylesine yukarı taşıyan sektörler sınırlı. Ve bu sektörlerde normal sayılabilecek artışlar yaşanmış olsaydı toplam artışı çok daha aşağılarda görecektik.

Dolayısıyla sanayideki ve imalat sanayindeki artış hızı elbette olumlu ancak bunun tüm sanayiye yayılmadığı gerçeğini de kabul etmek gerekiyor.

Lokomotif sektörler

İmalat sanayi sektörleri, üretim teknolojilerine göre “düşük, orta-düşük, orta-yüksek ve yüksek teknolojili” olarak dörde ayrılıyor. İşte imalat sanayi üretimini sürükleyen sektörler de orta-yüksek ve yüksek teknolojili sektörler.

Bu yıl nisan ayında geçen yıla göre bu sektörel ayrım bazında sağlanan üretim artışları ve bu artışların imalat sanayine katkısı şöyle (Parantez içindeki değerler katkıyı gösteriyor):

“Düşük teknolojili ürünler yüzde 0,4 (0,2 puan), orta-düşük teknolojili ürünler yüzde 3,2 (0,9 puan), orta-yüksek teknolojili ürünler yüzde 15,6 (4,1 puan), yüksek teknolojili ürünler yüzde 36,8 (1,6 puan).”

Orta-yüksek ve yüksek teknolojili sanayideki üretim artışı elbette önemli ama Türkiye için emek yoğun sektörler de ihmal edilebilir değil.

Yüzde 100’e yakın artış

Yüksek teknolojili ürünlerdeki üretimin çok hızlı artmasını sağlayan kalemlerde en çok dikkati çeken “Diğer ulaşım araçları imalatı” alt kalemi.

Bu grupta nisan ayındaki üretim, geçen yılın aynı ayındaki üretimin tam yüzde 92,2 üstünde gerçekleşti. Nisandaki üretim, mart ayına göre de mevsim ve takvim etkisinden arındırılmış hesaplamayla yüzde 83,8 artış gösterdi. İnanılmaz bir üretim artışı söz konusu.

Diğer ulaşım araçları imalatı, yıllık bazdaki yüzde 92,2’lik üretim artışıyla yüzde 6,8 artan imalat sanayine tek başına 2,8 puanlık katkıda bulundu. Diğer ulaşım araçları imalatı ile motorlu kara taşıtı imalatı dışında kalan üretim kastediliyor. Yani bu kapsama ağırlıklı olarak İHA, SİHA gibi araçlar giriyor.

İmalat sanayindeki yüzde 6,8’lik büyümeye katkı yönünden ikinci sırada geçen yıla göre yüzde 12,5 üretim artışı kaydedilen fabrikasyon metal ürünleri sektörü geliyor. Bu sektördeki yüzde 12,5’lik üretim artışından imalat sanayindeki yüzde 6,8 düzeyindeki artışa gelen katkı 0,9 puan düzeyinde.

Dört aylık ve yıllık durum

Sanayi üretiminde bir ayda kaydedilen üretim artışı girişte de belirttiğim gibi adeta göz kamaştırıcı. Her ne kadar bu artış ağırlıkla bir sektörden kaynaklanıyor olsa da…

Ancak yalnızca bir aydaki değişime bakmak büyük fotoğrafı görmek için yeterli değil. O yüzden ilk dört ay ve son bir yıl toplamındaki değişimlere de bakmakta yarar var.

Toplam sanayi üretimi takvim etkisinden arındırılmış hesaplamaya göre ilk dört ayda geçen yılın aynı dönemine göre yalnızca yüzde 1,3 arttı.

Nisan itibarıyla son bir yıldaki üretim ise önceki bir yıla göre yüzde 2,8 artış gösterdi.

Ya üretim düzeyi?

Üretimin ne kadar arttığı kadar hangi düzeyde bulunduğu da önemli.

TÜİK sanayi üretim endeksini 2021 yılını baz alarak, yani 2021 ortalamasını 100 kabul ederek oluşturuyor. Bu yılın ortalamasına ilişkin bir değer tabii ki yok. Dolayısıyla beş yıllık dönemdeki üretim artışına bakmak için bu nisandaki endeksi 2021’in nisan endeksiyle karşılaştırmak gerek.

Buna göre son beş yıldaki üretim yüzde 16,6 artış gösterdi. Bu da yıllık ortalama artışın yüzde 3,1 olduğunu ortaya koyuyor. Yani Türkiye beş yıl önce nisanda 100 birim üretim yaparken şimdi ancak 116,6 birimlik üretim düzeyine erişmiş durumda.

Kaldı ki biraz önce de değindiğim gibi sanayi üretimindeki artışta çok büyük etken yüksek teknolojili ürünler ve bu kapsamda ağırlıkla İHA, SİHA gibi araçların üretimi. Diğer ulaşım araçları üretiminde beş yılda kaydedilen artış yüzde 319 düzeyinde. Yani yıllık ortalama üretim artışı yüzde 33.

Dolayısıyla bu kalem dışında kalan üretimdeki artış haliyle yıllık ortalama bazda yüzde 3,1’in çok altında.

• 8’li çapraz karaciğer nakli operasyonları sonrası Prof. Sezai Yılmaz hocamızın mesajı…

Malatya İnönü Üniversitesi Karaciğer Nakli Enstitüsü Müdürü Prof. Sezai Yılmaz, yardımcısı Prof. İnce’nin sosyal medya hesabından yayınladığı videoda söze şöyle girdi:

-          Çoklu çapraz nakillerin insanların bir organa ulaşması için ne kadar önemli buluş olduğu biliniyordu. Dünyada ikili, üçlü çapraz nakiller yapılıyordu. 4’lü, 5’li, 6’lı ve 7’li çapraz nakilleri ilk kez biz Malatya’da yaptık. 8’li çapraz nakil de dünyada ilk oldu.

Prof. Sezai Yılmaz, şu noktanın altını özellikle çizdi:

-          Amacımız çoklu çapraz operasyon yapmak değil. Asıl amaç çapraz karaciğer nakli havuzunda çok bekleyen veya durumu acilleşen hastalara umut ve organ sunabilmek.

Aynı noktayı bir kez daha irdeledi:

-          Tek amacımız “7’li çapraz karaciğer naklini dünyada ilk kez biz yaptık, 8’lisini de biz yapalım” değildi. Hastalarımızdan ikisi uzun süredir bekliyordu. Üstelik “dekompanse” (organ işlevini yitirmiş) olmuşlardı.

“Dekompanse” olan iki hastaya naklin 8’li çaprazla mümkün olabildiğini kaydetti:

-          Dolayısıyla 8’li çapraz karaciğer naklini dünyada ilk kez gerçekleştirmiş olduk. Bütün arkadaşlarla birlikte iyi bir gece yaşadık.

Prof. Sezai Yılmaz’a mesaj yazıp sordum:

-          8’li çapraz karaciğer nakli kararı neden ve nasıl verildi? Operasyon nasıl gerçekleşti?

Prof. Yılmaz yanıtladı:

-          8’li çapraz karaciğer nakli operasyonunu 12 Haziran 2026 Cuma günü yaptık. Operasyon sabah 08.00’de başladı, 24.00 gibi sonlandı. Ancak, iki hastada oluşan vasküler problemlerden dolayı-ki o 2 hastayı tekrar operasyona aldık-saat 06.00 gibi bitti.

Operasyonun toplam 22 saatlik bir sürede sonlandığını belirtti:

-          Cumartesi akşamı da diğer bir hastada revizyon gerekti. Şu an itibariyle tüm donör ve alıcılar iyi durumdalar.

Şu noktaya işaret etti:

-          “Çapraz havuz” son zamanlarda eşleştirmeye uygun olmayacak şekilde 24 hasta ve 29 uyumsuz donör ile fazla sayılara ulaşmıştı.

“Çapraz karaciğer nakli” formülünü Boston (ABD) Üniversitesi ekonomi bölümü öğretim üyeleri Prof. Tayfun Sönmez ve Prof. Utku Ünver’in geliştirdiğini anımsattı:

-          Boston ekibi son bir hafta içinde 5’li, 6’lı ve 7’li çapraz nakilleri eşleştirme ile bize sunuyordu. Ancak, son bir haftada “çapraz havuzu”nda iki hasta kaybedildi. 3 hasta ise genel durumu kötüleşerek yoğun bakım tedavisine ihtiyaç duydu.

Söz konusu hastaların mevcut durumlarının karaciğer nakline uygun olmadığına vurgu yaptı:

-          8’li çapraz nakil operasyonuna başlarken iki hastamızın durumu son derece ağırdı. Karınlarında ileri derecede sıvı birikmiş ve yüksek sarılık değerlerine sahipti. Böbrek fonksiyonları bozulmaya yüz tutmuştu.

Bu 3 hastanın ancak 8’li çapraz nakil ile sağlıklı karaciğere ulaşabildikleri bir durum oluştuğunu aktardı:

-          Bu nedenle 8’li çapraz nakli yapmaya karar verdik.

16 ameliyatın aynı anda gerçekleştiğine dikkat çekti:

-          Karaciğer Nakil Enstitümüzün 12 ameliyathanesi var. Turgut Özal Tıp Merkezi’nden de 4 ameliyathaneyi 8’li çapraz nakil için kullandık. Yani, aynı anda 16 ameliyat gerçekleştirmiş olduk.

Operasyonları kaç kişi ile gerçekleştirdiklerini merak ettim, paylaştı:

-          Hemşire arkadaşlarımız dahil 140 kişilik bir kadro ile operasyonları gerçekleştirdik.

Prof. Tayfun Sönmez ve Prof. Utku Ünver’le ilgili şu bilgiyi de verdi:

-          Tayfun ve Utku hocalarımız sürekli bizimle irtibat halindeler. Geliştirdikleri formülle çapraz nakil havuzunun oluşmasında, en uygun verici ve alıcıların buluşabilmesinde büyük katkıları var. 8’li çapraz nakil işlemimiz sırasında tatile gittikleri Uzak Doğu’dan katkılarını verdiler.

Hastaların durumu zorladı, İnönü Üniversitesi Karaciğer Nakli Enstitüsü Müdürü Prof. Sezai Yılmaz ve ekibi, ilk kez 8’li karaciğer nakliyle dünyaya bir kez daha damgasını vurdu, tarihe geçti…

Sezai Hocamız ve ekibinin aklına, yüreğine sağlık…

8’li karaciğer naklini gerçekleştiren ekibin başında kimler vardı?

İNÖNÜ Üniversitesi Karaciğer Nakli Enstitüsü Müdürü Prof. Sezai Yılmaz’a 8’li çapraz operasyonda görev alan doktorların isimlerini sordum, ekipleri yöneten kadroyu paylaştı:

• Prof.Sezai Yılmaz
• Prof.Tevfik Tolga Şahin (Organizasyon Masası)

Donör (verici) operasyonu                                         Hasta (alıcı) operasyonu

ekibini yönetenler                                                        ekibini yönetenler

1-      Prof. Adil Başkıran                                       1- Prof. Cengiz Ara

2-      Prof. Fatih Özdemir                                      2- Prof. Volkan İnce

3-      Prof. Fatih Gönültaş                                     3- Prof. Bora Barut

4-      Doç. Muhammed Canazrah                         4- Doç. Cemalettin Koç

5-      Doç. Barış Sarıcı                                          5- Doç. Koray Kutlutürk

6-      Dr. Ertuğrul Karabulut (öğretim üyesi)        6- Doç. Sertaç Usta

7-      Dr. Hüseyin Koçaaslan (öğretim üyesi)       7- Doç. Serdar Karakaş

8-      Dr. Mehmet Güzel (öğretim üyesi)                8- Doç. Neslihan Çelik

25 yılda 4 bin 400 karaciğer nakli yapıldı

DÜNYADA ilk kez 8’li çapraz nakil başarısından bir hafta önce İnönü Üniversitesi’nde “karaciğer naklinde 25 yıl” töreni düzenlendi.

İnönü Üniversitesi Karaciğer Nakli Enstitüsü Müdürü Prof. Sezai Yılmaz, törende 25 yılda 4 bin 400 karaciğer nakli yaptıklarını belirtti:

-          Dünyanın en yüksek hacimli karaciğer nakil merkezlerinden biri olduk. Binlerce erişkin ve çocuk hastanın hayat bulmasına aracılık ettik.

Prof. Yılmaz, 25 yılda yüzlerce akademik çalışma ürettiklerini bildirdi:

-          Dünyanın her yerinden gelen akademisyenlere karaciğer nakli eğitimi verdik. Bizler 25 yıl boyunca yalnızca nakil yapmadık. Bilim ürettik, yeni teknikler geliştirdik, çapraz karaciğer nakli gibi yenilikçi uygulamalarla dünyaya yön verdik.

Çapraz nakillerde Boston College’da görev yapan Prof. Tayfun Sönmez ve Prof. Utku Ünver’in vericileri eşleştiren uygulamasını kullandıklarının altını çizdi:

-          2023’ten itibaren, 2024 ve 2025’te neredeyse çapraz karaciğer nakli sayesinde yüzde 50 daha fazla hastaya sağlık, gelecek sunduk. Hastaların birçoğunun karaciğer nakline ulaşma şansı bile yoktu.

Çoklu çaprazlar sayesinde Kırım’dan, Bulgaristan’dan, Suudi Arabistan’dan, Ürdün’den, Kuzey Afrika’dan Malatya’ya hasta trafiği oluştuğunu vurguladı:

-          Neden? Donörleri vardı ama uyumsuzdu. Hastalar çapraz nakil sayesinde sağlıklarına kavuşabildiler. Çapraz nakil sayesinde çok uygun, çok ideal, aynı kan grubundan, aynı karaciğer volümü, donörün sağlığını tehlikeye atmadan nakiller gerçekleştirilebiliyor.

‘Organ Takas Merkezi yılda 5 bin hayat kurtaracak’ manşeti atmıştık

2024 YILI Temmuz ayı sonunda Prof. Sezai Yılmaz’ın davetiyle İnönü Üniversitesi’nde düzenlenen “Organ Nakli Kongresi”ne katılmak üzere Malatya’ya gitmiştim. Kongre sırasında “çapraz nakil” formülünü geliştiren Boston College (ABD) öğretim üyeleri Prof. Tayfun Sönmez ile Prof. Utku Ünver’e fahri doktora takdim edilmişti. Prof. Tayfun Sönmez, fahri doktora cübbesini giydikten sonra ilk aşamada şu veriyi ortaya koymuştu:

-          Bizim formül devreye girene kadar yılda 10 çapraz nakil ancak yapılabiliyordu. Bizim formülle İnönü Üniversitesi Karaciğer Nakil Enstitüsü bir yılda 100 nakli aştı. Yani, 10 yıllık nakli bir yılda gerçekleştirdi.

Prof. Sönmez, konuşması sırasında 27 Mayıs 2018’de Hürriyet’e manşet olan yazımı ekrana yansıtmıştı:

• Organ Takas Merkezi yılda 5 bin hayat kurtaracak…

Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın İngiltere gezisini izlerken Londra’da SoftBank’ın patronu Masayoshi Son’ın önderliğinde 100 milyar dolarlık “Vision Found”u kurup yöneten, “Centricus”un sahibi Dalınç Arıburnu ile buluşmuştum.

Arıburnu, çocukluk arkadaşı Prof. Tayfun Sönmez ve Prof. Utku Ünver’le Türkiye’de “Organ Takas Merkezi” kurulması için çalışmalara başladıklarını anlatmıştı:

-          Prof. Sönmez ve Prof. Ünver’in geliştirdiği modelle ABD’de “Ulusal Böbrek Takas Merkezi” oluştu. Modeli Sağlık Bakanlığı’na anlattık, epey de yol aldık. Merkez kurulursa yılda 5 bin hastanın hayatı kurtulur.

Yazımın yayınlandığı gün Sağlık Bakanlığı, belki de “organ ticareti algısı yaratacağı endişesiyle” konuya sıcak bakmadığını duyurdu. Bir yıl sonra, Prof. Sezai Yılmaz ve ekibinin 5’li karaciğer nakli operasyonuna Mesude Erşan’ın imzasıyla Hürriyet’te manşet oldu.

Bu manşet, Prof. Sönmez ve Prof. Ünver’in Prof. Yılmaz’la irtibata geçmesini sağladı. İki ekonomi profesörü ile Prof. Yılmaz’ın frekanslarının tutması, İnönü Üniversitesi Karaciğer Nakli Enstitüsü’ne “8’li çapraz nakil” başarısına ulaşmanın yolunu açtı…

Kendi yakınına organı uymayan verici başka hastayla uyumlu olabiliyor

TÜRKİYE’de organ nakillerinin yüzde 80’i canlı vericiden gerçekleşiyor. Vericilerin ancak yüzde 30-40’ından kendi yakınına nakil yapılabiliyor. Yakınıyla uyumsuz çıkan verici, tanımadığı bir hastayla uyumlu olabiliyor.

Bu durumda tıbben uyumlu vericiler arasında organ takası yapılabiliyor. Bunun yapılabilmesi için geniş bir hasta ve verici havuzuna ihtiyaç duyuluyor.

Boston College ekonomi profesörleri Tayfun Sönmez ve Utku Ünver’in geliştirdikleri “Banu Bedetenci Sönmez Karaciğer Nakil Sistemi” söz konusu alıcı-verici havuzunun oluşmasını sağlıyor.

Şubat sonunda başlayan ve küresel enerji ticaretini derinden sarsan ABD-İran savaşında diplomatik çözüm kapısının aralanması, piyasalarda uzun süredir beklenen rahatlamayı beraberinde getirdi. Tarafların ateşkesin uzatılması ve Hürmüz Boğazı›nın yeniden açılması konusunda mutabakata varması, enerji arzına ilişkin kaygıları azaltırken hisse senetlerinden metallere kadar geniş bir yelpazede risk iştahını artırdı. Ancak piyasalardaki iyimser havaya rağmen yatırımcılar, anlaşmanın uygulanma sürecine ilişkin belirsizlikler nedeniyle temkinli duruşlarını koruyor. 

Hürmüz yeniden açılacak 

Anlaşmaya göre ABD ve İran arasında 60 günlük ateşkes uzatılacak, Hürmüz Boğazı kademeli olarak yeniden açılacak ve İran’ın nükleer programına ilişkin yeni müzakereler başlayacak. İran’ın ilk 30 gün içinde mayın temizleme çalışmalarını yürütmesi ve bu süreçte gemilerden geçiş ücreti almaması öngörülüyor. ABD’nin de İran limanlarına uyguladığı deniz ablukasını kaldırması bekleniyor.

Petrol sert geriledi 

Piyasaların ilk tepkisi dolar ve enerji cephesinde görüldü. Risk algısı açılan yatırımcı ABD Doları’ndan uzaklaştı. ABD dolar endeksi yüzde 0,32 gerileyerek 99,483 seviyesine indikten sonra 99,531’den işlem gördü. Savaş boyunca arz endişeleri nedeniyle yükselen petrol fiyatları, anlaşma haberinin ardından sert şekilde geriledi. Brent petrol yüzde 7 düşüş göstererek 82 dolar bandına çekildi. Amerikan ham petrolü da 80 doların altına geri çekildi. Yatırımcılar, Hürmüz Boğazı’nın yeniden açılmasıyla birlikte küresel enerji arzının normale dönebileceği beklentisini fiyatladı.

Asya ve Avrupa borsaları yükseldi 

Enerji fiyatlarındaki gerileme küresel hisse senedi piyasalarını da destekledi. Avrupa’nın gösterge endeksi Stoxx Europe 600 rekor seviyelere yaklaşırken Japonya’da Nikkei 225 endeksi yüzde 5’in üzerinde yükseldi. Güney Kore Kospi endeksi de güçlü alımlarla dikkat çekti. ABD vadeli endeksleri ise Wall Street’te pozitif açılışa işaret etti.

Temkinli iyimserlik hakim 

Bununla birlikte piyasalarda tam anlamıyla bir rahatlama havasından söz etmek için erken olduğu görüşü ağır basıyor. Anlaşmanın 19 Haziran’da resmi olarak imzalanması beklenirken, Hürmüz Boğazı’nda geçişlerin nasıl düzenleneceği, güvenlik mekanizmalarının nasıl işleyeceği ve İran’ın ne ölçüde kontrol sahibi olacağı gibi kritik sorular henüz yanıt bulmuş değil.

Denizcilik sektöründe de benzer bir yaklaşım görülüyor. Kpler verilerine göre halen yüzlerce gemi boğaz çevresinde beklerken, birçok armatör yeni sevkiyat kararları öncesinde ek güvenlik garantileri talep ediyor. Uzmanlar, ticaret akışlarının savaş öncesi seviyelere dönmesinin haftalar alabileceğine dikkat çekiyor.

Anlaşma Hürmüz Boğazı için ne anlama geliyor?

ABD-İran anlaşmasının en kritik boyutu, küresel enerji ticaretinin kalbi olarak görülen Hürmüz Boğazı’nın yeniden açılacak olması. Dünya petrol ve LNG ticaretinin yaklaşık beşte biri bu dar suyolundan geçiyor. Savaş öncesinde günde yaklaşık 135 geminin kullandığı boğazdaki trafik, çatışmalar sırasında günlük 10 geminin altına kadar gerilemişti. Anlaşma kapsamında İran mayın temizleme çalışmalarına başlayacak ve geçiş ücretlerini askıya alacak. Bu gelişme petrol, LNG, petrokimya ürünleri, gübre, alüminyum ve diğer emtia sevkiyatlarının yeniden hızlanmasının önünü açabilir. Ancak piyasa oyuncuları açısından önemli soru, boğazın teknik olarak açılmasından çok ticaretin ne kadar hızlı normale döneceği. Bölgede bekleyen yaklaşık 600 geminin oluşturduğu yığılma ve güvenlik endişeleri nedeniyle normalleşmenin kademeli gerçekleşmesi bekleniyor. Bu nedenle anlaşma enerji krizinin sonuna işaret eden güçlü bir adım olarak görülse de, Hürmüz’de tam normalleşmenin zaman alacağı değerlendiriliyor.

Altın anlaşmadan nemalandı!

Barış umudu sadece hisse senetlerini değil emtia piyasalarını da hareketlendirdi. Altın ons tarafında enflasyonist baskıların hafifleyeceği beklentisiyle yüzde 2,51 artışla 4.325,53 dolara yükseldi. Gümüş, ABD ve İran’ın Hürmüz Boğazı’nın yeniden açılmasını öngören bir barış anlaşmasına varmasının ardından Pazartesi günü ons başına 71 dolara doğru sıçrayarak art arda üçüncü seansında yükseliş gösterdi.

2026 için rekor beklentisi yeniden gündemde 

JP Morgan Global Research analistleri, altın fiyatlarının 2026 ve 2027 yılları için mevcut seviyelerin üzerinde seyredeceğini ve yıl sonuna kadar 6.000 dolar/ons, 2027 için ise 6.300 dolar/onsa ulaşabileceğini öngörüyor.

Ancak, gelecekteki talep ve fiyat istikrarı, devam eden jeopolitik çatışmaların çözülmesine ve Fed politikasına bağlı görünüyor; bunların hiçbiri şu anda kesin değil.

Metallerde destek buldu 

Düşük petrol fiyatının ekonomiye destek vereceği beklentisi bakır vadeli işlemlerini ABD’de pound başına 6,5 doların üzerine çıkarak rekor seviyelere yaklaştırdı. Londra’da ton başına fiyat 13.800 dolara geldi.

Hürmüz Boğazı çevresindeki gerilimin düşebileceği ve taraflar arasında uzlaşma sağlanabileceğine yönelik haber akışı, petrol fiyatlarında gerilemeye neden olurken, dolar endeksi ve ABD tahvil getirilerindeki düşüş altını destekledi. Kapalıçarşı'da dün gün sonu itibari ile altının ons fiyatı yüzde 3,5 artışla 4 bin 359 dolara çıkarken, gram altın spot piyasada yine yüzde 3,59 yükselerek 6 bin 490 TL’ye, çeyrek altın yüzde 4,2 artışla 10 bin 822TL’ye ve Cumhuriyet altını da yüzde 4,37 yükselişle 43 bin 2 08TL’ye kadar çıktı. Sektör temsilcileri, gelişmelerin an be an izlendiğini, bir yandan da yatırımcıların gözünü bu hafta yapılacak ABD Merkez Bankası (FED) toplantısına çevirdiğini belirtiyor. İstanbul Mücevherciler Kuyumcular ve Sarraflar Derneği Başkan Yardımcısı Mehmet Ali Yıldırımtürk, altın fiyatlarında yaşanan hareketliliğin doğrudan dış piyasalardaki gelişmelerden kaynaklandığını söyledi. Yıldırımtürk, son düşüş sırasında uluslararası fiyatlarla iç piyasa arasında yaklaşık 1.500 dolarlık fark oluştuğunu, bu farkın yeniden daralmaya başladığını belirterek, "Bugün bu farkın 1200 dolar seviyelerine kadar geriledi" dedi. Kapalıçarşı'da likidite sıkışıklığının devam ettiğini ifade eden Yıldırımtürk, özellikle Dubai piyasasında yaşanan aksaklıkların para trafiğini etkilediğini ve bunun çarşıya da yansıdığını kaydetti.

Düşüş bekleyenler yeniden piyasaya dönebilir 

Altın fiyatlarındaki gerileme nedeniyle alım kararını erteleyen yatırımcıların yeniden piyasaya dönmeye başlayabileceğini belirten Yıldırımtürk, ev veya otomobil alımı planlayan bazı yatırımcıların fiyatların düşmesini beklediğini söyledi. Teknik analizle hareket eden yatırımcıların ise düşüşün taban seviyesini görmek için beklediğini ifade eden Yıldırımtürk, fiyatların yeniden yükseliş sinyali vermesi halinde talebin artabileceğini dile getirdi. Kapalıçarşı'da arz ve talebin genel olarak dengeli olduğunu ancak talep tarafının bir miktar daha güçlü seyrettiğini kaydeden Yıldırımtürk, işlemlerin ise yüksek hacimli olmadığını belirterek, “Şu anda çok heyecanlı bir piyasada değiliz. Daha mutedil bir piyasa görünümü var” değerlendirmesinde bulundu.

FED toplantısı belirleyici olacak 

Piyasalarda bu hafta en önemli gündem maddesinin FED toplantısı olduğunu vurgulayan Yıldırımtürk, faiz oranlarında değişiklik beklenmediğini ancak FED Başkanı'nın açıklamalarının piyasaların yönü açısından kritik olacağını söyledi. Özellikle faiz indirimi takvimine ilişkin verilecek mesajların altın fiyatları üzerinde etkili olacağını belirten Yıldırımtürk, yılın ilk çeyreğinde görülen sert yükselişlerin tekrarlanmasını beklemediğini ifade etti. Altının yükseliş trendinin devam edeceğini savunan Yıldırımtürk, merkez bankalarının altın alımlarını sürdürmesinin fiyatları destekleyen temel unsur olmaya devam ettiğini belirtti. ABD tahvillerinden çıkışların ve tahvil faizlerindeki gerilemenin de altın lehine bir ortam oluşturduğunu kaydeden Yıldırımtürk, yükselişin bundan sonraki dönemde daha temkinli ve kademeli olacağını söyledi.

Gram altında yeni hedef 6 bin 800 TL

Petrol fiyatlarındaki geri çekilmenin iç piyasada bir miktar rahatlama yarattığını ifade eden Yıldırımtürk, siyasi gelişmelerin ise yakından izlenmeye devam edildiğini belirtti. Geçen haftayı 24 ayar gram altında 6 bin 350-6 bin 370 TL seviyelerinde kapattıklarını hatırlatan Yıldırımtürk, hafta içinde fiyatın 6 bin 150 TL'ye kadar gerilediğini söyledi. Önümüzdeki dönemde gram altında yeniden yükseliş beklediğini ifade eden Yıldırımtürk, “6 bin 500 TL seviyesinin ardından 6 bin 700 ve 6 bin 800 TL seviyeleri görülebilir” dedi. Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası'nın sıkı para politikası nedeniyle yüksek faiz ortamının sürdüğünü hatırlatan Yıldırımtürk, bu nedenle yatırımcıların bir bölümünün mevduatta kalmayı tercih ettiğini belirterek, altın piyasasında güçlü bir hareketliliğin ancak faiz indirimi beklentilerinin güçlenmesiyle ortaya çıkabileceğini sözlerine ekledi.

Anlaşma umudu TL varlıklara yaradı

ABD ve İran arasında diplomatik anlaşma TL varlıkları güçlendirdi. Borsa İstanbul endeksleri yeni günü pozitif kapatırken son haftalarda dalgalı seyriyle dikkat çeken bankacılık endeksi en güçlü yükselişi yaşadı. BİST100 endeksi günü yüzde 3,64 yükselişle 14 bin 446 puandan kapatırken bankacılık endeksinde yükseliş yüzde 5,14’e dayandı. BİST100 endeksi yükselişine en büyük katkı Türk Hava Yolları, Akbank, BİM, Yapı Kredi, Astor, Sabancı Holding ve Aselsan hisselerinin performansından geldi. Türkiye'nin risk primi 5 yıllık CDS'i, barış haberleri sonrası 225 baz puana inerek son 15 haftanın en düşük seviyesine geriledi. Böylelikle CDS, İran Savaşı'nın başladığı 28 Şubat'tan bu yana dip seviyeye geriledi. Gösterge tahvil faizleri de düştü. 2 yıl vadeli gösterge tahvil faizi yüzde 2,36 düşüşle yüzde 41,76'ya, 5 yıl vadeli gösterge tahvil faizi yüzde 2,46 düşüşle yüzde 37,23'e, 10 yıl vadeli gösterge tahvil faizi de yüzde 2,31 düşüşle yüzde 33,03'e indi.

İstanbul Ticaret Odası (İTO) Başkanı Şekib Avdagiç, finansal politikalarda önemli başarılar elde edildiğini, özellikle rezervlerde toparlanma, CDS primindeki düşüş ve yabancı sermaye girişlerinin programın en önemli kazanımları arasında yer aldığını söyledi. Yanı sıra Avdagiç, verimlilik artışının da bir sınırının olduğunu, dolayısıyla enflasyonla kur arasında korelasyonun mutlaka muhafaza edilmesi gerektiğini de savundu.

27 Ekim’deki İTO seçimleri için başkan adaylığını resmen açıklamasının ardından ilk kez EKONOMİ’ye konuşan Avdagiç, ekonomi gündemine ilişkin değerlendirmelerde bulundu. Avdagiç, 2026 ilk çeyreğinde büyümenin yüzde 2,5 seviyesinde gerçekleşmesini, her şeyden önce, küresel belirsizliğin devam ettiği bir süreçte Türk ekonomisinin dayanıklılığının ve potansiyelinin tescillenmesi olarak gördüklerini dile getirdi. Bununla beraber hane halkı yapısının ekonomiyi ayakta tuttuğuna işaret eden Avdagiç, “Genç ve dinamik hane halkı yapımız, ticari esnekliğimiz ve üretim motivasyonumuz dünyadaki karışık konjonktüre rağmen ekonomimizi dirayetli ve diri tutuyor” değerlendirmesinde bulundu.

Ekonomide kontrollü yavaşlama

Birinci çeyrek büyüme rakamlarının daha yakından okunması gerektiğine işaret eden Avdagiç, şunları kaydetti: “İlk çeyrekte yıllık bazda yüzde 2,5 büyüme gerçekleşti. Bu tabi makul bir rakam gibi gözüküyor. Ama yine burada görüyoruz ki yıllık 2,5 büyümeye karşılık çeyreklik büyümemiz binde 1 mertebesinde. Dolayısıyla yine bundan sonraki dönemde her zaman olduğu gibi doğrudan yatırımları ülkemize çekmek, yeni ihraç pazarlarını oluşturmak, bunları desteklemek, mevcut olanları korumak ve ihracat kadar ithalatta da hedef odaklı yürümemiz gerekiyor. Biz bunu sık sık vurguluyoruz. Tüm sektörlerde bunu mutlaka göz önüne almamız gerekiyor. Türkiye sadece ihracatla ilgili rakamları ve hedefleri mal ihracatını açıklamakla kendini sınırlamamalı, mutlaka buna bağlı olarak oluşan ithalat rakamları ve bu ithalat rakamları içinde hedeflerin ne olduğunu da çok yakın takip etmeli, gerekirse bunun mecburi hedeflerini ortaya koymalı ve bu hedeflere uygun politikaları hayata geçirmeli. Birinci çeyrekteki sanayi üretiminin ve ihracatın negatif bölgede kalması önemli bir sinyal olarak karşımıza çıkıyor. Ekonomide kontrollü bir yavaşlama söz konusu. Sanayideki daralmanın yanı sıra dış talebin büyümeyi ciddi oranda aşağı çekmesi buradaki yavaşlama eğilimini de belirginleştiriyor. İhracata dayalı ekonomi modelimizi sürekli ve etkili şekilde güçlendirmeye devam etmemiz temel önceliğimiz olmaya devam etmeli.”

Türkiye tüketerek büyüyemez 

Sanayinin milli gelir içindeki payına ve net ihracata da dikkati çeken Avdagiç, sözlerini şöyle sürdürdü: “Sanayi sektörü son çeyrekte çeyrek bazlı binde 8 daraldı. Bu konuda daralan ana maliyet kolu oldu. Türkiye tüketimle büyüyen bir ülke olmamalı. Mutlaka üretimle büyüyen bir ülke olmak zorunda. Sanayinin milli gelir içindeki payı 2021 yılında yüzde 25,5’e kadar çıkmıştı. 2026’nın itibarıyla pay önce yüzde 17,7 seviyesine indi. Türkiye’nin mutlaka bu oranı önce yüzde 20’ye sonra yüzde 25’e çıkarma konusunda, daha evvel başardığımızı tekrar başarmak zorunda olduğumuzu ifade etmek istiyorum. Üretim yapımızı yukarı taşımadan ve bunu sürekli kılmadan ihracatta sıçrama yapmamızın mümkün olmadığını düşünüyorum. Mal ve hizmet ihracatımız ilk çeyrekte geriledi. Net ihracat büyümeye 5 çeyrektir üst üste negatif katkı yapıyor. Bu çok dikkat edilmesi gereken bir konu. Bir çeyreklik değil, arızi bir durum değil. 5 çeyrektir ihracatın büyümeye katkısı negatif. 2024 yılından bu yana yatırım malı ithalatı, tüketim malı ithalatının gerisinde kalıyor. Bu da çok önemli konu. Türkiye tüketerek büyüyemez. Ama bizim uzun vadede mutlaka yatırımla, sanayi ile ve ihracatla büyümeyi muhafaza ediyor olabilmemiz lazım.”

Enflasyonla-kur korelasyonu korunmalı 

Döviz kurunun seviyesine de vurgu yapan Avdagiç, şu ifadeleri kullandı: “Dönem dönem konuşuyoruz; enflasyonla kur arasında bir korelasyonun mutlaka muhafaza edilmesi gerektiğini düşünüyoruz. Evet verimliliğimizi artırmamız, katma değerimizi artırmamız gerekiyor. Öte yandan şüphesiz verimlilik artışının da bir sınırı var. Dolayısıyla ekonomik karşılığı olmayan oranlarda burada artış beklemek de reel olmaz ve sanayimize güç kaybettirir. Sanayimizi yeniden büyütecek şekilde programı revize etmemiz gerektiğini düşünüyoruz. Mutlaka ve özellikle üretici ve ihracatçımızın finansmana erişimi daha makul rakamlarda gerçekleşmeli. Maliyet baskısına maruz kalan ihracatçımız desteklenmeli ve yaşanan problemler dikkatli bir şekilde kademe kademe çözülmeli diye düşünüyoruz. Bununla ilgili biraz kapsamlı ve yoğun bir şekilde duruyoruz.” Öte yandan finansal politikalarda önemli başarılar elde edildiğinin de altını çizen Avdagiç, “Son aylarda rezervlerde sağlanan toparlanma, CDS primindeki düşüş ve yabancı sermaye girişleri programın en önemli kazanımları arasında yer alıyor” dedi.

Türkiye'nin coğrafi konumu fırsat sunuyor 

Türkiye’nin coğrafi konumunun sunduğu fırsatlara işaret eden Avdagiç, “Avrupa ile Asya arasında uzanan ticaret ağlarının merkezinde yer alması, Çin+1 stratejisi kapsamında alternatif üretim merkezlerinin aranması ve enerji güvenliğinin ön plana çıkması Türkiye’nin stratejik değerini daha da ileri seviyelere taşıyor” değerlendirmesinde bulundu. Avdagiç, “Yine Avrupa, Asya, Orta Doğu, Kafk asya ve Afrika arasında yer alan ve 4 saatlik uçuş mesafesinde 1,3 milyar nüfusa, 32 trilyon dolarlık milli gelire ve 10 trilyon dolarlık ithalat hacmine sahip pazarlara erişim imkanı sunan stratejik bir konuma sahibiz. Kara yoluyla da Avrupa’nın en büyük tüketim pazarlarına birkaç günlük mesafede bulunuyoruz” ifadelerini kullandı. Türkiye’nin aynı zamanda Orta Doğu, Kafkasya, Karadeniz ve Orta Asya’nın kesişim noktasında yer aldığını belirten Avdagiç, “Enerji boru hatları, lojistik koridorları ve ticaret yollarının önemli bir kısmı Türkiye üzerinden geçiyor” dedi. Türk savunma sanayisinin ihracat kapasitesine de değinen Avdagiç, “Diğer yandan savunma harcamalarının yükseldiği ve Avrupa’nın yeni savunma mimarisi arayışlarının yakıcı hale geldiği bir dönemde, Türk savunma sanayiinin ihracat kapasitesi her geçen gün daha da genişliyor. Enerji geçiş projeleri ve yeni lojistik hatlar da Türkiye’nin bölgesel rolünü güçlendiriyor” diye konuştu. 

Çin’den ithalatta ‘Orta Koridor’ riski

Öne çıkan ulaştırma projelerini değerlendiren Avdagiç, şöyle devam etti: “Son dönemde öne çıkan Orta Koridor, Kalkınma Yolu ve Körfez- Türkiye-Avrupa bağlantıları sadece ulaştırma projeleri olarak değil, aynı zamanda ekonomik güç projeleri olarak görülüyor. Tabi bu projeler ciddi riskler de barındırıyor. Siz eğer Çin’deki malı karayolu ile 18 günde Türkiye’ye, Türkiye’den Avrupa’ya gönderirseniz bu da şu anda 50 milyar dolar olan Çin’den yapılan ithalatı nerelere taşıyabileceğini siz düşünün. Dolayısıyla bunun da avantaj mı, dezavantaj mı, yerli sanayi üzerinde baskı oluşturup oluşturmayacağı da önemli bir konu ama bir realite olarak karşımızda duruyor.” Türkiye’nin ticaret yollarındaki tarihsel rolüne vurgu yapan Avdagiç, “Türkiye üzerinden gelen kara taşımacılığında, akaryakıt anlamında olsun doğalgaz anlamında olsun, bütün yaşanan uluslararası krizlere rağmen bu hatlarda hiçbir aksama yaşanmadı. Türkiye’nin ne kadar güvenilir bir ülke olduğunun ispat edildiğinin altını çizmek istiyorum” dedi. Avdagiç, “Türkler ticaret geçiş yollarına hakim olan büyük devletler kurarak, fırsatları değerlendirme geleneğine sahip olduklarını gösterdiler. Bu kez de öyle olacağına inanıyoruz” ifadelerini kullandı.

Enerjide ikinci dalga riski ve belirsizlik

İran dosyasının ve yapay zekanın enerji ihtiyacının önümüzdeki döneme damga vuracağını belirten Avdagiç, şunları söyledi: “İran dosyasının nasıl kapanacağı, bunun orta ve uzun vadede enerji fi yatlarını nasıl etkileyeceği önemli iki soru olarak önümüzde duruyor. Tabi orta vadede yapay zeka kaynaklı yatırım dalgasının enerji ve jeopolitik şokların oluşturduğu maliyet baskısını telafi edip etmeyeceği de tartışma konularının başında geliyor. Yapay zeka çok ciddi enerji ihtiyacı hissettiren bir yatırım süreci. Dolayısıyla yapay zeka ile ilgili gerekli enerji ihtiyacı da bugüne kadar olduğu gibi konvansiyonel anlamında değil, daha hızlı bir şekilde artıyor. Bunun da karşılanması yine başlı başına bir soru işareti olarak karşımızda duruyor.” Avdagiç, “Yılın ikinci yarısında ekonomik büyümenin hikayesini tüm bu şokların maliyet baskısını telafi edip etmeyeceğinin sonucuna bağlı ortaya çıkacağını öngörüyoruz” dedi. Avdagiç, son olarak şunları söyledi: “Bu fırsatı yatırıma, üretime, verimliliğe ve gelir artışına dönüştürecek gerekli güvenli kurumsal yapıları da inşa edeceğimize inanıyoruz. Yine inanıyoruz ki, Türkiye yeniden şekillenen dünyada paradigma değişiminin gerçek anlamda temel aktörlerinden biri olmayı başaracaktır.”

İDTM’ye 12 bin kişilik kongre alanı yapılacak

İstanbul Dünya Ticaret Merkezi’nde (İDTM) hayata geçirilen yeni hol binasına ilişkin bilgi veren Avdagiç, şunları söyledi: “İstanbul Dünya Ticaret Merkezi’nde yeni yaptığımız 40 bin metrelik yeni bir hol binamız var. Bu hol binasının üst katı 200 metreye 100 metre kesintisiz net bir alan. Dolayısıyla burada sadece bir holde 12 bin kişiyi ağırlayabilecek kongre yapılması mümkün olacak. İnşallah bu yapı iki sene içinde tamamlanınca kongre turizmi çalışmalarımıza yeni bir ivme kazandıracak.”

Değişen şirket, dönüşen yönetim kurulu 

Geçmişte başarı büyük ölçüde hissedar değeri üzerinden değerlendirilirken, günümüzde şirketlerin çalışanlarına, müşterilerine, yatırımcılarına, tedarikçilerine ve topluma karşı yarattıkları değer önem kazanıyor. Bu nedenle yönetim kurullarının sorumluluk alanı sadece finansal sonuçlarla sınırlı değil, sürdürülebilirlikten insan sermayesine, kurumsal itibardan toplumsal etkiye kadar uzanıyor. Bir anlamda yönetim kurullarının gündemi değil, yönetim kurullarının tüm dünyası değişiyor.

Stratejik liderlik 

Bu dönüşümün en önemli sonuçlarından biri yönetim kurullarının stratejik rolünün güçlenmesi. Artık yönetim kurullarından yalnızca yönetimin hazırladığı planları onaylamaları beklenmiyor. Yönetim kurulları şirketlerin uzun vadeli yönünü belirleyen, kritik varsayımları, senaryoları sorgulayan ve stratejik alternatifleri değerlendiren aktif aktörler haline geliyor.

Jeopolitik belirsizlikler, tedarik zinciri kırılmaları, iklim riskleri ve hızlanan teknolojik dönüşüm, yönetim kurullarını geçmiş performansı değerlendiren yapılardan geleceği yönetmeye çalışan kurumlara dönüştürüyor. Bugünün yönetim kurulu masalarında sadece bilanço ve gelir tabloları değil, risk senaryoları, sürdürülebilirlik hedefleri, yetenek yönetimi ve teknoloji yatırımları da tartışılıyor.

Yeni yetkinlikler dönemi

Bu dönemin gelişmeleri yönetim kurullarında ihtiyaç duyulan yetkinlikler de değişiyor. Sektör deneyimi ve finansal uzmanlık hâlâ önemli olmakla birlikte artık tek başına yeterli değil. Siber güvenlik, veri yönetimi, sürdürülebilirlik, insan sermayesi, teknoloji ve yapay zekâ gibi alanlarda bilgi sahibi üyeler giderek daha fazla önem kazanıyor.

Ancak asıl soru, doğru insanların yönetim kurulunda bulunup bulunmadığından daha çok, bu bilgi ve deneyimin ne ölçüde değer yaratabildiği. Zira günümüzde yönetim kurullarının etkinliği yalnızca kimlerden oluştuğuyla değil, nasıl çalıştığıyla da değerlendiriliyor. Yönetim kurulu performans değerlendirmeleri, yetkinlik analizleri ve sürekli eğitim uygulamalarının yaygınlaşması da bunun bir sonucu.

Yapay zekâ yönetim masasında 

Yönetim kurullarının yeni gündeminde en dikkat çekici başlıklardan biri kuşkusuz yapay zekâ. Yakın zamana kadar teknoloji yatırımları çoğunlukla operasyonel verimlilik konusu olarak görülüyordu. Oysa bugün yapay zekâ büyüme, rekabet avantajı ve inovasyon fırsatları yaratırken aynı zamanda yeni risk alanları da oluşturuyor.

Siber güvenlik tehditleri, veri gizliliği, algoritmik önyargılar, etik kullanım ve itibar riskleri artık yönetim kurullarının doğrudan ilgilenmesi gereken konular arasında yer alıyor. Bu nedenle yapay zekâ artık yalnızca bir teknoloji meselesi değil, kurumsal risk yönetimi ve stratejik farklılaşmanın merkezinde yer alan bir yönetim kurulu konusu.

Geleceğin yönetim kurullarında kimler oturacak?

Önümüzdeki dönemin en ilginç tartışması sanırım bu soru olacaktır. Yönetim kurulları yakın gelecekte büyük veri analizleri yapan, risk senaryoları üreten ve stratejik seçenekleri değerlendiren yapay zekâ sistemlerinden çok daha yoğun biçimde yararlanacak. İş dünyasında giderek daha fazla konuşulan "metal yakalılar" “dijital yöneticiler” yönetim kurulu masalarında kendine yer bulacak. İnsan kararlarının yerine algoritmalar.

Elbette hiçbir algoritma insan muhakemesinin, deneyiminin ve etik değerlendirmenin yerini alamaz. Ancak insan zekâsı ile yapay zekânın birlikte çalıştığı yeni bir yönetişim anlayışının şekillenmekte olduğu da açıkça görülüyor.

Aslında gelecekte şirketlerin ajandasındaki temel sorun yapay zekânın ne kadar gelişeceğinden çok yönetim kurullarının bu teknolojiyi hangi değerler, hangi ilkeler ve hangi sorumluluk anlayışıyla yöneteceği olacak.

Şirketlerin tek başına bir vicdanı yoktur 

Bu noktada Mervyn King’in yıllar önce yaptığı tespiti hatırlatmadan geçmemek gerekiyor; "Şirketlerin kendi başlarına bir vicdanı, zihni veya muhakeme yeteneği yoktur." Yönetim kurulu üyelerinin, şirketle ilgili tüm paydaş gruplarının kritik ihtiyaçlarını, çıkarlarını, beklentilerini öğrenmeleri ve anlamaları gerekir. En önemli sorumlulukları ise, tüm paydaşlar için şirketin uzun vadeli çıkarlarını en iyi şekilde gözeterek karar vermek.

Yönetim kurullarının temel önceliği belirsizliklerin arttığı dünyada “şirketlerin geleceğine güvenle yön verebilmek”.

Bir çocuğun hayatını değiştirmek için bazen bir öğretmen yeterlidir. Bazen bir ebeveyn. Bazen de doğru zamanda uzanan bir el. Ama milyonlarca çocuğun daha güvenli, daha eşit ve daha umutlu bir geleceğe ulaşması söz konusu olduğunda, tek bir kurumun çabası yeterli olmaz.

Bugün dünyada sosyal sorunlar giderek daha karmaşık hale geliyor. Çocuk yoksulluğu, dijital riskler, akran zorbalığı, eğitim eşitsizlikleri ve afetlerin yarattığı kırılganlıklar artık tek bir kurumun çözebileceği meseleler değil.

İşte bu nedenle Birleşmiş Milletler Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları’nın 17’nci maddesi, listenin sonunda yer alsa da aslında hepsinin başlangıç noktası.

“Amaçlar için Ortaklıklar” başlığını taşıyan SKA 17, yoksullukla mücadeleden eğitime, toplumsal cinsiyet eşitliğinden iklim krizine kadar tüm hedeflerin ancak iş birliğiyle başarılabileceğini söylüyor.

Boyner Vakfı ile UNICEF Türkiye’nin hayata geçirdiği “Zamanında Yanında” projesi de bu anlayışın sahadaki karşılığı niteliğinde.

Çocukların güvenli, besleyici ve koruyucu ortamlarda büyümesini desteklemek amacıyla başlatılan proje; Adana, Ankara, Adıyaman, Gaziantep, Hatay, İstanbul, İzmir, Kahramanmaraş, Mardin ve Şanlıurfa’da binlerce ebeveyne, bakım verene ve çocuğa ulaşmayı hedefliyor.

UNICEF tarafından desteklenen 18 merkez ve 16 mobil ekip, sahadaki sivil toplum kuruluşlarıyla eşgüdüm içinde çalışarak ailelere doğrudan destek verecek. Proje kapsamında ailelere ebeveynlik becerileri, çocuk gelişimi, akran zorbalığının önlenmesi, dijital güvenlik ve çocuk koruma konularında rehberlik ve danışmanlık desteği sunulacak. Aynı zamanda uzun vadeli bir Sosyal Etki Platformu oluşturularak farklı paydaşların ortak üretim yapabileceği bir yapı kurulması hedefleniyor. Projenin çıkış noktası ise aslında oldukça basit bir gerçeğe dayanıyor: Çocukları güçlendirmek istiyorsak önce aileleri güçlendirmemiz gerekiyor.

Daha güvenli ve eşitlikçi yarınlar için daha çok ortak akla ihtiyacımız var

Boyner Grup Yönetim Kurulu Üyesi Ümit Boyner, projenin yalnızca bir sosyal sorumluluk çalışması değil, çocuklar için kurulan yeni bir dayanışma modeli olduğunu söylüyor. “Biz bugün buraya sadece bir projeyi duyurmaya değil, çocuklarımızın elini vaktinde tutacak bir güvenlik ağını, yani ‘Zamanında Yanında’ modelini kurmaya geldik” diyen Boyner, iş dünyasını ve sivil toplumu da bu ortak sorumluluğun parçası olmaya davet ediyor. Şöyle diyor Boyner: “İş dünyası ve STK’ları da bu masanın etrafında, daha güvenli ve eşitlikçi yarınlar için sorumluluk almaya, destek olmaya çağırıyoruz. Bu yüzden daha çok ortak akla ihtiyacımız var. Bu proje aynı zamanda ev içindeki cinsiyet eşitsizliğini kırmak iletişim ve destek mekanizmalarını güçlendirmek açısından da önem taşıyor. Ebeveynlik bir ekip işidir. Bu program ev içindeki sorumluluğu paylaşan, ortak ebeveynlik yapan babaları da o ekibe dahil etmek için tasarlandı. Çünkü biliyoruz ki, her iki ebeveyn sürece aynı güçle dahil olduğunda çocuklarımız hayata çok daha güçlü hazırlanıyor."

Etki birlikte üretildiğinde büyüyor

UNICEF Türkiye Temsilcisi Paolo Marchi, çocukların sağlıklı gelişiminin temelinin ailede atıldığına dikkat çekerek ebeveynlerin ve bakım verenlerin desteklenmesinin çocukların potansiyellerini gerçekleştirmeleri açısından kritik önem taşıdığını söylüyor. Marchi’ye göre çocuklara yapılan en güçlü yatırım, onları büyüten yetişkinleri desteklemekten geçiyor.

UNICEF Türkiye Milli Komitesi Genel Müdürü İnci Haseki ise çocuklar için kalıcı değişimin ancak toplumun tüm kesimlerinin ortak çabasıyla mümkün olabileceğini vurguladı. Haseki’nin sözleri aslında projenin temel felsefesini de özetliyor: Etki, tek başına değil birlikte üretildiğinde büyüyor.

Sivil toplumdan destek ağı

Çocukların güvenli ve destekleyici ortamlarda büyümesi için kurulan bu ağ, sahadaki sivil toplum kuruluşlarının bilgi, deneyim ve temas gücünü aynı hedef etrafında buluşturuyor.

Erken Çocukluk Gelişimi Platformu’ndan Dr. Demet Gülaldı, güçlü toplumların temelinin güçlü çocuklar ve güçlü ailelerden geçtiğini söylerken, Türkiye Kalkınma Vakfı’ndan Ayşe Belgin Açıkgöz çocukların potansiyellerine ulaşmasının yolunun onları yetiştiren yetişkinleri güçlendirmekten geçtiğini ifade ediyor. Suna’nın Kızları Genel Koordinatörü Burcu Gündüz Maşalacı ise farklı kurumların bir puzzle’ın parçaları gibi birbirini tamamlaması gerektiğini belirterek iş birliğinin önemine dikkat çekiyor. Maya Vakfı Genel Müdürü Emre Ünsal da ailelere yapılan her yatırımın aynı zamanda çocukların ruh sağlığına, güvenliğine ve geleceğine yapılan yatırım olduğunu söylüyor.

Antakya, 2.300 yıllık tarihinde Hititlerden Perslere, Romalılara, Bizanslılara, Emevilere, Abbasilere, Selçuklulara,  Osmanlılara kadar pek çok medeniyete ev sahipliği yaptı. Ticaret, kültür ve dinlerin buluşma noktası olarak, farklı inançların ve toplulukların yüzyıllar boyunca bir arada yaşadığı “Medeniyetler  Beşiği” haline geldi. 

6 Şubat 2023 depreminde çok büyük bir hasar gören bu değerli coğrafyada, aradan geçen üç yılda yapılan çalışmalara rağmen yaralar tam olarak sarılmış, sorunlar tam olarak geride kalmış değil.  Bugüne kadar, Antakya, Defne, Kırıkhan, İskenderun, Samandağ ve diğer ilçelerde büyük ölçekli TOKİ afet konutları inşa edildi. Gülderen, Dikmece ve farklı rezerv alanlarda yeni mahalleler oluşturuldu. 

Eğitim kurumlarına da önemli yatırımlar gerçekleştirildi. Ağır hasar gören okulların yerine yeni okullar inşa edildi. 2025 sonu rakamlarına göre 146 yeni okul açıldı. Yüzlerce okulda onarım ve güçlendirme çalışmaları yapıldı, fakat hala ihtiyaç çok büyük. Hatay, tüm kurumlardan destek bekliyor. 

Gülderen'deki Yavuz Sultan Selim Ortaokulu’ndaki Kütüphane açılışı 

Geçtiğimiz hafta,  Hatay’da Anadolu Sigorta’nın  Yavuz Sultan Selim Ortaokulu’nda yaptırdığı kütüphanenin açılış törenine katılmak için  açılışı için Hatay’daydık.  Yavuz Sultan Selim Ortaokulu,  Hatay’ın yeni yerleşim birimlerinden Gülderen Mahallesi, Güldağı Yayla Evleri bölgesinde yer alıyor.  Gülderen şehrin eski merkezine 10-12 kilometre uzakta, tepelerde yer alan TOKİ’nin birden fazla etap halinde yaptığı büyük bir “afet konutları yerleşimi.” Okul Müdürü Salih Er’in verdiği bilgiye göre, okulda halihazırda 500 öğrenci eğitim görüyor. Önümüzdeki dönem bu rakam yeni konutların teslim edilmesiyle birlikte 750’ye çıkacak.

Okul bahçesinde düzenlenen Kütüphane açılış törenine  Anadolu Sigorta Genel Müdürü Z. Mehmet Tuğtan, Hatay İl Milli Eğitim Müdür Yardımcısı Mustafa Öztürk, Okul Müdürü Salih Er, okul yöneticileri, öğretmenler ve öğrenciler katıldı. Açılış konuşmaları sonrasında, öğrenciler çeşitli etkinliklerin parçası olarak çok renkli bir gün yaşadılar. Kütüphane’de konuştuğum gençler ise, kitapları çok sevdiklerini ve düzenli olarak kitap okuduklarını söylediler.

Geniş ve aydınlık sınıfları, spor etkinliklerinin yapılmasına uygun geniş bahçesi, öğrencilerini çok seven güler yüzlü eğitmenleri ve cıvıl cıvıl öğrencileriyle Yavuz Sultan Selim Ortaokulu’nda bulunmak,  gençlerin, acı dolu günleri geride bıraktıklarını ve geleceğe umutla baktıklarını görmek benim için büyük bir mutluluk kaynağı oldu.

38 kütüphane 52 binden fazla kitap 

Gelelim ziyaret sebebimiz olan Anadolu Sigorta Kütüphaneleri projesine. Anadolu Sigorta afet yönetimi, toplumsal cinsiyet, kültürel mirasın korunması benzeri önemli konularda sosyal sorumluluk çalışmalarına sürekli ve düzenli biçimde kaynak ayıran bir kurum.  Geleneksel sanatları yaşatma amacı taşıyan Bir Usta Bin Usta çalışması bini aşkın usta adayının yetişmesine zemin sunmuştu. Türkiye’de orman yangınlarını erken tespit etmeye yönelik Ormanın Gözleri projesi de çok doğru ve stratejik bir çalışma olarak önemli bir işleve sahip. 

Anadolu Sigorta Kütüphaneleri ise gerçek bir vatanseverlik hizmeti. Kuruluşun  Birleşmiş Milletler Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları arasında yer alan “Nitelikli Eğitim” hedefi doğrultusunda 2023 yılında hayata geçirdiği bu proje kapsamında bugüne kadar  İstanbul, Mardin, Şanlıurfa, Eskişehir ve Hatay’da toplam 38 okulda kütüphane kuruldu. 52 bin kitaplık bu dev kütüphane aracılığıyla 20 bine yakın öğrenciye ulaşıldı. Hatay’daki kütüphane sayısı  Gülderen Mahallesi’ndeki Yavuz Sultan Selim Ortaokulu’yla birlikte 10’a, kitap sayısı ise 11 bine çıktı.  

"Kitapla kurulan bağ hayata bakışı da belirler"

Hatay’daki kütüphane açılışında konuşan Anadolu Sigorta Genel Müdürü Z. Mehmet Tuğtan Cumhuriyetin ilk ulusal sigorta şirketi olarak yalnızca bugünü güvence altına almayı değil, geleceğe de yatırım yapmayı önemsediklerini vurgulayarak, kütüphane projesinin gerisindeki vizyonu şu cümlelerle ifade etti:  “Bir çocuğun kitapla kurduğu bağın yalnızca eğitim hayatını değil, hayata bakışını, hayallerini ve geleceğini şekillendirdiğine inanıyoruz. Anadolu Sigorta Kütüphaneleri projesini de bu anlayışla hayata geçirdik. Çocuklarımızın bilgiye erişimini artıracak, hayal güçlerini geliştirecek ve öğrenme yolculuklarına eşlik edecek alanlar oluşturmayı hedefliyoruz”

Kütüphanelerin yalnızca kitapların bulunduğu mekanlar olmadığını, aynı zamanda merakın büyüdüğü, hayal gücünün geliştiği ve çocukların kendilerini keşfettiği çok kıymetli bir yaşam alanı sunduğunu belirten Mehmet Tuğtan, Hatay’ın yaşadığı zorlu sürecin ardından çocukların eğitim hayatına, sosyal gelişimlerine ve umutlarına katkı sağlayabilmenin kendileri için için ayrıca büyük anlam taşıdığını söyledi. 

2027’de yeni kütüphanelerle proje devam edecek  

Anadolu Sigorta çalışmalarını uzun soluklu bir yaklaşımla yürüten bir kuruluş. Hatay’da görüştüğüm Anadolu Sigorta Genel Müdürü Z. Mehmet Tuğtan çocukların bilgiye erişimini desteklemeye ve onların eğitim yolculuklarına katkı sunacak yeni kütüphaneler açmaya devam edeceklerini söyledi.  İstanbul, Mardin, Şanlıurfa, Eskişehir ve Hatay’dan sonra Anadolu Sigorta Kütüphaneleri projesine  dahil olacak şehir yakın bir zamanda belli olacak. 

Bosch Grubu’nda Türkiye ve Orta Doğu Bölgesi’nin üst yönetiminde görev değişimi yaşanıyor. 

Bosch Grubu’nda yaklaşık 38 yıllık kariyerin ardından emekliye ayrılan Daniel Korioth’un yerine, Karin Gilges getirildi. Gilges, görevine 1 Temmuz 2026’da başlayacak. Son dört yıldır Bosch Hindistan’da finanstan sorumlu Başkan Yardımcısı olarak görev yapan Gilges, daha önce Bursa’daki Güç Çözümleri tesisinde Fabrika Müdürü olarak görev almıştı. Bosch Grubu’nda yaklaşık 30 yıllık bir kariyere sahip olan Karin Gilges, bu sürede Çin ve Almanya başta olmak üzere mobilite ve sanayi teknolojileri sektörlerinde farklı sorumluluklar üstlendi. Bosch Hindistan’daki görevinin ardından Türkiye’ye dönmekten büyük heyecan duyduğunu belirten Gilges, Türkiye’nin iki kıtayı birbirine bağlayan ve dinamik yapısıyla büyük bir potansiyel barındırdığını ifade etti. Gilges sözlerine şöyle devam etti: “Bosch, yüzyılı aşkın bir süredir Türkiye’de ilerlemenin temel taşlarından biri olmuştur. Yetkin ve motive çalışanlarımızın vereceği destekle, Türkiye'nin geleceğine yönelik katkılarımızı daha da pekiştirme konusunda kararlıyım.”

100 yılı aşkındır Türkiye’de faaliyet gösteren Bosch, 2025 finansal yılı kapanış sonuçlarına göre 18 bini aşkın çalışanı, 5,2 milyar Euro toplam satış, 2,7 milyar Euro konsolide satış rakamıyla ülkenin önde gelen teknoloji ve servis sağlayıcılarından biri olarak mobilite, sanayi teknolojileri, enerji ve bina teknolojileri ve dayanıklı tüketim malları sektörlerinde faaliyet gösteriyor. Son 25 yılda Türkiye’ye 4,5 milyar Euro’nun üzerinde yatırım yapan Bosch’un, sadece geçtiğimiz yıl gerçekleştirdiği yatırım miktarı 139 milyon Euro’yu buldu. Bosch’un Türkiye’de, Kocaeli, Bursa, Manisa ve Tekirdağ’da fabrikaları ve T.C. Sanayi ve Ticaret Bakanlığı tescilli 5 Ar-Ge ve 2 Tasarım Merkezi bulunuyor. Yaklaşık bin kişiye istihdam sağlayan bu merkezlerde 2025 yılında 68,5 milyon Euro tutarında Ar-Ge harcaması gerçekleşti. 

Türkiye Genç İş İnsanları Derneği (TÜGİAD) Bursa Şubesi'nin, yeni dönemde üyeler arası etkileşimi artıran, ulusal ve uluslararası iş ağlarını güçlendiren projelerle çalışmalarını sürdürdüğü bildirildi.

TÜGİAD Bursa Şube Başkanı Kerem Kahveci, derneğin temel hedefinin yalnızca üye sayısını artırmak değil, Bursa iş dünyasına değer katacak nitelikli bir yapı oluşturmak olduğunu söyledi.

Kahveci, üreten ve büyüyen bir TÜGİAD için geleceğe yönelik projelerini Ekonomi Gazetesi Bursa Bölge Müdürü Ömer Faruk Çiftçi’ye anlattı. Yaklaşık 16 yıldır TÜGİAD çatısı altında yer aldığını belirten Kahveci, pandemi süreci ve geçmiş dönemlerde yaşanan iç dinamiklerin üye kayıplarına neden olduğunu ancak son dönemde yeniden toparlanma sürecine girdiklerini ifade etti. Kahveci, derneğin kurumsal hafızasını yeniden aktif hale getirmeyi amaçladıklarını dile getirdi. Çiftçi'nin TÜGİAD Bursa Şubesi ziyaretinde TÜGİAD Yönetim Kurulu üyeleri Ali Direnç Ulaşan, Ahmet Çelebi, Şeyma Özçimen Uçar ve Fetih Bağcı da hazır bulundu.

“Kaliteli büyümeyi önceliyoruz”

TÜGİAD Bursa'nın bugün 67 aktif üyeye sahip olduğunu belirten Kahveci, sayısal büyümeden çok üyelerin oluşturduğu ekonomik değer ve temsil gücüne önem verdiklerini vurguladı. Bursa'nın üretim ve sanayi altyapısı nedeniyle TÜGİAD içinde özel bir konuma sahip olduğunu ifade eden Kahveci, üyelerin yarattığı istihdam ve ekonomik büyüklüğün birçok şubenin üzerinde olduğunu söyledi. Aktif üye sayısını 80'li seviyelere çıkarmayı hedeflediklerini belirten Kahveci, “Bursa'da TÜGİAD'ı aktif şekilde temsil edecek, şirketlerinde söz sahibi genç iş insanlarını bünyemize katmak istiyoruz. Ancak bunu yaparken nitelikten ödün vermek istemiyoruz” dedi.

“İş dünyasında güçlü network oluşturuyor”

TÜGİAD'ın en önemli fonksiyonlarından birinin üyeler arasında güçlü bir iş ağı oluşturmak olduğunu kaydeden Kahveci, farklı şehirlerdeki şubeler arasında düzenlenen ziyaret ve etkinliklerin ticari iş birliklerine de kapı açtığını söyledi. TÜGİAD çatısı altında kurulan ilişkilerin üyelere doğrudan ticari avantajlar sağladığını belirten Kahveci, farklı şehirlerdeki üyelerle gerçekleştirilen temasların yeni iş fırsatları yarattığını ifade etti. Bursa'daki ekonomik ve sosyal yapılarda genç iş insanlarının daha fazla temsil edilmesi gerektiğini vurgulayan Kahveci, TÜGİAD üyelerinin kentteki oda, borsa, sivil toplum kuruluşları ve çeşitli platformlarda daha görünür olmasının önem taşıdığını söyledi.

“Uluslararası organizasyonlarda aktif rol”

TÜGİAD'ın Avrupa merkezli genç iş insanları yapılanmalarında etkin rol üstlendiğini vurgulayan Kahveci, derneğin Avrupa genç girişimcilik ağları içinde önemli bir konumda bulunduğunu söyledi. Bu kapsamda uluslararası zirveler ve iş dünyası organizasyonlarına katılım sağladıklarını belirten Kahveci, Bursa Şubesi olarak da üyelerin küresel iş ağlarına erişimini artırmaya yönelik çalışmalar yürüttüklerini ifade etti. Yeni dönemde üyeler arasındaki etkileşimi artıracak sosyal ve ekonomik içerikli organizasyonlara ağırlık vereceklerini belirten Kahveci, haziran ayında gerçekleştirilecek etkinlik programıyla iş dünyasını bir araya getireceklerini söyledi. Program kapsamında ekonomi odaklı toplantılar, çevre ve sürdürülebilirlik temalı sosyal sorumluluk faaliyetleri ile networking etkinliklerinin yer alacağını kaydeden Kahveci, TÜGİAD'ın yalnızca iş dünyasının değil, sosyal yaşamın da aktif bir paydaşı olmayı hedeflediğini dile getirdi. 

Yıldırım Belediye Başkanı Oktay Yılmaz, 7 yıldır başkanlığını yaptığı Yıldırım’da gerçekleştirdikleri projeleri anlattı.

Mümine Şeremet Uyumayan Kütüphanesi’ndeki makamında Ekonomi Gazetesi Bursa Bölge Müdürü Ömer Faruk Çiftçi’yi ağırlayan Başkan Oktay Yılmaz, başkanlığı döneminde değişen, dönüşen ve gelişen Yıldırım’ı anlattı. Kendisini en çok heyecanlandıran projelerin başında ‘Setbaşı, Yeşil Emirsultan Tarihi Yaya Aksı Canlandırma Projesi’nin olduğunu belirterek, Setbaşı, Yeşil, Emirsultan hattının Türkiye’nin en önemli maneviyat koridorlarından birisi olduğunu aktaran Yılmaz, “Bu bölgemizin hak ettiği değeri bulması yoğun ve titiz bir çalışma yürütüyoruz. Projemizin en önemli adımlarından birisi olan yarışma süreci devam ediyor. Yarışma sürecinde ortaya çıkacak birbirinden değerli çalışmalar, 50 hektarlık alanı kapsayacak. Yarışmaya şimdiden 40’ın üzerinde proje başvurusu yapıldı” dedi.

“Kadim Yıldırım’ı koruma projesi”

Projenin manevi kent kimliğini koruma ve yaşatma alanında sadece Türkiye'de değil Dünyada ses getireceğini ifade eden Başkan Yılmaz, “Ortak akıl ile yürüteceğimiz projenin temel ilkelerinden birisi de yaşamı korumak olacak. Bu bölgede çok büyük kamulaştırmalar yaparak, kamusal alanlar oluşturmak yerine yaşamın devam ettiği, insanların huzur ve güven içerisinde hayatlarını idame ettirdiği, sosyal donatı alanları ile desteklenmiş dün ile yarın arasında köprü oluşturacak bir yaşam alanı haline dönüştüreceğiz. Bu proje kapsamında konut yoğunluğunu kesinlikle arttırmayacağız. Turist otobüslerinin parklanma yapabileceği otoparkların yanı sıra tarihi Bursa evleriyle ve restorasyon projeleri ile Bursa’nın kadim kent kimliğini ortaya çıkacağız. Bursa tarihi yeniden hayat bulacak” ifadelerini kullandı.

“Bütüncül bir turizm koridoru oluşturacağız”

Yılmaz, Bursa’nın en önemli ziyaret noktaları arasında yer alan Ulu Cami, Yeşil Külliyesi ve Emir Sultan Camii arasındaki bağlantının güçlendirilmesi gerektiğine dikkat çekerek, bu hattın bütüncül bir turizm koridoru olarak ele alınacağını ifade etti. “Turistler sadece camiyi ve türbeyi ziyaret edip ayrılmasın” diyen Yılmaz, ziyaretçilerin bölgede daha fazla vakit geçirebileceği yeni bir yaşam alanı oluşturmayı amaçladıklarını söyledi. Başkan Yılmaz, “İnsanlar burada alışveriş yapabilsin, müzeleri gezebilsin, tarihi dokuyu hissedebilsin ve bölgenin atmosferini yaşayabilsin istiyoruz” dedi. Bölgedeki tarihi yapıların da yeni işlevlerle değerlendirileceğini ifade eden Yılmaz, Ermeni Kilisesi gibi bazı yapıların kültürel merkez ve kütüphane olarak kullanılacağını söyledi. Osman Fevzi Efendi Konağı'nın kütüphaneye dönüştürüleceğini belirten Yılmaz, bu tür projelerle tarihi dokunun günlük yaşamın bir parçası haline geleceğini kaydetti.

“Kentsel dönüşümde bütüncül yaklaşım”

Başkanı Oktay Yılmaz, Yıldırım’da yürütülen kentsel dönüşüm çalışmalarının yalnızca bina yenilemekten ibaret olmadığını da vurguladı. Dönüşümün sosyal yaşam alanları, kültürel yatırımlar ve kamusal mekanlarla desteklenmesi gerektiğini belirten Yılmaz, gençlere yönelik kütüphaneler, spor alanları, parklar ve yaşam merkezlerinin de bu anlayışın bir parçası olduğunu söyledi. Mahalle bazlı değil, geniş bölgeleri kapsayan dönüşüm projeleri yürüttüklerini ifade eden Yılmaz, birçok mahalleyi içine alan planlamalar üzerinde çalıştıklarını kaydetti. Finansman imkanlarının artırılması halinde dönüşüm çalışmalarının daha da hızlanacağını belirten Yılmaz, özellikle Dünya Bankası destekli kredi mekanizmalarının sürece önemli katkı sağlayabileceğini dile getirdi. Özel sektörün de dönüşüm sürecinde daha fazla rol üstlenmesini istediklerini belirten Yılmaz, yeni arsa üretmenin giderek zorlaştığı Bursa'da kentsel dönüşüm alanlarının inşaat sektörü açısından önemli fırsatlar sunduğunu söyledi.

Eskişehir Sanayi Odası koordinasyonunda, Eskişehir İl Millî Eğitim Müdürlüğü ve Eskişehir Ticaret Odası'nın desteğiyle 18 Şubat 2026'da hayata geçirilen "Elinden Gelecek Var Projesi"nin mesleki eğitime yönelik farkındalık oluşturmayı hedefleyen çalışmalarıyla kısa sürede geniş kitlelere ulaştığı bildirildi.

Girişimci ve iş insanı Çiğdem Arıman tarafından geliştirilen proje kapsamında bugüne kadar 13 okulda yaklaşık 3 bin öğrenci ve veliyle bir araya gelinirken, farklı meslek gruplarından 39 konuk öğrencilerle buluştu. Verilen bilgiye göre, sosyal medya platformu Instagram'da 2,2 milyon organik etkileşim alan proje, farklı illerden de davet alarak ulusal ölçekte ilgi gören sosyal sorumluluk çalışmalarından biri haline geldi. Proje kapsamında öğrencilerin lise ve meslek seçim süreçlerinde bilinçli karar vermelerine katkı sunulması, mesleki eğitime yönelik farkındalıklarının artırılması ve yapay zekâ çağında hem zihinsel hem de uygulamalı becerilere sahip bireylerin yetişmesine destek olunması amaçlanıyor.

Designpr Reklam Ajansı Kurucusu / Yaratıcı Yönetmeni Çiğdem Arıman, projenin ortaya çıkış sürecinin sahada gözlemledikleri ihtiyaçlardan beslendiğini belirterek, meslek seçiminde doğru yönlendirmenin yalnızca öğrenciler için değil, aileler ve ülkenin geleceği açısından da önem taşıdığını söyledi. Arıman, "Ortaokul çağındaki öğrencilerin geleceğe dair en önemli kararlarından birini verirken doğru rol modellerle buluşmasını sağlamayı hedefledik. Çocuklarımızın yalnızca akademik başarıyla değil, yeteneklerini keşfederek üretime katılabilecekleri alanlarla da tanışmasını istedik. Velilerin sürece aktif katılımını sağlayarak mesleki eğitime yönelik ön yargıları azaltmayı, gençlerin potansiyellerini erken yaşta fark etmelerine katkı sunmayı amaçladık. Kısa sürede gördüğümüz ilgi, toplumun bu alandaki ihtiyacını açık şekilde ortaya koydu" dedi.

"Üç aşamalı model oluşturuldu"

Projenin üç aşamalı olarak planlandığını aktaran Arıman, ilk etapta öğrenciler ile velileri iş insanları, ustalar ve eğitimcilerle buluşturduklarını ifade etti. Alanlarında başarı elde etmiş isimlerin deneyimlerini öğrencilerle paylaşarak meslek seçimine ilişkin farkındalık oluşturduğunu dile getiren Arıman, ikinci aşamada ise farklı sektörleri kapsayan uygulamalı çalışmalar planlandığını kaydetti. Arıman, "İkinci aşamada 10 farklı meslek alanında gerçekleştirilmesi planlanan atölye çalışmalarıyla özellikle 7. ve 8. sınıf öğrencilerinin ilgi alanlarını keşfetmelerini ve meslekleri uygulamalı olarak deneyimlemelerini hedefledik. Üçüncü aşamada ise meslek liselerinde çıraklıktan başlayıp başarıya ulaşan isimleri öğrencilerle buluşturarak gerçek yaşam hikâyeleri üzerinden ilham vermeyi amaçladık. Gençlerin kendi yeteneklerini tanıyarak geleceğe daha bilinçli hazırlanabileceklerine inanıyoruz ve yeni eğitim döneminde projeyi daha geniş kitlelere ulaştırmak için çalışmalarımıza aynı kararlılıkla devam edeceğiz." diye konuştu.

Isparta Ticaret ve Sanayi Odası (ITSO) tarafından, üyelerin finansmana erişim süreçlerinde yaşadığı sorunların değerlendirilmesi ve çözüm önerilerinin ele alınması amacıyla Isparta’da faaliyet gösteren banka temsilcileriyle toplantı düzenledi.

ITSO Başkanı Metin Çelik yönetiminde düzenlenen toplantıya, ITSO Yönetim Kurulu Başkan Yardımcısı Şakir Uygun, Yönetim Kurulu Üyesi Emre Demirel ve Isparta’da faaliyet gösteren banka şube yöneticileri katıldı.

Toplantıda, iş dünyasının mevcut ekonomik koşullarda finansmana erişim konusunda karşılaştığı zorluklar, işletmelerin krediye ulaşım süreçlerinin kolaylaştırılması, finansman maliyetlerinin azaltılması ve bankacılık hizmetlerinin daha etkin hale getirilmesine yönünde fikir alışverişi yapıldı.

TOBB tarafından yeniden uygulamaya alınan TOBB Nefes Kredisi’nin üyelere sağlayacağı katkıların ele alındığı toplantıda, krediye erişim şartları ve uygulama süreçleri hakkında değerlendirmeler yapılırken, banka POS komisyon oranlarının yüksekliği, ticari kredi süreçleri ve işletmelerin nakit akışına yönelik beklentiler de dile getirildi.

Banka temsilcileri de kadın istihdamını artıran ve kadın girişimcileri destekleyen işletmelere yönelik sunulan avantajlı kredi ve finansman olanakları hakkında bilgi verdi. Bu uygulamaların bölge ekonomisine ve istihdama katkı sağlayacağı vurgulandı.

ITSO Başkanı Metin Çelik, iş dünyasının en önemli ihtiyaçlarından birinin uygun koşullarda finansmana erişim olduğunu belirtti. Çelik, şunları kaydetti:

‘’Üyelerimizin üretmeye, yatırım yapmaya, istihdam oluşturmaya ve ihracat gerçekleştirmeye devam edebilmesi için finansman kaynaklarına erişimin kolaylaştırılması büyük önem taşımaktadır. Oda olarak üyelerimizin talep ve beklentilerini ilgili kurumlara aktarmaya, çözüm süreçlerinin takipçisi olmaya ve iş dünyamızın sesi olmaya devam edeceğiz. Bankacılık sektörümüzle kurduğumuz güçlü iletişim sayesinde sorunların çözümüne katkı sağlayacak adımlar atmayı sürdüreceğiz.’’

Isparta Ticaret Borsası Başkanı Hüdai Şahin, Eğirdir ve Şarkikarağaç ilçelerinde üyeleriyle bir araya gelerek tarımsal üretim ve ihracatta yaşanan sorunları değerlendirdi.

Tarım ve hayvancılık alanında verdikleri sözleri ve projeleri bürokratik ve maddi zorluklara rağmen tek tek hayata geçirmeye başladıklarını belirten Şahin, Çetince köyünde lisanslı depoculuk sistemini kurmak için ilgili bakanlık ve kurumlarla görüşmelerin aktif olarak sürdürüldüğünü söyledi.

Hayvancılık sektörüne yönelik yenilikleri de anlatan Şahin, Yalvaç temsilciliğine fabrikalarda kullanılan 6 parametreli modern süt analiz cihazı kazandırdıklarını, bu sayede üreticilerin ürün kalitelerini anında tespit ederek gerekli önlemleri alabileceklerini belirtti. Şahin, şöyle devam etti:

‘’Isparta’nın simge ürünlerinden elma için ihracat stratejisi oluşturulmalı. Mevcut ihracat Hindistan ve Rusya ağırlıklı olması risk taşıyor.  Tarım ekonomisinde büyük yeri olan elma ve kiraz ihracatında yaşanan sorunların çözümü için ilgili bakanlık ve kurumlar nezdinde çalışmalarımız hız kesmeden devam ediyor. Coğrafi işaretini aldığımız Isparta Elmasının Türkiye-Mısır arasındaki Serbest Ticaret Anlaşmasına dahil edilerek yüzde 40’lık verginin kaldırılacağını umut ediyoruz. Bu gerçekleştiğinde Mısır ile yaşanan ihracat sorunumuz çözülecektir.  Kirazın Çin ve Uzakdoğu pazarlarında yeniden aktif şekilde yer alabilmesi adına yürütülen çalışmaların hızlandırılması ve Uzak Doğu pazarına yönelik sevkiyatların artırılması amacıyla uçak kargo ücretlerinde indirime gidilmesi gerekiyor. Tarım ve Orman Bakanlığı başta olmak üzere birçok kurum ve bakanlıklarla görüşmelerimiz sürüyor. Kayısı ve gül üreticilerimizin sorunları ile yeni ihracat pazarları için de uğraşlarımız devam etmektedir.’’

Isparta Ticaret Borsası Başkanı Hüdai Şahin, geçmiş yıllarda yaşanan kuraklığın Eğirdir’in Boğazova köyünde ciddi su sıkıntısına yol açtığını anımsatarak,  Isparta Valisi Abdullah Erin başkanlığında ve Devlet Su İşleri (DSİ) iş birliğiyle, Eğirdir Gölünü etkilemeyecek şekilde yapılan zemin etüt çalışmaları kapsamında 7 köyü kapsayan su kaynağı projesinde yer aldıklarını sözlerine ekledi.

Antalya Genç İş İnsanları Derneği (ANTGİAD) ile Denizli Genç İş İnsanları Derneği (DEGİAD), iş dünyasında bölgesel iş birliklerini güçlendirmek ve üyeleri arasında doğrudan ticari ilişkiler geliştirmek amacıyla “GİAD’lar Arası Ticari Köprü” etkinliği düzenlendi.

Denizli’de gerçekleştirilen etkinlikte, ANTGİAD ve DEGİAD üyeleri birebir görüşmeler yaparak faaliyet alanlarını, yatırım planlarını ve iş birliği fırsatlarını değerlendirdi.  

ANTGİAD Başkanı Ercan Yavaş, dijitalleşmenin hızla arttığı bir dönemde insan ilişkilerinin ve yüz yüze iletişimin değerinin daha da yükseldiğini söyledi. Yavaş, şunları kaydetti:

‘’Bugün teknolojinin sunduğu tüm olanaklara rağmen ticaretin temelinde hala güven vardır. Güven ise insanların birbirini tanımasıyla, aynı masada oturmasıyla ve birbirinin gözünün içine bakarak konuşmasıyla oluşur. Networking yalnızca kartvizit değişiminin ötesinde; uzun yıllar sürecek iş birliklerinin, ortaklıkların ve dostlukların temelinin atılmasıdır.”

Türkiye’nin en köklü genç iş insanları dernekleri arasında yer alan ANTGİAD ve DEGİAD’ın ortak etkinliğin iki bölgenin ekonomik potansiyelinin birbirini tamamladığını belirten Yavaş, şöyle devam etti:

“Ege ve Akdeniz, Türkiye ekonomisinin en dinamik üretim ve ticaret havzaları arasında yer alıyor. Denizli’nin üretim gücü, sanayi kültürü ve ihracat deneyimi ile Antalya’nın turizm, tarım, hizmet sektörü ve uluslararası ticaret potansiyeli bir araya geldiğinde çok değerli sinerjiler ortaya çıkıyor. Biz bu buluşmayı iki güçlü ekonomik ekosistemin birbirine kenetlenmesi olarak görüyoruz. Küresel ekonomide yaşanan dönüşümün iş dünyasını yeni iş yapma modellerine yönlendirdi. Gelecekte şirketlerin yalnızca kendi güçleriyle değil, kurdukları iş birlikleriyle de büyüyecek. Yeni dönemde başarı, iyi üretmekten ve doğru insanlarla doğru ağları kurabilmekten geçiyor. Şirketler kadar şehirlerin, şehirler kadar kurumların da birbirleriyle bağlantı kurduğu bir çağdayız. Bu nedenle GİAD’lar arasında oluşturduğumuz bu ticari köprüyü çok değerli buluyoruz.”

ANTGİAD ve DEGİAD yöneticileri, bu tür organizasyonların gelecek dönemde artarak devam etmesi konusunda görüş birliğine varırken, genç iş insanları arasında kurulacak yeni ticari ilişkilerin bölgesel kalkınmaya ve ekonomik hareketliliğe önemli katkılar sağlayacağı vurgulandı.

ABD-İsrail’in İran’a saldırıları nedeniyle turizm sektörü savaştan olumsuz etkilendi. Yılın ikinci yarısına kadar turizmde umduğunu bulamayan ve sıkıntılı bir sürece giren turizm sektörü, ABD ve İran arasında savaşın sonlandırılmasına yönelik anlaşmanın imzalanması ile moral bulmaya çalışacak.

Akdeniz Turistik Otelciler Birliği (AKTOB) Başkanı Kaan Kavaloğlu, yaptığı açıklamada, ‘’ABD ile İran arasında aylardır devam eden gerilimin ardından tarafların ateşkes ve Hürmüz Boğazı’nın yeniden açılmasını içeren bir mutabakata vardıklarını açıklamaları, küresel ekonomi ve turizm sektörü açısından önemli bir gelişme olarak değerlendiriliyor’’ dedi.

Tarafların İsviçre’de resmi imza sürecini tamamlaması beklenirken, anlaşmanın ardından petrol fiyatlarında hızlı bir düşüş yaşandığını ve küresel piyasalarda olumlu bir hava oluştuğunu belirten Kavaloğlu, şunları kaydetti:

‘’Küresel enerji ticaretinin en kritik geçiş noktalarından biri olan Hürmüz Boğazı’nın yeniden açılması, özellikle havacılık ve turizm sektörleri açısından büyük önem taşıyor. Son aylarda yükselen petrol ve jet yakıtı maliyetleri havayolu şirketlerinin operasyonlarını zorlaştırırken, artan ulaşım maliyetleri seyahat talebini baskılayan unsurlar arasında yer alıyordu. Mutabakatın kalıcı hale gelmesi durumunda enerji fiyatlarındaki normalleşmenin ulaşım maliyetlerini aşağı çekmesi ve uluslararası seyahat talebini desteklemesi bekleniyor.’’

BM Turizm Örgütü’nün son değerlendirmelerinde de Orta Doğu’daki çatışmaların 2026 yılı küresel turizm büyümesini aşağı çekebileceğini öngördüğünü anımsatan Kavaloğlu, ‘’Bu nedenle ABD-İran anlaşması yalnızca bölgesel bir gelişme değil, aynı zamanda küresel turizm görünümünü etkileyebilecek stratejik bir adım olarak öne çıkıyor’’ dedi.

Türkiye açısından gelişmelerin olumlu yansımalarının olmasının beklendiğini vurgulayan Kaan Kavaloğlu, şöyle devam etti:

‘’Avrupa kaynak pazarlarında seyahat güveninin artması, enerji maliyetlerinin düşmesi ve havayolu kapasitesinin yeniden güçlenmesi; yaz sezonunun ikinci yarısı ile 2027 rezervasyon dönemine olumlu katkı sağlayabilir. Güçlü turizm altyapısı, hava bağlantıları ve güvenli destinasyon algısıyla Türkiye’nin bu süreçten avantaj sağlayabilecek ülkeler arasında yer aldığı değerlendiriliyor. ABD ile İran arasında varılan mutabakatın küresel turizm açısından olumlu bir gelişmedir. Turizm sektörü barış, istikrar ve öngörülebilirlik ortamında büyür. Son aylarda yaşanan jeopolitik gelişmeler yalnızca bölge ülkelerini değil, enerji fiyatlarından hava ulaşımına kadar tüm turizm ekosistemini etkiledi. ABD ile İran arasında sağlanan mutabakatın kalıcı hale gelmesi, küresel seyahat talebinin yeniden güçlenmesine katkı sağlayacaktır.’’

Enerji ve ulaşım maliyetlerinde normalleşme

AKTOB Başkanı Kavaloğlu, Hürmüz Boğazı’nın yeniden açılmasıyla birlikte enerji ve ulaşım maliyetlerinde yaşanabilecek normalleşmenin, havayolu operasyonlarını ve seyahat kararlarını olumlu etkileyebileceğini bildirdi. Kavaloğlu, sözlerini şöyle tamamladı:

‘’Özellikle Avrupa pazarlarında tüketici güveninin yeniden yükselmesi, Türkiye ve Antalya için önemli fırsatlar yaratacaktır. Türkiye, son yıllarda küresel ölçekte yaşanan tüm krizlerde olduğu gibi bu süreçte de güçlü turizm altyapısı, kaliteli hizmet anlayışı ve güvenli destinasyon kimliğiyle öne çıkmaktadır. Antalya olarak hedefimiz, değişen küresel koşulları doğru okuyarak değer odaklı büyümeyi sürdürmek ve 12 ay turizm vizyonu doğrultusunda rekabet gücümüzü daha da artırmaktır.”

Antalya Esnaf Odaları Birliği (AESOB) ile Garanti BBVA arasında düzenlenen iş birliği ile ‘AESOB KART’ anlaşması imzalandı.

TESK Başkanvekili ve AESOB Başkanı Dere, temel önceliklerinin esnaf ve sanatkarın değişen ekonomik koşullar karşısında daha güçlü, daha güvenli ve daha avantajlı imkanlara erişebilmesini sağlamak olduğunu söyledi. Dere, şunları kaydetti:

‘’110 bin üyemizle Antalya’nın üretim, ticaret ve hizmet hayatında güçlü bir yapı taşıyız. Bu büyük ailenin her ferdi, mahallesine hayat veren ve şehrimizin ekonomisine değer katan önemli bir güç. Bizler, esnaf ve sanatkarımızın yalnızca bugününü değil, yarınını da düşünerek hareket ediyor, üyelerimizin işini kolaylaştıracak, maliyetlerini azaltacak ve rekabet gücünü artıracak adımları hayata geçirmeye özen gösteriyoruz. AESOB’un sahadaki güçlü temsili ile Garanti BBVA’nın sağladığı avantajların buluşması, Antalya esnafı için güçlü bir adım. Üyelerimiz, bankacılık ve oda üyeliği hizmetlerine daha avantajlı koşullarda erişerek ticari faaliyetlerinde önemli bir kolaylık sağlayacak.’’

Garanti BBVA Kamu ve Pazar Ortaklıkları Direktörü Nalan Kırkaç Çalışkan da, ‘’Banka olarak esnaf ve KOBİ’lerle kurduğumuz ilişkiyi bir müşteri ilişkisi değil, uzun soluklu bir yol arkadaşlığı olarak görüyoruz’’ dedi. Çalışkan, şöyle konuştu:

‘’Bursa, Gaziantep, Kocaeli, Balıkesir ve Mersin Esnaf ve Sanatkar Odaları Birliği’nin ardından şimdi de AESOB ile hayata geçirdiğimiz bu iş birliği, ‘Birlikte Yaparız’yaklaşımımızın sahadaki çok somut bir karşılığı. Türkiye’nin turizm, tarım ve ticaretin bir arada güç verdiği, esnaf gücü ve üretim kapasitesiyle öne çıkan Antalya’da, yaklaşık 110 bin esnafı kapsayan bu programla onların yalnızca bankacılık ihtiyaçlarına değil, günlük iş yüklerine ve maliyetlerine de dokunmayı hedefliyoruz.”

Antalya’nın, turizm kenti olduğunu anımsatan Garanti BBVA Akdeniz Bölge Müdürü Fatih Sarı ise şunları kaydetti:

‘’Antalya gibi ülkemizde turizmin ana merkezlerinden biri olmanın yanı güçlü esnafı, tarım ve ticaretteki yeri ile öne çıkan bir şehirde, binlerce esnafı kapsayan bir projede yer almak bizim için son derece kıymetli. Antalyalı esnafın işini büyütmesi, işini sürdürmesi, geleceğe daha güvenle bakabilmesi bizim için sadece bir bankacılık konusu değil, yerel kalkınma meselesi. Esnafın en temel yüklerinden biri olan üyelik aidatını bile kolaylaştıran, hatta fırsat ve ayrıcalıklara dönüştüren bir yapı kuruyoruz. Antalyalı bugün attığımız bu imza, çok daha büyük bir yolculuğun güçlü bir başlangıcı.’’

Anadolu İş Adamları Derneği (ASKON) Mersin Şubesi ev sahipliğinde Akdeniz Bölge Başkanları Toplantısı gerçekleştirildi. Toplantıda, Akdeniz Bölgesinin ekonomik potansiyelinin daha etkin değerlendirilmesi, üyeler arasındaki ticaret hacminin artırılması ve ortak projelerin hayata geçirilmesine yönelik değerlendirmeler yapıldı.

ASKON Antalya Şube Başkanı Onur Kacar yaptığı açıklamada, Akdeniz Bölgesinin üretim, ihracat, turizm, tarım ve lojistik alanlarında Türkiye’nin en stratejik ekonomik merkezlerinden biri olduğunu söyledi.

Antalya, Mersin, Adana, Hatay, Osmaniye ve Kahramanmaraş’ın oluşturduğu güçlü ekonomik havzanın, Türkiye’nin büyüme hedeflerine önemli katkılar sunduğunu vurgulayan Kacar, şöyle konuştu:

‘’Bölgenin sahip olduğu potansiyelin daha yüksek katma değer üreten ve ihracat odaklı bir yapıya dönüştürülmesi gerekir. ASKON çatısı altında faaliyet gösteren iş insanları arasındaki ticari iş birliklerinin artırılması çok önemli. ASKON Antalya Şubesi olarak Akdeniz Bölgesi Ortak Ticaret Envanteri oluşturulması, Akdeniz Ekonomi ve Ticaret Zirvesi düzenlenmesi, Körfez Ülkeleri, Türk Cumhuriyetleri, Balkanlar ve Afrika pazarlarına yönelik ortak ticaret heyetleri planlanması, sektörel çalışma gruplarının kurulması ve üyeler arası ticaret hacmini artıracak projelerin hayata geçirilmesi yönündeki öneriler sunduk.’’

Türkiye Yüzyılı hedeflerine ulaşmanın üretim, ihracat ve güçlü ekonomik dayanışmadan geçtiğini anlatan Kacar, ASKON’un ulusal ve uluslararası alanda güçlü bir iş dünyası markası haline geldiğini sözlerine ekledi.

Beyaz et sektörüne yönelik haksız fiyat artışı iddiaları kapsamında yürütülen soruşturma çerçevesinde ifadesine başvurulan Bursa Ticaret Borsası Yönetim Kurulu Başkanı ve Keskinoğlu Tavukçuluk Yönetim Kurulu Üyesi Özer Matlı, süreçle ilgili kamuoyuna yazılı bir açıklama yaptı.

Son günlerde beyaz et sektörüne yönelik yürütülen süreç kapsamında adının kamuoyuna yansıması nedeniyle kısa bir açıklama yapma ihtiyacı doğduğunu belirten Matlı, bugüne kadar olduğu gibi bugün de devletin ilgili kurumlarıyla tam bir iş birliği ve sorumluluk anlayışı içinde hareket ettiğini, ilgili süreç kapsamında yetkili makamlarla gerekli bilgi paylaşımında bulunduğunu ifade etti. 

Matlı açıklamasında şunları kaydetti: “Hukuki sürece duyduğum saygı gereği, sürecin esasına ilişkin herhangi bir değerlendirme yapmayı doğru bulmuyorum. Bugün itibarıyla görevimin başında, sorumluluklarımı aynı hassasiyet ve kararlılıkla sürdürmekteyim. Keskinoğlu’nun köklü üretim kültürüne, çalışanlarımıza, üreticilerimize, iş ortaklarımıza, bayilerimize ve tüketicilerimize karşı taşıdığımız sorumluluğun bilincindeyim. Üretim, kalite, gıda güvenliği, istihdam, etik değerler ve mevzuata uyum konularındaki hassasiyetimizi konusunda uzman ekibimizle birlikte bugüne kadar olduğu gibi bundan sonra da korumaya devam edeceğiz. Bu süreçte tarafıma ve kurumumuza güvenini ve desteğini ifade eden çalışma arkadaşlarıma, iş ortaklarımıza, dostlarımıza ve kamuoyuna teşekkür ederim. Kurumumuz süreci hukuk çerçevesinde, vakar ve sorumlulukla takip etmeye devam edecektir.”

Başkent Ankara'nın 25 ilçesindeki vatandaşların her birine selamlarını ve sevgilerini gönderen Erdoğan, "Az sonra açılışını gerçekleştireceğimiz yatırımlarımızın Ankara'mız başta olmak üzere ülkemiz, milletimiz ve havacılık sektörümüz için hayırlara vesile olmasını temenni ediyorum." diye konuştu.

Cumhurbaşkanı Erdoğan, planlama aşamasından inşaat sürecine bu yatırımların hayata geçmesinde payı olan Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığını, Milli Savunma Bakanlığını, Devlet Hava Meydanları İşletmesi ile Karayolları genel müdürlüklerini, yüklenici firmaları, projeye katkı veren herkesi tebrik ederek, "İşçilerimize, mimarlarımıza, mühendislerimize, bu eserlerde emeği bulunan tüm kardeşlerime, şahsım ve milletim adına teşekkür ediyorum." ifadelerini kullandı.

Cumhurbaşkanı Erdoğan, sözlerini şöyle sürdürdü:

"2026 senesi, her alanda zirveye oynayan Türkiye için zirveler yılı olarak devam ediyor. Bizler de tüm kurumlarımızla, tüm kadrolarımızla bu önemli senenin hakkını verebilmek için canla başla çalışıyoruz. Türkiye Yüzyılı'na giden yolda kimsenin bizi hedeflerimizden alıkoymasına, motivasyonumuzu kırmasına, insicamımızı bozmasına müsaade etmiyoruz. Sadece 86 milyon vatandaşımızın değil, kaderini kaderimizle bir gören yüz milyonlarca kardeşimizin güçlü yarınları için uğraşıyoruz.

Biliyorsunuz 5-7 Haziran tarihleri arasında 183 farklı ülkeden 5 bini aşkın katılımcının iştirak ettiği Sıfır Atık Forumu'nu İstanbul'umuzda icra ettik. Ekim ayında 77. Uluslararası Uzay Kongresi ve devamında Türk Devletleri Teşkilatı 13. Liderler Zirvesi Türkiye'de toplanacak. Kasımda 197 ülkeden 100 binin üzerinde katılım beklediğimiz Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Konferansları'nın 31'incisini gerçekleştireceğiz. Bunların arifesinde 7-8 Temmuz tarihlerinde NATO Liderler Zirvesi'ne Ankara'mızda ev sahipliği yapacağız. Burada şunu dikkatinize getirmek isterim, sadece ev sahipliği yapacağı uluslararası etkinliklerde değil Türkiye'nin çekim merkezi olma vasfı yabancı heyet ziyaretlerinde de görülüyor. Özellikle başkent Ankara'nın diplomasi trafiğindeki konumu her geçen yıl güçleniyor."

Türkiye'nin küresel siyasetteki ağırlığı arttıkça Ankara'ya ziyarete gelen yabancı heyetlerin sirkülasyonunun da arttığına dikkati çeken Erdoğan, "Yalnızca 4 saatlik uçuş mesafesiyle 1,5 milyar insanın yaşadığı 67 ülkenin kalbinde yer alan Türkiye, Ankara'sı, İstanbul'u ve Antalya'sı ile artık uluslararası diplomasinin de kalbinin attığı yer olmaya başlamıştır. Tabii bir de buna Ankara'nın giderek artan nüfusunu ve gelişen sanayisini eklediğimizde şehrimize yapılan her türlü yatırımın değeri anlaşılmaktadır." dedi.

Türkiye'nin en yoğun 4. havalimanı oldu

Cumhurbaşkanı Erdoğan, 9 günlük bayram tatili boyunca havalimanlarının tamamında 51 bin 962 uçak trafiğinin gerçekleştiğini, 7 milyon 618 bin yolcuya hizmet sunulduğunu belirterek, Esenboğa Havalimanı'nın 2 bin 557 uçak trafiği ve 382 bin yolcu sayısıyla Türkiye'nin en yoğun 4. havalimanı olduğunu anlattı.

20 sene önce yıllık 3 milyon yolcuya hizmet veren Esenboğa Havalimanı'nın bugün yıllık 15 milyon civarında yolcuya hizmet sunduğuna işaret eden Erdoğan, "Nereden nereye? Artan yolcu sayısının özellikle çevre yolu ve havalimanı güzergahında oluşturduğu trafik sıkışıklığını hepimiz çok iyi biliyoruz. Ankara Havalimanı'nın hizmete girmesiyle Esenboğa'nın hem hava yolu hem kara yolu trafiğinde inşallah bir rahatlama olacaktır." diye konuştu.

Erdoğan, "Ankara Havalimanı ile başkentimize yeni bir proje kazandırmakla kalmadık. Havacılık tarihimizde derin izler bırakmış bir eseri de ihya ettik." ifadelerini kullandı.

Cumhurbaşkanı Erdoğan, 1933 yılında Gazi Mustafa Kemal'in emriyle inşa edilen ve uzun yıllar askeri havacılığın merkezi olan havalimanının yeni çehresi ve imkanlarıyla yeniden ayağa kalktığını belirtti.

Burayı uçuşlara uygun hale getirmek üzere iki etap halinde planlanan bu projeyi 8 ay gibi çok kısa sürede başarıyla tamamladıklarını vurgulayan Erdoğan, pist uzunluğunu 2 bin 450 metreden 3 bin metreye, pist genişliğini ise 42 metreden 60 metreye çıkardıklarını ve banketleri tamamen yenilediklerini söyledi.

Pist başlarına toplam 15 bin metrekare büyüklüğünde iki dönüş cebi inşa ettiklerini anlatan Erdoğan, 160 bin metrekarelik yeni apron alanıyla 44 uçağın eş zamanlı olarak güvenle park edebileceği yüksek bir kapasite oluşturduklarını kaydetti.

Erdoğan, pist, apron ve taksi yollarıyla birlikte toplam 60 bin metrekare kaplamalı imalat gerçekleştirdiklerini ifade etti.

Taksi yollarının tamamını kazı dolgu ve asfalt üretimleriyle yenilediklerini, bunları ilave paralel ve bağlantı yollarıyla desteklediklerini bildiren Erdoğan, pist ve taksi yollarının aydınlatma sistemleri, yaklaşma ışıkları, yönlendirme levhalarının uluslararası sivil havacılık örgütü standartlarına göre modernize edildiğini dile getirdi. Erdoğan, diğer taraftan 4 bin 800 metrekare kapalı alana ve 310 araç kapasiteli açık otoparka sahip devlet konukevinin de burada inşa edildiğini belirtti.

Tüm bu çalışmalarla Ankara Havalimanı'nı genişletilmiş pisti, yeni apronları, modern taksi yolları ve güncellenmiş altyapısıyla geniş gövdeli uçaklara ve resmi uçuşlara hazır hale getirdiklerini vurgulayan Erdoğan, bugün hizmete açılacak diğer yatırımların Başkent Havacılık Köprüsü ve bağlantı yolları olduğunu söyledi.

Cumhurbaşkanı Erdoğan, 140 metre uzunluğundaki Başkent Havacılık Köprüsü'nün yüksek hızlı tren hattı üzerine inşa edildiğini, 10 bin tonluk tabliyenin Türkiye'de ilk defa uygulanan bir yöntemle köprüye yerleştirildiğini belirtti.

"NATO Zirvesi'ne katılan heyetlerin doğrudan ulaşımını sağlayacağız"

Bağlantı yolunun 6,5 kilometrelik kesiminin bölünmüş yol, 6 kilometrelik kısmının tek yol standardında olmak üzere 12,5 kilometre uzunluğunda bulunduğuna işaret eden Erdoğan, şöyle konuştu:

"Bölünmüş yol kesiminde yer alan 3 kilometrelik bağlantı yoluyla NATO Zirvesi'ne katılan heyetlerin doğrudan ulaşımını sağlayacağız. Böylece Ankara Havalimanı'mızdan Kızılay'a 17 kilometre, Ümitköy'e ise 7 kilometrelik güçlü bir ulaşım ağı kurmuş oluyoruz. 230 gün gibi rekor bir sürede tamamlanan bu yatırımlarda emeği geçenleri şahsım ve milletim adına bir kez daha tebrik ediyorum. Bakanlıklarımızı, kurumlarımızı, firmalarımızı bu eserlerde alın teri olan her bir kardeşimi kutluyor, Rabb'im hepsinden razı olsun diyorum.

Önüne gelen esere çamur atmayı, ülkeye ve millete kazandırılan her eseri kötülemeyi maharet zannedenlere ise sadece şunu söylüyorum, 23 yıl hep Türkiye için çalıştık, bu millete hizmet ettik, sizin hayal dahi edemeyeceğiniz eserleri biz vatandaşlarımızın istifadesine sunduk. Eser ve hizmet üretirken kendimizi değil, her zaman şehirlerimizin geleceğini düşündük. İnşallah bundan sonra da Türkiye için çalışmaya, yatırımlarımıza yenilerini eklemeye devam edeceğiz."

Bu sene içinde Ankaralıların huzuruna yeni açılışlar, eserler ve müjdelerle çıkacaklarını dile getiren Erdoğan, "Unutmayın, hizmet eden izzet bulur anlayışıyla kimseyi ayırmadan, kimseyi dışlamadan 86 milyon vatandaşımızın hizmetkarı olmayı, bu emaneti hakkıyla taşımayı sürdüreceğiz." dedi.

Cumhurbaşkanı Erdoğan, Ankara Havalimanı, Başkent Havacılık Köprüsü ve bağlantı yollarının hayırlı uğurlu olmasını diledi.

Törenden notlar

Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın uçağı, Ankara Havalimanı'nda su takı töreniyle karşılandı.

Erdoğan'ın konuşmasından önce, sırasıyla Ankara Havalimanı ve bağlantı yollarının yapım çalışmalarını anlatan bir belgesel ve Ankara Havalimanı animasyon gösterimi yapıldı.

Konuşmaların ardından, Ulaştırma ve Altyapı Bakanı Abdulkadir Uraloğlu, Cumhurbaşkanı Erdoğan'a hediye takdiminde bulundu.

Törene, TBMM Başkanı Numan Kurtulmuş, Cumhurbaşkanı Yardımcısı Cevdet Yılmaz, Milli Savunma Bakanı Yaşar Güler, Adalet Bakanı Akın Gürlek, Kültür ve Turizm Bakanı Mehmet Nuri Ersoy, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı Vedat Işıkhan, Tarım ve Orman Bakanı İbrahim Yumaklı, TBMM Anayasa Komisyonu Başkanı Serap Yazıcı, TBMM Sanayi, Ticaret, Enerji, Tabii Kaynaklar, Bilgi ve Teknoloji Komisyonu Başkanı Mustafa Varank, TBMM Bayındırlık, İmar, Ulaştırma ve Turizm Komisyonu Başkanı Adil Karaismailoğlu, TBMM İnsan Haklarını İnceleme Komisyonu Başkanı Derya Yanık, TBMM Dışişleri Komisyonu Başkanı Fuat Oktay, AK Parti Genel başkanvekilleri Efkan Ala ve Mustafa Elitaş ile AK Parti Genel Başkan yardımcıları Hayati Yazıcı, Hüseyin Yayman, Ömer İleri, Halit Yerebakan, Kürşad Zorlu, Hasan Basri Yalçın, Ahmet Büyükgümüş, AK Parti Gençlik Kolları Genel Başkanı Yusuf İbiş, DSP Genel Başkanı Önder Aksakal, HÜDA PAR Genel Başkanı Zekeriya Yapıcıoğlu katıldı.

Cumhurbaşkanı Erdoğan, okunan duanın ardından Ankara Havalimanı'nın açılışını gerçekleştirdi, törene katılanlarla aile fotoğrafı çektirdi.

Bolat burada yaptığı konuşmada, yılda 100 bin vatandaşın hizmet alacağı Hayat Şifa Hastanesinin Pendikliler için şifa dağıtacağını söyledi.

Hayat Şifa Hastanesinin 52 hasta yatağı ve 6 bin cerrahi operasyon yapma kapasitesi olduğunu kaydeden Bolat, hastanenin uluslararası sağlık turizminde iddialı bir müessese olduğunu bildirdi.

Bolat, Bakanlık olarak uluslararası sağlık turizmini bütün kaynaklarıyla desteklediklerini işaret ederek, özellikle Türkiye'ye döviz kazancı anlamında sağlık turizmini geliştirmeyi çok önemsediklerini anlattı.

Türkiye'nin sağlık alanındaki gelişim sürecine değinen Bakan Bolat, şöyle devam etti:

"Türkiye'miz, Cumhuriyet'imizin kuruluşundan beri, ondan önce Osmanlı dönemindeki şifahaneler ve Cumhuriyet dönemindeki sağlık hizmetleri ile bugünlere ulaştı ama özellikle Cumhurbaşkanımızın liderliğindeki son 23 yılda Türkiye sağlıkta adeta bir devrim yaptı ve altın çağını yaşıyor. Özellikle bütçe kaynaklarımızın, devlet bütçesi kaynaklarımızın tam yüzde 15'ini sağlık harcamalarına ayırıyoruz. İnsanımızın, vatandaşımızın birinci sınıf, yüksek kaliteli sağlık hizmeti alması konusunda gerek kamu hastaneleri ve sağlık tesisleri gerekse de özel sektörümüz vasıtasıyla Türkiye bugün dünya çapında bir şöhrete sahip. Dünyanın neresine gidersek gidelim, karşılaştığımız kişiler arasında Türkiye'de sağlık hizmeti almış kişilere rastlıyoruz. Bugün Allah'a şükürler olsun ki Türk ürünleri kaliteli, teknolojisi başarılı, yüksek ürünler olarak anılıyor."

"Son 23 yılda nitelikli hasta yatak sayısı tam 10 katı artışla 250 bine ulaştırıldı"

Ticaret Bakanı Bolat, Türkiye'nin hizmetler sektöründe başarılı bir ülke olduğunun altını çizerek, lojistik, sağlık ve eğitim hizmetleri, turizm, bilişim, yazılım, dizi ve filmler, fuarcılık ve danışmanlık hizmetleri gibi alanlarda Türkiye'nin rekabetçi ve güçlü bir ekonomiye sahip olduğunu dile getirdi.

Bolat, Türkiye'de son 23 yılda artan hastane kapasitesine değinerek, şunları kaydetti:

"Nitelikli hasta yatak sayısı tam 10 katı artışla 250 bine ulaştırıldı ve hastanelerimiz 5 yıldızlı otel konforunda modernize edildi. Eskiden koğuş düzeninde yatılan hastanelerdeki düzenden, bir-iki kişilik, içinde tuvaleti, banyosu, lavabosu olan güzel modern hizmetlere kavuştuk. Bu anlamda aile hekimliği müessesesi ve acil tıp hekimliği müessesesi kuruldu. İş yeri sağlığı ve iş güvenliği müessesesi kuruldu ve olmayan bir durum, şehir hastaneleri kavramıyla bugün 30'dan fazla şehir hastanelerimiz halkımıza çok üstün nitelikli, kaliteli hizmetler veriyor. Hatta kamudaki hastanelerin adeta özel sektörle yarışırcasına kalitelerini yükselttiğine şahitlik ettik."

Bu yılki devlet bütçesinden 1 trilyon 600 milyar liranın direkt sağlık harcamalarına ayrıldığı bilgisini paylaşan Bolat, buna üniversite hastaneleri ve Sosyal Güvenlik Kurumunun sağlık harcamalarının da ilave edildiğinde 3 trilyon 307 milyar liranın sağlığa ayrıldığını söyledi.

Bolat, sağlık çalışanı sayısının da büyük bir artış kaydettiğine dikkati çekerek, sözlerini şöyle sürdürdü:

"2002'de 257 bin olan sağlık çalışanı sayımız, Sağlık Bakanlığı'ndan bahsediyorum, özel sektörden bahsetmiyorum, tam 877 bin kişiye yükseldi. Toplam doktor sayımız 92 binden 230 bine yükseldi ve böylece Türkiye'miz hamdolsun sağlık alanında öncü, dünyada kalitenin, itibarın ve şifanın adresi haline geldi. Tabii şifanın, sağlığın adresi haline gelince yurt dışından da çok sayıda hastaların doğudan, batıdan, Avrupa'sından Orta Doğu'suna, Afrika'sından Asya'sına varıncaya kadar, Balkanlar, Kafkaslar, kuzey bölgesi Rusya-Ukrayna gibi Türkiye'ye sağlık hizmetleri almaya gelenlerin sayısı yıllık olarak 1,5 milyona ulaştı ve bunların bıraktığı ülkemize döviz geliri de yaklaşık 3 milyar dolar civarında hesaplanıyor. İşte sağlıkta devrimin sonucunda vatandaşımız için kaliteli sağlık hizmeti ve dünya vatandaşları için de bedeli karşılığında önemli sağlık hizmetleriyle Türkiye'miz sağlıkta bir çığır açtı."

"Toplam 7,5 milyar lira sağlık turizmi destekleri verdik"

Bolat, Bakanlığın 2012'de uluslararası sağlık turizmini desteklemek için hibe programları hazırladığını anımsattı.

2012'de 16 firmanın bunlardan faydalanırken, 2025'te 2 bin 56 firmanın sağlık turizmi desteklerinden faydalandığını bildiren Bolat, "Geçen yıl 2,3 milyar lira sağlık turizmi için hibe destekleri verdik ve bugüne kadar sağlık turizmi için toplam 7,5 milyar lira sağlık turizmi desteği verdik." dedi.

Bolat, sıranın artık sağlıkta ilaç, ekipman ve makine cihazlarının yapımında olduğunu vurgulayarak, şu anda çok ciddi sayıda yerli ve uluslararası yabancı ilaç firmalarının Türkiye'de üretim ve ihracat yaptığını belirtti.

Türkiye'nin yıllık ilaç ihracatının 2,5 milyar dolar, ithalatının da yaklaşık 4,5 milyar dolar olduğunu kaydeden Bolat, konuşmasını şöyle tamamladı:

"Çok pahalı kanser ilaçları da tabii bunun içinde ciddi bir yekün tutuyor ama her alanda Ar-Ge çalışmalarıyla ilaçta da patentli, yerli ilaçların sayısı artmakta. Araç, ekipman, sarf malzemeleri anlamında da ciddi gelişmelerimiz var. Sağlık Bakanlığı, özellikle TÜBİTAK'la da işbirliği yaparak, Türkiye'de bundan 15-20 sene önce başlayıp da bugün dünyada 10'uncu sıraya yükseldiğimiz savunma sanayisindeki başarımızı, sağlık ekipmanları ve teknolojilerinde de göstermek için büyük bir çaba sarf ediliyor, ciddi teşvik destek programları uygulanıyor. Bunda da inşallah başarılı olacağız ve işte hastanelerimizde kullanılan sağlık cihazları, ekipmanlarının çok büyük bölümünü de önümüzdeki orta vadede yerli kaynaklardan tedarik etmeyi başaracağız ve bunda da büyük bir döviz tasarrufumuz olacak."

Şimşek'in sosyal medya hesabından yaptığı paylaşım şöyle: 

"Küresel ekonomide artan belirsizliklere ve zorlu dış koşullara rağmen takvim etkisinden arındırılmış sanayi üretimi nisanda yıllık yüzde 6 arttı. Böylece ocak-nisan dönemindeki yıllık artış yüzde 1,3 gerçekleşti.

Bu dönemde sermaye malı üretimi yıllık yüzde 8,2 artarken, orta-yüksek teknolojili ve yüksek teknolojili üretimdeki artış sırasıyla yüzde 7,1 ve yüzde 14,6 oldu.

Yüksek katma değerli yatırım ve üretimi teşvik eden politikalarımızla Türkiye’yi küresel bir üretim merkezi haline getirmek için çalışmalarımıza devam ediyoruz."

Küresel ekonomide artan belirsizliklere ve zorlu dış koşullara rağmen takvim etkisinden arındırılmış sanayi üretimi nisanda yıllık yüzde 6 arttı. Böylece ocak-nisan dönemindeki yıllık artış yüzde 1,3 gerçekleşti.

Bu dönemde sermaye malı üretimi yıllık yüzde 8,2 artarken,… pic.twitter.com/FGZisAdkYx

— Mehmet Simsek (@memetsimsek) June 15, 2026

Holding açıklamasına göre, Türkiye, Cezayir, Angola, Libya ve İspanya'daki üretim tesisleriyle 15 milyon ton sıvı çelik üretim kapasitesine sahip olan Tosyalı, yaklaşık 15 bin çalışanıyla dünya çelik sektöründe son yılların en dikkati çekici büyüme hikayelerinden birine imza attı.

Dünya Çelik Birliği'nin (World Steel Association) açıkladığı verilere göre şirket, 2025 yılında gerçekleştirdiği 12,11 milyon tonluk ham çelik üretimiyle önceki yıla göre 14 basamak birden yükselerek dünya sıralamasında 32'nciliğe yükseldi.

İki haneli üretim seviyesine ulaşarak önemli bir eşiği geride bırakan Tosyalı, 2025'te bir önceki yıla göre gerçekleştirdiği yüzde 33'lük üretim artışıyla dünyanın en büyük 50 çelik üreticisi arasında en hızlı yükselen şirket oldu.

Şirket aynı zamanda Türkiye merkezli üreticiler arasındaki liderliğini sürdürürken, Avrupalı şirketler arasında ikinci büyük çelik üreticisi konumuna yükseldi.

Geçen yıl toplamda 9 milyar dolar ciroya ve 2 milyar doların üzerinde ihracat rakamına ulaşan Tosyalı, tüm operasyonları dikkate alındığında 5 kıtada 100'ü aşkın ülkeye ihracat gerçekleştiriyor.

Tosyalı'nın güçlü büyümesinde Tosyalı Demir Çelik İskenderun Tesisi ve Cezayir'deki yatırımı olan Tosyalı Algerie'nin önemli rol üstlendiği belirtildi.

Açıklamada, "2023 yılında devreye alınan ve 4 milyon ton/yıl yassı çelik üretim kapasitesine sahip Tosyalı Demir Çelik İskenderun Tesisi, tam kapasiteye ulaşması ile Türkiye'nin katma değerli ihracatına önemli bir katkı sunmaya başladı. Şirketin üretim ve ihracat başarısındaki bir diğer gücü olan Cezayir'deki Tosyalı Algerie ise hidrokarbon dışı sektörlerde Cezayir'in en büyük üreticisi ve ihracatçısı konumunda bulunuyor." denildi. 

"Hedef en büyük 20 arasında olmak"

Tosyalı Holding Yönetim Kurulu Başkanı Fuat Tosyalı, şirketin son 5 yılda ortaya koyduğu güçlü performansın arkasında, dünya ticaretindeki dönüşümü ve çelik sektörünün geleceğini doğru okuyarak buna uygun bir iş modeli geliştirmesinin yattığını belirtti.

Sürdürülebilirlik, verimlilik ve ölçek odaklı iş modeliyle, uzun vadede değer yaratan bir büyüme mimarisi inşa edebildiklerine değinen Tosyalı, şöyle devam etti:

"Merkezinde sürdürülebilirliğin yer aldığı bu model ile ham maddeden nihai ürüne kadar tüm değer zincirini entegre bir ekosistem ile yönetebiliyor, farklı coğrafyalardaki tesislerimizi birbirini besleyen bir üretim ağı olarak kurgulayabiliyoruz. Bu yaklaşım bize sadece, verimlilik, maliyet ve esneklik anlamında bir avantaj sağlamıyor, aynı zamanda zincirin her halkasında emisyonlarımızı daha iyi yönetmemize yardımcı olarak yeşil çelik üretiminde bizi daha rekabetçi hale getiriyor."

Tosyalı, gerçek emisyon verileriyle çalışan ve varsayılan değerlere kıyasla yüzde 70'e varan daha düşük karbon salımıyla üretim yapan küresel çelik şirketi olarak, sadece üretim hacimleriyle değil, sundukları katma değer yaratan iş modelleriyle de dünyada fark yaratmaya devam ettiklerini vurguladı.

Bu stratejinin bir yansıması olarak, 2021'de 4,68 milyon tonluk ham çelik üretimlerini 2025'te 12,11 milyon tona çıkararak, son 5 yılda üretimini oransal olarak en fazla artıran küresel çelik üreticisi olduklarını belirten Tosyalı, "Dünya çelik üreticileri sıralamasında 32. sırada yer alan, Avrupa'nın ikinci büyük ve Türkiye'nin lider çelik üreticisi olarak bugün ulaştığımız nokta bizim için önemli bir eşik olsa da nihai hedefimiz bunun çok daha ötesinde. İnanıyorum ki devam eden yatırımlarımız ve sürdürülebilir büyüme stratejimizle, dünyanın en büyük 20 çelik üreticisinden biri olma hedefimize önümüzdeki birkaç yıl içinde ulaşacağız." değerlendirmesinde bulundu.

Buna göre, mayısta bütçe gelirleri geçen yılın aynı ayına kıyasla yüzde 18 azalarak 1 trilyon 86 milyar 168 milyon liraya geriledi. Bütçe giderleri de yüzde 27 yükselerek 1 trilyon 384 milyar 391 milyon liraya ulaştı.

Ocak-mayıs döneminde de bütçe gelirleri, geçen yılın aynı dönemine göre yüzde 33,9 artışla 6 trilyon 277 milyar 714 milyon liraya çıktı. Bütçe giderleri de aynı dönemde yüzde 37,4 yükselerek 7 trilyon 334 milyar 713 milyon lira oldu.

Merkezi yönetim bütçesi, mayısta 298 milyar 223 milyon lira, ocak-mayıs döneminde de 1 trilyon 56 milyar 999 milyon lira açık verdi.

Ödeneğin yüzde 7,3'ü kullanıldı

merkezi yönetim bütçe giderleri Mayıs 2025'te 1 trilyon 89 milyar 743 milyon lira iken, bu yılın mayıs ayında yüzde 27 artışla 1 trilyon 384 milyar 391 milyon liraya yükseldi. Böylece, 2026'da merkezi yönetim bütçe giderleri için öngörülen 18 trilyon 978 milyar 815 milyon lira ödeneğin, yüzde 7,3'ü kullanılmış oldu.

Faiz dışı denge geçen yıl mayısta 346 milyar 385 milyon lira fazla verirken, bu yılın aynı ayında 169 milyar 284 milyon lira açık oluştu.

Faiz hariç bütçe giderleri, geçen yılın aynı ayına göre yüzde 28,3 artarak, 1 trilyon 255 milyar 452 milyon liraya yükseldi. Faiz hariç giderlerin bütçe ödeneklerine göre gerçekleşme oranı da 2025'in aynı ayında yüzde 7,7 iken, geçen ay da değişmeyerek aynı kaldı.

Mayısta personel giderleri, geçen yılın aynı ayına göre yüzde 48,1 artarak 407 milyar 509 milyon lira olurken, personel giderleri için bütçede öngörülen 4 trilyon 907 milyar 309 milyon lira ödeneğin yüzde 8,3'ü kullanıldı.

Sosyal güvenlik kurumlarına devlet primi giderleri, mayısta geçen yılın aynı dönemine göre yüzde 52,6 artışla 52 milyar 77 milyon liraya yükseldi ve bütçede öngörülen 599 milyar 691 milyon lira ödeneğin yüzde 8,7'si kullanılmış oldu.

Söz konusu dönemde, mal ve hizmet alım giderleri için bütçede öngörülen 1 trilyon 249 milyar 568 milyon lira ödeneğin yüzde 8,1'i harcandı. Mayısta yüzde 18,5 artışla 100 milyar 813 milyon lira mal ve hizmet alımı gideri gerçekleşti.

Cari transferler, mayısta geçen yılın aynı ayına göre yüzde 14,8 artarak, 524 milyar 363 milyon lira oldu. Bütçede öngörülen 6 trilyon 870 milyar 794 milyon lira ödeneğin, yüzde 7,6'sı kullanıldı.

Mayısta 110 milyar 831 milyon lira sermaye gideri yapılırken, sermaye transferi 27 milyar 60 milyon lira olarak gerçekleşti. Borç verme giderleri, 32 milyar 799 milyon lira oldu. Faiz giderleri, geçen yılın aynı ayına göre yüzde 16 artışla 128 milyar 939 milyon lira olarak kayıtlara geçti.

Bütçe gelirleri

Merkezi yönetim bütçe gelirleri, geçen yılın mayıs ayında 1 trilyon 324 milyar 971 milyon lira iken, bu yılın aynı ayında yüzde 18 azalışla 1 trilyon 86 milyar 168 milyon liraya düştü. Bütçe tahminine göre, bütçe gelirlerinin mayıs ayı gerçekleşme oranı 2025'te yüzde 10,4 iken, geçen ay yüzde 6,7 oldu.

Vergi gelirleri tahsilatı, geçen ay 2025'in mayıs ayına göre yüzde 22,1 azalarak, 931 milyar 521 milyon liraya geriledi. Vergi gelirlerinin bütçe tahminine göre gerçekleşme oranı 2025'te yüzde 10,7 iken, geçen ay yüzde 6,7 olarak tespit edildi.

Genel bütçe vergi dışı diğer gelirleri, yüzde 22,9 artarak 129 milyar 898 milyon liraya çıktı. Özel bütçeli idarelerin öz gelirleri 19 milyar 676 milyon lira, düzenleyici ve denetleyici kurumların gelirleri 5 milyar 72 milyon lira olarak hesaplandı.

Vergi türleri itibarıyla mayısta geçen yılın aynı ayına göre gelir vergisi yüzde 57,4, kurumlar vergisi yüzde 21,9, dahilde alınan katma değer vergisi yüzde 66,1, özel tüketim vergisi yüzde 9,5, damga vergisi yüzde 8,6 azalırken, banka ve sigorta muameleleri vergisi yüzde 25,6, ithalde alınan katma değer vergisi yüzde 17,5, harçlar yüzde 31,4 ve diğer vergiler tahsilatı yüzde 3,8 arttı.

Ocak-mayıs dönemi

Merkezi yönetim bütçe giderleri, ocak-mayıs 2025 döneminde 5 trilyon 339 milyar 456 milyon lira iken, bu yılın aynı döneminde yüzde 37,4 artışla 7 trilyon 334 milyar 713 milyon liraya yükseldi. Böylelikle, 2026'da merkezi yönetim bütçe giderleri için öngörülen 18 trilyon 978 milyar 815 milyon lira ödeneğin, yüzde 38,6'sı kullanılmış oldu.

Faiz hariç bütçe giderleri, ocak-mayıs döneminde geçen yılın aynı dönemine kıyasla yüzde 34,8 artarak, 6 trilyon 72 milyar 71 milyon liraya çıktı. Faiz hariç giderlerin bütçe ödeneklerine göre gerçekleşme oranı, yüzde 37,4 olarak hesaplandı.

Personel giderleri, söz konusu dönemde yüzde 43,1 artışla 2 trilyon 104 milyar 90 milyon lira olurken, personel giderleri için bütçede öngörülen 4 trilyon 907 milyar 309 milyon lira ödeneğin yüzde 42,9'u kullanıldı.

Sosyal güvenlik kurumlarına devlet primi giderleri, bu dönemde geçen yılın aynı dönemine kıyasla yüzde 49,3 artarak 267 milyar 333 milyon liraya yükseldi ve bütçede öngörülen 599 milyar 691 milyon lira ödeneğin yüzde 44,6'sı kullanılmış oldu.

Ocak-mayıs döneminde, mal ve hizmet alım giderleri için bütçede öngörülen 1 trilyon 249 milyar 568 milyon lira ödeneğin yüzde 37,8'i harcandı. Bu dönemde, yüzde 39,7 yükselişle 472 milyar 41 milyon lira mal ve hizmet alımı gideri gerçekleşti.

Cari transferler yüzde 29,2 artarak, 2 trilyon 649 milyar 667 milyon lira oldu. Bütçede öngörülen 6 trilyon 870 milyar 794 milyon lira ödeneğin yüzde 38,6'sı kullanıldı.

Söz konusu dönemde 353 milyar 203 milyon lira sermaye gideri, 92 milyar 988 milyon lira sermaye transferi yapıldı. Borç verme giderleri, 132 milyar 749 milyon lira olarak hesaplandı.

Faiz giderleri, yüzde 51,1 artarak 1 trilyon 262 milyar 642 milyon lira oldu.

Merkezi yönetim bütçe gelirleri ise geçen yılın ocak-mayıs döneminde 4 trilyon 689 milyar 154 milyon lira iken, bu yılın aynı döneminde yüzde 33,9 artışla 6 trilyon 277 milyar 714 milyon liraya çıktı. Bütçe tahminine göre bütçe gelirlerinin ocak-mayıs dönemi gerçekleşme oranı 2025'te yüzde 36,6 iken, bu yılın aynı döneminde yüzde 38,6'ya yükseldi.

Vergi gelirleri tahsilatı, söz konusu dönemde geçen yılın ocak-mayıs dönemine göre yüzde 32,4 artarak, 5 trilyon 304 milyar 78 milyon liraya ulaştı. Vergi gelirlerinin bütçe tahminine göre gerçekleşme oranı, yüzde 38,3 olarak kayıtlara geçti.

Genel bütçe vergi dışı diğer gelirleri de yüzde 47,7 artarak 799 milyar 344 milyon liraya çıktı. Özel bütçeli idarelerin öz gelirleri 129 milyar 864 milyon lira, düzenleyici ve denetleyici kurumların gelirleri 44 milyar 428 milyon lira olarak belirlendi.

Vergi türleri itibarıyla ocak-mayıs döneminde geçen yılın aynı dönemine göre gelir vergisi yüzde 35,1, kurumlar vergisi yüzde 55,1, dahilde alınan katma değer vergisi yüzde 26,9, özel tüketim vergisi yüzde 10,6, banka ve sigorta muameleleri vergisi yüzde 40,9, ithalde alınan katma değer vergisi yüzde 28,4, damga vergisi yüzde 41,8, harçlar yüzde 73 ve diğer vergi gelirleri yüzde 25,9 arttı.

Türkiye Sağlık Enstitüleri Başkanlığı (TÜSEB) küresel ilaç firmalarıyla klinik araştırmalara yönelik iş birliği protokolleri imzalıyor. Yakın zamanda Sanofi Türkiye ve Pfizer Türkiye ile yapılan protokoller şirketler tarafından duyuruldu. 

Pfizer Türkiye tarafından yapılan açıklamada, TÜSEB ile 11 Haziran günü imzalanan protokolde klinik araştırmaların geliştirilmesi ve Türkiye’nin uluslararası klinik araştırmalar ekosistemindeki konumunun güçlendirilmesinin hedeflendiği kaydedildi.

TÜSEB Başkanı Ümit Kervan, protokole yönelik yaptığı değerlendirmede, “(İş birliğinin) Klinik araştırma altyapısının güçlenmesine ve Türkiye’nin bu alandaki görünürlüğünün artmasına katkı sağlayacağına inanıyoruz. Sağlık araştırma ekosistemini ileri taşıyacak her girişimi, ülkemizin uluslararası alandaki rekabet gücünü destekleyen stratejik bir adım olarak görüyoruz” dedi. 

Pfizer Türkiye Ülke Başkanı Metin Hullu da iş birliğinin bilgi paylaşımının artırılmasına, araştırma kapasitesinin güçlendirilmesine ve Türkiye’nin uluslararası klinik araştırmalardaki konumunun daha da ileri taşınmasına katkı sağlayacak adım olarak gördüklerini söyledi. 

Öte yandan, TÜSEB ile Sanofi Türkiye TÜSEB arasında 20 Mayıs’ta iki ayrı protokol imzalanmıştı.

Bu protokollerle, inovasyon, kronik hastalıklar ve klinik araştırmalar alanlarında iş birliği öngörüldü. TÜSEB Başkanı Ümit Kervan ve SANOFİ Genel Müdürü Ali Cem Öztürk tarafından imzalanan protokollerle, Ar-Ge, girişimcilik ve eğitim kapasitesinin güçlendirilmesi, kronik hastalıkların etkin yönetimine katkı sağlanması, toplumsal farkındalığın artırılması, erken tanı süreçlerinin desteklenmesi, girişimcilere yönelik inovasyon projelerinin geliştirilmesi ve klinik araştırma süreçlerinde uluslararası standartların yaygınlaştırılmasının hedeflendiği belirtildi. 

Türk kuru incir ihracatında dengeler değişiyor. Kuru incirin geleneksel ve en büyük pazarı olan ABD'ye yapılan ihracat miktar bazında yüzde 22, değer bazında ise yüzde 31 gerilerken, Çin pazarında dikkat çekici bir sıçrama yaşandı. Çin'e yönelik kuru incir ihracatı miktarda yüzde 114, değerde ise yüzde 234 artış gösterdi.

Ege Kuru Meyve ve Mamulleri İhracatçıları Birliği Başkanı Yusuf Gabay, Çin'deki büyümede sağlıklı ürünlere yönelik talebin artması, geçmiş yıllarda yürütülen tanıtım faaliyetleri ve rakip ülkelerde yaşanan arz sorunlarının etkili olduğunu belirtirken, Çin'in Türk kuru inciri için stratejik ve kalıcı bir pazar olma yolunda ilerlediğini söyledi.

Çin'e kuru incir ihracatındaki sıçramanın arkasında birden fazla faktör bulunduğunu ifade eden Gabay, “Öncelikle son yıllarda Çin'de geçmiş dönemlerde yürütülen tanıtım faaliyetleri Türk incirinin premium, güvenilir ve sağlıklı ürün algısını önemli ölçüde güçlendirdi. Diğer taraftan, Çin'in önemli tedarikçilerinden biri olan İran'da yaşanan rekolte ve arz sorunları da Çinli ithalatçıların alternatif kaynak arayışını hızlandırdı. Kuraklık ve su stresi nedeniyle üretimde yaşanan dalgalanmalar Türkiye'nin Çin pazarındaki konumunu güçlendiren önemli unsurlardan biri oldu” dedi.

Mevcut tabloya bakıldığında Çin'deki büyümenin tamamen geçici olduğunu söylemenin doğru olmadığını söyleyen Gabay, “Çin'de orta gelir grubunun büyümesi, sağlıklı beslenme eğilimlerinin güçlenmesi ve premium ithal ürünlere yönelik ilginin artması uzun vadeli talep potansiyeline işaret ediyor. Bununla birlikte son dönemde görülen yüzde 114'lük miktar ve yüzde 234'lük değer artışında düşük baz etkisinin de önemli rol oynadığı unutulmamalı. Dolayısıyla bu hızda bir büyümenin her yıl tekrarlanması beklenmemeli; ancak Çin'in Türk inciri için kalıcı ve stratejik bir pazar haline gelmesi mümkün görünüyor” diye konuştu.

ABD pazarındaki yüzde 22'lik düşüşün ağırlıklı olarak son iki sezonda yaşanan olumsuz iklim koşullarına bağlı rekolte kayıpları, yüksek fiyat seviyeleri ve arz kısıtlarından kaynaklandığını belirten Gabay, "Buna rağmen Türkiye 2025 yılında kuru incirde 362 milyon dolarlık ihracatla tarihinin en yüksek değerlerinden birine ulaştı” dedi.

ABD pazarındaki düşüşün ağırlıklı olarak arz, fiyat ve stok döngüsünden kaynaklandığını belirten Gabay, “Son yıllarda yaşanan iklim kaynaklı rekolte kayıpları ürün arzını sınırlandırırken, yükselen maliyetler ihracat fiyatlarını yukarı taşıdı. İran ve Yunanistan belirli segmentlerde fiyat avantajı sağlasa da Türkiye kalite, ürün çeşitliliği, gıda güvenliği altyapısı ve güçlü tedarik ilişkileriyle avantajını koruyor. Bu nedenle ABD'deki gerilemeyi daha çok arz-fiyat-stok kaynaklı bir düzeltme olarak değerlendirirken, Çin'deki yükselişi ise yapısal talep artışı ve düşük baz etkisinin birlikte oluşturduğu bir büyüme hikâyesi olarak görüyoruz" dedi.

Ege Sanayicileri ve İş İnsanları Derneği (ESİAD), Avrupa Birliği’nin imalat sanayi kapasitesini artırmayı hedefleyen “Sanayi Hızlandırma Yasası Taslağı”na ilişkin değerlendirme ve önerilerini Ticaret Bakanlığı’na sundu.

Yazıda, Türkiye’nin Avrupa üretim zincirleriyle yüksek düzeyde entegre yapısının korunmasının önemine dikkat çekilirken; Sanayi Hızlandırma Yasası’nın özellikle Türkiye’nin sanayi entegrasyonu ve Gümrük Birliği’nin güncellenme perspektifiyle uyumlu bir yaklaşımla ele alınması gerektiği ifade edildi.

Konuya ilişkin değerlendirmede bulunan ESİAD Yönetim Kurulu Başkanı Sibel Zorlu, Avrupa Birliği’nde sanayi politikalarının artık yeşil dönüşüm, stratejik sektörler ve tedarik güvenliği ekseninde yeniden tanımlandığını belirterek, bu sürecin Türkiye sanayisi açısından dikkatle takip edilmesi gerektiğini söyledi. Zorlu, “Avrupa Birliği’nin son dönemde attığı adımlar, klasik bir sanayi politikası güncellemesinin çok ötesinde sonuçlar doğuruyor. Üretim kapasitesi, teknoloji yetkinliği, düşük karbonlu üretim ve tedarik güvenliği artık ekonomik rekabetin temel belirleyicileri haline geliyor. Türkiye’nin Avrupa üretim sistemleriyle sahip olduğu güçlü entegrasyon dikkate alındığında, bu dönüşümün dışında kalmamız mümkün değil. Biz de ESİAD olarak Sanayi Hızlandırma Yasası Taslağı’nı bu perspektifle değerlendirerek görüş ve önerilerimizi Bakanlığımıza ilettik” dedi.

Türkiye’nin özellikle otomotiv, makine, beyaz eşya, tekstil ve kimya sektörlerinde Avrupa üretim zincirlerinin önemli bir parçası olduğunu vurgulayan Zorlu, görüş yazısında Türk sanayiinin rekabet gücünü ve mevcut entegrasyon düzeyini koruyacak başlıklara odaklandıklarını dile getirdi.

Neler önerildi?

• AB menşei / Made in EU” kapsamına, Gümrük Birliği çerçevesinde Türk menşeli bileşenlerin dahil edilmesi yönündeki olumlu gelişmelerin yasalaşma sürecinde korunması
• Elektrikli araçlarda yalnızca “AB’de monte edilmiş olma” şartı ile ilgili olarak, Türkiye’nin Avrupa otomotiv sanayisiyle mevcut entegrasyonunu dikkate alan, gümrük birliği ve menşe kümülasyonu ile uyumlu çözümlerin benimsenmesi
• Emisyon hesaplama ve doğrulama süreçlerinde, Türkiye’deki akredite sistemlerin AB tarafından eşdeğer kabul edilmesi
• AB’nin son dönemde tedarik zincirlerini genişletmek amacıyla yaptığı STA’lar göz önünde tutulduğunda, Türkiye’nin SKDM uyum sürecinde AB ile aynı teknik standartları izlemesi ve bunun Türk sanayisi için pazar avantajına dönüştürülmesi
• Türkiye’nin yasa kapsamındaki “Sanayi Üretim Hızlandırma Alanları” ile uyumlu teşvik mekanizmaları oluşturması
• Çelik sektörünün yeşil dönüşümü için ortak Ar-Ge fonları ve temiz enerji teşviklerinin kurgulanması

Tarım ve Orman Bakan Yardımcısı Dr. Ahmet Bağcı, Tarım Reformu Genel Müdürü Dr. Osman Yıldız ve Dikili Jeotermal Isıtmalı Sera Organize Tarım Bölgesi Yönetim Kurulu Başkanı Mehmet Şahin Çakan, İzmir’in Dikili ilçesinde yapımı hızla devam eden Dikili Jeotermal Isıtmalı Sera Organize Tarım Bölgesi’nde kapsamlı inceleme ve değerlendirmelerde bulundu.

Dikili Jeotermal Isıtmalı Sera Organize Tarım Bölgesi Yönetim Kurulu Başkanı Mehmet Şahin Çakan, ziyarete ilişkin değerlendirmesinde, projenin Cumhurbaşkanlığının güçlü vizyonu ve Tarım ve Orman Bakanlığının kararlı desteğiyle emin adımlarla ilerlediğini belirterek, “Dikili OTB tamamlandığında yalnızca İzmir ve Ege Bölgesi için değil, ülkemiz tarımı için de stratejik bir üretim üssü olacak. Jeotermal enerjiyle ısıtılan yüksek teknolojili seraları, tarımsal sanayi alanları, yenilenebilir enerji altyapısı, ihracat odaklı üretim modeli ve özellikle kadın istihdamını ve kadın girişimci ekosistemini önceleyen yaklaşımıyla bu proje, Türkiye’nin tarımda yeni nesil kalkınma vizyonuna güçlü bir katkı sağlayacak. Bizler de bu sorumluluğun bilinciyle, kamu kurumlarımız, kurucu kuruluşlarımız, yatırımcılarımız ve tüm paydaşlarımızla birlikte çalışmalarımızı kararlılıkla sürdürüyoruz” diye konuştu.

Avrupa’nın en büyük yüksek teknolojili jeotermal sera kümelerinden biri

Toplam 3 milyon 38 bin 787 metrekare alan üzerine kurulan Dikili Jeotermal Isıtmalı Sera Organize Tarım Bölgesi, modern tarım teknolojileri ile yenilenebilir enerji kaynaklarını aynı çatı altında buluşturuyor. Proje kapsamında; 50 adet yüksek teknolojili sera parseli, 47 adet tarımsal sanayi parseli ile birlikte eğitim ve araştırma merkezleri, paketleme, depolama ve işleme tesisleri, idari ve sosyal alanlar, yenilenebilir enerji sistemleri ve ileri düzey lojistik ve teknik altyapılar hayata geçiriliyor.

Dünya Bankası destekli Türkiye İklim Akıllı ve Rekabetçi Tarımsal Büyüme Projesi (TUCSAP) kapsamında yaklaşık 65 milyon ABD doları finansmanla yürütülen yatırım, Türkiye’de tarım sektörüne sağlanan en büyük uluslararası finansman desteklerinden biri olma özelliğini taşıyor.

Tarımda yüksek teknoloji, yüksek verimlilik ve yüksek ihracat dönemi

Dikili Jeotermal Isıtmalı Sera Organize Tarım Bölgesi, klasik sera yatırımlarının ötesine geçen yapısıyla tam otomasyonlu üretim sistemleri, jeotermal enerjiyle ısıtılan modern seralar, dijital tarım uygulamaları ve sürdürülebilir üretim altyapısını bir araya getirerek geleceğin tarım modelini temsil ediyor.

Projenin tam kapasiteyle faaliyete geçmesiyle birlikte; yıllık 80 bin ton yaş meyve ve sebze üretimi, 3 bin 500 ila 4 bin kişilik doğrudan istihdam, kadın istihdamında yüzde 75’e varan oran, yıl boyunca kesintisiz üretim ve ihracat odaklı yüksek katma değerli üretim kapasitesi hedefleniyor.

Jeotermal enerji kullanımının sağlayacağı avantajlarla enerji maliyetlerinde düşüş sağlanırken üretim verimliliği artıyor, modern üretim teknikleri sayesinde uluslararası pazarlara yönelik kaliteli ve sürdürülebilir üretim gerçekleştirilmesi hedefleniyor.

Buna göre, 20 ülkeden 42 bankanın katılımı ile gerçekleşen işlemde Mizuho Bank aracı banka olarak görev alırken, Abu Dhabi Commercial Bank, Commercial Bank of Dubai Emirates NBD Capital, Çin Sanayi ve Ticaret Bankası (ICBC) koordinatörlük görevlerini üstlendi. İşlemin sürdürülebilirlik koordinatörleri ise Emirates NBD Capital, ING ve SMBC oldu.

Gerçekleştirilen işleme ilişkin imza töreni, DenizBank Genel Müdürü Recep Baştuğ ile sendikasyonda rol alan ana kreditörlerin katılımıyla gerçekleştirildi.

İşlemden elde edilen kaynağın, DenizBank'ın Sürdürülebilir Finans Çerçevesi ile uyumlu şekilde, su alanında olumlu etki yaratacak mavi kentsel altyapı gelişimi, sulama sistemlerinde verimlilik artırımı, atık su yönetimi, sürdürülebilir balıkçılık ve sürdürülebilir turizm uygulamalarının finansmanında kullandırılacağı bildirildi.

DenizBank Genel Müdürü Baştuğ, finansal kaynaklarını iklim değişikliği temelli risklerin azaltılmasına hizmet eden yatırımlara yönlendirdiklerini belirrti.

Baştuğ, 2023'ten itibaren ekonomiye sağladıkları 4,4 milyar dolarlık taze kaynağın yüzde 54'ünü sürdürülebilirlik bağlantılı kredilere tahsis ettiklerine dikkati çekti.

Türkiye'nin de içinde bulunduğu su stresi gerçeğinden hareketle, su kaynaklarının korunması ve verimli kullanımını öncelikli konuları olarak ele aldıklarının altını çizen Baştuğ, şunları kaydetti:

"Suyun en yoğun kullanıldığı sektör olan ve özel bankalar arasında lider konumda bulunduğumuz tarımda, kaynakların bilinçli ve verimli kullanımını teşvik eden çalışmaları destekliyoruz. Emisyon yoğun sektörlerde müşterilerimizin düşük karbonlu ekonomiye geçişine yönelik finansman çözümlerimizi çeşitlendiriyoruz. Dünyadaki banka sendikasyonları arasında en büyük mavi kredi olma özelliği taşıyan işlemimiz, ülkemizde su odaklı sürdürülebilir finansman uygulamalarının derinleşmesi açısından da önemli bir örnek. Önümüzdeki dönemde de sürdürülebilir kalkınma hedefleriyle uyumlu projelere kaynak aktarma odaklı yaklaşımımızı devam ettireceğiz."

Buna göre, söz konusu ayda takvim etkisinden arındırılmış sanayi üretimi, geçen yılın aynı ayına kıyasla yüzde 6 yükseldi.

Böylece, endeks yıllık bazda son 8 ayın en yüksek artışını sergiledi. Endeks, son olarak Ağustos 2025'te yüzde 7,1 artmıştı.

Sanayinin alt sektörleri incelendiğinde, nisanda madencilik ve taş ocakçılığı sektörü endeksi geçen yılın aynı ayına göre yüzde 2,8 azalırken, imalat sanayi sektörü endeksi yüzde 6,8, elektrik, gaz, buhar ve iklimlendirme üretimi ve dağıtımı sektörü endeksi yüzde 1,8 artış gösterdi.

Arındırılmamış sanayi üretim endeksinde de yıllık bazda yüzde 9,7 artış hesaplandı.

Aylık veriler

Mevsim ve takvim etkisinden arındırılmış sanayi üretimi, söz konusu ayda bir önceki aya kıyasla yüzde 3,7 arttı.

Sanayinin alt sektörleri incelendiğinde, nisan ayında madencilik ve taş ocakçılığı sektörü endeksi bir önceki aya göre yüzde 0,8, imalat sanayi sektörü endeksi yüzde 4,4 yükselirken, elektrik, gaz, buhar ve iklimlendirme üretimi ve dağıtımı sektörü endeksi yüzde 2,8 geriledi.

TÜİK, bazı ayların verilerinde revizyona gitti.

Buna göre endeks, nisanda bir önceki aya kıyasla yüzde 2,73, geçen yılın aynı ayına göre yüzde 28,58 yükseldi.

Aylık bazda malzeme endeksi yüzde 3,75, işçilik endeksi yüzde 1,03 arttı.

Yıllık bazda malzeme endeksi yüzde 27,75, işçilik endeksi yüzde 30,02 yükseliş kaydetti.

Bina inşaatı maliyet endeksi, nisanda bir önceki aya göre yüzde 2,44, geçen yılın aynı ayına kıyasla yüzde 27,11 artış gösterdi. Nisanda bir önceki aya göre malzeme endeksi yüzde 3,39, işçilik endeksi yüzde 0,93 yükseliş sergiledi. Geçen yılın aynı ayına kıyasla ise malzeme endeksi yüzde 25,68, işçilik endeksi yüzde 29,53 arttı.

Bina dışı yapılar için inşaat maliyet endeksi, nisanda bir önceki aya göre yüzde 3,65, geçen yılın aynı ayına kıyasla yüzde 33,41 artış gösterdi. Söz konusu yapılarda bir önceki aya göre malzeme endeksi yüzde 4,84, işçilik endeksi yüzde 1,40 artış kaydetti. Malzeme endeksi, nisanda yıllık bazda yüzde 34,26, işçilik endeksi yüzde 31,78 yükseldi.

Buna göre, Nisan 2025'te 15 milyon 662 bin 751 kişi olan sanayi, inşaat ve ticaret-hizmet sektörleri toplamında ücretli çalışan sayısı, nisanda yüzde 2 artışla 15 milyon 968 bin 711 kişiye yükseldi.

Söz konusu ayda ücretli çalışan sayısı, sanayi sektöründe yıllık bazda yüzde 2,4 azaldı, inşaat sektöründe yüzde 6,8 ve ticaret-hizmet sektöründe yüzde 3,4 arttı.

Aylık veriler

Sanayi, inşaat ve ticaret-hizmet sektörleri toplamında ücretli çalışan sayısı, nisanda marta göre yüzde 0,5 artış gösterdi.

Bu dönemde ücretli çalışan sayısı, sanayi sektöründe yüzde 0,3, inşaat sektöründe yüzde 1,1, ticaret-hizmet sektöründe yüzde 0,5 artış kaydetti.

Sosyal medya hesabından yaptığı paylaşımda, vatandaşların konuta erişimini kolaylaştırmak için hayata geçirilen yeni kampanyaya başvuruların bugün başladığını bildiren Kurum, "64 şehrimizde 20 bin TOKİ konutunu, uygun ödeme koşulları ile kurasız satışa sunuyoruz. Ev sahibi olacak ailelerimize yeni yuvaları şimdiden hayırlı olsun." değerlendirmesini yaptı.

Bakanlıktan konuyla ilgili yapılan açıklamaya göre, TOKİ tarafından 64 ilde yaklaşık 20 bin konutu kapsayan açık satış kampanyası için satış sürecini Ziraat Bankası ve Halkbank şubeleri yürütecek.

Bu bankalara giden vatandaşlar, "başvuru önceliğine göre", yani ilk başvuranın avantajlı olacağı şekilde, beğendikleri bütçelerine uygun konutun satın alma işlemlerini tamamlayacak. Satışlar 17 Temmuz'a kadar devam edecek.

Açık Satış Kampanyası'nda gelir sınırı veya projenin yapıldığı ilde ikamet etme zorunluluğu bulunmuyor.

18 yaşını doldurmuş bir Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı, kendisi veya eşinin üzerine kayıtlı evi yoksa kampanyadan yararlanabilecek.

Bir hane halkı adına yalnızca bir konut satışı yapılacak. Belirtilen şartlara uyanlar, bütçelerine uygun ödeme planını seçip peşinatlarını bankaya yatırarak doğrudan gayrimenkul satış sözleşmesini imzalayabilecek.

Evlerin fiyatları ve teslim süreçleriyle ilgili tüm bilgilere "https://talep.toki.gov.tr/AcikSatis/" adresinden ulaşılabilecek.

Yapımı halen devam eden projelerin teslimi ise sözleşme tarihinden itibaren en geç 48 ay içinde gerçekleşecek.

18 bin liradan başlayan taksitler

Konut fiyatları projenin bulunduğu şehre ve evin büyüklüğüne göre değişiklik gösterecek.

Evlerin fiyatları 2,1 milyon liradan, aylık taksitleri ise 18 bin liradan başlayacak. Kampanya kapsamında banka sürecinde alıcılara üç farklı ödeme planı sunuldu.

Evin bedelini peşin ödeyenlere yüzde 25 indirim uygulanacak. Yüzde 50 peşinat ödeyenler, yüzde 8 indirimle birlikte 72 ay vade imkanından faydalanabilecek.

Peşinatın yüzde 25'ini peşin, kalan yüzde 25'ini bir yıl sonra ödemeyi tercih edenlere ise 60 aya kadar vade imkanı sunulacak.

Kampanya kapsamında en fazla konut sırasıyla Bursa (2190), Ankara (2062), Hatay (1238), Kahramanmaraş (1073) ve Malatya'da (1000) satışa sunulacak.

Satışa sunulan 2+1 ve 3+1 planındaki konutlarla ilgili yüz yüze detaylı bilgi almak isteyenler için Ankara'nın Sincan, Bursa'nın Nilüfer, Kahramanmaraş'ın Elbistan, Tekirdağ'ın Çorlu, Malatya'nın Yeşilyurt ve İzmir'in Bayraklı ilçesinde TOKİ tanıtım ofisleri kuruldu.

Bu illerdeki vatandaşlar konutlarla ilgili bilgi almak, ödeme planlarını incelemek ve örnek daireleri görmek için TOKİ tanıtım ofislerini ziyaret edebilecek.

Eskişehir Organize Sanayi Bölgesi (EOSB) tarafından geçen yıl büyük ilgi gören Çocuk Şenliği’nin ikincisi bu yıl da yoğun katılımla gerçekleştirildi.

Şenliğe katılan çocuklar, birbirinden renkli etkinlikler ve eğlenceli aktivitelerle dolu unutulmaz bir gün yaşadı. Konserlerden gösterilere, teknoloji deneyimlerinden oyun alanlarına kadar birçok etkinliğin yer aldığı programda; VR balon deneyimi, şişme oyun parkurları, jonglör ve sihirbaz gösterileri, uzay çadırı deneyimi, halk dansları gösterileri ve çocuk caz konseri büyük ilgi gördü. Gün boyunca düzenlenen etkinlikler çocuklara hem eğlenceli hem de öğretici deneyimler sunarken, Türk Hava Kurumu tarafından gerçekleştirilen ve Eskişehir’de ilk kez izleyicilerle buluşan paramotor uçuş gösterisi, şenliğin en dikkat çekici etkinliklerinden biri oldu.

Şenliğin finalinde sahne alan çocukların sevilen sanatçısı Onur Erol, performansıyla etkinliğe renk kattı. Şarkılara hep bir ağızdan eşlik eden çocuklar müzik eşliğinde doyasıya eğlenirken, aileler de bu coşkuya ortak oldu. Müzik, kahkaha ve mutluluğun bir arada yaşandığı anlar, günün en unutulmaz kareleri arasında yer aldı.

Şenlik boyunca çocuklarla yakından ilgilenen ve ailelerle sohbet eden Eskişehir OSB Yönetim Kurulu Başkanı Nadir Küpeli, etkinliğin açılışında yaptığı konuşmada çocukların gelişimine ve sosyal yaşamın önemine dikkat çekti. Küpeli, “Geçtiğimiz yıl büyük bir coşku ve yoğun katılımla gerçekleştirdiğimiz ilk şenliğimizin ardından bugün yeniden çocuklarımız ve ailelerimizle bir arada olmaktan büyük mutluluk duyuyoruz. Çocuklarımızın neşesi ve heyecanı, bu etkinliği geleneksel hale getirmemiz konusunda bize ilham verdi. Bugün burada yalnızca eğlenmek için değil, çocuklarımızın hayal dünyalarını zenginleştirmek, merak duygularını güçlendirmek ve geleceğe dair umutlarını büyütmek için bir araya geldik. Çünkü biliyoruz ki güçlü bir geleceğin temeli, mutlu ve iyi yetişmiş çocuklarla atılır” dedi.

 “Çocuklarımız için üretmeye ve değer katmaya devam edeceğiz”

Gün boyunca çocukların bilimden teknolojiye, sanattan spora uzanan birçok etkinlikle buluştuğunu ifade eden Küpeli, atölyeler, teknoloji deneyimleri, oyun alanları ve sahne gösterileriyle dolu bu özel günün çocukların hem öğrenmelerine hem de unutulmaz anılar biriktirmelerine katkı sağlayacağını söyledi. Sanayinin yalnızca üretimden ibaret olmadığını vurgulayan Küpeli, “Sanayi aynı zamanda yenilikçi düşünmek, araştırmak, geliştirmek ve geleceği şekillendirmektir. Bugün çocuklarımızın oyun oynarken, keşfederken ve eğlenirken edinecekleri deneyimler; yarının mühendislerine, bilim insanlarına, girişimcilerine ve liderlerine dönüşecek yolculuğun ilk adımları olabilir. Bu nedenle Eskişehir OSB olarak yalnızca sanayi yatırımlarına değil, sosyal yaşama, eğitime ve çocuklarımızın gelişimine katkı sağlayacak projelere de büyük önem veriyoruz” diye konuştu.

Yaşam Park’ın hayata geçirilmesindeki temel hedefin çalışanların ve ailelerinin yaşam kalitesini artırmak olduğunu belirten Küpeli, “Çocuklarımızın güvenle vakit geçirebildiği, sosyalleşebildiği bir yaşam alanı oluşturmayı amaçladık. Bugün burada gördüğümüz yoğun katılım ve mutluluk, bu hedefe ulaştığımızın en güzel göstergesidir” ifadelerini kullandı. Küpeli ayrıca şenliğin düzenlenmesinde emeği geçen tüm çalışma arkadaşlarına, katkı sunan kurum ve kuruluşlara teşekkür ederek etkinliğe katılan ailelere şükranlarını sundu.

Açıklamada, "ASELSAN, yurt dışındaki son kullanıcılarına yönelik olarak radar, hava savunma, elektro-optik ve haberleşme sistemleri ile İHA ve İDA faydalı yüklerinin ihracatına ilişkin toplam tutarı 114,7 milyon dolar olan satış sözleşmeleri imzalamıştır." ifadesine yer verildi.

Motorlu Kara Taşıtlarının Ticareti Hakkında Yönetmelik kapsamında, ikinci el motorlu kara taşıtı ticaretiyle iştigal edenlerin bakanlıktan yetki belgesi almaları gerektiğine işaret edilen açıklamada, bugüne kadar 84 bin 804 işletmeye ikinci el motorlu kara taşıtı ticareti yetki belgesi düzenlendiği aktarıldı.

Açıklamada, bu alanda bakanlık tarafından düzenli inceleme ve denetim gerçekleştirildiğine dikkat çekilerek, yönetmelikle kural altına alındığı halde yetki belgesi olmadan ikinci el motorlu kara taşıtı ticaretinde bulunduğu tespit edilen gerçek ve tüzel kişiler hakkında idari para cezası uygulandığı ifade edildi.

Toplam 305 milyon lira ceza kesildi

Yönetmelik kapsamında son dönemde yapılan incelemeler neticesinde, yetki belgesi olmadan ikinci el motorlu kara taşıtı ticareti faaliyetinde bulunduğu tespit edilen her bir gerçek ve tüzel kişi için 400 bin 680 lira ila 1 milyon 402 bin 380 lira arasında değişen tutarlarda olmak üzere 176 gerçek ve tüzel kişi hakkında 102 milyon lira idari para cezası uygulandığı bildirilen açıklamada, şunlar kaydedildi:

"Bakanlığımızca yetki belgesi olmadan ikinci el motorlu kara taşıtı ticareti yaptığı tespit edilen gerçek ve tüzel kişiler hakkında 2026'da uygulanan idari para cezası tutarı 108 milyon lirayı geçti. Bugüne kadar uygulanan idari para cezası tutarı da 305 milyon liraya ulaşmıştır. Motorlu kara taşıtı ticaretinde kayıt dışı faaliyetlerin azaltılması, haksız ticari uygulamaların ve tüketici mağduriyetinin önüne geçilmesi, sektörde daha adil ve güvenli bir ortamın tesis edilmesi amacıyla çalışmalarımız ve denetimlerimiz kesintisiz devam edecek."

Bursa'da 26 yıldır faaliyet gösteren Saloni Mobilya, üretim kapasitesini artırmanın yanı sıra markalaşma, mağazalaşma ve küresel satış ağını geliştirmeye yönelik yatırımlarını sürdürüyor.

Şirketin CEO'su Haluk Özbek, şirketin bugün Türkiye'nin premium mobilya markalarından biri haline geldiğini belirterek, gelecek dönemde dünya çapında daha güçlü bir marka konumuna ulaşmayı hedeflediklerini söyledi. Mobilya sektöründe yalnızca üretim kapasitesinin yeterli olmadığını vurgulayan Özbek, günümüzde asıl rekabet unsurunun marka değeri oluşturabilmek olduğunu ifade etti. Saloni'nin kuruluşundan itibaren bu anlayışla hareket ettiğini dile getiren Özbek, "Bugün üretim teknolojilerine erişmek, verimli fabrikalar kurmak artık tek başına fark yaratmıyor. Kalıcı başarı için güçlü marka algısı oluşturmak gerekiyor" dedi. Saloni'nin büyüme stratejisinin merkezinde satış kanallarının yer aldığını belirten Özbek, ilk kurumsal mağazalarını 2006 yılında açtıklarını hatırlattı. Üretim yatırımları kadar satış kanallarına da yatırım yapılması gerektiğine inandıklarını kaydeden Özbek, bugün Türkiye'de yaklaşık 50 mağazaya ulaştıklarını ifade etti. Yurt dışında ise showroom yatırımlarının hızlandığını belirten Haluk Özbek, “Amerika'daki beşinci showroomumuzu açıyoruz. Dünyada 200'ün üzerinde satış noktasına sahibiz. Kurumsal showroom sayımız ise 25'in üzerine çıktı. Yakın gelecekte 40 ülkede kurumsal showroom yapılanmasına ulaşmayı hedefliyoruz” diye konuştu.

Turquality ile ihracatta hedef büyüttü

Şirketin son üç yıldır yıllık yaklaşık 20 milyon dolar ihracat gerçekleştirdiğini açıklayan Özbek, Turquality programına dahil olmalarının küresel büyüme sürecine önemli katkı sağlayacağını söyledi. Haluk Özbek, “Önümüzdeki beş yıl içerisinde ihracatımızı 50 milyon dolar seviyesine taşımayı hedefliyoruz. Turquality'nin sağladığı desteklerle markalaşma ve uluslararası pazarlardaki kalıcılığımızı daha da güçlendireceğiz” dedi. Saloni'nin 7-8 fabrikada yaklaşık 80 bin metrekare kapalı alanda üretim yaptığını belirten Özbek, şirket bünyesinde 800'e yakın kişinin istihdam edildiğini söyledi. Uzun vadeli hedeflerine de değinen Özbek, teknoloji sektöründe sıkça kullanılan “unicorn” kavramını mobilya sektörüne taşımak istediklerini belirtti. Şirketin sadece üretim kapasitesiyle değil, marka değeriyle de öne çıkmayı hedeflediğini kaydeden Haluk Özbek, “Orta vadede Türkiye'nin ilk unicorn değerine sahip mobilya markası olmayı hedefliyoruz. Bunun için tasarım, mühendislik, üretim ve markalaşma alanlarında yatırımlarımızı sürdürüyoruz” ifadelerini kullandı.

Kolektif üretim modeliyle büyüyor

Saloni'nin sektördeki farklılaşma noktalarından birinin de “kolektif üretim modeli” olduğunu belirten Özbek, farklı ürün gruplarını ayrı tesislerde ürettiklerini söyledi. Yatak odası, yemek odası, sandalye, sehpa ve baza gibi ürünlerin farklı fabrikalarda üretildiğini ifade eden Özbek, her fabrikanın yönetiminde ortaklık modeli uyguladıklarını anlattı. “Yükü de kazancı da paylaşma anlayışıyla hareket ediyoruz” diyen Haluk Özbek, bu model sayesinde hem üretim verimliliği hem de kalite standartlarının yükseldiğini belirtti.

Tasarım kampüsünde yeni koleksiyonlar geliştiriliyor

Tüketici beklentilerinin hızla değiştiğine dikkat çeken Haluk Özbek, dijitalleşme ve sosyal medya sayesinde kullanıcıların artık tasarım konusunda çok daha bilinçli hale geldiğini söyledi. Şirket bünyesinde 25'in üzerinde kreatif ekip çalışanı bulunduğunu kaydeden Özbek, her yıl yeni koleksiyonlar geliştirerek bunları eş zamanlı olarak Türkiye ve yurt dışındaki showroomlara sunduklarını belirtti. Saloni'nin mühendislik tarafına da önemli yatırım yaptığını ifade eden Haluk Özbek, 55'in üzerinde mühendis istihdam ettiklerini söyledi. Özbek, modüler ve çok fonksiyonlu ürünlerin markanın önemli rekabet avantajlarından biri olduğunu vurguladı.

“Dijitalleşme tek başına yeterli değil”

Sanayide dijitalleşme ve yapay zekâ yatırımlarının önemini kabul etmekle birlikte bunların tek başına rekabet avantajı sağlamadığını ifade eden Özbek, geleceğin üretim anlayışında insan emeğinin ve zanaatkârlığın yeniden ön plana çıkacağını savundu. Şirket bünyesinde yapay zekâ ve yazılım geliştirme alanında çalışan özel ekipler bulunduğunu belirten Özbek, “Teknoloji önemli ancak asıl farkı iyi yetişmiş insan kaynağı, tasarım gücü ve hikâyesi olan ürünler oluşturacak” dedi.

Franchise üretim modeli yolda

Küresel büyüme stratejisinin yeni aşamasında uluslararası üretim ortaklıklarının da yer aldığını açıklayan Özbek, Saloni markasıyla yurt dışında üretim yapılmasına yönelik önemli görüşmeler yürüttüklerini söyledi. Komşu ülkelerden birinde Saloni markasıyla mutfak üretimi için anlaşma aşamasına geldiklerini belirten Özbek, ayrıca Latin Amerika başta olmak üzere farklı bölgelerde franchise üretim modelleri üzerinde çalıştıklarını ifade etti. Kuzey Afrika ve Ortadoğu'da da benzer yapılanmalar planladıklarını kaydeden Haluk Özbek, “Mobilya lojistiği maliyetli bir sektör. Bu nedenle belirli bölgelerde yerinde üretim ve franchise modeliyle büyümeyi hedefliyoruz” diye konuştu.

“Türk mobilyasının algısını birlikte yükseltmeliyiz”

Türk mobilya sektörünün küresel ölçekte daha güçlü bir konuma ulaşması için sektörün ortak marka algısını geliştirmesi gerektiğini vurgulayan Özbek, kaliteli tasarım, güvenilir üretim ve güçlü markalaşmanın Türkiye'nin rekabet gücünü artıracağını söyledi. Türk tasarımcılarla çalışmaya büyük önem verdiklerini belirten Özbek, genç tasarımcıların ve mühendislerin sektöre kazandırılmasının önümüzdeki dönemin en kritik başlıklarından biri olacağını sözlerine ekledi.

Buna göre, yılın ilk 5 ayında toplam otomotiv üretimi geçen yılın aynı dönemine kıyasla yüzde 10 azalarak 538 bin 718 olarak kaydedildi.

Otomobil üretimi de yüzde 20 gerileyerek 301 bin 367 oldu. Traktör üretimiyle birlikte toplam üretim ise 547 bin 115'i buldu.

Ocak-mayıs döneminde ticari araç grubunda üretim geçen yılın aynı dönemine göre yüzde 6, ağır ticari araç grubunda yüzde 8 ve hafif ticari araç grubunda ise yüzde 6 arttı.

Bu dönemde, otomotiv sanayisinin kapasite kullanım oranı yüzde 61 oldu. Araç grubu bazında kapasite kullanım oranları hafif araçlarda (otomobil + hafif ticari araç) yüzde 62, kamyon grubunda yüzde 57, otobüs-midibüs grubunda yüzde 67 ve traktörde yüzde 27 seviyesinde gerçekleşti.

Mayıs ayında iş günü sayısının geçen yılın aynı ayına göre daha düşük olması otomotiv sanayisinin üretim ve ihracat rakamlarına yansıdı.

Otomotiv ihracatı ocak-mayıs döneminde geçen yılın aynı dönemine kıyasla adet bazında yüzde 15 gerileyerek 373 bin 825 olarak kayıtlara geçti.

Bu dönemde otomobil ihracatı ise yüzde 29 gerilerken, ticari araç ihracatı yüzde 5 arttı. Aynı dönemde traktör ihracatı da yüzde 20 artarak 5 bin 149 olarak gerçekleşti.

Türkiye İhracatçılar Meclisi (TİM) verilerine göre, toplam otomotiv sanayi ihracatı ilk 5 aylık dönemde toplam ihracattan aldığı yüzde 18 pay ile sektörel ihracat sıralamasında ilk sıradaki yerini korudu. Bu dönemde toplam otomotiv ihracatı, 2025'in aynı dönemine kıyasla yüzde 2 artarak 16,6 milyar dolar oldu.

Uludağ Otomotiv Endüstrisi İhracatçı Birliği (OİB) verilerine göre, aynı dönemde otomobil ihracatı yüzde 8 azalarak 4,4 milyar dolar oldu. Bu dönemde dolar bazında ana sanayi ihracatı ise yüzde 1, tedarik sanayi ihracatı da yüzde 3 arttı.

Otomobilde yerli payı yüzde 35 oldu

Yılın ilk 5 ayında toplam pazar, geçen yılın aynı dönemine göre yüzde 8 daralarak 468 bin 507 düzeyinde gerçekleşti.

Bu dönemde otomobil pazarı da yüzde 10 düşüşle 356 bin 256 olarak kayıtlara geçti.

Ticari araç pazarına bakıldığında ise yılın ilk 5 ayı geçen yılın aynı dönemine paralel seyrederken, hafif ticari araç pazarında yüzde 2 büyüme, ağır ticari araç pazarında ise yüzde 11 gerileme görüldü.

Söz konusu dönemde otomobil satışlarındaki yerli araç payı yüzde 35, hafif ticari araç pazarında ise yüzde 23 olarak gerçekleşti.

Bursa Nilüfer Belediye Başkanı Şadi Özdemir, “Şadi Başkan’la Kent Buluşmaları” programı kapsamında kamuoyuna, kent gündemine ilişkin değerlendirmelerde bulundu.

Başkan Özdemir, Nilüfer’in tarımsal zenginliklerini korurken aynı zamanda sürdürülebilir turizm yatırımlarına ağırlık vermeyi hedeflediklerini belirtti. Özellikle Gölyazı, Fadıllı, Akçalar ve Ayvaköy Bölgesi’nin önemli bir turizm potansiyeline sahip olduğunu vurgulayan Özdemir, bu bölgeleri kapsayan bir turizm aksı oluşturmayı planladıklarını söyledi. Nilüfer’in yüzde 75’nin hala tarım arazisi olarak geçtiğini ve buna rağmen Nilüfer’de 6 adet organize sanayi bölgesi olduğunu dikkat çeken Başkan Şadi Özdemir, “Tarım kenti Nilüfer’in verimli toprakları tehdit altında. TEKNOSAB Nilüfer’e atılmış en büyük kazıktır. TEKNOSAB’ın teknoloji ile alakası olmadığını, Bursa’daki sanayi Bölgelerinde üretilen ürünlerin orada üretileceklerini ve bu nedenle projenin bir arazi rantı olduğunu ve asla teknoloji organize sanayi bölgesi teknoloji geliştirme yapmadığını söylemiştim. Hala bu sözümün arkasındayım. Burası Nilüfer’e atılmış bir kazıktır. 100 bin çalışan planlanmış. Peki, bu 100 bin insan nerede yaşayacak. Bu 100 bin insanı oraya nasıl götürüp getireceksin. Hiç düşünülmeden hesap yapılmadan yerel yetkililere sorulmadan alınmış kararlardır. Yüksek teknoloji geliştirmek demek, bir odadır. Bir bilgisayardır, bir mühendistir. Bilmem kaç dönüm arazi demek değildir. Elbette teknolojiyi geliştirmek için makine ve mekanik aletler vardır ama bunun için on binlerce dönüm araziye gerek yoktur. Aslında Bursa’nın insan kaynağı ve sermaye birikimiyle yüksek teknoloji geliştirme yatırımlarını her yerde yapabilecek yetkiye, güce ve kabiliyete sahiptir” dedi. 

“Gölyazı dünya çapında gezilecek 30 yerden birisi”

Hazırlanan projelerle turistlerin bölgede daha uzun süre konaklamasını amaçladıklarını ifade eden Özdemir, çalışmalar kapsamında Bursa Valiliği ile de iş birliği içinde olduklarını kaydetti. Bölgenin en önemli doğal değerlerinden biri olarak Ayvaini Mağarası’nı gösteren Başkan Özdemir, mağaranın uluslararası düzeyde ilgi görebilecek bir turizm destinasyonu olduğunu dile getirdi. Gölyazı’nın Japon Turizm Acentesi tarafından dünya çapında gezilecek 30 yerden birisi olarak gösterildiğini hatırlatan Özdemir, “Ayvaköy çok kıymetli bir yer. Özellikle Ayvaini Mağarası, zorlu bir parkur olsa da içerisinde botla gezilebilecek muhteşem bir doğa harikası. Sadece bu mağara bile bölgeye dünyanın dört bir yanından turist çekebilecek potansiyele sahip” dedi.

“Ayvaköy’e ‘Dijital Köy’ Projesi”

Bölgede yerel kalkınmayı destekleyecek sürdürülebilir modeller üzerinde çalıştıklarını belirten Özdemir, Ayvaköy’de “Dijital Köy” projesini hayata geçirmeyi planladıklarını açıkladı. Proje kapsamında dijital göçebeler için çalışma ve sosyal yaşam alanları oluşturulacağını ifade eden Başkan Özdemir, konaklama kapasitesini artırmak amacıyla pansiyonculuğun geliştirilmesine yönelik çalışmalar da yürütüleceğini söyledi. Daha çok turisti bölgeye çekmek için Fadıllı Bölgesi’ne “Yüzer Bir İskele” projesi ile Gölyazı’dan Fadıllı’ya turlar düzenlemek istediklerini ifade eden Özdemir, “Ayvaini Mağarası’na iniş ve çıkışları kolaylaştırabilmek ve bölgeye daha çok turisti çekmek için demir bir merdiven projelendirdik ama bu projemiziz Orman Bakanlığı’na takıldı. O bölgede yetki tamamen Orman Bakanlığı’nda kaldığı için elimizi kolumuzu bağlıyorlar” diye konuştu. 

“Tiyatro projesi hazırlanıyor”

Gölyazı’da tarihi mirasın korunmasına yönelik çalışmalara da değinen Özdemir, kazı ve restorasyon faaliyetlerini kapsamında yeni bir amfi tiyatro projesi üzerinde çalıştıklarını açıkladı. Özdemir, Koruma Kurulu’ndan gerekli izinlerin alınmasının ardından bölgede konser ve kültürel etkinliklerin düzenlenebileceğini açıkladı. Ayvaköy’de de çeşitli projeler yürüttüklerini belirten Özdemir, Ayvaköy Mağarası’nın doğa turizmi açısından önemli bir değer taşıdığını söyledi. Mağaranın yaklaşık 4,5 kilometrelik bölümünün botlarla geçilebildiğini aktaran Özdemir, şehir terası, yürüyüş rotaları, bisiklet parkurları ve dijital göçebeler için çalışma ve konaklama alanları oluşturmayı planladıklarını kaydetti.

“Gençler köyleri terk ediyor”

Fadıllı hakkında konuşan Özdemir, “Bu bölgenin tanınmasını arzu ediyorum. Çünkü bu dört bölge birlikte önemli bir turizm destinasyonu olabilir. Akçalar’da düzenlediğimiz İncir Festival ile bölgenin tarımını ve değerlerini anlatmaya çalışıyoruz ancak bu yeterli değil. Buradaki çiftçinin ve köylünün tarımdan ve turizmden iyi gelir elde etmesi gerekiyor ki bu toprakları koruyabilsin. Eğer para kazanamaz ve çocuklarının geleceğini burada göremezse, buradan vazgeçiyor. Gençler köyleri terk ediyor. Tarımla uğraşan nüfusun yaş ortalaması da 60’ın üzerine çıkıyor. Bu da şu anlama geliyor: Bir kuşak sonra bugün erişebildiğimiz elma, armut, incir ve üzüm gibi ürünlere ulaşamayabiliriz. Hasanağa enginarı bunun en somut örneklerinden biri. Eskiden bin dönüm ekilen enginar, göreve geldiğimiz yıl 280 dönüme kadar düşmüştü. Geçen yıl ise 400 dönüme çıktı. Bunu yeniden bin dönümün üzerine taşımamız ve üreticinin ürününden iyi gelir elde etmesini sağlamamız gerekiyor. Bunu başarabilirsek üretim devam eder. Başaramazsak çocuklarımız belki görür ama torunlarımız enginarı sadece fotoğraflarda görebilir” diye konuştu.

KKTC'nin gelişen yatırım potansiyeliyle öne çıkan Long Beach bölgesinde yükselecek olan Spoint Vivamore Long Beach’in temel atma töreni, Spoint Construction Yönetim Kurulu Başkanı Ünal Memiç’in ev sahipliğinde gerçekleşti. Şirket açıklamasına göre, toplam 73 bin metrekarelik inşaat alanı üzerinde 1159 daire ve 10 ticari alandan oluşan proje; konutların yanı sıra sosyal yaşam alanları, yürüyüş alanları, peyzaj düzenlemeleri, ticari birimler, dijital altyapı ve akıllı ev sistemleri gibi unsurları da içerecek.

“Uzun zamandır üzerinde çalışıyoruz”

Temel atma töreninde konuşan Spoint Construction Yönetim Kurulu Başkanı Ünal Memiç, “Uzun zamandır bu projenin üzerinde çalışıyoruz. Her detayını titizlikle ve büyük bir inançla planladığımız Spoint Vivamore Long Beach, Kıbrıs’ın gelişen yatırım potansiyeline duyduğumuz güveni; farklılaşmayı amaçlayan üretim anlayışımızı, yüksek kalite yaklaşımımızı ve Kıbrıs’a dair uzun vadeli vizyonumuzu da ortaya koyuyor.” dedi.

“İmzamızı atacağımız çok değerli bir proje olacak”

Uzun yıllardır inşaat sektöründe olduğuna dikkat çeken Ünal Memiç, “Spoint Constrution olarak, bugüne kadar Türkiye’nin farklı bölgelerinde; hastanelerden yaşam merkezlerine, turizm tesislerinden, kurumsal yapılardan büyük ölçekli projelere kadar birçok önemli işe imza attık. Ancak bugün benim için çok daha büyük bir anlam taşıyor. Bu projeyle aynı zamanda, Kıbrıs’ın geleceğine, yaşam standardına ve yatırım potansiyeline dair güçlü bir fikir inşa ediyoruz. Bu nedenle de bu projeyi bir yatırım ya da ticari girişim olarak değil; yıllardır edindiğimiz tecrübeyi, kalite anlayışımızı, mühendislik disiplinimizi ve yaşam vizyonumuzun bir yansıması olarak görüyorum.” dedi.

“Kendi içinde yaşayan bir ekosistem”

Bu projeyi geliştirirken kendilerine “Kıbrıs’ın nasıl bir yaşamı hak ettiğini?” sorduklarını ifade eden Memiç, “Kıbrıs’a baktığımızda bir yatırım bölgesinden fazlasını, bir potansiyeli gördük. Akdeniz’in merkezinde; güvenli yaşamı, güçlü iklim avantajı, uluslararası yatırım potansiyeli ve doğal yaşam kültürüyle dikkat çeken çok güçlü bir gelecek gördük. Özellikle Long Beach bölgesi bugün, Kuzey Kıbrıs’ın ve Akdeniz’in yükselen yaşam ve yatırım merkezlerinden biri haline geliyor. Tam da bu noktada, Kıbrıs’ın dünya standartlarında yaşam alanlarına ihtiyacı olduğuna inandık. Spoint Vivamore Long Beach projesi de bu anlayışla doğdu. Burada kendi içinde yaşayan bir ekosistem kuruyoruz. Yürüyüş alanlarıyla, sosyal yaşam kurgusuyla, peyzajıyla, ticari alanlarıyla, dijital altyapısıyla, akıllı ev sistemleriyle ve profesyonel yönetim modeliyle; insanlara sürdürülebilir bir yaşam deneyimi sunuyoruz.” diye konuştu.

“Güvenli yatırım imkanı sunuyoruz”

Spoint Vivamore Long Beach’in, yatırımcı davranışlarındaki değişime de yanıt verdiğine dikkat çeken Ünal Memiç, “Projeyle yatırımcıya bir konutun yanı sıra; güvenli yatırım imkânı, yüksek yaşam standardı ve öngörülebilirlik sunuyoruz. Kıbrıs’ın döviz bazlı gelir modeli, yüksek kira potansiyeli, yıl boyu süren turizm hareketliliği ve uluslararası yatırım ilgisinin projeyi güçlü bir yatırım merkezi haline getiriyor. Satış sonrası hizmetlerden kiralama yönetimine, profesyonel tesis işletiminden ikinci el satış süreçlerine kadar yatırımcının tüm yolculuğunu kapsayan entegre bir sistem kurarak uzun vadeli bir güven ilişkisi sürdürmeyi hedefliyoruz. Bu da bizi sadece anahtar teslim eden bir yapıdan öteye taşıyor.” ifadelerini kullandı. 

Kendisini “gezegen için çözümlerin en büyük etkinliği” olarak konumlandırıyor. Amacı yalnızca sürdürülebilirlik gündemini konuşmak değil, somut çözümlerin yayılmasını, finansmana ve iş birliklerine erişmesini sağlamak. ChangeNOW’u farklı kılan, yalnızca büyük bir sürdürülebilirlik etkinliği olması değil; fikirleri sahaya, çözümleri yatırıma, bağlantıları kalıcı iş birliklerine dönüştürme iddiası. Şimdi bu küresel platformun İstanbul’a taşınması, Türkiye’nin COP31’e ev sahipliği yapacağı bir dönemde ayrı bir anlam kazanıyor. 10 Eylül’de düzenlenecek olan ChangeNOW HUB Istanbul, İstanbul’u Avrupa, Orta Doğu, Kuzey Afrika ve Orta Asya arasında yeni bir etki merkezi haline getirme hedefiyle yola çıkıyor. Aplike+Beyin Kurucu Ortağı Beyza Beyzade Berkol ile konuştuk:

Türkiye’nin çözümlerini küresel vitrine taşımak istiyoruz

“ChangeNOW’u İstanbul’a getirme kararımızın temelinde Türkiye’nin küresel dönüşüm ve etki ekosisteminde daha görünür olması gerektiğine olan inancımız yatıyor. Bugün dünyada çok değerli girişimler, sosyal inovasyon projeleri, sürdürülebilirlik çözümleri ve gençlik hareketleri ortaya çıkıyor. Türkiye’de de bu alanda son derece güçlü çalışmalar yürütülüyor ancak bunların uluslararası görünürlüğü henüz potansiyelinin gerisinde. İstanbul ise Avrupa, Orta Doğu, Kuzey Afrika ve Orta Asya’nın kesişim noktasında yer alan, girişimcilik, sanayi, finans, akademi ve genç nüfusu aynı anda buluşturabilen çok özel bir şehir. Bizim hedefimiz yalnızca bir etkinlik düzenlemek değil; İstanbul’u bölgedeki çözüm üreticilerinin buluştuğu bir merkez haline getirmek ve Türkiye’de geliştirilen çözümleri küresel platformlara taşıyabilmek. Bu nedenle ChangeNOW HUB Istanbul’u bir etkinlikten çok, uzun vadeli bir dönüşüm ve bağlantı ekosistemi olarak görüyoruz.”

COP31’in başarısı zirveden önce kurulacak iş birliklerinde yatıyor

“COP31’i yalnızca bir iklim zirvesi olarak değil, Türkiye’nin dönüşüm vizyonunu dünyaya göstereceği önemli bir fırsat olarak görüyoruz. Bugün iklim gündemi; enerji, finans, üretim, teknoloji, tarım ve şehirleşme gibi birçok alanı doğrudan etkiliyor. Dolayısıyla sürdürülebilirlik artık yalnızca çevre politikalarının değil, ekonomik kalkınmanın ve rekabetçiliğin de merkezinde yer alıyor. ChangeNOW HUB Istanbul’u da COP31’e giden süreçte kamu, özel sektör, girişimciler, yatırımcılar, akademi, sivil toplum ve gençleri aynı zeminde buluşturan bir hazırlık ve diyalog platformu olarak konumlandırıyoruz. Amacımız yalnızca sorunları konuşmak değil; Türkiye’de geliştirilen çözümleri görünür kılmak, farklı paydaşlar arasında yeni iş birliklerini teşvik etmek ve dönüşümün farklı aktörleri arasında ortak bir hareket alanı yaratmak. COP31’in başarısı yalnızca zirve günlerinde yapılacak görüşmelerle değil, öncesinde kurulan iş birlikleri ve ortaya çıkan somut çözümlerle ölçülecek. ChangeNOW HUB Istanbul’un da bu sürece katkı sağlayan, çözüm odaklı ve kapsayıcı bir buluşma noktası olmasını hedefliyoruz.”

‘Ortak Zemin” adlı gençlik topluluğunu kuruyoruz

“En önemli farkımız, ChangeNOW HUB Istanbul’u bir etkinlik olarak değil bir ekosistem olarak tasarlıyor olmamız. Etkinlik günü elbette önemli; ancak bizim asıl hedefimiz etkinlik öncesinde başlayan ve sonrasında da devam eden bir topluluk oluşturmak. Bu kapsamda lise ve üniversite öğrencilerinden oluşan, yıl boyunca çözüm geliştiren, birlikte üreten ve farklı disiplinleri buluşturan ‘Ortak Zemin” adlı gençlik topluluğunu kuruyoruz. Bugün gençler iklim, teknoloji, girişimcilik ve sosyal etki alanlarında çok güçlü fikirler üretiyor. Biz onların yalnızca dinleyici değil, sürecin aktif üreticileri olmalarını istiyoruz. Aynı zamanda etkinlikte yalnızca paneller değil; çözüm vitrini, girişim sunumları, kurumlar arası eşleşmeler ve yeni iş birliklerini destekleyecek alanlar yer alacak. Katılımcıların etkinlikten yalnızca ilham alarak değil, yeni bağlantılar, yeni fikirler ve yeni fırsatlarla ayrılmalarını hedefliyoruz.”

Hedefimiz güçlü bir Türkiye görünürlüğü oluşturmak

İstanbul’u bir “impact hub” haline getirmek mümkün. İstanbul'un en büyük avantajlarından biri farklı coğrafyaları, sektörleri ve kültürleri aynı anda buluşturabilmesi. Bugün bölgenin ortak gündeminde enerji dönüşümü, su kaynakları, gıda güvenliği, genç istihdamı, döngüsel ekonomi ve teknoloji gibi başlıklar yer alıyor. Bu sorunların çözümü de ancak farklı aktörlerin birlikte çalışmasıyla mümkün. Biz İstanbul’un yalnızca Türkiye için değil, bölgesel ölçekte de bir etki merkezi haline gelebileceğine inanıyoruz. ChangeNOW HUB Istanbul’un uzun vadede bölgedeki girişimcileri, yatırımcıları, kurumları, akademiyi ve gençleri buluşturan kalıcı bir platforma dönüşmesini hedefliyoruz. İstanbul’un Paris, Amsterdam veya Singapur gibi küresel etki ağlarının doğal bir parçası haline gelmesi ve bölgesel ölçekte bir ‘impact hub’ olarak anılması bizim için önemli bir hedef. Ancak bizim başarı tanımımız biraz daha geniş. Birincisi, Türkiye’den çıkan çözümlerin uluslararası görünürlük kazanması. İkincisi, burada kurulan ilişkilerin yeni projelere dönüşmesi. Üçüncüsü ise gençlerin bu sürecin aktif bir parçası haline gelmesi. Eğer bir yıl sonra Ortak Zemin topluluğunda yüzlerce gencin birlikte projeler geliştirdiğini, Türkiye’den çıkan girişimlerin uluslararası ağlara eriştiğini ve 2027 yılında Paris’te gerçekleşecek ChangeNOW Zirvesi’nde Türkiye’nin çok daha güçlü temsil edildiğini görürsek, o zaman amacımıza ulaştığımızı söyleyebiliriz. Uzun vadeli hedeflerimizden biri de Türkiye’de geliştirilen çözümleri, girişimleri ve etki hikâyelerini Paris’e taşıyabilmek ve güçlü bir Türkiye görünürlüğü oluşturmak. Çünkü bizim hedefimiz yalnızca bir gün süren bir etkinlik değil; Türkiye’nin çözüm üreten insanlarını, kurumlarını ve gençlerini küresel etki ekosistemine bağlayan kalıcı bir hareket oluşturmak.”

Endeks durgunken yükselen hisseleri gören kimi yatırımcı, şirketlerin aniden kârlılıklarını artıracağı yönünde düşünceye kapılabilir. Kuşkusuz Anel Elektrik veya Gentaş Kimya gibi hisselerin gerçekleştirdiği çıkışlar iştah kabartır nitelikte. Ancak her coşkulu çıkışın üretim başarıyla alakalı olduğunu görebilmek gerekiyor. Gösterişli çıkışların, büyümeden ziyade sıcak paranın döngüsünden beslenme ihtimali, fiyatın hızla çıktığı gibi aynı süratle gerilme olasılığını artırıyor. Günlük harekete kapılmak yerine arka plandaki finansal gerçekleri sorgulayarak hareket etmek, paranın buharlaşmasını engeller.

Haftanın en fazla yükseleni

Anel Elektrik marttan itibaren hareketlenirken nisanda ivmesini artırarak çıkışını sürdürdü. Üç aylık fiyatı %669’un üzerine çıkan firma, bankalardan kullandığı kredileri yeniden yapılandırabilmek için görüşüyor. İlk çeyrekte geliri düştü ve zarar yazdı. Hissede, Tera Portföy’ün TLY ve TMV fonlarının %17,57 payı bulunuyor.

Geçtiğimiz mart ayında borsaya gelen Gentaş Kimya, ilk beş işlem gününde tavandan kapanışlar yaptı. Sonrasında gelen kâr satışlarıyla geriledi ve yataya döndü. Hisse, hazirandan itibaren gelen alımlarla birlikte tekrar hareketlenirken son bir aylık yükselişi %47’ye yaklaştı. Yılın ilk çeyreğinde geliri %2 artsa da dönem sonu net kârı %61 geriledi.

Son gün hareketlenen

Armada Gıda, haftanın son işlem gününü %10 tavandan kapatırken bir gün öncesinde de %6,66 çıkış yaptı ve haftalık getirisi %19’a yaklaştı. Kazakistan’a yönelik yatırımları hakkında bilgi paylaşan şirket yöneticisi, yatırımlarını yıl sonuna doğru tamamlayacaklarını belirtiyor. Mevcut durumda ülkede kiralık depolarla faaliyetlerine devam etmekteler.

ZEYNEP’E SOR

AL SAT MI, AL TUT MU?

Al sat; esneklik, nakit akışı, krizden korunma, fırsat avcılığı, psikolojik tatmin. Artan maliyet, yüksek stres, ralli kaybı, hatalı sinyal, zaman sorunu.

Al tut; bileşik getiri, zihin rahatlığı, maliyet avantajı, temettü getirisi. Sermaye kilitlenmesi, kriz riski, zaman kaybı, fırsat maliyeti, yorgunluk.

Macaristan’da şirket kurup Avrupa pazarındaki fırsatlardan yararlanmayı hedefliyor

Üçay Enerji’nin Macaristan’da kurduğu şirket ne zaman gelir üretmeye başlar? ● Kamil Yılmaz

Kamil; Üçay Enerji, Avrupa pazarındaki fırsatları değerlendirmek ve düşük faizli finansman imkanlarından yararlanmak amacıyla Macaristan’da 100 bin euro sermayeli yeni bir şirket kurdu. Mevcut açıklamada sadece iştirakin kuruluş kararından bahsediliyor. Bu nedenle firmanın ne zaman fiili olarak faaliyete geçeceği veya ilk geliri hangi çeyrekte üreteceğine dair somut bilgi bulunmuyor. Yönetim kısa geri dönüşlü yatırımlar hedeflese de, net beklenti oluşturabilmek için yeni şirketin yapacağı yatırımları ve imzalayacağı sözleşmeleri görmeli.

Toplam bedeli 234 milyon doları bulacak iki gemi yatırımının ödemesi 3 yıla yayılacak

Zor bir dönemde Aygaz’ın LPG gemisi yaptırmaya yönelmesi riskli değil mi? ● Kenan Yargı

Kenan; Aygaz, faaliyet kapsamındaki LPG tedarik zincirini güçlendirmek amacıyla toplam bedeli 234 milyon dolara (gemi başı maksimum 117 milyon dolar) ulaşabilecek çift yakıtlı iki büyük LPG gemisi siparişi verdi. Ekonomik koşulların zorlayıcı olduğu bir dönemde böylesi bir döviz borcunun şirketi sıkıştırması beklenmemeli. Nedeni bedelin tek seferde kasadan çıkmayacak olması. Ödemeler taksitlere yayılmış durumda ve asıl büyük nakit çıkışları, gemilerin teslim edileceği 2028’in son çeyreği ile 2029’un ikinci çeyreğine bırakılması rahatlatmakta.

YATIRIM FONLARI

NPH fonu son bir yıldaki %27 zayıf performansıyla endeksin gerisinde kaldı

Nurol Portföy’ün idaresindeki Birinci Hisse Senedi Fonu (NPH), geçtiğimiz yıl yükselen bir ivmeyle hareket etti. Bu yılın mayıs ayında 1,91 TL’ye kadar devam eden hareket sonrasında aşağıya yöneldi. Şimdilerde भी düşüş eğilimi öne çıkarken haziranın ilk yarısında 5,04 milyon TL nakit çıkışı gözlendi. Büyüklüğü 283,6 milyon TL seviyelerinde olan fondaki yatırımcı sayısı 968 kişiye inmiş durumda. Temel stratejisi, varlıklarını borsadaki hisse senetlerinde değerlendirmek olan NPH’nin portföyünün %94,97’si hisse ve %4,55’i vadeli işlem teminatlarından oluşuyor. Son bir yılda %27,06 getiri elde ederken aynı sürede %43,90 yükselen BIST 100 Endeksinin gerisinde kaldı. Portföydeki enstrümanların zayıf seyri getiri gücünü sınırladı.

TAHVİL

Derlüks Yatırım Holding, %52,18 bileşik faizle 30 milyon TL borçlandı

Derlüks Yatırım Holding, 12.06.2026 tarihinde finansman bonosu ihracını tamamladı. Toplam tutarı 30.000.000 TL olan bononun yıllık basit faizi %45, bileşik faizi %52,18 olarak belirlendi. 119 gün vadeli ve tek kupon ödemeli bono, 09.10.2026 tarihinde itfa edilecek. Kupona isabet eden faiz oranı %14,67 düzeyinde. 12 Haziran itibarıyla TLREF %39,99 seviyesinde bulunuyor. Buna göre Derlüks’ün verdiği %45 basit faiz, TLREF’in yaklaşık 5,01 puan üzerinde yer alıyor. Şirketin belirlediği oran, piyasa koşullarıyla kıyaslandığında yatırımcı açısından uygun bir getiri seviyesi olarak değerlendirilebilir. Bunun yanı sıra ihraç, şirketin kısa vadeli finansman ihtiyacını destekleyecek. Bono, piyasada TRFDDSTE2616 ISIN kodu ile işlem görecek.

ŞİRKET PANOSU

Şirket haberlerinde bugün önemli ne var?

RUBENİS TEKSTİL

Haziran ayının ilk yarısında toplamda 3,9 milyon dolara varan yeni siparişler aldı

Rubenis Tekstil, haziranın ilk yarısında yurt içindeki 8 farklı şirketle toplam 2,7 milyon dolar tutarında peşin satış sözleşmesi imzaladığını ve sevkiyatların devam ettiğini duyurdu. Ayrıca, yurt dışında yerleşik iki müşteriyle toplam 500 bin dolar ve bir şirketle de toplam 650 bin dolar tutarında ihracat siparişi aldığını belirtirken ürünlerin sevkiyatına başladı. Rubenis, hem iç pazarda hem de ihracat rotasında üretim bantlarını çalıştıran döviz cinsi siparişlerle gelirini büyütmeye çalışıyor. Yılın ilk çeyreğinde cirosunu %22 büyüterek 417,9 milyon TL’ye çıkardı.

İHLAS GAYRİMENKUL

Manisa’daki maden ruhsatını 3 milyon dolara devrederken satışlardan da pay alacak

İhlas Gayrimenkul, Manisa Salihli’de bulunan IV. Grup maden ruhsatının devrine ilişkin anlaşmaya vardı. Devir bedeli 3 milyon dolar olarak belirlenirken, tutarın üretime başlanmasına bağlı olarak taksitlerle tahsil edileceği belirtildi. Ayrıca, sahadaki üretim faaliyetlerinden elde edilecek satışlar üzerinden şirketin belli oranlarda gelir payı almaya devam edeceği açıklandı. İhlas Gayrimenkul, anlaşmayla aktifinde bulunan maden sahasını uzun vadeli nakit yaratacak bir modele dönüştürmek istiyor. Bu yolla nakit potansiyelini artıran bir girişimin önünü açmakta.

ZORLU ENERJİ

Jeotermal projesi ile saha kiralama sözleşmesini sona erdirse de ihtilaf sürüyor

Zorlu Enerji, dolaylı bağlı ortaklığı Zorlu Doğal Elektrik Üretimi ile Denizli Büyükşehir Belediyesi arasında yürütülen Tekkehamam II JES projesi ve saha kiralama sözleşmesinin sona erdirildiğini duyurdu. EPDK’ya ön lisans sonlandırma başvurusu yapılırken kuyu teslim sürecinin başlatıldığı belirtildi. İştirakin belediye ile hukuki ihtilafı halihazırda devam etmekteyse de konu hakkında ek bilgi paylaşımı yapılmadı. Bakanlık ise belediyenin düzenleyeceği ihalelere iştirakin 1 yıl boyunca katılmasını yasakladı. Şirket, ilgili kararın iptali için yargı yoluna gidiyor.

HİSSEDEKİ FON PAYLARI

Doğan Holding son bir aydır gelen satışlarla birlikte kademeli olarak geriliyor

Doğan Holding’de fonlar satış ağırlıklı işlemlerde bulunuyor. Portföylerindeki miktar %8,34 ile toplamda 2,53 milyon lot azalarak 27,77 milyona indi. Hisseyi bulunduran fon sayısı 70’den 60’a geriledi. PGS fonu 830 bin lot ile en fazla satışı yaparken, IUC fonu 880 bin lot ile en çok alımı gerçekleştirdi. Doğan Holding için bugüne kadar 8 aracı kurum öneride bulunurken 2 kurum model portföyüne aldı. En yüksek hedef öneriyi İş Yatırım 33,27 TL ile verdi. Yıl içinde en düşük öneri 28,00 TL ile Deniz Yatırım’dan geldi.

Madencilik sektörüne sondaj hizmeti veren firmaların ortak sesi olmak amacıyla kurulan Sondaj Müteahhitleri Derneği, hem sektörün sorunlarına çözüm üretmeyi hem de Türkiye'nin sondaj alanındaki güçlü potansiyelini tek çatı altında toplamayı hedefliyor. Yönetim Kurulu Başkanı Ahmet Zeki Topdemir, derneğin kuruluş süreci, hedefleri ve sektörün geleceğine ilişkin görüşlerini EKONOMİ’ye anlattı.

2026'da hedef 50 üyeye ulaşmak 

2024 yılının sonlarında kurulup, ilk genel kurulunu 2025 yılında gerçekleştiren dernek, hâlen 20 olan üye sayısını 50’ye çıkarmayı hedefliyor. Derneğin temel amacının sektördeki boşluğu doldurmak olduğunu belirten Ahmet Zeki Topdemir, madencilik sektörüne hizmet veren sondaj müteahhitleri ile makine ve ekipman üreticilerini aynı platformda buluşturmayı hedeflediklerini söyledi.Türkiye'nin sondaj alanında güçlü bir altyapıya sahip olduğunu vurgulayan Topdemir, Türk firmalarının yalnızca yurt içinde değil, Kuzey Afrika, Türk Cumhuriyetleri, Balkanlar ve Orta Doğu ülkelerinde de faaliyet gösterdiğini ifade etti.

Üniversite-Sanayi iş birliği gündemde 

Türk şirketlerinin hem sondaj makineleri ve ekipmanları ihraç ettiğini hem de uluslararası projelerde müteahhitlik hizmetleri sunduğunu kaydeden Topdemir, "Bu güçlü yapının tek çatı altında birleşmesi artık kaçınılmaz hale geldi" dedi. Derneğin öncelikli hedeflerinden birinin de sondaj sektöründe hizmet standartlarının oluşturulması olduğunu belirten Topdemir, hem müteahhitlik hizmetlerinde hem de makine ve ekipman üretiminde belirli kalite standartlarının yaygınlaştırılmasını amaçladıklarını söyledi. Topdemir bu kapsamda, Türkiye Madenciler Derneği ve Türkiye Altın Madencileri Derneği ile görüşmeler yapmayı planladıklarını ifade etti. Derneğin kamu kurumlarıyla da yakın temas içinde olduğunu belirten Topdemir, özellikle Maden Tetkik ve Arama Genel Müdürlüğü (MTA) ile çeşitli projelerde iş birliği yürüttüklerini aktardı.

Temel yapılanmanın tamamlanmasının ardından üniversitelerle ortak projelerin de gündeme geleceğini ifade eden Topdemir, sektörde faaliyet gösteren firmalar ile akademik çevreleri buluşturmayı hedeflediklerini söyledi. Makine ve ekipman üretiminde bilimsel çalışmaların artırılması için üniversitelerin daha aktif rol almasını istediklerini belirten Topdemir, bu sayede sektörün teknolojik gelişiminin hızlanacağını ifade etti. Derneğin uzun vadeli hedefleri arasında uluslararası açılım da bulunuyor. Özellikle Kanada ve Avustralya gibi madencilik ve sondaj sektöründe köklü geçmişe sahip ülkelerdeki derneklerle iş birliği geliştirmeyi amaçladıklarını belirten Topdemir, bu kuruluşların deneyimlerinden faydalanmak istediklerini söyledi.

Madencilikteki büyümenin etkisi

Altın madenciliği, metalik madenler, nadir toprak elementleri, endüstriyel hammaddeler ve enerji hammaddelerine yönelik arama çalışmalarının arttığını belirten Topdemir, sondajın bu süreçte vazgeçilmez bir unsur olduğunu vurguladı. Sektörün karşı karşıya olduğu en önemli sorunlardan birinin insan kaynağı olduğunu söyleyen Topdemir, özellikle kırsal alanlarda yürütülen çalışmalar nedeniyle gençlerin sektöre ilgisinin azaldığını belirtti. Yeni mezun mühendislerin yanı sıra formen ve sondör gibi teknik personel bulmakta da zorlandıklarını ifade eden Topdemir, şehir yaşamının gençler için daha cazip hale geldiğini söyledi. Sektörün bir diğer önemli sorununun finansmana erişim olduğunu belirten Topdemir, yükselen faiz oranlarının şirketlerin yatırım iştahını olumsuz etkilediğini kaydetti. Madencilik ve sondaj yatırımlarına yönelik teşvik mekanizmalarının geliştirilmesini isteyen Topdemir, özellikle kamu bankaları aracılığıyla sağlanacak uygun finansman imkanlarının sektöre önemli katkı sağlayacağını ifade etti.

Ancak takvimler 2026’yı gösterip, yatırım konusunda somut adım gelmeyince teşvikler“ sessizce” azaltıldı ve BYD’nin balonu hızla söndü. Satışları haksız rekabetle rekor kırdığı 2025’e göre çakıldı. Üstelik yatırımı askıya alma kararını açıklamasının ardından Avrupa’daki yeni fabrika planlarında Türkiye’nin adını anmaması, iki yıldır nasıl oyalandığımızı ve bu yatırımın aslında yetkililerin söylediğinin aksine tamamen "yattığını" gösteriyor. Ancak BYD için kısa günün kârı büyük oldu. Vergi+araç satışlarından elde ettiği kazancın 50 milyar liraya ulaştığı tahmin ediliyor.

Asıl büyük bilmece ise BYD anlaşmasındaki teminat. Anlaşmadaki teminat mektubunun hangi Çinli bankadan alındığı veya alınıp alınmadığı bile bilinmiyor. Miktarı da bilmiyoruz. Bu da akıllara acaba bu güvenceyi Türkiye’de yerleşik finans kuruluşları mı verdi sorusunu getiriyor. Bu durumda gündeme BYD’nin yatırımdan vazgeçmesinin Türkiye’ye maliyetinin söylenenin iki katına çıkma ihtimalini getiriyor. Yani elin şirketi hem vergi muafiyeti alıp iyi para kazandı, hem hiçbir yatırım yapmadı hem de güvenceyi bizim finans kurumlarımızdan almışsa ticari riskini sırtımıza yükleyip gitti.

Bu haksız rekabetin faturasını ise en başta yerli gururumuz Togg ödedi. Satışları hedefin hayli altında gerçekleşti. Şirket üretim planlamasını değiştirmek, zorunda kaldı ve sonuçları istihdamı da olumsuz etkileyen ciddi satış kayıpları yaşadı.

BYD’ye verilen tavizler yüzünden Türkiye’ye gelmek isteyen Chery, MG, GAC ve Geely gibi diğer Çinli devler de masayı terk etti. Sonuçta elimizde ne milyarlık yatırım var, ne de Hazine’ye girmesi gereken vergi geliri.

Eskişehir Müteşebbis İş İnsanları Derneği (ESMİAD) tarafından düzenlenen organizasyonda, iş insanı ve yazar Sinan Ergin Eskişehirlilerle bir araya geldi. İş dünyası temsilcileri, girişimciler ve davetlilerin yoğun katılım gösterdiği etkinlikte, iş hayatında başarı, motivasyon ve kişisel gelişim süreçleri ele alındı.

Programın açılışında konuşan ESMİAD Yönetim Kurulu Başkanı Oğuz Sinlenmez, derneğin gönüllülük esasıyla faaliyet gösteren bir sivil toplum kuruluşu olduğunu belirterek, yalnızca iş dünyasına yönelik çalışmalar yürütmediklerini, Eskişehir’in gelişimine katkı sağlayacak projeler üretmeye devam edeceklerini söyledi.

ESMİAD’ın vizyonunun sadece iş dünyasıyla sınırlı kalmadığını dile getiren Sinlenmez, "Bugün burada yalnızca bir program için değil, Eskişehir’in geleceği adına aynı heyecanı, aynı sorumluluğu ve aynı iradeyi paylaşmak için bir aradayız. ESMİAD olarak misyonumuz; müteşebbis iş insanlarımızın birikimini, tecrübesini ve gücünü ortak akılda buluşturarak Eskişehir’in üretimine, istihdamına, ticaretine ve toplumsal dayanışmasına değer katmaktır. Bizim şehir milliyetçiliğimiz sloganla değil, emekle; alkışla değil, katkıyla; beklemekle değil, üretmekle anlam kazanır. Bu şehre borcumuz var. O borcu daha çok çalışarak, daha çok üreterek ve gençlere yol açarak ödemek istiyoruz” diye konuştu.

Sinlenmez, etkinliğin hazırlanmasında görev alan yönetim kurulu üyeleri ve komisyon başkanlarına teşekkür ederek Genel Sekreter Mahmut Mertoğlu, Yönetim Kurulu Başkan Yardımcısı Harun Güncay, yönetim kurulu üyeleri Yunus Arslanbaşı, Görkem Yıldırım, Can Yapraklı, Orçun Anatürk, Furkan Yar, Emre Uğur, Fatih Erdem ve Hüseyin Ekrem Şenyel ile Kadın Komisyonu Başkanı Seray Kurtiş, Eğitim Komisyonu Başkanı Sinan Güler, Sanayi ve Üretim Komisyonu Başkanı Sercan Bayrak ve İş Geliştirme Komisyonu Başkanı Esra Akın’ı sahneye davet etti.

Sinan Ergin’e Eskişehirspor forması

Açılış konuşmalarının ardından gecenin ana konuğu olan Sinan Ergin sahne aldı. Deneyim paylaşımı odaklı bir sunum gerçekleştiren Ergin; iş hayatında başarıya ulaşmanın yalnızca hedef belirlemekle mümkün olmadığını; cesaret, disiplin, süreklilik ve inancın bu süreçte kritik rol oynadığını ifade etti. Katılımcıların ilgiyle takip ettiği konuşmanın ardından, günün hatırası adına anlamlı bir jest gerçekleştirildi. ESMİAD Yönetim Kurulu Başkanı Oğuz Sinlenmez, katkılarından dolayı teşekkür ettiği Sinan Ergin'e arkasında ismi yazılı olan Eskişehirspor forması hediye etti.

Programın sonunda ESMİAD yönetimi, önümüzdeki dönemde farklı etkinlik ve organizasyonlarla üyeleri ve Eskişehirlilerle buluşmayı sürdüreceklerini bildirdi.

Katılımcılara derneğin faaliyetlerini sosyal medya hesapları üzerinden takip etmeleri çağrısında bulunulan etkinlik , konuşmaların ardından sona erdi.

ABD ile İran arasında uzun süredir devam eden gerilimin sona ermesine yönelik diplomatik adımların hız kazanması, küresel piyasalarda yeni bir fiyatlama döneminin kapısını açıyor. İran basınında yayımlanan taslak mutabakat metni, Hürmüz Boğazı'nın yeniden açılması, petrol yaptırımlarının kaldırılması ve İran'ın dondurulmuş varlıklarının serbest bırakılması gibi kritik maddeler içeriyor. Bu gelişmelerin hayata geçmesi halinde enerji piyasalarında arz endişelerinin azalması ve petrol fiyatları üzerindeki jeopolitik risk priminin gerilemesi bekleniyor.

Wall Street'te birçok yatırımcı anlaşmayı riskli varlıklar için olumlu bir gelişme olarak değerlendirirken, Bank of America’ya göre yatırımcılar, savaş döneminde kazanan sektörleri bir kenara bırakıp artık gerilim nedeniyle baskı altında kalan varlıklara yönelmeli. Düşük enerji maliyetleri, zayıflayan enflasyon baskıları ve iyileşen büyüme beklentileri yeni dönemin ana temaları olabilir.

BANKANIN ÖNERİLERİ

1- TÜKETİCİ HİSSELERİ 

Petrol ve akaryakıt fiyatlarının gerilemesi, hane halkının harcanabilir gelirini artırabilir. Bu durum seyahat, restoran, eğlence ve perakende sektörlerinde faaliyet gösteren şirketlere destek sağlayabilir. Bank of America, enflasyon baskılarının azalması halinde tüketici hisselerinde ilave yükseliş potansiyeli görüyor. 

2- GAYRİMENKUL YATIRIM ORTAKLIKLARI (REIT) 

Enflasyonun kontrol altına alınması ve faiz indirim beklentilerinin güçlenmesi gayrimenkul sektörünü destekleyebilir. 2026 yılında güçlü performans gösteren REIT'lerin, ekonomik belirsizliğin azalmasıyla yeni yatırım çekmesi bekleniyor. VNQ endeksinin yıl başından bu yana yaklaşık yüzde 9 yükselmiş olması da dikkat çekiyor.

3- BİTCOİN 

Jeopolitik risklerin yükseldiği dönemde baskı altında kalan kripto para piyasası, küresel büyüme görünümünün iyileşmesi halinde yeniden yatırımcı ilgisi çekebilir. Banka, Bitcoin'de satış baskısının önemli ölçüde geride kalmış olabileceğini düşünüyor. 

4- ALTIN 

İlk bakışta bir barış anlaşmasının altın için olumsuz olması beklenebilir. Ancak Bank of America, yatırımcıların altındaki pozisyonlarını büyük ölçüde azalttığını ve doların zayıflaması halinde değerli metalde yeni bir toparlanma görülebileceğini belirtiyor. 5- AVRUPA HİSSELERİ Enerji ithalatına yüksek derecede bağımlı olan Avrupa ekonomileri, petrol fiyatlarındaki düşüşten en fazla fayda sağlayabilecek bölgeler arasında gösteriliyor. Enerji maliyetlerinin azalması şirket kârlılıklarını destekleyebilir.

6- GELİŞMEKTE OLAN ÜLKE PARA BİRİMLERİ 

Hindistan ve Endonezya gibi enerji ithalatçısı ülkelerin para birimleri son dönemde yüksek enerji maliyetlerinden olumsuz etkilendi. Petrol fiyatlarında düşüş ve küresel sermaye akımlarının geri dönmesi halinde bu para birimlerinde güçlü toparlanmalar yaşanabileceği değerlendiriliyor. 

HERKES AYNI FİKİRDE DEĞİL 

Piyasanın önemli bir bölümü anlaşmayı hisse senetleri için pozitif görse de bazı stratejistler farklı düşünüyor. Nomura'ya göre anlaşmanın açıklanması, özellikle teknoloji hisselerinde yaşanan güçlü yükseliş sonrasında sektörler arasında sert bir para rotasyonuna yol açabilir. Bu durum S&P 500 gibi endekslerde kısa süreli geri çekilmeleri beraberinde getirebilir.

Bank of America'nın Boğa ve Ayı Göstergesi'nin 10 üzerinden 8,8 seviyesinde bulunması da dikkat çekiyor. Tarihsel olarak bu seviyeler sonraki aylarda küresel hisse senetlerinde sınırlı düzeltmelerin habercisi olmuştu. Bu nedenle yatırımcıların anlaşma iyimserliği kadar faiz, büyüme ve değerleme risklerini de dikkate alması gerektiği belirtiliyor.

Anlaşma neyi öngörüyor?

- Hürmüz Boğazı'nın 30 gün içinde yeniden deniz trafiğine açılması 
- İran'a yönelik petrol ve petrokimya yaptırımlarının askıya alınması 
- İran'ın dondurulmuş 24 milyar dolarlık varlığının kademeli olarak serbest bırakılması 
- ABD'nin bölgedeki bazı askeri unsurlarını geri çekmesi 
- 60 günlük kapsamlı müzakere sürecinin başlatılması 
- İran'ın nükleer silah geliştirmeme taahhüdünün yeniden teyit edilmesi 
- İran ekonomisinin yeniden yapılandırılması için uzun vadeli finansman ve kalkınma planlarının değerlendirilmesi 
- Orta Doğu'da askeri hareketlilik ve lojistik aksaklıkların azaltılması hedefi

TBMM'de grup bilmecesi sürecek Mutlak butlan kararının ardından geçtiğimiz hafta 9 milletvekilliğinin tedbirli olarak üyeliklerinin askıya alınmasıyla birlikte yeni bir sürece giren CHP, TBMM faaliyetlerinde bu haftayı da hareketli geçirecek. İhraç edilen vekiller arasında yer alan ve aynı zamanda grup başkanvekili olan Ali Mahir Başarır ve Gökhan Günaydın’ın bu görevlerinin düşmesi nedeniyle, grup toplantısının bu hafta nasıl yapılacağı da belirsiz hale geldi.

Şu anda TBMM’ye göre CHP’nin tek grup başkanvekili Murat Emir olarak görünüyor. Kemal Kılıçdaroğlu’nun boşalan başkanvekilliklerine atama yapabileceği belirtiliyor. Ancak Özgür Özel ve ekibi ise parti mevzuatına göre kapalı grup toplantısıyla seçim yapılmasının zorunlu olduğu görüşündeler. Bu durumda son anda bir değişiklik olmazsa, CHP grup toplantısının yapılacağı yarın yine geçtiğimiz haftakine benzer ikili bir görüntü yaşanabileceği kaydediliyor.

Daha planlı olsak mesela?

Kartacalı general Hannibal'in Alpler'i aşarken “ya bir yol bulacağım ya da bir yol yapacağım” dediği söylenir. Türkiye’nin ilk çıkış yolu; her sektördeki küresel baskılara inat planlamadır. Plan deyince yüzünüz ekşimesin. Biz bunu yaptık. Hâlâ da yapıyoruz. Aslında plan mı, pilav mı diye iş sulandırılana, plancılığın 1980 sonrasında ağırlığı azaltılana kadar (haklı nedenler de az değil) Türkiye ithal ikameci bir planlama anlayışı içindeydi. Filmi daha da geriye saralım: Türkiye İkinci Dünya Savaşı’nın hemen öncesinde 1. Sanayi Planı’nı (1933-1938) başarıyla uyguladı. İkincisine savaş izin vermedi. Cumhuriyet döneminin ekonomik mirası önemli ölçüde Atatürk’ün bu uygulamasının eseridir. 1960’larda başlayan planlı ekonomik kalkınma döneminde de birçok ekonomik kazanım elde edildi. 

Yerli ve milli derken ithal ikamesi demiş oluyoruz

Bugün “yerli ve milli” denen düşünce de ithalat ekonomisini değil, yerli üretimi önceliyor. Bu yapının iyi tarafı şu; ithal ikameci sistem 1970’lerin sonunda döviz darboğazına neden olurken, bugünkü yapı açık ekonomide işliyor. Günümüzde savunma sanayisindeki başarılarda, yeni sanayileşme politikalarında ve sürdürülebilirlik odaklı ekonomik tasarımda bu plancı anlayışın izleri var. Ancak her konuda planlı değiliz: Kira ve gıda enflasyonundaki sevimsiz şampiyonluklarımızın plansızlıkla bir bağı olmalı. Tarım ürünlerindeki fiyat dalgalanmaları ve ithalat ekonomisi suyun yanlış yöne aktığını göstermiyor mu? En az et-balık, en çok ekmek tüketen ülke olmamızın saldım çayıra-rant bizi kayıra düzeniyle bir bağı yok mu sizce?

Plan için Güney Kore’yi örnek alalım: Hallyu 

Türkiye plandan ziyade “bam bam bam” ekonomisiyle iki ileri bir geri gidiyor. Bu nedenle plan deyince alerjik reaksiyon göstermek iyi bir şey değil. Bu 1970’lerin, 1980’lerin kafasıdır. Haklı yönleri de vardır mutlaka. Ancak bugünkü düzende plandan muradımız 1920’lerin SSCB’si, bugünün Kuzey Kore’si olalım değil. Kalpler yumuşasın diye tatlı bir örnek vereyim: mesela Güney Kore’nin Hallyu’sunu yapalım.

Gangnam Style? Squid Game?

BTS müzik grubunun dünya çapındaki başarısı, Psy’ın “Gangnam Style” şarkısı, Oscar ödüllü Parasite filmi ve Squid Game dizisinin küresel yankısıyla ivme kazanan Hallyu, Güney Kore kültürünü-eğlence sektörünü küresel bir noktaya taşıdı. Düşünün, Billboard 100 K-POP artist listesi açıklıyor.¹ Örnek oturmadı mı? Şunu düşünün: Dünya müzik listeleri en iyi 100 Türk şarkısının listesini düzenli olarak açıklıyor. Gelsin turneler, telif gelirleri, yumuşak güç işleri.

Bunlar Allah Güney Kore’ye yürü ya kulum dediği için ortaya çıkmadı. 1998 yılında, dönemin Devlet Başkanı Kim Dae-jung, Asya Finans Krizi’nin ardından ekonomik toparlanmayı hızlandırmak amacıyla “Hallyu Endüstrisini Destekleme ve Geliştirme Planı”nı hayata geçirdi. Bu politika değişimiyle hükümet, kültürel endüstrilerin yalnızca kültürel kalkınmaya değil, ekonomik kalkınmaya da katkı sağlayabilecek stratejik bir sektör olduğunu kabul ediyordu.²

Peki, biz yerli Hallyu yaratabilir miyiz? Haftaya...

[1] https://www.billboard.com/lists/k-pop-artist-100-2025/day6/

² https://warroom.armywarcollege.edu/articles/culture-as-national-power/

Çin’in plan disiplininden, bütüncül yaklaşımından, sabrından, hız anlayışından, teknolojiye sahada kullanım alanı açma becerisinden, fuar ve tedarikçi ekosisteminden, lojistik koridor stratejisinden ve kaliteyi sistem meselesi olarak ele almasından çok şey öğrenebiliriz.

Güney Kore ile kısa bir girişten sonra Çin’e dönmek istiyorum. Güney Kore’de ziyaret ettiğimiz SIMTOS Makine ve Teknik Malzeme Fuarı çok hareketli değildi. Seul’de tedarikçi ve müşteri ziyaretlerimizi gerçekleştirdik. Güney Kore, GSYH sıralamasında Türkiye’nin önünde ve genelde ilk 15 ülke arasında. İnsanların da genel anlamda gelir dağılımları homojen bir görüntüde. Yabancılara tanınan vergisiz alışveriş imkanı diğer ülkelerde havalimanlarında tabir-i caiz ise eziyete dönerken, Güney Kore’de neredeyse her mağazada pasaportunuzla doğrudan vergisiz satın alma imkanı bulabiliyorsunuz.

Çin’e tekrar dönelim. Çin’in bugün itibarıyla geldiği noktayı üç kelimede anlatmak en doğrusu: Ölçek, hız, kalite. Fakat 2026’nın asıl farkı ve bugünün Çin’ini yarına taşıyacak olan yeni amaç ve bağlamın adı “katma değer”. Çin, ölçeği kurdu; şimdi bu ölçeği teknoloji, kalite, hız, veri, robotik, enerji dönüşümü, müşteri memnuniyeti ve küresel ağ kabiliyetiyle daha yüksek değere dönüştürmeye çalışıyor.

Çin; bizim gördüğümüz resimde ve devlet politikalarında düşük maliyet avantajını bütünüyle kaybetmeden, üretim kabiliyetini uluslararası rekabette güçlü tutabilecek stratejik teknoloji alanlarına doğru taşımaya çalışmakta. Çin bu sektörleri ayrı ayrı değil, birbirini besleyen bir sanayi sistemi olarak görmekte ve bu yıl itibarıyla artık kapasiteye değil, kaliteye, hıza ve inovatif farkla sağlanacak rekabet avantajına ve katma değere odaklanmaktadır. Çok maksatlı dronlar, mobil enerji merkezleri, geliştirilmiş bataryalar, yapay zekâ, 6G, entegre robotik sistemler, yeni malzemeler ve lojistik merkezler ve bütünleşik ulaşım koridorlar üst akılda şekillenen büyük tasarımın parçalarıdır.

Ayrıca; e-ticaret hayatın içinde su içmek gibi olmuş. İnsanlar, yolda, araçta, her yerde sürekli telefonlarıyla meşguller. Trafikte 24 saat hiç durmayan bir kurye trafiğini her yerde görebiliyorsunuz.

Bu yolculukta Çin’i diğer ülkelerden ayıran tarafın; Çin’in bunu yalnızca şirketlerin bireysel çabasıyla değil, devlet planları, destek ve teşvikleri, şehir politikaları, altyapı yatırımları, fuar organizasyonları, eğitim, finansman, lojistik koridorlar ve uluslararası ilişkilerle birlikte yürütmesinde yattığını değerlendiriyorum.

Çin, riskleri yeni sanayi politikaları ile aşmaya çalışıyor

Bununla birlikte Çin’in kırılganlıkları da mevcut. Gayrimenkul zayıflığı, otonom sistemler ve teknoloji ile gelecek vasıfsız işsizlik, aşırı kapasite, fiyat savaşları, enerji bağımlılığı ve jeopolitik kırılganlıklar ciddi tehdit alanları. Çin, bu riskleri yeni sanayi politikaları ile aşmaya ve bunu uzun vadeli planlarla beslemeye çok özel gayret gösteriyor. Bu çerçevede; kapasite doygunluğu Çin’i yüksek kaliteli kalkınmaya; enerji riski Çin’i alternatif tedarik ve lojistik koridorlarına erişmeye; yaşlanan nüfus Çin’i robotik ve yapay zekâya; dış ticaret gerilimi Çin’i yeni pazarlara ve Kuşak-Yol bağlantılarına yönlendirmiş.

Çin’in dünyaya verdiği yeni mesaj, “ölçeği kurduk; şimdi bu ölçeği teknoloji, kalite, hız ve küresel ağ gücüyle katma değere dönüştürüyoruz” mesajıdır.

Elbette Türkiye için Çin’in ölçeğini kopyalayamayız. Ancak, Çin’in plan disiplininden, bütüncül yaklaşımından, sabrından, hız anlayışından, teknolojiye sahada kullanım alanı açma becerisinden, fuar ve tedarikçi ekosisteminden, lojistik koridor stratejisinden ve kaliteyi sistem meselesi olarak ele almasından çok şey öğrenebiliriz. Türkiye sanayisi için asıl mesele; Çin’e karşı savunmada kalmak değil; Çin’den öğrenerek küresel rekabette kendi pozisyonumuzu belirlemek ve Çin’e rağmen değil Çin’le beraber neler yapabileceğimizi akıllı tarif etmek olmalıdır.

Türkiye, ‘vasatlık bandı’ndan çıkmalı

Türkiye’nin güçlü tarafı; Çin’in erişmekte zorlanacağı müşterilere yakınlığını, mühendislik esnekliğini ve güvenilir ilişki yönetimini daha yüksek operasyonel kaliteyle birleştirebilmesiyle hayat bulacaktır. Ancak bunun için “orta kalite/orta hız/orta disiplin” alanından yani kırmızı okyanustan, kendi ifademle “vasatlık bandı”ndan çıkmak gerekiyor. Türk üreticisi için en tehlikeli alan “ortalama ürün - ortalama hizmet - ortalama teslimat” alanıdır. Çünkü bu alan, Çin’in en hızlı yıkıcı rekabet üretebileceği alandır. Çin’in büyüklüğüne karşı Türkiye’nin pozisyonu, daha büyük fabrikalar yapma üzerine değil; daha uzman, daha hızlı, daha izlenebilir ve daha güvenilir değer zinciri yaratma üzerine kurgulanmalıdır.

Bu kapsamda, naçizane aşağıda ifade ettiğim hususlarda dersimize çalışırsak ülke olarak yarınımıza katkı sunacağını değerlendiriyorum.

Şirketler özelinde;

- Avrupa’ya yakınlık ve hızlı teslimat avantajı sistematik bir satış argümanına dönüştürülmelidir.

- Kendi sektörümden hareketle; nitelikli kaynaklı imalat, yüksek hassasiyette çelik işleme, proje bazlı yüksek mühendislik gerektiren işlere hazırlık seviyemiz yükseltilmelidir.

- Sınırda Karbon Düzenleme Mekanizması (SKDM-CBAM), izlenebilirlik, karbon ayak izi, kalite dokümantasyonu ve AB mevzuatı uyumu rekabet avantajı olarak kullanılmalıdır.

- Müşteri özelinde kârlılık, adam-saat başı ciro/kârlılık ve kapasite tahsisi analizleri düzenli yapılmalıdır.

- Müşteri segmentasyonu, kalite kontrol ve tedarikçi sınıflandırması zorunlu disiplinler haline getirilmelidir.

- Yalın üretim, dijital izlenebilirlik, kit yönetimi, iç lojistik ve robotik uygulamalar her sektörde iş planlarına alınmalıdır.

- Şirketler “Çin’den ne alabilirim?” sorusuna ek olarak “Çin’den ne öğrenebilirim?” sorusunu da kendilerine sormalıdır.

- Çin’i sadece fiyat karşılaştırması yapılan tedarikçi pazarı olarak değil, teknoloji, hız, kalite ve iş modeli benchmark alanı olarak izlenmelidir.

Bakanlıklar, odalar ve STK’lar özelinde;

(Bu satırlarda bahsettiğim veri setlerinin bir kısmı belki vardır veya belirli zamanlarda ve belirli platformlarda paylaşılıyor da olabilir. Böyle bir durum varsa da, bahse konu çalışmaların daha görünür kılınması ve erişilebilir olması arzu edilen faydayı artıracaktır.)

- Türkiye için bütüncül bir “Çin Strateji Belgesi” hazırlanmalı; ticaret, sanayi, teknoloji, lojistik, yatırım, turizm, tarım ve kültür başlıkları tek çerçevede ele alınmalıdır.

- Çin ithalatı sektörel farklılaşma ile ürün bazlı, marka bazlı ve teknoloji seviyesi ile izlenmelidir. Genel ithalat rakamları artık sağlıklı karar verebilmek ve yol haritasını şekillendirmek için yeterli değildir.

- Çin ile ticaret dengesizliği yalnızca gümrük vergileriyle değil; ihracat kapasitesi, marka stratejisi, hedef sektör seçimi ve karşılıklı yatırım politikalarıyla yönetilmelidir.

- Stratejik sektörlerde kapasite modernizasyonu, teknoloji yatırımı, kalite belgelendirme, ihracat ağları ve dâhilde işleme rejimi daha fazla desteklenmelidir.

- Çin Kuşak ve Yol Girişiminde yer alan Orta Koridor; Faw Limanı-Kalkınma Yolu ve Modern Hicaz hattı ile birlikte değerlendirilmeli, bu projeler yalnızca ulaştırma değil, liman arkası sanayi, gümrük modernizasyonu, demiryolu terminal yatırımı, enerji hattı ve dijital ticaret altyapısı ile “sanayi ve lojistik entegrasyon projesi” gibi ele alınmalıdır.

- Çin’in Avrupa’ya ihracatında Türkiye’nin ara üretim, test, kalite kontrol, montaj, servis ve yeniden ihracat rolü AB’nin korumacı politikaları ve Gümrük Birliği temelince “Made in Europe” kapsamında araştırılmalıdır.

- Mesleki eğitim ve teknik üniversite programları robotik, kaynak otomasyonu, veri analitiği, yapay zekâ destekli üretim planlama, kalite kontrol, ileri malzeme ve enerji verimliliği başlıklarına göre güncellenmelidir.

- Bir Kuşak ve Bir Yol, Büyük Faw Limanı bağlantısı ve modern Hicaz hattı projelerine birbirinden kopuk projeler gibi değil, Türkiye’nin bölgedeki lojistik rolü olarak bakılmalıdır.

- Türkiye, Hainan örneğinden ders alarak serbest bölgeler, liman arkası sanayi alanları, gümrük kolaylıkları, veri akışı ve yatırımcı hizmetleri konusunda daha hızlı ve sade modeller geliştirmelidir.

- STK bünyelerinde;

- Sektörel bazda Çin izleme masaları kurulmalıdır: çelik, makine, otomotiv, batarya, enerji ekipmanları, drone, elektronik ve lojistik vb ayrı ayrı izlenmelidir.

- Her yıl Çin, Asya Pasifik, ABD ve Avrupa kıyaslamalı saha raporları hazırlanmalı; bu raporlar strateji dokümanı olarak paylaşılmalıdır.

- Gümrük verisi, navlun verisi ve fiyat endeksleriyle birlikte uygun ücret karşılığında sektörel ihracat istihbarata ulaşma hizmeti verilmelidir.

Yurt dışında okuyup ülkesine dönen Çinli öğrenciler artıyor

Yurt dışında okuyan Çinli öğrencilerin ve araştırmacıların ülkelerine dönüş oranı da her yıl artan bir ivme yakalamış. 2024 yılında yurt dışında okuyan 495.000 Çinli öğrenci ülkesine dönmüş. Bu sayı, 2023 yılına göre 79.400 artış göstermiş ve yıllık bazda %19,1’lik bir büyüme yaratmış. Ayrıca, farklı akreditasyon sistemlerine göre sıralanan dünyanın en iyi 1000 üniversitesinde 244, en iyi 2000 üniversitesinde 360 Çin üniversitesinin yer almasının da Çin’in bu sistem tasarımında ve sürdürülebilir inovasyon başarısında önemli rol oynadığını değerlendiriyorum.

Öncelikle bu yazıyı yazdığım 14 Haziran 2026’nın sabahında San Antonio Spurs ile New York Knicks arasında oynanan maçı izlemek için uyanamadığımı ve bu yazıyı maçı izlemeden yazdığımı not düşeyim. Tekrarı Prime’a düştüğünde izleyeceğim ama bu yazıyı yazmak için maçı izlememe gerek yok çünkü yapay zekâ var. Bunu ara sıcak yapıp asıl yemek olan SpaceX IPO’suna geçmek istiyorum.

Seride Knicks iki maçı birer sayı farkla kazandığı için Google AI Modu’ndan skor ekonomisini incelemesini istedim. Karşıma şu tablo çıktı:

2025-2026 Sezonu Maç Sonuçları

Yapay zekâ bütün veriyi çekip önüme koymuş ve averajı 46 olarak vermişti ama final serisindeki averaj sadece 12 idi. Benim asıl istediğim bilgi ise, “öne çıkan detaylar” başlığı altında verilmişti. Burada “en skorer maç” olarak anılan en yüksek skorlu maç sezonda oynandığı için onu dikkate almıyoruz. 

• En Skorer Maç: Normal sezonda Teksas'ta oynanan ve uzatmalara gitmeden Spurs'ün 134-132 kazandığı yüksek tempolu ilk mücadeledir.
• En Defansif Maç: Knicks'in şampiyonluğunu ilan ettiği serinin son maçı (94-90) iki takımın da en az sayı ürettiği karşılaşma olmuştur.

Finallerdeki Denge: 5 maçlık final serisinde toplam skorlarda sadece 12 sayılık bir fark (522-510) oluşması, serinin ne kadar çekişmeli geçtiğini göstermektedir.

AI Modu bana, Knicks’in 29 sayıdan döndüğü dördüncü maçı daha derinlemesine incelemesini isteyip istemediğimi sordu ama benim aklımda başka bir soru vardı. Knicks’in abartılı bir sayı üretimi yapmadan yani ihtiyacı kadar üreterek seriyi nasıl kazandığını araştırmasını istedim.

• Sistem ve Uyum: Takımın geçmiş yıllardaki yıldız odaklı oyunundan sıyrılarak sergilediği yüksek top paylaşımı ve takım kimyası, onları durdurulamaz kılmıştır.
• Savunma Sertliği: Rakiplerin hücum ritmini bozan disiplinli takım savunması, kritik serilerin kazanılmasında başrol oynamıştır.
• Yıldız Performansları: Kilit oyuncuların normal sezonun yanı sıra Play-Off ve final serilerindeki yükselen form grafikleri, skor yükünü başarıyla taşımıştır.

Yapay zekâ koç adlarını birbirine karıştırsa da bunun çok sayıda kaynağı gözden geçirmesinden kaynaklandığını anlamak zor değil. San Antonio Spurs’e vurduğu damga nedeniyle Greg Popovich adını Mitch Johnson yerine kullanan yapay zekâ, Kninks’te de Mike Brown’un koçluğuna alışamamış görünüyor; Koç Tom Thibodeau diye yazıyor. Ancak bunların önemli olmadığını düşünüyorum. Sonuçta yapay zekânın başarı koşulları ile ilgili yorumları benim maçlarda gördüğüm unsurlar ile uyuşuyor. Ben metinde Thibodeau yerine Brown yazarak kendimce bir düzeltme yaptım.

•  Wembanyama'yı Çekme Planı: Brown, Victor Wembanyama'nın boyalı alandaki blok tehdidini kırmak için 5 numara pozisyonundaki Mitchell Robinson ve Karl-Anthony Towns'ı sürekli perdelere gönderdi. Wembanyama dışarı çıkmak zorunda kalınca, Brunson ve Hart potaya koridorsuz penetre etme şansı buldu.
• Tam Saha Baskı (Full-Court Press): 4. maçın ikinci yarısında başlayan ve 5. maçta da sürdürülen tam saha baskı, Spurs'ün genç gardlarının oyun kurmasını engelledi. Spurs hücum süresinin ilk 10 saniyesini yarı sahayı geçmekle harcadığı için organize olamadı.
• Hücum Ribaundu Stratejisi: Brown, Spurs'ün geçiş hücumlarındaki (fastbreak) etkinliğini azaltmak yerine, savunma ribaundlarında zayıf kaldıklarını fark etti. Oyuncularına geriye koşmak yerine hücum ribaundunu zorlama emri verdi. Knicks bu sayede seride ikinci şans sayılarında 62-34 gibi ezici bir üstünlük kurdu.

Biraz da diğer cephedeki Spurs’ün neden kaybettiğine bakmakta yarar var. Yanıt şu şekilde:

2026 NBA Finalleri'nde San Antonio Spurs'ün New York Knicks karşısında seriyi 4-1 kaybetmesindeki temel taktiksel hatalar, genç bir kadronun tecrübesizliği ve Mitch Johnson yönetimindeki teknik ekibin reaksiyon göstermekte gecikmesiyle ilgilidir.

Özellikle Game 4'teki tarihi 29 sayılık çöküş başta olmak üzere, Spurs'ü şampiyonluktan eden majör taktiksel hatalar şunlar olmuştur:

1. Hücumda Erken "Erime" ve Dış Şut Bağımlılığı

• Saldırmayı Bırakmak: Maçların ilk yarılarında Victor Wembanyama ve Karl-Anthony Towns'ı (KAT) pota altında zorlayıp faul problemine sokan Spurs, farkı açtıktan sonra boyalı alana yüklenmeyi tamamen bıraktı.
• "Soğuk" Üçlük Israrı: Game 4'ün ikinci yarısında Knicks savunması sertleştiğinde şut ritmini kaybeden Spurs, set oynamak yerine şut saatinin erken saniyelerinde zorlama üçlükler denemeye devam etti (İkinci yarıda 17'de 3 üçlük).

2. Victor Wembanyama'nın Yanlış Rolde Kullanılması

• Kevin Durant Gibi Oynatılması: Basketbol otoriteleri ve Reddit/NBATalk analizlerine göre teknik ekip, 2.26'lık Wembanyama'yı bir guard gibi sürekli üç sayı çizgisinin gerisinde konumlandırdı.
• Ribaund Zaafiyeti: Wembanyama dışarıda beklediği için Spurs pota altında eşleşme avantajını kaybetti. Bu durum Knicks'in (özellikle Josh Hart'ın) seride ikinci şans sayılarında 62-34 gibi ezici bir ribaund üstünlüğü kurmasına zemin hazırladı.

3. Jalen Brunson Savunmasındaki Switch (Eşleşme) Hataları

• Zayıf Savunmacıyı Hedefleme: Jalen Brunson'ı yavaşlatmak için sert ikili sıkıştırmalar veya alan savunması yapmak yerine her perdede "switch" (adam değişme) stratejisi uygulandı.
• Brunson'ın Cezası: Brunson, karşısında her seferinde Spurs'ün daha yavaş kalan uzunlarını bularak tepe tepe kullandı ve Game 5'teki 45 sayılık şampiyonluk performansı da dahil olmak üzere seriyi domine etti.

4. Maç Sonu Kötü Süre Yönetimi (Clock Management)

• De'Aaron Fox'un Kritik Hatası: Instagram analizlerinde de sert şekilde eleştirildiği üzere, Game 4'ün son saniyelerinde Spurs öndeyken tecrübeli oyun kurucu De'Aaron Fox, topu tutup süreyi eritmek yerine erken ve zorlama bir turnike denemesi yaptı.
• Son Hücum Reaksiyonu: Fox'un kaçan şutunun ardından dönen topta Spurs savunması yerleşemedi ve OG Anunoby'nin maçı bitiren tarihi "putback" (tipe) basketine engel olamadı.

5. Tam Saha Baskıya Çözüm Üretememek

• Koç Mike Brown’un Knicks'i tam saha baskıya (full-court press) geçirmesine Spurs teknik ekibi molalarla veya kısa oyuncu rotasyonunu (Dylan Harper gibi) değiştirerek yanıt veremedi. Genç Spurs gardları yarı sahayı geçmekte o kadar zorlandı ki, set hücumuna başladıklarında şut saatinde sadece 10-12 saniyeleri kalıyordu.

ABD’nin iki yakası arasında yaşananlar sadece bu final serisinden ibaret değildi. SpaceX Başkanı Gwynne Shotwell’in New York’taki NASDAQ merkezinde ve SpaceX Kurucusu Elon Musk’ın da Teksas’taki Starbase üssünde NASDAQ markasının yer aldığı bir podyumda başlattığı halka arz, 75 milyar dolar ile tüm zamanların en yüksek IPO’su olarak tarihe geçti. Burada benim en fazla dikkatimi çeken konu, SpaceX’in bir uzay ve yapay zekâ şirketi haline getirilmesi oldu.

Uzay ve yapay zekâ şirketi SpaceX

SpaceX, hisse başına 135 dolardan halka arz edilerek yaklaşık 75 milyar dolar kaynak sağladı ve 1,77 trilyon dolarlık piyasa değeriyle borsa tarihinin en büyük halka arzını gerçekleştirdi. İlk işlem gününde hisseler yaklaşık %19 artışla 160 dolar seviyesine yükselerek şirket değerini 2 trilyon doların üzerine taşıdı.

Temel Değerlemeler ve Gelecek Vizyonu

Halka arz coşkuyla karşılansa da şirketin devasa değerlemesi bazı soru işaretlerini beraberinde getiriyor:

• Yapay Zeka (AI) Odaklı Yaklaşım: Şirketin uzay faaliyetlerinin ötesinde, uzaya veri merkezleri kurma ve xAI ile entegre olma gibi yapay zeka projelerine verdiği ağırlık, değerlemesinin temelini oluşturuyor. [1]
• Finansal Gerçekler: Devasa değer potansiyeline rağmen şirket geçtiğimiz yılı net zararla kapatmıştı. Kârlılığın büyük kısmı ise uydu internet hizmeti olan Starlink'ten geliyor.
• Kurumsal Riskler: Elon Musk'ın halka arz sonrasında dahi şirketteki oy gücünün yaklaşık %82 ila %85'ini koruması, yönetim yapısında yatırımcı müdahalesini sınırladığı için bazı kurumsal yatırımcılar tarafından eleştiriliyor.

Yatırımcı perspektifi

Geleneksel değerleme metriklerini kullanan bazı analist kurumları (örneğin Morningstar), mevcut hisse fiyatını "şirket hissesinin geleceğe yönelik belirsizlikleri nedeniyle aşırı değerli" bulduklarını belirterek daha düşük hedef fiyatlar sunuyor. Ancak buna karşılık, teknoloji ve yapay zeka odaklı bazı yatırım kuruluşları, SpaceX'in uzay altyapısı ve bilgi işlem kapasitesiyle pazarda tekel konumuna gelebileceğini savunuyor.

xAI ve Starlink birleşmesi, SpaceX’in gelir yapısını "tek odaklı bir uydu internet sağlayıcısı" olmaktan çıkarıp devasa bir "Yapay Zeka ve Uzay Altyapısı Konglomeratına" dönüştürmüştür.

Şirketin halka arz (S-1) finansal belgelerine bakıldığında, bu iki birimin bir araya gelmesi gelir tablosunda birbirine tamamen zıt ama stratejik olarak birbirini besleyen bir dinamik yaratmaktadır.

1. Mevcut Gelir Yapısındaki Değişim (Nakit Motoru vs. Nakit Canavarı)

• Starlink Finansal Motor Görevinde: SpaceX’in toplam gelirlerinin %61'inden fazlasını tek başına Starlink ve bağlantı birimi oluşturmaktadır (2026 ilk çeyreğinde bu oran %69'a çıkmıştır). Starlink geçen yıl 11,39 milyar dolar gelir ve 4,42 milyar dolar faaliyet kârı üreterek şirketin tek kârlı motoru olmuştur.
• xAI’ın Nakit Tüketimi (Cash Burn): xAI (Grok ve X platformu dahil) birleşme sonrasında SpaceX'in "Yapay Zeka Bölümü" haline gelmiştir. Bu bölüm devasa çip alımları ve veri merkezleri nedeniyle yıllık bazda milyarlarca dolar zarar (geçen yıl 6,35 milyar dolar açık) yazmaktadır.
• Sübvansiyon Dengesi: Starlink'in abonelik modelinden gelen düzenli nakit akışı, xAI’ın yüksek maliyetli yapay zeka yatırımlarını finanse etmek için kullanılmaktadır.

2. Geleceğe Yönelik Yeni Gelir Kanalları ve Potansiyeli

Entegrasyon, sadece maliyet paylaşımı değil, tamamen yeni ve borsa çarpanlarını katlayacak gelir kapıları aralamaktadır:

• Yörüngede Yapay Zeka Veri Merkezleri (Orbital Compute): SpaceX, Starlink altyapısını kullanarak yörüngede yapay zeka işlem uyduları (AI compute satellites) konuşlandırmayı planlamaktadır. Güneş enerjisiyle çalışan ve uzayda soğutulan bu uydu veri merkezleri, xAI’ın yapay zeka modellerini (Grok) eğitecek ve dünyaya doğrudan uzaydan "Bulut (Cloud) ve AI hizmeti" satarak yeni bir SaaS (Yazılım hizmeti) geliri yaratacaktır.
• Grok ve X Platformunun SaaS Gelirleri: xAI bünyesindeki X platformunun abonelikleri ve Grok yapay zeka servisleri doğrudan SpaceX gelir tablosuna eklenmiştir. Ayrıca Starlink’in küresel müşteri hizmetleri operasyonlarında Grok entegrasyonu kullanılarak operasyonel giderler düşürülmektedir.
• B2B ve Askeri Sözleşmelerin Genişlemesi: Starlink'in savunma sanayi versiyonu olan Starshield'a, xAI’ın askeri düzeyde taktiksel yapay zeka analiz yeteneklerinin eklenmesi, ABD Hükümeti ve Pentagon ile yapılan milyarlarca dolarlık sözleşmelerin gelir hacmini büyütecektir.

3. Finansal Özet ve Çarpan Etkisi

İki şirketin birleşmesi finansal tabloda kısa vadede kârlılık marjlarını baskılasa da (örneğin EBITDA marjlarında dönemsel düşüşler), SpaceX'in borsadaki değerlemesini sadece bir roket/uydu şirketi çarpanından (Hardware), çok daha yüksek çarpanlara sahip bir Yapay Zeka ve Bulut Teknolojisi (SaaS/Hyperscaler) değerlemesine taşımıştır. Analistler, şirketin birkaç yıl içinde ABD'nin en büyük yapay zeka altyapı sağlayıcılarından biri olacağını öngörmektedir.

Uzaya taşınan yapay zekâ merkezleri ile büyük değişim

Yörüngedeki yapay zeka veri merkezleri, yapay zekanın enerji ihtiyacını azaltmayacak; ancak bu enerjinin "nereden ve nasıl" karşılandığını kökten değiştirerek Dünya'nın elektrik şebekelerini devasa bir yükten kurtaracaktır.

Yapay zeka modellerinin (özellikle LLM eğitimlerinin) yeryüzündeki veri merkezlerinde yarattığı en büyük kriz enerji arzı kıtlığı ve su soğutma yetersizliğidir. SpaceX'in halka arz sürecinde duyurduğu AI1 uyduları gibi yörünge projeleri, bu denklemi şu üç ana başlık altında tamamen değiştirmeyi hedeflemektedir:

1. Kesintisiz Kozmik Güneş Enerjisi (Ücretsiz Kaynak)

Dünya'da güneş panelleri gece-gündüz döngüsü, bulutlar ve atmosfer filtresi nedeniyle kısıtlı verimle çalışır.

• 10 Kat Daha Verimli: Alçak Dünya Yörüngesi'ndeki (LEO) uydular, atmosfer engeli olmadığı için filtrelenmemiş ve neredeyse kesintisiz yoğun güneş ışığı alır.
• Şebekeden Bağımsızlık: SpaceX'in tasarladığı Boeing 747'den daha geniş (70 metre) kanat açıklığına sahip AI1 uyduları, üzerlerindeki devasa güneş panelleriyle uydu başına ortalama 120 kW ila 150 kW peak (zirve) güç üretecektir. Bu da yeryüzündeki tek bir Nvidia GB300 yapay zeka sunucu rafının harcadığı güce eşittir. Yapay zeka tamamen yeryüzü şebekesinden bağımsız, uzaydaki "bedava" enerjiyle eğitilecektir.

2. Soğutma Enerjisinin Sıfırlanması (Vakum Avantajı)

Yeryüzündeki veri merkezlerinde tüketilen elektriğin %30 ila %40'ı sadece sunucuları soğutmak ve klimaları çalıştırmak için harcanır. Ayrıca milyarlarca litre tatlı su tüketilir.

• Uzayın Doğal Soğukluğu: Uzay ortamı mutlak sıfıra yakındır (-273 °C). Uzayda hava (molekül) olmadığı için geleneksel klimalar çalışmaz; ancak sunucuların ısısı devasa radyatör panelleri aracılığıyla doğrudan uzay boşluğuna (ışıma yoluyla) salınır.
• Net Kazanç: Soğutma için ekstra bir elektrik şebekesine veya su kaynağına ihtiyaç kalmaz. Harcanan enerjinin %100'ü doğrudan yapay zeka çiplerinin (GPU/TPU) hesaplama gücüne gider.

3. Küresel Karbon Ayak İzinin Taşınması

Analizlere göre veri merkezlerinin küresel elektrik tüketimi 2030'a kadar Japonya'nın yıllık üretimine (yaklaşık 945 TWh) eşdeğer hale gelecektir.

• Uzay tabanlı veri merkezleri, yapay zekanın karbon emisyonunu ve ısı yükünü doğrudan Dünya atmosferinin dışına taşır. Fosil yakıtlı veya nükleer santrallerin yapay zeka için gece gündüz çalıştırılması zorunluluğu ortadan kalkar.

Karşılaşılacak Yeni Enerji Zorlukları

Uzayda enerji üretmek harika bir çözüm olsa da beraberinde yeni mühendislik bariyerleri getirmektedir:

• Radyasyon Koruması Enerjisi: Kozmik ışınlar uzaydaki yapay zeka çiplerinde (GPU) veri hatalarına (bit-flip) neden olur. Bu çipleri korumak için geliştirilen elektro-manyetik kalkanlar veya ağır zırhlar uydunun ağırlığını ve dolayısıyla fırlatma maliyetini artırır.
• Veri İletim Enerjisi: Eğitilen verilerin lazer linkler (lazerler arası iletişim) ile yeryüzüne indirilmesi ve yüklenmesi, uydunun kendi içinde ciddi bir enerji bütçesi ayırmasını gerektirir.

Bu gelecek beklentileri ve akılcı bir biçimde yapay zekâ ile uzayı birleştirmek ortaya böyle bir değerin çıkmasını ve Elon Musk’ın dünyanın ilk dolar trilyoneri olmasını sağlamışa benziyor. Bundan sonrası beklentilerin gerçeklere uygun olarak yönetilmesi ile şekillenecek.

Ticari hayatın gerçeği şudur: Hiçbir firma sıfır kredi ile faaliyetlerini sağlıklı biçimde sürdüremez. Bu nedenle FYY kapsamındaki yapılandırmalarda, kredilerin tamamının kapatılmaması ve vade sonunda firmaya rotatif işletme sermayesi limiti tanımlanarak faaliyetlerine devam etmesinin sağlanması, sürecin en önemli unsurlarından biridir.

Günümüz iş dünyasında finansal darboğaza giren ve doğru çıkış yolunu bulmakta zorlanan pek çok şirket, kendisini kritik bir yol ayrımında bulmaktadır: Konkordato mu, yoksa finansal yeniden yapılandırma mı?

Çoğu zaman bir kurtuluş reçetesi gibi algılanan konkordato, aslında tek başına kalıcı çözüm sağlayan bir mekanizma değildir. Stratejik bir çıkış planı ile desteklenmediği durumlarda, işletmenin ticari ve finansal hareket alanını daraltan bir sürece dönüşebilir.

Konkordato, özü itibarıyla, borç ödeme dengesi bozulan ancak faaliyetlerini sürdürme potansiyeli bulunan şirketlere zaman kazandıran geçici bir koruma mekanizması olabilir. Ancak bu mekanizmanın başarıya ulaşması, doğru zamanda ve doğru stratejiyle finansal yeniden yapılandırma sürecine bağlanabilmesine bağlanabilirse mutlu sona ulaşılabilir.

Sadece mahkeme korumasına güvenmek, şirketi ticari piyasadan uzaklaştırabilir; tedarikçi, müşteri ve finansal kesim nezdinde güven kaybını derinleştirebilir. Gerçek çözüm, bu geçici kalkanın ardına saklanmak değil; konkordatonun kalıcı bir çözüm olmadığını bilerek onu bir köprü olarak kullanmak ve uygun zamanda finansal yeniden yapılandırma zeminine geçebilmektir.

Konkordato sürecindeki temel gerçeklik: Şirket EBITDA üretebiliyor mu?

Genellikle sanıldığının aksine, konkordato talep eden her firma “batık” değildir. Bu süreçteki pek çok şirket faaliyetlerini sürdürmekte, satış yapabilmekte ve belirli ölçüde nakit üretmeye devam etmektedir.

Temel sorun çoğu zaman operasyonel başarısızlık değil; borç yükünün, mevcut nakit üretim hızını aşmış olması ve vade uyumsuzluğudur. Bu noktada konkordato, bir çıkış süreci değil; finansal dengenin yeniden kurulması için kazanılan kritik bir zamandır. Ancak bu zaman doğru kullanılmazsa, çıkış imkânı çöküş riskine dönüşebilir.

Konkordato, iş dünyasında çoğu zaman bir “son çare” ya da “çıkmaz sokak” olarak algılanır. Oysa doğru yönetildiğinde, şirketler için yalnızca bir koruma mekanizması değil, stratejik bir yeniden yapılanma fırsatına hazırlık aşaması olarak da kullanılabilir.

Konkordato sürecinde asıl başarı, bu koruma kalkanının altından ne zaman ve nasıl çıkılacağı ve sürecin hangi aşamada finansal yeniden yapılandırmaya (FYY) dönüştürüleceği ile ölçülür.

Burada temel tercih şudur: Sorunu yalnızca alacaklıların sırtına yükleyerek ticari itibarı zedelemek mi, yoksa faaliyete devam ederek, nakit üreterek ve güçlenerek süreçten çıkmak mı? Bu tercih, işletmenin yaklaşımına ve süreci yönetme kabiliyetine bağlıdır.

Bu noktada en güçlü çıkış stratejilerinden biri, FYY sürecine geçiştir. Konkordato geçici bir “savunma mekanizması” ise, FYY bir “iyileşme ve yeniden yapılanma” hamlesidir.

Bu noktada kritik olan, konkordato ile sağlanan geçici korumanın kendi başına bir çözüm gibi görülmemesi, bu sürenin, şirketi FYY’ye hazırlayan stratejik bir geçiş dönemi olarak değerlendirilmesidir. Aksi halde konkordato ile kazanılan zaman, işletmeyi kalıcı çözüme taşıyan bir fırsat olmaktan çıkar; şirketin ticari ve finansal hareket alanını daraltan bir kaos sürecine dönüşebilir.

Savunmadan, atağa geçiş: Finansal yeniden yapılanma

Konkordato sürecine giren bir şirket, bu süreçten nasıl çıkar ve yeniden sağlıklı bir finansal yapıya nasıl kavuşur?

Bu sorunun cevabı çoğu zaman finansal yeniden yapılandırma sürecine geçişte yatmaktadır.

Her konkordato talep eden firma ekonomik anlamda “batık” değildir. Ancak nakit akış uyumsuzluğu giderilmez, konuya yalnızca finansal bir sorun olarak bakılır ve operasyonel, kurumsal ve organizasyonel yeniden yapılanma adımları atılmazsa, şirketin yeniden temerrüde düşme riski artacaktır.

Bu süreçte şirketler çoğu zaman:

- Faaliyetlerine devam eder,

- Nakit üretmeye çalışır,

- Pazarını korumaya gayret eder.

Bu durum, aynı zamanda faaliyetlerin ticari kurallar çerçevesinde sürdürülebilirliği için yeni bir altyapı oluşturma fırsatı da yaratır.

Sorun genellikle şudur: Borç seviyesinin ödeme vadeleri ile mevcut nakit üretim hızı arasındaki Vade uyumsuzluğu nedeniyle temerrüde düşme riski yüksektir.

Bu nedenle konkordato süreci, doğru yönetildiğinde bir “çöküş süreci” değil; finansal dengenin yeniden kurulduğu bir geçiş süreci olarak değerlendirilmelidir.

Sarfınazar/feragat: Çıkışın ilk adımı

Konkordato sürecinden çıkışın hukuki ve pratik yolu, şirketin koruma süresi içinde tedarikçiler ve finansal kesimle yeniden uzlaşma zemini oluşturmasıdır. Bu zeminin sağlanması halinde şirket, bankaların desteği ve kendi iradesiyle konkordato talebinden feragat ederek FYY sürecine geçişi planlayabilir.

Ancak bu adım tek başına bir çözüm değildir. Feragat kararı, ancak eş zamanlı olarak finansal yeniden yapılandırma, işletme sermayesi ihtiyacı ve borç servis planı ile desteklenirse anlamlı ve güvenli bir adıma dönüşür.

İşte bu noktada FYY devreye girer.

Neden finansal yeniden yapılandırmaya geçilir?

Konkordato sürecinin ilk amacı zaman kazanmaktır. Ancak şirket toparlanmaya başladığında; piyasa borçları için anlaşmalar sağlandığında, nakit akışı tamamen olmasa bile kısmen düzene girdiğinde, hammadde alımları ve imalat süreçleri iyileşmeye başladığında ihtiyaç değişir.

Artık temel ihtiyaç yalnızca koruma değil, sürdürülebilir bir finansal yapı kurmaktır.

FYY’ye geçişin en temel nedeni; finansal esneklik sağlanması, borç vadelerinin şirketin nakit akışına uygun hale getirilmesi ve banka desteğinin yeniden tesis edilmesidir.

FYY kapsamında;

- Vade uzatımı,

- Faiz indirimi,

- Ek kredi desteği gibi imkânlar sağlanabilir.

Ticari hayatın gerçeği şudur: Hiçbir firma sıfır kredi ile faaliyetlerini sağlıklı biçimde sürdüremez. Bu nedenle FYY kapsamındaki yapılandırmalarda, kredilerin tamamının kapatılmaması ve vade sonunda firmaya rotatif işletme sermayesi limiti tanımlanarak faaliyetlerine devam etmesinin sağlanması, sürecin en önemli unsurlarından biridir.

Böylece şirketin yalnızca ayakta kalması değil; kârlılık içinde ve sürdürülebilir şekilde faaliyetlerine devam edebilmesi, borç servisini yapabilmesi ve finansal yapısını yeniden dengeye kavuşturması mümkün hale gelir.

FYY’ye geçiş için kritik koşullar

Konkordato sürecindeki her firma her zaman FYY’ye geçemez. Bu geçişin doğru zamanda kurgulanması ve planlanması gerekir.

Geçiş için belirli finansal ve operasyonel eşiklerin oluşması gerekmektedir.

1- Nakit akışı pozitif olmalıdır

Tedarikçilerle uzlaşma sağlanarak faaliyetlerin devam etmesi temin edilmiş olmalıdır.

Şirket finansal olarak zarar üretmeye devam ediyor olabilir; ancak artık operasyonel zarar üretmemelidir.

Makul sürelerde borcun yönetilebilir hale gelmesi, ortakların bu süreçte istekli ve iradeli bir tutum sergilemesi gerekir.

Alacaklılar ve Bankalar açısından en temel kriterlerden biri budur.

2- Operasyonel ve kurumsal yapılandırma başlamış olmalıdır

FYY sürecinin başarılı olabilmesi için yalnızca borç vadesinin uzatılması yeterli değildir. Şirketin operasyonel yapısı, mali disiplini, tahsilat kabiliyeti, raporlama düzeni ve yönetim organizasyonu da yeniden ele alınmalıdır.

3- Borç yapısı mali kesim ağırlıklı olmalıdır

Eğer borcun ağırlıklı kısmı finansal kuruluşlara ait ise, yani toplam borç içerisinde finansal kesime yönelik borçlar belirgin bir ağırlığa sahipse, FYY süreci çok daha anlamlı ve yönetilebilir bir yapı kazanacaktır.

Buna karşılık borçların büyük ölçüde ticari alacaklılara yayılmış olduğu durumlarda, FYY tek başına yeterli olmayabilir. Bu durumda tedarikçi mutabakatları ve ticari borç ödeme planlarıyla sürecin desteklenmesi gerekir.

Kritik Konu: Ne zaman geçiş yapılmalı?

En önemli stratejik karar şudur:

“Konkordatodan ne zaman sarfınazar edilmeli?”

Bu sorunun cevabı, şirketin artık yalnızca korunmaya değil, yapılandırılmaya ihtiyaç duyduğu aşamada aranmalıdır.

Erken çıkış risklidir. Şirket, yeterli finansal mutabakat sağlanmadan yeniden temerrüt riskiyle karşı karşıya kalabilir.

Geç çıkış veya konkordato sürecinde gereğinden fazla kalmak ise fırsat kaybına yol açabilir. Bu durum bankalar ve ticari piyasa nezdinde güven kaybını artırabilir ve FYY için uygun müzakere zeminini zayıflatabilir.

Bu nedenle doğru zamanlama, sürecin başarısını belirleyen en kritik unsurlardan biridir.

Sonuç: Konkordato bir köprüdür

Konkordato kalıcı bir çözüm değildir. Doğru kullanıldığında bir geçiş aracıdır.

Net çerçeve şu şekilde kurulabilir:

- Konkordato, savunma mekanizmasıdır.

- FYY, iyileşme ve yeniden yapılanma mekanizmasıdır.

Geçiş aşaması olarak kullanılan konkordato, işletmeyi geçici olarak hayatta tutar. Finansal yeniden yapılandırma ise şirketin yeniden ayağa kalkmasının altyapısını sağlar.

Yakın geçmişteki uygulama örnekleri

Nitekim 2019-2020 döneminde, Türkiye Bankalar Birliği bünyesinde ve bankaların katılımıyla yürütülen çalışmalar kapsamında, bu uygulamaların başarılı sonuçları görülmüştür.

Belirtilen dönemde, finansal kesime yaklaşık 40,9 milyar TL riski bulunan, dönemin ortalama kurlarıyla yaklaşık 7,78 milyar USD tutarında borçluluğa sahip 2.096’sı tüzel kişi olmak üzere toplam 3.595 firma ve kişi konkordato başvurusunda bulunmuştur.

Aynı dönem içerisinde toplam 1.032 firma ve kişi, konkordato sürecinden çıkarak yapılandırma kapsamına alınmıştır. Yapılandırılan borçlulara ait varlık-borç takası ve farklı tahsilat yöntemleriyle yaklaşık 14,7 milyar TL, dönemin ortalama kurlarıyla yaklaşık 2,80 milyar USD tutarında risk yapılandırılmıştır.

Bu süreçte, borçluların bir kısmı konkordatodan sarfınazar ederek FYY kapsamında yapılandırılmış; faaliyetlerine devam etmeleri, ekonomiye ve istihdama katkı sunmaları sağlanmıştır. Bu yönüyle finansal sektör açısından da verimli sonuçlar doğuran bir uygulama deneyimi yaşanmıştır.

Özetle, 2019-2020 döneminde yürütülen çalışmalarla firmaların faaliyet koşullarına ve nakit akışına uygun şekilde yapılandırılmak suretiyle faaliyetlerini devam ettirilmeleri ve/veya alternatif ödeme araçlarıyla fon yaratarak borçlarını çevirebilmeleri ve ödeme gücüne kavuşmaları mümkün olabilmiştir.

Bu süreçlerin ortak akılla yönetilmesi sayesinde, konkordatoya girmiş bazı firmaların yeniden ekonomiye kazandırılması sağlanabilmiştir. ( Bu vesile ile, anılan çalışmalara yön ve destek verenler ile emek veren meslektaşları minnetle anmak görevdir.)

Finansal yönetim ve nakit akış uyumu konusunda geç kalmış, ayrıca finansal koşulların elvermemesi nedeniyle konkordatoya başvurmak zorunda kalmış reel sektör firmaları açısından, yukarıda açıklanan süreç önemli bir ihtiyaç olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu husus, geçmiş uygulama sonuçlarında da açık biçimde görülmektedir.

Ayrıca firmaların konkordatodan sarfınazar ederek FYY sürecine dahil olması, finans kesiminin alacak kalitesi yönetimi açısından da faydalı bir uygulama olarak değerlendirilmelidir.

Deneyimlenmiş ve faydalı sonuçları görülmüş bu uygulamanın, kamusal desteği hak eden bir yapı olduğu da açıktır.

Son Söz

Başarılı şirketler, finansal sorunlarını doğru yöneterek, köprüden önceki son çıkışı kaçırmışsa bile, köprüden sonraki ilk çıkışı zamanında görerek uygulayabilen şirketlerden olacaktır.

Bu tabloyu daha da netleştiren önemli katkılardan biri de OECD tarafından yayımlanan son raporlar. OECD, özellikle kamu politikaları ve ekonomik yapı açısından dayanıklılığın artık büyüme kadar kritik bir hedef hâline geldiğini vurguluyor. Kuruma göre son yıllarda yaşanan pandemi, enerji krizi, enflasyon dalgası gibi küresel şoklar ekonomilerde kalıcı verimlilik kayıplarına ve gelir dağılımında bozulmaya yol açtı. OECD verileri, bazı ülkelerde reel gelirlerin pandemi öncesi seviyelere hâlâ ulaşamadığını ve tedarik zinciri kırılmalarının maliyetlerinin küresel ölçekte milyarlarca doları bulduğunu ortaya koyuyor. Bu nedenle OECD, dayanıklılığı yalnızca kriz anı yönetimi değil, uzun vadeli ekonomik mimarinin temel unsuru olarak tanımlıyor.

Yeni raporların ortak noktası açık: Küresel sistem artık doğrusal değil. Çok katmanlı, birbirine bağlı ve kırılgan bir yapıya sahip. Bu yapı içinde ortaya çıkan riskler tek başına değerlendirilemiyor; aksine zincirleme etkiler yaratıyor. Örneğin, iklim kaynaklı bir afet üretimi düşürüyor, bu durum tedarik zincirlerini aksatıyor, ardından fiyat artışları ve enflasyon geliyor, nihayetinde toplumsal huzursuzluklar ortaya çıkıyor. Bu nedenle uzmanlara göre artık tek tek riskleri yönetmek yeterli değil; bir risk ekosistemini yönetmek gerekiyor.

Bu kırılganlık çağının en belirgin alanlarından biri dijital dünya. Siber saldırılar artık sadece veri kaybı anlamına gelmiyor; doğrudan üretimi durduran, sistemleri kilitleyen sonuçlar doğuruyor. Şirketler için asıl mesele artık saldırıyı engellemek değil, saldırı sonrası ne kadar hızlı toparlanabildikleri. OECD de bu noktaya dikkat çekiyor ve dijital altyapıların kesintiye uğramasının millî gelir üzerinde ciddi etkiler yaratabileceğini vurguluyor.

Jeopolitik alanda ise tablo daha da karmaşık. Artan güç rekabeti, ticaret bloklaşmaları ve enerji bağımlılıkları küresel ekonomiyi daha kırılgan hâle getiriyor. OECD analizleri, son dönemde ticaret akışlarında gözlenen parçalanmanın uzun vadede küresel büyümeyi aşağı çekebileceğini ve maliyetleri artırabileceğini ortaya koyuyor. Bu nedenle kurumlar artık tek bir senaryoya göre değil, çoklu kriz senaryolarına göre hareket etmek zorunda.

İklim değişikliği ise artık yalnızca çevresel bir sorun değil; doğrudan ekonomik bir risk. Aşırı hava olayları altyapıları tahrip ederken, biyoçeşitlilik kaybı üretim süreçlerini tehdit ediyor. OECD’ye göre iklim kaynaklı afetlerin ekonomik maliyeti son yıllarda hızla artmış durumda ve bu maliyetler sigorta sistemlerinden kamu bütçelerine kadar geniş bir alanı etkiliyor. Bu durum, doğanın artık ekonomi dışı bir değişken değil, ekonominin merkezinde yer alan bir unsur olduğunu gösteriyor.

Teknoloji cephesinde ise yapay zekâ dikkat çekiyor. Yeni nesil raporlar, yapay zekânın hem riskleri büyütebileceğini hem de çözümün bir parçası olabileceğini ortaya koyuyor. OECD de bu noktada önemli bir uyarı yapıyor: Yapay zekâ verimlilik artışı sağlayabilir; ancak doğru yönetilmezse iş gücü piyasalarında dengesizlikleri derinleştirebilir. Bu nedenle teknolojinin kendisinden çok, nasıl yönetildiği belirleyici olacak.

Toplumsal düzeyde ise başka bir kırılganlık ortaya çıkıyor: güven krizi. Dezenformasyon, kutuplaşma ve kurumsal güven kaybı, teknik sorunları hızla siyasi krizlere dönüştürebiliyor. OECD, toplumların krizlere verdiği tepkinin ekonomik sonuçları doğrudan etkilediğini ve sosyal uyumun dayanıklılığın temel bileşenlerinden biri olduğunu vurguluyor.

Bu küresel tablo Türkiye açısından daha da kritik bir anlam taşıyor. Türkiye, jeopolitik olarak risklerin kesişim noktasında yer alıyor. Enerji hatları, ticaret yolları ve göç hareketleri açısından stratejik bir konumda bulunması, dışsal şoklara açıklığını artırıyor. Bunun yanında deprem riski gibi doğal afetler, fiziksel altyapı dayanıklılığını hayati bir mesele hâline getiriyor. Son yıllarda yaşanan büyük depremler, yalnızca insani kayıpları değil, ekonomik sistemin ne kadar kırılgan olduğunu da ortaya koydu. Ekonomik açıdan bakıldığında Türkiye’nin dış finansmana bağımlılığı ve küresel tedarik zincirleriyle entegrasyonu, sistemik riskleri daha da artırıyor. OECD verileri, gelişmekte olan ekonomilerin küresel finansal dalgalanmalara karşı daha hassas olduğunu gösteriyor. Bu da Türkiye için dayanıklılığın yalnızca kriz yönetimi değil, aynı zamanda ekonomik yapının güçlendirilmesi ve çeşitlendirilmesi anlamına geldiğini ortaya koyuyor.

Dijitalleşme alanında da Türkiye önemli bir potansiyele sahip. Ancak bu potansiyel beraberinde riskler de getiriyor. Siber güvenlik, veri altyapısı ve kritik sistemlerin korunması artık sadece teknik bir konu değil, ulusal güvenliğin bir parçası. OECD, dijital altyapıların korunmasının ekonomik istikrar için kritik olduğunu açıkça vurguluyor.

Nihayetinde, “Building Resilience” yaklaşımı bize yeni bir dünya düzeninin ipuçlarını veriyor. Bu yeni düzende mesele krizleri tamamen ortadan kaldırmak değil; krizler karşısında ayakta kalabilmek. Rekabet artık büyüme hızında değil, dayanıklılık kapasitesinde şekilleniyor. Kazananlar, krizleri önleyenler değil; kriz anında çalışmaya devam edebilenler olacak. Dolayısıyla bu yeni dönemin anlamı açık: Dayanıklılık artık bir tercih değil, zorunluluk.

Şirketler düzeyindeki bu harcama çılgınlığı piyasa dengelerini de sarsıyor. Halka arzlar yoluyla piyasalardaki likiditenin çekilmesi, finansman maliyetlerinin yüksek kalmasına katkıda bulunuyor. Paranın pahalılaştığı bir iklimde, güven veren yapısal reformları hayata geçiremeyen ülkeler, ihtiyaç duydukları doğrudan yatırımları çekmekte zorlanacaklar. Türkiye ekonomisi, ‘‘carry trade’’ olarak adlandırılan kısa vadeli kaynaklara bağımlıdır. Tabii sıcak para Merkez Bankası rezervlerini kısa vadede desteklese de kalıcı olmuyor. Jeopolitik veya global bir krizde ülkeyi hızla terk ediyor. Kaldı ki bizde sürekli bir hareketlilik yaşanıyor.

Yılın ikinci yarısında gerçekleşecek Anthropic ve OpenAI halka arzları, finansal piyasalardaki nakdi daha da sıkıştıracak. Sermayenin yön değiştirdiği bu yeni süreçte, içerideki kronik sorunların çözümünü ertelemek Türkiye için pahalıya patlayacak bir zaman kaybına dönüşebilir. Likidite savaşlarında ayakta kalmanın yolu, geçici pansumanlardan değil, yapısal dönüşümün kendisinden geçiyor.

Orta Doğu, son yılların en büyük diplomatik ve jeopolitik dönüşümlerinden birinin eşiğinde bulunuyor. Aylardır süren savaş, karşılıklı füze saldırıları, Hürmüz Boğazı krizi ve bölgesel gerilimlerin ardından Washington ve Tahran kapsamlı bir anlaşmaya doğru ilerliyor.

İran Dışişleri Bakanı Abbas Arakçi’nin “Hiç bu kadar yakın olmamıştık” açıklaması, taraflar arasındaki arabuluculuğu yürüten Pakistan Başbakanı Şahbaz Şerif’in nihai metin üzerinde uzlaşı sağlandığını duyurması ve ABD Başkanı Donald Trump’ın anlaşmanın kısa süre içinde imzalanabileceğini söylemesi, sürecin artık son aşamaya yaklaştığını gösteriyor.

Buna rağmen ortaya çıkan tablo çelişkilerle dolu;

Washington, İran’ın nükleer silah üretme kapasitesini kalıcı şekilde sınırlandırmak isterken, Tahran ekonomik yaptırımların kaldırılmasını, dondurulan mali varlıklarının serbest bırakılmasını ve petrol ihracatının önündeki engellerin kaldırılmasını talep ediyor.

Bir yandan taraflar anlaşmanın yakın olduğunu söylüyor, diğer yandan hem Washington hem Tahran birbirlerinin medyaya yansıyan taleplerini yalanlamayı sürdürüyor. Bu da müzakerelerin tamamen sonuçlanmadığını, ancak siyasi iradenin anlaşma yönünde şekillendiğini ortaya koyuyor.

İsrail anlaşmadan rahatsız

ABD-İran anlaşmaya adım adım ilerlerken, İsrail’in rahatsızlığı da giderek artmakta;

Uzun yıllardır İran dosyasında belirleyici aktörlerden biri olan Tel Aviv yönetimi, ilk kez böylesine kritik bir müzakere sürecinin dışında kalmış durumda.

İsrailli yetkililer, anlaşmanın İran’a ekonomik nefes aldıracağını ve Tahran’ın bölgesel nüfuzunu yeniden güçlendireceğini düşünüyor. Ortaya çıkan yeni denklem, İsrail’in yıllarca süren çabayla oluşturduğu, İran’ın tamamen dışlandığı Orta Doğu tasarımından uzaklaşıldığını gösteriyor.

Ana muhalefet lideri Yair Lapid’in eleştirileri İsrail’deki genel havayı özetler nitelikte;

“Anlaşma İsrail’in savaş hedeflerinin hiçbirini gerçekleştirmiyor. Rejim yerinde duruyor, füze programı yerinde duruyor ve İran nükleer programını yeniden inşa edebilecek” diyen Lapid, süreci Başbakan Netanyahu’nun stratejik başarısızlığı olarak nitelendirdi, İsrail’in ulusal güvenlik konusunda “Washington’dan talimat alan bir ülke” konumuna sürüklendiğini de savundu.

Lübnan dosyası yeni mücadele alanı olabilir

Sızan anlaşma taslağında Lübnan’ın durumu da özel bir yer tutuyor.

Tahran’ın talepleri arasında İsrail’in Güney Lübnan’dan çekilmesi de bulunuyor.

Buna karşılık İsrail ordusunun son günlerde Güney Lübnan’daki operasyonlarını artırması dikkat çekici.  Bu durum, Tel Aviv’in anlaşma sonrasında elini güçlendirmek amacıyla sahada yeni gerçeklikler oluşturmaya çalıştığı şeklinde yorumlanıyor. Önümüzdeki dönemde İran ile İsrail arasındaki rekabetin doğrudan değil, Lübnan üzerinden devam etmesi sürpriz olmayacak.

Lübnan cephesinde dikkat çeken bir başka gelişme ise Şebaa Çiftlikleri (Shebaa Farms) tartışmasının yeniden gündeme gelmesi oldu.

Suriye’deki El Şara yönetimi, Şebaa Çiftlikleri’nin statüsünün halen Lübnan ile Suriye arasında ihtilaf konusu olduğuna ilişkin açıklama yaptı. Şara yönetimi, çiftliklerin Suriye toprağı olarak değerlendirilmesi gerektiğini duyurdu.

Bu yaklaşım, İsrail’in 2000 yılında Güney Lübnan’dan çekilmesinden sonra Hizbullah’ın “işgal altındaki Lübnan toprağını savunuyoruz” tezini tartışmalı hale getirebilir. Çünkü Şebaa’nın Lübnan değil Suriye toprağı olarak kabul edilmesi durumunda, Hizbullah’ın silahlı direniş gerekçelerinden biri önemli ölçüde aşınmış olacak.

Washington ve bazı Körfez ülkeleri, Suriye’deki yeni El Şara yönetimini Hizbullah’a karşı harekete geçmeye zorladıkları sır değil. Şara’nın Washington’da bizzat Başkan Trump tarafından Beyaz Saray’da ağırlanma hazırlığının altında, Hizbullah ile mücadeleyi Suriye’nin üzerine yıkma eğilimini aramak da mümkün.

Körfez ülkeleri yeni bir yol arıyor

Savaşın ortaya çıkardığı en önemli sonuçlardan biri de Körfez ülkelerinin güvenlik algısındaki değişim oldu.

Suudi Arabistan, Birleşik Arap Emirlikleri ve Katar gibi ülkeler, İran’ın askeri kapasitesini ve enerji yolları üzerindeki etkisini yakından gördü. Bu nedenle Körfez Arap Monarşilerinde son dönemde Tahran’la daha dengeli ilişkiler kurulmasına yönelik eğilim güçleniyor.

Körfez ülkelerinin yaklaşımındaki değişimin en somut göstergelerinden biri de İran’ın dondurulmuş varlıkları etrafında şekillenen finansal formüller oldu.

Müzakerelere yakın kaynaklara göre hem Katar, hem de Birleşik Arap Emirlikleri, İran’ın daha önce dondurulan milyarlarca dolarlık fonlarına erişiminin sağlanması için harekete geçti bile. Belli ki Körfez ülkeleri ilk kez İran’ı baskı yoluyla değil, ekonomik teşvikler ve diplomatik angajman yoluyla davranış değiştirmeye yönlendirmeyi deneyecekler.

Tahran’dan Moskova ve Pekin’e “bilgilendirme”

Son günlerde dikkat çeken gelişmelerden biri de İran Dışişleri Bakan Yardımcısı Kazım Garibabadi’nin İslamabad Mutabakat Zaptı taslağı konusunda Rusya ve Çin’in Tahran büyükelçileriyle görüşmesi oldu.

Bu adım, İran’ın anlaşmaya ne kadar ciddi yaklaştığını ortaya koyuyor. Washington’la yürütülen müzakerelerin Moskova ve Pekin tarafından medya üzerinden öğrenilmesini istemeyen Tahran, Büyükelçilere yapılan bu bilgilendirme ile Rusya ve Çin’in İran’ın en önemli “stratejik ortakları” olduğunun da altını çiziyor.

Ancak burada yalnızca dış politikaya yönelik bir mesaj yok;  İran yönetimi bu adımla aynı zamanda kendi iç kamuoyuna da sesleniyor. İran’daki muhafazakâr çevrelerde ve Devrim Muhafızları’na yakın gruplarda, ABD ile yapılacak bir anlaşmanın İran’ın Rusya ve Çin ekseninden uzaklaşmasına yol açabileceği yönünde kaygılar bulunuyordu. Moskova ve Pekin’in süreç hakkında düzenli olarak bilgilendirilmesi ise bu endişeleri yatıştırmayı amaçlıyor.

Bunun yanında daha pratik bir hesap da var; İran, olası anlaşmanın uygulamaya ilişkin aşamalarında Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi, Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı ve diğer uluslararası platformlarda Rusya ile Çin’in siyasi desteğine ihtiyaç duyabileceğinin de farkında.

Türkiye’nin stratejik önemi artıyor

Bu süreçte Türkiye’nin konumunun da değiştiğini söylemek mümkün; ABD Başkanı Trump’ın Cumhurbaşkanı Erdoğan’a teşekkür etmesi, Ankara’nın perde arkasındaki diplomatik rolüne ilişkin değerlendirmeleri güçlendirdi.

Türkiye hem NATO üyesi olması hem de İran, Körfez ülkeleri, Rusya ve Batı ile aynı anda iletişim kurabilmesi nedeniyle kriz boyunca özel bir konum elde etti. Üstelik Ankara yalnızca İran dosyasında değil, Suriye, Lübnan, Doğu Akdeniz ve enerji güvenliği başlıklarında da doğrudan etkili aktörlerden biri olmaya devam ediyor.

Yakın tehlike ise, İsrail ile Türkiye arasındaki gerilimin iyiden iyiye artıyor olması. Üstelik İsrail son dönemde yanına bölgedeki Türkiye karşıtı Kıbrıs Rum Kesimi ve Yunanistan’ı da almış durumda. Ve elbette Ankara karşıtı bu cepheye, son dönemde Afrika’da Türkiye’ye kaybettiği alanları AB üyeliğini kullanarak Doğu Akdeniz’de geri almaya çalışan Fransa’yı da eklemek gerek.

ABD ile İran arasındaki uzlaşma ile Orta Doğu’da yalnızca bir savaş sona ermiyor; yeni bir bölgesel düzen kuruluyor.

Ve bu kez masada eskisinden çok daha fazla oyuncu bulunuyor...

Fransız otomotiv basını, Renault Grubu’nun en yeni oyuncusu Boreal hakkında literatüre geçecek “zarif bir hayal kırıklığı” (élégante frustration) ifadesini kullanıyor, “Avrupa’nın sahip olamayacağı, dünyanın ise gıptayla baktığı SUV” olarak tanımlıyorlar. Fransa’nın köklü yayınları, Renault’nun 2030 vizyonunu ve kusursuz işlemesi gereken küresel marka mimarisini sanki atlıyorlar, kendi markalarının en iddialı ürününü sahiplenmek yerine, “yoksunluk” duygusu pompalıyorlar…

Analizlerinde öne çıkan ilk teknik detay, Boreal’in altyapısı… Uzman gazeteciler, aracın Dacia Bigster ile paylaştığı CMF-B LS platformunu deşifre ederken, işin mühendislik boyutunu da başarıyla okuyorlar. İki modelin sadece karoser sacını değil, elektronik mimarilerini de karşılaştırırken; Boreal’in, Bigster’ın sert ve işlevsel ruhunu bir kenara bırakarak; 25 adet ADAS (Gelişmiş Sürüş Destek Sistemi), Level 2 yarı otonom sürüş yetenekleri ve tam entegre Google Automotive Services ekosistemiyle çok daha sofistike bir dijital katmana evrildiğini belirtiyorlar. Fransız meslektaşlarım, bu durumu bir ‘rebadging’ operasyonu olarak değil, platformun elektronik ve konfor bazlı bir “premium” terfisi olarak görüyorlar.

Bursa’nın artık sadece bir montaj hattı olmadığı vurgulanıyor

Ancak asıl stratejik kırılma, markanın ürün gamı ve pazar payı analizlerinde ortaya çıkıyor. Fransız ekonomistler ve otomotiv yazarları, Boreal’in Avrupa’ya neden gelmediğine ‘kannibalizasyon’ riski üzerinden bakıyorlar. Avrupa’da Dacia, C-SUV ve D-SUV segmentinin “fiyat/performans” krallığını elinde tutuyor. Renault markası ise Avrupa’da elektrifikasyon ve premium dokunuşlarla kâr marjını yukarı çekiyor. Eğer Boreal Avrupa’ya gelseydi, Dacia Bigster’ın alanını daraltacaktı. Oysa Latin Amerika, Kuzey Afrika, Orta Doğu ve Türkiye gibi küresel pazarlarda Renault’nun Toyota Corolla Cross ve Chery Tiggo 7 Pro gibi rakiplere karşı D segmentine göz kırpan, C+ boyutlarında bir “bayrak gemisine” ihtiyacı vardı. Boreal, tam olarak bu boşluğu, 1.3 Turbo TCe EDC, 1.8 Full Hybrid E-Tech ve 1.2 Hybrid 4x4 ile dolduruyor. İçten yanmalı motorların vergi dezavantajlarını tamamen ortadan kaldıran bu teknik veri seti, aracın küresel rekabetteki en büyük kozu olacak.

International Game Plan 2027 başlığıyla altı çizilen bir diğer kritik konu ise, Boreal’in küresel tedarik zincirindeki yeriyle ilgili endüstriyel ayak izi… Brezilya’nın Curitiba fabrikası 17 Latin Amerika ülkesini beslerken, OYAK-Renault Bursa fabrikasının tam 54 farklı ülkeye ihracat yapan bir “küresel hub” olarak konumlanması, Fransız medyasını hayrete düşürüyor… Bursa’nın artık sadece bir montaj hattı olmadığı; yüksek teknoloji, hibrit güç aktarım entegrasyonu ve kalite kontrol standartlarıyla markanın uluslararası stratejisinin omurgasını oluşturduğu vurgulanıyor. 2030’da Avrupa’da %100, Avrupa dışında %50 elektrikli/hibrit hedefinin en büyük mimarlarından biri olarak Bursa’yı işaret etmeleri, Türkiye’nin otomotiv sanayisindeki katma değer algısını da yeniden tanımlıyor.

Boreal’e bu bakış, aslında Renault Grubu’nun rasyonel ve kârlı bir marka yönetimi dersi verdiğini kanıtlıyor. “Zarif hayal kırıklığı” olarak adlandırdıkları bu durum, aslında markanın Avrupa pazarlarındaki doygunluğunu yönetirken, Türkiye gibi büyüyen küresel pazarlarda nasıl agresif bir ürün stratejisi izlediğinin aynası… Boreal, platform mimarisinin, elektronik katma değerin ve küresel üretim ağının nasıl optimum kar marjına dönüştürüleceğinin çok iyi bir vaka analizi.

TÜİK 2026 yılının ilk çeyreğinde yüzde 2,5 büyüdüğümüzü açıkladı. Büyüme verisinin ayrıntıları incelendiğinde 2 tane gelişme ön plana çıkıyor. Bunlardan birincisi ihracatın büyümeye katkısının negatif olması. Diğeri ise ekonomide sanayi sektörünün payının düzenli olarak gerilemesi.

Bu iki gelişme önemli ama bunları doğru ve detaylı okumak gerekiyor. Ezbere okumalar yanıltıcı olabilir. O nedenle buyurun biraz verinin detayına bakalım.

İhracatın büyümeye katkısı negatif: Yılın ilk çeyreğinde ihracat, reel verilere göre yüzde 13 daralmış. Bunun ne kadar önemli olduğunu şöyle ifade edelim: İhracattaki daralma milli gelir artışını tek başına yüzde 1,2 oranında düşürmüş. Toplam büyüme hızının yarısı kadar bir büyüklüğü silmiş yani.

Sadece ihracat daralmakla kalmamış, tüketim de artmış. Toplam tüketim (kamu ve özel) yüzde 4,3 artmış ve ekonomik büyümeyi yüzde 3,7 artırmış. Bu artışı sınırlayan ise ihracattaki daralma olmuş.

Bu iki veriyi beraberce şöyle okumalıyız: İç talep o kadar güçlü olmuş ki, büyük miktarda malı ihraç etmek yerine iç tüketime sunmuşuz ama yine de talebin hızını kesememişiz. Tabii TL değer kazandığı için, malları dolarla ihraç etmek yerine TL ile iç pazara satmanın çok daha karlı olabileceğini de hatırlayalım lütfen.  Bu da ihracattaki gerilemede bir etken.

İç talebin artıp, ihracatın azaldığı manzara enflasyonisttir

Ekonomide böyle dönemler olabilir tabii ama dezenflasyon politikası uygulayan bir ülkede böyle dönemler görmeyi beklemeyiz. Aslında tam tersi gelişmeler bekleriz. Yani sıkılaşan para ve kredi koşulları nedeniyle iç talebin yavaşlamasını, ihracatın artmasını, büyümenin tüketim yerine daha çok ihracattan gelmesini bekleriz. İç talebin artıp, ihracatın azaldığı bir manzara kesinlikle enflasyonisttir.

Sanayiinin payı sürekli düşüyor: Çok üzücü bir gelişme de milli gelir içinde sanayinin payının düşüyor olması. Ayrıca bu eğilim tek bir döneme ait değil, yıllardır devam eden bir süreç. Bu da kötü bir haber ama göründüğü kadar da kötü değil. Neden? Buyurun tabloya beraber bakalım.

Seçilmiş Sektörlerin Milli Gelir İçindeki Payları (yüzde)

Tabloda tarım ve sanayii sektörlerinin milli gelir içindeki paylarının son dört yıldaki değişimlerini görüyorsunuz. Ayrıca hizmetler içinde küçük ve nispeten önemsiz bir alt sektör olan gayrimenkul faaliyetlerinin payı da verilmiş durumda.

Tarımda önemli bir değişme yok.  Buna karşın sanayi sektörünün milli gelir içindeki payı son üç yılda 7,6 puan azalmış. Bu azalış belli bir döneme ait değil, üç yıldır düzenli devam ediyor. Sanayi sektörünün ciddi sorunları olduğu ve tekstil, mobilya gibi emek yoğun sektörler başta olmak üzere kan kaybettiğini biliyoruz. Değerli TL’nin maliyetleri yükseltmesi ve rekabet gücünü azaltması, verimsizlik, finansman sorunları gibi faktörler sanayiyi etkiliyor.

Öte yandan, bu faktörler sanayinin payındaki düşüşün sadece bir kısmını açıklıyor. Unutmayalım ki burada sanayinin sadece payına bakıyoruz. Eğer milli gelir bileşenlerinden başka bir tanesi (mesela gayrimenkul faaliyetleri) çok hızlı bir şekilde büyür ve payını artırırsa, diğer kalemlerin payı bu nedenle de düşebilir.

Nitekim sanayinin payındaki düşüşün bir nedeni gayrimenkul faaliyetlerinin payındaki hızlı artış. Sanayi geriliyor elbette ama göründüğünden daha yavaş geriliyor. Kötü haberin iyi kısmı bu.

Gayrimenkul faaliyetlerinin payı ise üç yıl içinde yüzde 4’den yüzde 11’e yükselmiş. Sanayinin kaybettiği payın neredeyse hepsini o almış. Üstelik yüzde 11 pay ile milli gelirin en önemli bileşenlerinden biri haline gelmiş, öyle ki tarımın dört katı kadar, sanayinin de üçte ikisi kadar bir büyüklüğe erişmiş.

Gayrimenkul faaliyetlerinin tamamına yakını kira gelirlerinden oluşuyor

Peki son üç yılda bu kadar hızlı büyüyen “gayrimenkul faaliyetleri” kaleminin içinde ne var? Hemen belirtelim ki inşaat faaliyetleri buna dahil değil. Ona ayrı bir yerde bakıyoruz. Gayrimenkul faaliyetleri kaleminin neredeyse tamamına yakını kira gelirlerinden oluşuyor. Hem gerçek hem de izafi kira gelirlerini gösteren kalem bu.

Bu iki gelişmeyi yan yana koyup baktığımızda şöyle bir manzara çıkıyor ortaya: Yılın ilk çeyreğinde üretim ve ihracat azalırken, tüketim ve kiralar artmış. Para, sanayi gibi üretken alanlardan pek o kadar üretken olmayan kira gibi alanlara kaymış. İşsizliği artırıp, gelir dağılımını daha da bozan gelişmeler bunlar. Ayrıca ortaya çıkan manzara tamamen enflasyonist.

Bu veriler İran Savaşı’ndan önce. Yılın ikinci çeyreğinde ise İran Savaşı’yla beraber bu manzaranın daha da daraltıcı ve daha da enflasyonist bir noktaya gittiğini görebiliriz maalesef.

ABD Başkanı Trump’ın barış anlaşmasının imzalanmasına çok yakınız açıklaması sonrası enerji fiyatları mart başında gördüğü fiyatlara yaklaşıyor.  ABD ve İsrail’in İran’a saldırdığı şubat sonuna göre Brent petrolün artışı %23’e geriledi. Savaşın tepe noktasında şokun büyüklüğü %66 seviyesindeydi. 

Sahadan gelen bilgi Başkan Trump’ı tam olarak doğrulamıyor. İran tarafı görüşmelerde ilerleme sağlandığını doğrulasa da halen anlaşmaya varılamayan maddeler olduğunu vurguluyor. 

Reuters haberine göre uzlaşma sağlanamayan konu İran’a savaş tazminatı ödenmesi ve el konulan varlıkların serbest bırakılması. Başkan Trump, ileriki aşamaya bırakılan nükleer görüşmeler öncesi İran’ın elinin güçlenmesini istemiyor.  Dünya Bankası Ortadoğu enerji şoku sonrası tahminlerini sınırlı aşağı indiren kurumlar kervanına katıldı. Dünya Bankası iktisatçıları 2026 küresel büyüme tahminini 1 baz puan indirerek %2,5 olarak güncelledi. Ortadoğu şokuna karşı kırılgan Birleşik Arap Emirlikleri (-2,6bp), Suudi Arabistan (-1,2bp), Türkiye (-0,9bp) büyümesi en sert aşağı indirilen ekonomiler.  Dünya Bankası’nın Türkiye için %2,8 büyüme tahmini, bizim savaşın başında revize ettiğimiz %2,7 büyüme tahmini ile tutarlı.  

İran’ın ve Trump’ın Hürmüz Boğazı’nın açılmasına ihtiyacı var

Piyasalarda savaş konusunda çelişkili açıklamalara rağmen barış rüzgarları esiyor. Piyasaların iyimserliğinin arkasında Hürmüz Boğazı’nın açılması beklentisi yatıyor. Ekonomisi aylardır abluka altında olan  İran’ın Hürmüz’ün bir an evvel açılmasına ihtiyacı var. Yüksek pompa fiyatları yüzünden kamuoyu desteği dip yapan Başkan Trump, Hürmüz’ün açılmasına muhtaç. 

Enerji dışına bakıldığında barış beklentisinin en sert satın alındığı varlık grubu devlet tahvilleri. ABD, Almanya, Japonya, İngiltere gibi gelişmiş ülke 10 yıllık tahvil getirilerinde tepe noktaya göre gerileme 15-30 baz puan arasında değişiyor. 

Elon Musk, tarihin ilk dolar trilyoneri oldu

Dünya borsaları savaştan bağımsız teknoloji hisseleri öncülüğünde yükselişine devam ediyor. İlk işlem gününde %19 yükselen SpaceX piyasa değeri 2 trilyon doları aşarken, Elon Musk tarihin ilk dolar trilyoneri oldu. Altın madeni, banka, demir-çelik, havacılık, kimya en çok değer kazanan jeopolitik riske duyarlı  ve/veya döngüsel hisseler. 

Küresel risk iştahına duyarlı Borsa İstanbul dünya borsalarındaki harekete banka ve havacılık hisseleriyle katılıyor. Geriden ama büyük adımlarla gelen tahvil getirilerinde gerileme banka hisselerindeki ralliyi destekliyor. Buna karşın, savunma, petrokimya, rafineri gibi jeopolitik risk ile beslenen hisselerdeki satış endeksteki yükselişi sınırlıyor. 

ABD-İran arasında barış anlaşması Başkan Trump’ın iddia ettiği gibi hızla imzalanırsa, altın madeni, havacılık, teknoloji hisseleri ve devlet tahvili öncülüğünde küresel piyasalar yükselmeye devam eder. Yurt içinde banka ve havacılık hisseleri yükselişte başı çeker. Hareket devam ederse demir-çelik, gayrimenkul, otomotiv gibi döngüsel hisseler harekete katılır. 

1- SORUN: Sanayi, bir şeyden çok üretmektir. Tarımdan hizmetlere dek ana sektörlerin de dinamiğidir. Ülke, sanayisizleştirme sürecinden geçiyor gibi… Sık sık üretime, yatırım yapan sanayiciye ve üreticiye yönelik topyekûn bir itibarsızlaştırma diline tanık oluyoruz. Son derece tehlikeli bir durum…

2- ETKİSİ: Somut örnek beyaz et üreticinden… Adalet Bakanı Akın Gürlek, beyaz et sektöründe haksız fiyat artışı yapıldığı gerekçesiyle 8 ilde eş zamanlı operasyon düzenlendiğini, aralarında Banvit, Erpiliç, Gedik, Lezita dâhil 13 firmaya kayyum atandığını ve 32 kişiyi de gözaltı kararı aldıklarını duyurdu.

YANLIŞIN GEREĞİ YAPILSIN AMA ÜRETİCİ HARCANMASIN

3- ÇÖZÜM: Bu itibarsızlaştırmaya ilk ve net tepki İstanbul Sanayi Odası Başkanı Erdal Bahçıvan’dan geldi; “Bir sektöre, bir üretim zincirine, yatırım yapan sanayiciye ve üreticiye dönük topyekûn bir itibarsızlaştırma dili, Türkiye’ye fayda sağlamaz.” Üreteni itibarsızlaştırırsan bu ekonomik intihardır.

4- YÖNTEM: Tüketici elbette korunsun ancak üreten olmayınca neyi tüketeceksin? Hukuk işleyecek, yanlışın gereği yapılsın. Ancak bunu yaparken çok hassas dengelerin korunması şart... Üretim yapan, risk alan, fabrika kuran, insan çalıştıranların itibarını korumak, ülkenin stratejik sermayesidir.

İKİ SORU İKİ CEVAP / Üretenin itibarına dair…

İtibarsızlaştırmanın sonuçları?

Enflasyonla mücadeleyi tarlada, fabrikada üretimi artırmak yerine, etiketler üzerinden söylem geliştirmek hiçbir işe yaramaz. Bunu, market, depo basıp üreteni aşağıladıklarında gayet net anladık

Üreteni küstürsek neler olur?

Olacağı şu; üretmekten vazgeçilir. İSO Başkanı, bu tehlikeye işaret ediyor zaten; “yatırım iştahı zedelenir, üretim cesareti kırılır, istihdam ve ihracat olumsuz etkilenir.” Üretmeden tüketemeyiz.

NOT

TÜRKİYE ÜRETMEK VE ÜRETENİ DE KORUMAK ZORUNDA

İSO Başkanı Erdal Bahçıvan’ın uyarıları hayati; “Türkiye’nin büyüme hikâyesi; yatırım yapan, üretimden vazgeçmeyen özel sektörümüzün omuzlarında yükseliyor. Elbette piyasa düzeninin korunması, vatandaşın temel gıdaya ulaşması devletin sorumluluğu ancak üreteni de yaşatmalıyız.”

İTİBAR LÛGATI

Üretici: Ham maddeleri işleyerek mal ve hizmete dönüştüren ve tüketime sunan kesim

Tüketici: Mal veya hizmeti kendi kişisel, ailevi ihtiyaçları için satın alan ve kullanan kesim

Üretici itibarı: Çiftçi, sanayici, girişimci, üretici kesimin toplumdaki saygınlığını korumak

İtibarsızlaştırma: Kişilerin, kurumların toplumdaki saygınlığını, güvenilirliğini zedeleme

Oysa on iki aylık bir dönem için öngörülen bu orana yalnızca beş ayda ulaşıldı, hatta bu düzey aşıldı bile. Beş aylık oran yüzde 16,61 oldu.

Yüzde 16’lik hedef, artık yüzde 24. Daha önce yüzde 15-21 olarak belirlenmiş olan tahmin aralığında da alt sınır artık kaldırıldı ve üst sınır yüzde 26. Aslında bu da tuhaf. Merkez Bankası “2026 enflasyonunu yüzde 26 tahmin ediyorum ama hedefim yüzde 24” diyor. Örtülü biçimde “Hedefi yüzde 24 yaptığıma bakmayın, ben de yüzde 26 bekliyorum” denilmiş oluyor.

Ama artık ne yüzde 24’ün bir önemi var, ne yüzde 26’nın…

Yüzde 6, hatta 8 bile mümkün değil

Yılın tamamlanmasına yedi ay var ve yüzde 24’te kalmak son yedi ay toplamındaki artışı yüzde 6,3’te, yüzde 26’da kalmak ise yedi ay toplamındaki artışı yüzde 8,1’de tutabilmeyi gerektiriyor.

Önce Hyundai Motor Türkiye (HMTR) Otomotiv İdari Birimler Genel Müdürü Barbaros Yıldırım, Satış-Pazarlama & Satış Sonrası Genel Müdürü Murat Berkel rehberliğinde 300’e yakın “metal yaka”nın, yani robotun üretimde öne çıktığı fabrikayı gezdik. Fabrika turuna HMTR Kurumsal İletişim Bölüm Müdürü Beril Serdaroğlu, Yardımcısı Gamze Şener ve Halkla İlişkiler Kısım Müdürü Saner Müftüoğlu eşlik etti.

Fabrika turu sonrası HMTR Başkan ve CEO’su Alex Kim, İşletme Yönetimi Grup Müdürü Aysel Kurbancıoğlu, Muhasebe Yönetimi Grup Müdürü Aykan Özçelik ve İş Stratejisi Bölüm Müdürü İll Seon Ra’nın da katılımıyla sohbet ettik. Sohbetin başında Beril Serdaroğlu, hazırladıkları sunumu ekrana yansıttı:

• 1997’de kurulan İzmit’teki üretim üssümüz, Hyundai’nin Kore dışında en uzun süre hizmet veren deniz aşırı fabrikası konumunda.
• İzmit’te bugüne kadar farklı dönemlerde toplam 13 farklı model üretildi. “i10” üretimi geçen Kasım ayında sonlandırıldı. Bugün iki farklı modelin (Bayon ve i20) üretimi sürüyor.
• İlk kuruluşumuzdan itibaren ticari unvanımız “Hyundai Assan”dı. Mart 2025’te “Hyundai Motor Türkiye”ye dönüştü. Hisselerin yüzde 97’si Hyundai Motor Company’ye ait. Yüzde 3’ü de Kibar Holding’in.

Barbaros Yıldırım araya girip, sunumdan üretim verilerine işaret etti:

• İzmit’teki fabrikamızda her 91.1 saniyede 2 araç üretiliyor. Günde 849 aracı buluyor. Bugüne kadar ürettiğimiz araç sayısı 3 milyon 360 bine ulaştı.
• Fabrikamızın yıllık kapasitesi 230 bin adet. 2024 yılında hem iç pazar hem de dış pazar için üretimi artırma talebi geldi, 245 bin araç ürettik.
• 2025 yılında üretilen araç 197 binde kaldı. “IONIQ 3” kapsamında normalden uzun süreli duruşlar üretim rakamlarına yansıdı. 2026 yılı için 186 bin 500 adetlik üretim hedefimiz var.

İhracat verilerini Aykan Özçelik aktardı:

• 2025 yılında toplam ihracatımız 2.06 milyar dolardı. Geçen yıl 156 bin 500 araç ihraç ettik. 2026 yılının ilk 5 ayında ihracatımız 749.3 milyon dolar oldu. 2025’in ilk 5 ayında ihracatımız 1 milyar doları bulmuştu. Bu yıl sonuna kadar ihracat hedefimiz 140 bin 330 adet araç.
• Kurulduğumuz günden bu yana ise toplam 2 milyon 716 bin 820 araç ihraç ettik. İhracatımızın yüzde 80’i Avrupa ülkelerine gerçekleşiyor. Ayrıca ihracatımız üretimin yüzde 84’üne kadar ulaşıyor.

Kilo başına ihracat gelirini merak ettim, Aykan Özçelik hesapladı:

-          Geçen yıl 11.3 dolardı. Bu yıl 14.4 dolara yükseldi.

Alex Kim, Türkiye’den 65 tedarikçiden alım yaptıklarını bildirip, şu noktanın altını çizdi:

-          Tedarikçilerimiz de bize üretim yapmak üzere bugüne kadar 350 milyon dolarlık yatırım yaptı.

Tedarikçilerden örnek verdi:

-          Türkiye’ye ortak girdiğimiz, halen de HMTR’de yüzde 3 hissesi bulunan Kibar Holding’e bağlı Assan Hanil’den başta koltuk olmak üzere alım yapıyoruz. Posco Assan’dan da paslanmaz çelik alımı yapıyoruz.

Barbaros Yıldırım, sunum sırasında ilk üretimin başladığı 1997 yılına uzandı:

-          1997-1998 döneminde yıllık kapasite 50 bin otomobildi. 2007 yılında 100 bin kapasiteye çıktık. 2014’te 200 bine yükseldi. Şimdi yılda 245 bin araç üretebiliyoruz.

İzmit’teki fabrika alanının büyüklüğünü sordum, Barbaros Yıldırım yanıtladı:

-          130 bin metrekaresi kapalı alan olmak üzere 680 bin metrekare…

Alex Kim, Ağustos ayında İzmit’te üretimine başlayacakları “IONIQ 3” adlı elektrikli araçlarıyla ilgili kararlarına dikkat çekti:

-          Avrupa ve Türkiye’de elektrikli araç satışları hızlandı. “IONIQ 3”ü Türkiye’de de üretmek mantıklı bir karar oldu.

Murat Berkel, Hyundai’nin elektrikli aracını Türkiye’de de üretmesinin önemli bir adım olduğunu kaydetti:

-          Bizim elektrikli aracımız yerlilikte de TOGG’dan sonra ikinci… İki yıl önce elektrikli araç satışları toplamın yüzde 1’i idi. 2030’da yüzde 30’u bulursa şaşırtıcı olmaz.

Çinli BYD, ülkemize 1 milyar dolar yatırıp üretim yapacak diye heyecanı doruğa çıkardık, ithalat kapılarını peşinen açtık.

Ülkemize 30 yılda 1.3 milyar dolar yatırım yapmış, elektrikli araç için 290 milyon dolar harcamış Hyundai’nin “IONIQ 3”ü İzmit’te üretecek olmasından aynı heyecanı yaşamadık…

BYD Türkiye’ye yatırımı askıya aldı ama Hyundai “IONIQ 3”ü Türkiye’de üretilen ikinci elektrikli araç olarak Ağustos ayında piyasaya çıkarıyor…

Öyleyse Hyundai’ye, “O nasılsa 30 yıldır burada” muamelesi yerine gereken ilgiyi gösterelim…

Türkiye’ye 540 milyon dolar daha yatıracağız

HYUNDAI Motor Türkiye Başkan ve CEO’su Alex Kim, “IONIQ 3” üretimi için İzmit’teki fabrikanın yüzde 50’sinin dönüştürüldüğünü belirtti:

-          “IONIQ” modelimizin yanı sıra fabrikamızda üretilen “i20” ve “Bayon” modellerimiz de 2027 yılında yenilenecek. “IONIQ 3” ve yeni gelecek modeller için 830 milyon dolar yatırım hedefi belirlemiştik. 290 milyon dolarını “IONIQ 3”e harcadık, yatırımlarımız sürecek.

“IONIQ 3”ü İzmit’te bu yıl 28 bin 760 adet üretmeyi hedeflediklerini bildirdi:

-          28 bin 005 İzmit üretimi “IONIQ 3”ü ihraç etmeyi planlıyoruz. Türkiye’de iç pazar satışlarını Eylül ayında başlatmayı öngörüyoruz.

HMTR Satış, Pazarlama & Satış Sonrası Genel Müdürü Murat Berkel, araya girdi:

-          “IONIQ 3” dahil, Hyudai’nin elektrikli araç yelpazesinde 7 model var. Türkiye’de bu yıl 10 bin elektrikli araç satmayı hedefliyoruz.

Şu noktanın altını çizdi:

-          “IONIQ 3”te kullanılan bataryanın hücre aşaması hariç üretimini İzmit’te yapacağız. Onun da yatırımını yapıyoruz.

Teknoloji getirmede oldukça öne çıktık ama yeterli ilgiyi göremedik

HYUNDAI Motor Türkiye (HMTR) Başkan ve CEO’su Alex Kim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı’nın Türkiye’de yüksek teknolojiye dönük yatırımları teşvik adımlarına işaret etti:

-          Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı’nın bu çabasını anlıyoruz. Biz de Türkiye’deki mevcut yatırımcılardan biri olarak sürekli yatırımlarımızı artırıyoruz. Üstelik teknoloji açısından da oldukça öne çıkıyoruz.

Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı başta olmak üzere ilgili kurumların Türkiye’deki mevcut yatırımcılara yaklaşımıyla ilgili gözlemini paylaştı:

-          Yeni yatırımcıları çekmeye yoğunlaşıyorlar, buradaki mevcut yatırımcılara yeterince ilgi göstermiyorlar. Mevcut yatırımcıları göz ardı ediyorlar.

Kurumlar Vergisi indirimine işaret etti:

-          Kurumlar Vergisi indirimi bize yapılmış bir ayrıcalık değil.

‘Made in EU’ için hükümete önemli rol düşüyor

HMTR Başkan ve CEO’su Alex Kim, Avrupa Birliği’nin “Made in Europe” konusundaki adımlarının kafalarını karıştırdığını belirtti:

-          Biz Türkiye’den ihracatımızın yüzde 80’ini Avrupa ülkelerine yapıyoruz. “Made in EU” konusundaki hazırlıklar bizi tedirgin ediyor.

Alex Kim’e Türkiye’nin “Made in EU” mevzuatı kapsamına alındığını anımsattım, yakından izlediklerini bildirdi:

-          Türkiye “Made in EU” mevzuatı kapsamına alındı ama hâlâ bizim gibi Avrupa ülkelerine ihracatı yoğun olan şirketleri tedirgin eden bazı ayrıntılar çözülmüş değil. Bu konuda hükümete büyük rol düşüyor.

Ardından ekledi:

-          “Made in EU” konusu bize gelecek endişesi yaşatıyor. Hükümetin Türkiye’yi mevcut durumdan geriye götürecek bir karara karşı sesini daha fazla yükseltmesi gerekiyor.

Sanayi Bakanlığı Ar-Ge’mizi çok istiyor ama getiremeyiz

HMTR Başkan ve CEO’su Alex Kim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı’nın kendilerine sürekli “Türkiye’de Ar-Ge merkezi kurun” çağrısında bulunduğunu belirtti:

-          Bazı teşvikler de Ar-Ge merkezi kurma şartına bağlanmış görünüyor. Ancak, Türkiye’deki ölçek Ar-Ge merkezimizi getirmemiz için yeterli değil.

Hyundai’nin iki Ar-Ge merkezinden birinin Kore, diğerinin de Hindistan’da olduğunu vurguladı:

-          Kore ve Hindistan’daki üretimimiz yıllık milyon adetin üzerinde. İzmit’teki fabrikamızda 245 bin araç üretiyoruz. Bu üretim, Ar-Ge merkezimizi getirebilmemiz açısından küçük ölçekli kalıyor.

İzmit’teki fabrikanın Hyudai içinde üretim adediyle değil, başta performans ve kalite olmak üzere birçok alanda ilk sıralarda yer aldığını kaydetti:

-          Hyundai Türkiye her zaman “en iyisini” yapmaya gayret ediyor. Hyundai Grubu içinde birçok alanda ilk sırada bulunuyor.

Türkiye'nin yenilenebilir enerji kapasitesindeki hızlı büyüme, depolama yatırımları ve artan elektrik talebi enerji piyasasında yeni bir dönemin kapısını aralarken, sektör temsilcileri mevcut piyasa yapısının da bu dönüşüme uyum sağlaması gerektiğine dikkat çekti. Enerji yatırımcıları, elektrik fiyatlarının serbest piyasa koşullarında oluşması, iletim altyapısının güçlendirilmesi ve yatırım ortamında öngörülebilirliğin artırılmasının sektörün geleceği açısından kritik önemde olduğunu vurguladı.

Enerji Yatırımcıları Derneği (GÜYAD), düzenlediği basın toplantısında sektörün mevcut durumu ve yatırım planları hakkında değerlendirme yaptı. GÜYAD Başkanı Cem Özkök’ün ev sahipliğinde düzenlenen toplantıda, yenilenebilir enerji yatırımlarının geleceği, elektrik piyasasındaki fiyat mekanizması, depolama teknolojileri ve yatırım ortamına ilişkin beklentiler ele alındı.

İstenen düşük ya da yüksek değil, gerçek fiyat olması

GÜYAD Başkanı Cem Özkök, Türkiye’nin yenilenebilir enerji yatırımları sayesinde enerji ithalatında 1,8 milyar dolarlık tasarruf sağladığını belirterek, 2035 yılı için belirlenen 120 GW’lık rüzgâr ve güneş hedefinin ulaşılabilir olduğunu söyledi. Sektörün yalnızca yeni kapasiteye değil, iletim altyapısı ve depolama yatırımlarına da ihtiyaç duyduğunu vurgulayan Özkök, “Bizim istediğimiz şey elektrik piyasasında hedef fiyatın düşük veya yüksek olması değil, gerçek olmasıdır” dedi.*** Piyasada taban ve tavan fiyat uygulamalarının sıklaşmasının fiyat mekanizmasını bozduğunu belirten Enerjisa Üretim CEO Danışmanı Emre Ercan, “Fiyatların düşük olmasıyla ilgili bir sorunumuz yok. Ancak üretimin sürdürülebilirliği açısından fiyatların yükselmesi gerektiğinde de bunun önünde engel olmamalıdır. Fiyat, arz ve talebin kesiştiği noktada oluşmalı” dedi.

Amaç yatırımcıya ayrıcalık değil, yatırımların devamlılığı 

Enerji yatırımlarının uzun vadeli planlandığını ve öngörülebilirliğin sektör için kritik önemde olduğunu söyleyen Sanko Enerji Yönetim Kurulu Üyesi Ziya Erdem, “Amaç yatırımcıya ayrıcalık sağlamak değil, yatırımların devamlılığını sağlayacak yapının korunmasıdır” ifadelerini kullandı. Erdem, ayrıca pompaj depolamalı HES projelerinin desteklenmesi gerektiğini vurguladı.

Depolamalı yenilenebilir enerji projelerinin elektrik sistemine esneklik kazandıracağını dile getiren Altek Alarko Genel Müdürü Hakan Aytekin de, “Sektöre yatırım yapan şirketler olarak finansman yükümlülükleri dahil olmak üzere önemli taahhütler altındayız. Bu yatırımların sürdürülebilirliği için piyasa koşullarının öngörülebilir olması büyük önem taşıyor. Amaç, yatırımcıya ayrıcalık sağlamak değil, yatırımların devamlılığını ve sektörün sağlıklı gelişimini destekleyecek bir yapının korunmasıdır” diye konuştu.

Yapay zekâ ve veri merkezleri enerji talebini sürekli artırıyor 

Yapay zekâ ve veri merkezlerinin enerji tüketimini hızla artırdığına dikkat çeken Astronergy Yönetim Kurulu Başkanı Ercüment Kaya, “Dublin’de tüketilen her 100 birim enerjinin 82’si veri merkezlerine gidiyor ve bu, İrlanda’nın toplam enerji tüketiminin yüzde 32’si” şeklinde konuştu. Aytekin, batarya teknolojilerine yatırım yapmak isteyen girişimlerin desteklenerek, HIT-30 teşvik mekanizması kapsamında yerli hücre ve batarya üretiminin hızlı bir şekilde devreye alınması gerektiğini belirtti. Türkiye’nin enerji depolama konusunda birçok ülkeye göre erken adım attığını söyleyen Akfen Holding Genel Müdür Yardımcısı Kürşat Tezkan, “Kurumlar gerekli talepleri alarak ve bu taleplere bağlı olarak projelerini başlattı. Şu anda bu projelerin izin süreçleri devam ediyor. Belki Avrupa'da bile depolama sistemleri daha bu kadar planlanmamışken Türkiye’nin ihtiyaçları doğrultusunda çalışmalar zamanında başlatıldı” diye konuştu.

“Yeni enerji mimarisinin adı elektrifikasyon”

Türkiye’nin yeni bir enerji mimarisine geçtiğini belirten Borusan EnBW Enerji Ticareti Genel Müdür Yardımcısı Hüseyin Yeğin, “Bu mimarinin adı elektrifikasyon. Yenilenebilir enerji santrallerinin depolama kabiliyeti kazanması gerekiyor. Yenilenebilir enerji santrallerinin buna tam anlamıyla cevap verebilmesi için sistemin ihtiyaç duymadığı anlarda üretimi depolayan, ihtiyaç anlarında da bu depoladığı enerjiyi sisteme verebilen esnek yapılara dönüşmesi şart” ifadelerini kullandı. Sektörün ayrıcalık değil, öngörülebilir bir yatırım ortamı talep ettiğini kaydeden Mogan Enerji Yatırım Holding CEO’su ve Yönetim Kurulu Başkan Vekili Ali Karaduman ise “Piyasa gerçekleriyle uyuşmayan bazı idari uygulamaların yeniden gözden geçirilmesi gerekiyor. Oluşan elektrik fiyatları ve bürokratik süreçler nedeniyle yatırımlar yapılamıyor” dedi.

Hazine ve Maliye Bakanı Mehmet Şimşek, 2023 Haziran ayında göreve geldiğinde "dezenflasyon programı" diye anılan ekonomi programını yürürlüğe koydu. Temel amacı, yüksek enflasyonunu kademeli olarak düşürüp kalıcı fiyat istikrarını sağlamaktı. Program tek bir araçtan değil, para politikası, maliye politikası, gelirler politikası ve yapısal reformların birlikte kullanılmasından oluşuyordu. Başlıca hedefleri arasında sıkı para politikası ile faizleri enflasyonu düşürecek seviyelerde tutmak; kredi büyümesi ve iç talebin yavaşlatılması, enflasyon beklentilerinin aşağı çekilmesi amaçlanıyordu. Bunun için de mali disiplin ve sıkı maliye politikası ile kamu harcamalarının kontrol altında tutulması, tasarruf tedbirleri uygulanması, bütçe açığının azaltılması hedefleniyordu. Bir yandan da maliye politikasının para politikasını desteklemesi, ücret artışlarının enflasyonu besleyen bir ücret-fiyat sarmalına dönüşmemesi öngörülüyordu.

Asgari ücret, memur maaşları ve diğer gelir düzenlemelerinde enflasyon hedefleri dikkate alınıyordu. Elektrik, doğalgaz, akaryakıt, vergi ve harç gibi kamu tarafından belirlenen veya etkilenebilen fiyatların enflasyon hedefleriyle uyumlu ayarlanması amaçlanıyordu. Arz yönlü politikaların uygulanmasında gıda, konut ve enerji gibi alanlarda arzı artıracak önlemler alınacak, üretim kapasitesini ve verimliliği artıracak önlemlere öncelik verilecek, enflasyonun sadece talep değil, arz kaynaklı nedenleriyle de mücadele edilecekti. Dış ticarette dalgalı kur rejiminin sürdürülmesi, cari açığın azaltılması, döviz rezervlerinin güçlendirilmesi hedefleniyordu. Verimliliği artıracak reformlar, kayıt dışılıkla mücadele ve yatırım ortamının iyileştirilmesi ile uzun vadede sürdürülebilir büyüme ve düşük enflasyonun birlikte sağlanması hedefleniyordu. Özetle programın temel varsayımı önce iç talep yavaşlatılacak, enflasyon beklentileri kırılacak, kamu maliyesi sıkı tutulacak; ardından enflasyon kademeli olarak tek haneye düşerken ekonomik dengeler daha sağlıklı hale gelecekti. Peki aradan geçen 3 yılda neler yapıldı, neler yapılmadı, neler yapılmalı? Bu soruları Anadolu iş dünyasının ileri gelen isimlerine sorduk. Dezenflasyon programının üçüncü yılında süreci kapsamlı biçimde değerlendiren ve makroekonomik istikrarın sağlanması, enflasyonun düşüş eğilimine girmesi ve öngörülebilirliğin artmasını olumlu bulan iş dünyası temsilcileri EKONOMİ’ye yaptıkları değerlendirmede; uygulanan sıkı para politikası ve yüksek faiz ortamının reel sektör üzerinde ciddi baskı oluşturduğuna dikkat çektiler. Üretim, yatırım, ihracat ve istihdamın korunmasının en az fiyat istikrarı kadar hayati olduğunu vurgulayan başkanlar, dezenflasyon sürecinin sahadaki gerçekler gözetilerek, üretimi ve finansmana erişimi destekleyecek tamamlayıcı adımlarla güçlendirilmesi çağrısında bulundular. İşte başkanların 3 yıllık dezenflasyon sürecine ilişkin görüşleri, eleştirileri, destekleri ve sorunlara çözüm önerileri:

Gaziantep Ticaret Odası Başkanı Mehmet Tuncay Yıldırım: Dezenflasyon zorunluydu, bedeli reel sektör ödüyor

■ Haziran 2023’te başlayan ve bugün üçüncü yılına giren dezenflasyon programını, Türkiye ekonomisinin makro dengelerini yeniden kurmak, öngörülebilirliği artırmak ve Türk Lirası’nın uluslararası piyasalardaki güvenilirliğini tesis etmek açısından kaçınılmaz bir adım. Bu süreçte; KKM sarmalından çıkılması, Merkez Bankası rezervlerinin güçlenmesi, risk priminin (CDS) düşmesi ve cari açığın gerilemesi, makro istikrar adına son derece önemli ve olumlu gelişmelerdir. Enflasyonun yüzde 30’lu seviyelere gerilemesini elbette memnuniyetle karşılıyorum. Ancak programın doğası gereği uygulanan sıkı para politikasının, mikro ölçekte reel sektör üzerinde oluşturduğu ağır faturayı da görmezden gelemeyiz. İçeride enflasyonla kararlılıkla mücadele ederken, dışarıdaki jeopolitik gerçekleri ve küresel ticaretteki kırılmaları göz ardı edemeyiz.

Bugün gelinen noktada yükselen ticari kredi faizleri ve bankaların kredi musluklarını ciddi biçimde kısmış olması, işletmelerin büyüme planlarını bir kenara bırakın, günlük faaliyetlerini sürdürebilmek için ihtiyaç duyduğu dönen sermayeyi dahi eritmiş durumdadır. Finansmana erişim bu kadar zorlaşmışken, sanayicinin üretim iştahını koruması da giderek güçleşmektedir. Buna ilave olarak, yüksek maliyet artışlarına rağmen enflasyonun altında kalan ve uzun süredir yatay seyreden döviz kuru politikası, Gaziantep gibi emek yoğun ve ihracatçı şehirlerin küresel pazarlarda fiyat tutturma kabiliyetini ve rekabet gücünü ciddi biçimde aşındırmaktadır. Bugün ihracatçı, artan işçilik ve enerji maliyetlerine rağmen kurdan yeterli karşılığı alamadığı için marj kaybı yaşamaktadır.

Üstelik bu tablo, yalnızca iç dinamiklerden kaynaklanmıyor. Ukrayna-Rusya savaşından Orta Doğu’daki gerilimlere kadar uzanan küresel jeopolitik kırılmalar, tedarik zincirlerini yeniden şekillendirirken; iç piyasadaki finansal sıkılaşma ve talep daralmasıyla eş zamanlı yaşanıyor. Bu da reel sektörün taşıdığı yükü daha da ağırlaştırıyor. Benim kanaatim şu: İçeride enflasyonla kararlılıkla mücadele ederken, dışarıdaki jeopolitik gerçekleri ve küresel ticaretteki kırılmaları göz ardı edemeyiz. Devletimizden beklentimiz; reel sektörü içeride aşırı finansal baskı altına alarak hareket kabiliyetini sınırlamak yerine, küresel tedarik zincirlerinin yeniden kurulduğu bu dönemimizde sanayicinin ve ihracatçının esnekliğini artıracak adımların önünü açmasıdır. Makro istikrar kadar, üretim gücünü ayakta tutacak mikro dengelerin de korunması gerektiğine inanıyorum.

Gaziantep Sanayi Odası YK Başkanı Adnan Ünverdi: ‘Acı reçete’nin faturası reel sektöre çıktı

■ Tüm ekonomik dengelerin zorlandığı bir dönemde, ülkemizin en önemli sorunu haline gelen enflasyonla mücadele, fiyat istikrarının sağlanması ve makroekonomik dengelenme açısından Orta Vadeli Programı genel çerçevesiyle umut verici buluyorum. Bu süreçte önemli mesafeler de kat edildi. Ancak “acı reçete” olarak nitelendirilen ve düzlüğe çıkış için destek verdiğimiz parasal sıkılaşma süreci, en sert etkisini reel sektörde hissettirdi. Yaklaşık üç yıldır devam eden bu süreçte en büyük yükü sanayicilerimiz taşıdı. Nitekim yılın ilk çeyreğinde ekonomi yüzde 2,5 oranında büyüme kaydetmiş olsa da, sanayi üretimi ve ihracat cephesinde daralma yaşanması bu tablonun en net göstergesidir. Dezenflasyon sürecinde alınan mesafeyi önemsiyoruz. Ancak bu sürecin, reel sektörün gerçekleri göz ardı edilmeden devam etmesi gerektiğine inanıyorum. Ülkemizin enflasyon hastalığından bir an önce kurtulması hepimizin ortak hedefidir. Bunun yolu da üretim ve istihdamı ayakta tutacak dengeli politikalardan geçmektedir. Önümüzdeki dönemde kamu tarafından işveren maliyetlerini azaltacak adımların atılmasını, mali yükleri hafifletecek yapısal reformların hızla hayata geçirilmesini, üretim ve ihracatta rekabet gücümüzü artıracak destek mekanizmalarının daha etkin kullanılmasını ve düşük maliyetli finansman imkânlarının devreye alınmasını bekliyoruz.

Finansman yeniden yapılandırma süreçlerinin daha hızlı, erişilebilir ve uygulanabilir hale getirilmesi; baz faiz oranı olarak TLREF’in esas alınması ve firmanın mali yapısı ile geri ödeme kapasitesine göre, TLREF bazlı ve hatta TLREF’nin altında uzun vadeli sabit yapılandırma imkanlarının sunulması halinde, sorunlu kredilerin azalacağına ve bu yöntemin güçlü bir çözüm alternatifi olacağına inanıyorum. Özellikle geçici likidite sorunu yaşayan ancak üretim kapasitesini koruyabilecek işletmelere uygun maliyetli ve uzun vadeli yeniden yapılandırma imkânları sağlanması; hem reel sektörün finansal sürdürülebilirliğini koruyacak hem de bankacılık sektöründeki sorunlu kredi oranlarının kontrol altına alınmasına katkı sunarak ekonomik istikrarı destekleyecektir.

Güneydoğu Anadolu İhracatçı Birlikleri Koordinatör Başkanı Mete Akcan: Dezenflasyon programı üretimle güçlenmeli

■ Makroekonomik istikrarın tesisi adına atılan adımları başından itibaren destekledik; para politikasında rasyonel zemine dönülmesi, mali disiplinin korunması ve ülke risk primindeki gerileme, ekonomimizin uluslararası kredibilitesi açısından son derece kıymetlidir. Ancak gelinen noktada, uygulanan sıkılaşma politikalarının ve yüksek faiz sarmalının reel sektör üzerinde ciddi bir baskı oluşturduğunu da açıkça görmek zorundayız. Finansman maliyetlerinin aşırı yükselmesi, döviz kurunun yurt içi maliyet artışlarının gerisinde kalması ve enerji ile ham madde gibi temel girdilerde yaşanan kaçınılmaz artışlar, üreticimizin küresel pazarlardaki rekabet gücünü her geçen gün daha fazla zayıflatmaktadır. Tam da bu nedenle, büyük bir fedakârlıkla sürdürülen istikrar programının artık üretici güçlerin nefes almasını sağlayacak destekleyici enstrümanlarla bütünleştirilmesi gerek. İstihdamı ve üretim kapasitelerini koruyacak, sahaya dokunan ilave adımların gecikmeden devreye alınması büyük önem taşımaktadır.

İhracat odaklı üretim yapan firmalarımızın yüksek faiz yükü altında ezilmeyeceği, uzun vadeli ve uygun maliyetli özel finansman kanallarının genişletilmesi; sanayide kullanılan enerji maliyetleri üzerinde ihracatçıya yönelik özel tarife uygulamaları ya da vergi muafiyetlerinin hayata geçirilmesi, bugün reel sektörün en acil ihtiyaçları arasında yer almaktadır. Eğer ekonomi yönetimi tarafından sahadan gelen güçlü talepler dikkate alınmaz ve program üretimi tahkim edecek esnekliklerle desteklenmezse; sanayi tesislerinde kapasite kayıpları, istihdam daralmaları ve küresel pazarlarda kazanılmış pazar paylarının kalıcı biçimde rakiplere kaptırılması gibi son derece olumsuz sonuçlarla karşı karşıya kalma riskinden endişe duyuyorum. Dezenflasyon programının nihai başarısının; üretim zincirlerinin ayakta kalması, ihracatın sürdürülebilirliğinin korunması ve sanayicinin rekabet gücünün zayıflamamasıyla doğrudan bağlantılı olduğunu bir kez daha hatırlatmak isterim. Üreticimizin bu haklı, ölçülü ve yapıcı sesini karar alıcılara aktarmaya devam edeceğiz.

Kayseri Ticaret Odası YK Başkanı Ömer Gülsoy: Enflasyon düşmeli, ancak üretim çarkları da durmamalı

■ Dezenflasyon programının üçüncü yılına girilirken, Kayseri iş dünyası olarak hem makroekonomik kazanımların hem de reel sektörün sahadaki gerçeklerinin birlikte değerlendirilmesi gerektiğine inanıyoruz. Dezenflasyon programı kapsamında döviz kurunun daha kontrollü bir seyir izlemesi tercih edilmiş; kur kaynaklı maliyet ve fiyat baskılarının sınırlandırılması yoluyla enflasyonun daha hızlı düşürülmesi hedeflenmiştir. Ancak yüksek enflasyonun devam ettiği bir ortamda, döviz kurunun uzun süre enflasyonun altında artması; özellikle ihracatçı ve üretici kesimler açısından rekabet baskısını artırma riski taşımaktadır.

Kalıcı çözüm, yalnızca döviz kuru politikalarında değil; enflasyonun kalıcı biçimde düşürülmesinde, verimliliğin artırılmasında ve üretim maliyetlerini azaltacak yapısal reformların hayata geçirilmesinde yatmaktadır. Bu çerçevede, imalatçı sanayicilere yönelik kurumlar vergisinin yüzde 12,5 seviyesine düşürülmesine ilişkin düzenlemeyi son derece yerinde ve stratejik bir adım olarak değerlendiriyoruz. Buna karşın, finansmana erişimde yaşanan sıkıntılar nedeniyle birçok firmamız işletme sermayesi döngüsünü sürdürmekte zorlanmakta; mevcut yapılandırma ve destek mekanizmaları sahadaki ihtiyaçları karşılamakta yetersiz kalabilmektedir. Özellikle emek yoğun sektörlerde faaliyet gösteren işletmeler üzerindeki mali baskılar her geçen gün daha belirgin hale gelmektedir. Türkiye’nin sürdürülebilir büyümesi; üretimden, ihracattan ve yatırımdan geçmektedir. Üretim kapasitesini zayıflatan bir sürecin, uzun vadede elde edilen ekonomik kazanımları da riske atacağı açıktır. Bu nedenle dezenflasyon sürecinin bundan sonraki aşamasında, fiyat istikrarı hedefinden taviz verilmeden reel sektörü destekleyici tamamlayıcı adımların devreye alınması büyük önem taşımaktadır. Üretim, ihracat ve yüksek teknoloji odaklı yatırımlar için seçici kredi mekanizmalarının genişletilmesi; katma değerli üretim yapan firmaların finansmana erişiminin kolaylaştırılması gerektiğine inanıyoruz.

Kayseri Sanayi Odası Başkanı Mehmet Büyüksimitci: “Enflasyonla mücadele edilirken, üretim de desteklenmeli”

■ Son üç yılda uygulanan ekonomi programının temel hedefi olan enflasyonla mücadelede belirli bir mesafe alındığını görüyoruz. Enflasyonun düşüş eğilimine girmesi ve ekonomik dengelenme sürecinin başlaması da programın önemli kazanımları arasında yer almakta.

Ancak üretim ve yatırım cephesinden bakıldığında sanayicilerimizin halen ciddi zorluklarla karşı karşıya olduğu görülmekte. İşletmelerimiz yatırım yapmak, kapasitesini artırmak ve ihracatını geliştirmek isterken yüksek kredi maliyetleri nedeniyle temkinli hareket etmek zorunda kalmaktadır. İhracat tarafında ise kur-enflasyon dengesi önemli bir sorun olarak karşımıza çıkmaktadır. Son dönemde maliyet artışlarının döviz kurundaki artışın üzerinde seyretmesi, ihracatçılarımızın uluslararası pazarlardaki rekabet gücünü olumsuz etkiliyor. Emek yoğun sektörler başta olmak üzerePopülasyon birçok alanda sipariş kayıpları yaşanmakta, firmalarımız küresel pazarlarda fiyat tutturmakta zorlanmakta. Diğer taraftan enerji, işçilik ve finansman maliyetlerindeki artışlar üretim üzerindeki baskıyı artırmaktadır. Sanayicilerimiz bir yandan iç piyasadaki daralmayla mücadele ederken diğer yandan dış pazarlarda rekabet gücünü korumaya çalışmaktadır. Bu süreçte üretimi, ihracatı ve yatırımı destekleyici politikaların daha güçlü şekilde devreye alınması büyük önem taşımaktadır. Önümüzdeki dönemde enflasyonla mücadeleden taviz verilmeden, reel sektörü destekleyecek seçici kredi mekanizmalarının güçlendirilmesi, ihracatçıların finansmana erişiminin kolaylaştırılması, yatırım ve üretim odaklı teşviklerin artırılması gerektiğine inanıyoruz. Ayrıca vergi sisteminde sadeleşme, kayıt dışılığın azaltılması ve işletmeler üzerindeki mali yüklerin hafifletilmesine yönelik adımlar da ekonomik büyümeye önemli katkı sağlayacaktır. Türkiye'nin sürdürülebilir büyüme hedeflerine ulaşabilmesi için üretim, yatırım, istihdam ve ihracat eksenli politikaların kararlılıkla sürdürülmesi gerektiğini düşünüyoruz. İş dünyası olarak ekonomik istikrarın sağlanmasına yönelik atılan her yapıcı adımı destekliyor, reel sektörün ihtiyaçlarını dikkate alan politikaların da aynı kararlılıkla uygulanmasını bekliyoruz.

Kayseri Ticaret Borsası YK Başkanı Recep Bağlamış: Üreticinin finansman yükünü hafifletecek etkin mekanizmalara ihtiyaç var

■ Son üç yılda dezenflasyon programı kapsamında atılan adımlar; özellikle mali disiplinin güçlendirilmesi, para politikasında öngörülebilirliğin artırılması ve uluslararası piyasalarda güven ortamının yeniden tesis edilmesi açısından önemli katkılar sağlamıştır. Enflasyonla mücadele, kuşkusuz kısa vadede belirli fedakârlıkları da beraberinde getiren bir süreç. Ancak enflasyonla mücadele sürecinde üretimin, yatırımın ve istihdamın korunmasının hayati önemde olduğu unutulmamalı. Üretimin, yatırımın ve ihracatın sürdürülebilirliği açısından reel sektörün yaşadığı sıkıntıların da göz ardı edilmemesi gerekiyor. Bugün gelinen noktada işletmelerimiz, yatırım yapmak bir yana; mevcut üretim kapasitesini koruyabilmek ve işletme sermayesini döndürebilmek için dahi yüksek finansman maliyetleriyle karşı karşıya kalmakta. Ticari kredi faizlerinin yüksek seyretmesi ve krediye erişimin zorlaşması, özellikle KOBİ ölçeğindeki işletmeler üzerinde ciddi bir baskı oluşturmaktadır. Diğer taraftan enerji maliyetleri, işçilik giderleri ve üretim girdilerindeki artışlar, üreticilerimizin rekabet gücünü zorlarken, döviz kurunun enflasyonun gerisinde seyretmesi ise ihracatçı firmalar açısından maliyet–fiyat dengesini bozmakta, uluslararası pazarlardaki rekabet avantajını zayıflatmaktadır. Üretimin sürdürülebilirliği için üreticinin finansman yükünü hafifletecek, yatırım iştahını artıracak yeni ve etkin mekanizmalara ihtiyaç duyulmaktadır.

Bu kapsamda; üretim ve ihracata yönelik uygun maliyetli ve uzun vadeli finansman imkânlarının artırılması, reel sektöre yönelik kredi kanallarının daha etkin hale getirilmesi, özellikle yatırım, tarım ve hayvancılık alanlarında seçici ve destekleyici finansman modellerinin geliştirilmesi büyük önem taşımaktadır. Bunun yanı sıra üreten, istihdam sağlayan ve ihracat yapan firmalara yönelik vergi ve SGK yüklerini hafifletecek teşvik mekanizmalarının güçlendirilmesi; zor durumda olmasına rağmen üretimini sürdüren işletmeler için yapılandırma ve borç erteleme uygulamalarının daha erişilebilir hale getirilmesi gerekmektedir.

Adıyaman Ticaret ve Sanayi Odası Başkanı Mehmet Torunoğlu: Makro iyileşme var, sahada nefes dar, fedakârlık tek taraflı olmamalı

■ Geride bıraktığımız son 3 yıllık dönem makroekonomik dengelerin yeniden tesis edilmesi adına önemli bir mücadele sürecine sahne olurken; reel sektör açısından, özellikle 6 Şubat depremlerinin merkez üssünde yer alan ve hâlen yaralarını sarmaya çalışan Adıyaman gibi şehirler için son derece zorlu bir sınav niteliği taşımaktadır. Hazine ve Maliye Bakanlığı’nın makroekonomik dengeleri sağlama yönündeki çabalarını ve bu süreçte elde edilen kazanımları takdir ediyoruz. Ancak makro göstergelerdeki iyileşmenin, mikro ölçekte; Adıyaman’daki fabrikanın tezgâhında, esnafın kasasında ve çalışanların gelirinde somut karşılık bulması zorunludur. Fedakârlığın yalnızca reel sektörden ve Anadolu sermayesinden beklenmesi, uzun vadede sürdürülebilir değildir.

Son üç yıldır uygulanan programın olumlu çıktıları ve kazanımları olduğu kadar, sahada net biçimde hissedilen eksiklikleri ve yapılması gerekenler de var. Üç yıllık süreci; yapılanlar, eksik kalanlar ve atılması gereken adımlar çerçevesinde Adıyaman iş dünyasının penceresinden değerlendirdiğimizde, programın en önemli eksikliğinin; deprem sonrası toparlanma sürecinde olan, sermayesi zayıflamış ve iş gücü göçü yaşamış Adıyaman gibi şehirlerin, ülke genelinde uygulanan sıkılaştırma tedbirlerinden yeterince ayrıştırılmaması olduğu görülmektedir. Normale dönmeye çalışan bir depremzede işletmeye, büyükşehirlerde faaliyet gösteren firmalarla aynı kredi ve vergi kriterlerinin uygulanması, sahada ciddi bir adaletsizlik yaratmıştır.

Programın eksik yönleri

- Bugün Adıyamanlı bir sanayici ya da tüccar için yatırım veya işletme sermayesi kredisine ulaşmak neredeyse imkânsız hâle gelmiş; erişilebilen kredilerin maliyeti ise sürdürülemez boyutlara ulaşmıştır.
- İç talebin bilinçli şekilde baskılanması, perakende ve toptan ticarette belirgin bir daralmaya yol açmıştır. Küresel ölçekte yaşanan jeopolitik gerilimler, enerji maliyetleri ve ham madde fiyatlarındaki dalgalanmalarla birlikte sanayi üretiminde katma değer ciddi biçimde baskı altına girmiştir.
- Enflasyon oranında artış göstermeyen, baskılanan döviz kuru; yükselen işçilik, enerji ve girdi maliyetleri karşısında ihracatçının rekabet gücünü zayıflatmıştır. Adıyaman’ın lokomotif sektörlerinden tekstil ve hazır giyim, küresel daralmanın da etkisiyle ciddi bir pazar ve istihdam kaybı riskiyle karşı karşıyadır.

Neler yapılmalı?

Dezenflasyon programının başarıya ulaşması ve enflasyonun kalıcı biçimde tek haneye gerilemesi hepimizin ortak hedefidir. Ancak bu süreçte temel ilke, “hastayı iyileştirirken kalbi durdurmamak” olmalıdır. Programın sürdürülebilirliği için aşağıdaki adımların acilen atılması gerekmektedir:

Deprem bölgesindeki işletmeler için kredi kanalları yeniden ve güçlü biçimde açılmalıdır. Yatırım, üretim ve ihracat odaklı firmalara yönelik düşük faizli, uzun vadeli ve seçici kredi paketleri hayata geçirilmelidir. Eğitim başta olmak üzere stratejik sektörler, KOSGEB ve benzeri destek mekanizmalarına daha etkin biçimde entegre edilmelidir. Deprem sonrası Adıyamanlı esnaf ve sanayicinin Mart ayı itibarıyla başlayan kredi geri ödemeleri, ekonomik toparlanma tamamlanana kadar faizsiz olarak ötelenmeli ya da yeniden yapılandırılmalıdır. Vergi ve SGK borçları için işletmelere nefes aldıracak, uzun vadeli yeni bir yapılandırma modeline ihtiyaç vardır. Üretim maliyetlerinin en önemli kalemlerinden biri olan enerji giderleri üzerinde, imalat sanayisine yönelik vergi indirimleri ve sübvansiyonlar uygulanmalıdır. İstihdamın yalnızca inşaat sektörüne sıkışmasını önlemek ve imalat sanayisini korumak amacıyla, deprem bölgesinde SGK işveren prim destekleri artırılarak sürdürülmelidir.

Küresel krizler, Adıyaman ekonomisinin tek bir sektöre bağımlı olmaması gerektiğini açıkça ortaya koymuştur. Zengin mutfağı, tarihi mirası ve ören yerleriyle turizm, gastronomi ve sosyal girişimcilik; şehrin hızlı toparlanması için önemli fırsatlar sunmaktadır. Bu alanlardaki bölgesel kalkınma ve tanıtım teşviklerinin Adıyaman’a pozitif ayrımcılıkla uygulanması büyük önem taşımaktadır.

Eskişehir OSB YK Başkanı Nadir Küpeli: Tehlike çanları geleceğimiz için çalıyor!

■ Ülkemizin makroekonomik istikrarını sağlamak ve enflasyonla mücadele etmek amacıyla atılan adımların ne denli hayati olduğunun farkındayız ve bu süreci destekliyoruz. Ancak enflasyonla mücadele edilirken, ekonominin ana direği olan üretim kapasitesinin tahrip edilmemesi gerektiğinin altını özellikle çizmek istiyoruz. Üretim ekonomisi zayıflayan; yalnızca tüketim ve hizmet sektörleriyle büyümeye çalışan bir yapının kalıcı refah üretmesi mümkün değildir. Sanayide yaşanan bu daralma, gerekli önlemler alınmadığı takdirde yarın karşımıza istihdam kayıpları ve kapanan fabrikalar olarak çıkacaktır.

Türkiye’nin geleceği; ihracat pazarlarında rekabet edebilen, teknoloji üreten ve katma değer yaratan güçlü bir sanayi altyapısından geçmektedir. Bu nedenle reel sektörün sesine ivedilikle kulak verilmeli; üretim ve yatırım yapmak isteyen sanayiciler için kredi kanalları kontrollü biçimde yeniden açılmalı, sanayiyi destekleyen yapısal reformlar gecikmeden hayata geçirilmelidir. Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) tarafından açıklanan verilere göre, Türkiye ekonomisi 2026 yılının ilk çeyreğinde yüzde 2,5 oranında büyümüştür. Ancak bu büyümenin alt kalemleri, üretim cephesindeki endişe verici tabloyu açıkça ortaya koymaktadır. Hanehalkı tüketiminin yüzde 4,8, bilgi ve iletişim sektörünün yüzde 9,5 büyüdüğü bir dönemde; ekonominin amiral gemisi olan sanayi sektörünün yüzde 0,8, imalat sanayisinin ise yüzde 1,4 oranında daralması, mevcut büyüme modelinin sürdürülebilir olmadığını göstermektedir.

Üretemeyen, sanayisi küçülen bir büyüme anlayışı Türkiye’nin geleceği açısından ciddi riskler barındırmaktadır. Sanayide yaşanan bu daralma bir sürpriz değildir; sahadaki gerileme uzun süredir hissedilmektedir. Bugün üretim cephesinde yaşanan daralmanın en temel nedeni, sanayicinin finansmana erişimde karşı karşıya kaldığı derin ve yapısal sorunlardır. Uygulanan sıkı para politikası sonucu faiz oranlarının geldiği seviye, yalnızca yeni yatırımları değil, sanayicinin günlük işletme sermayesini dahi çeviremez hâle gelmesine neden olmuştur. Krediye ulaşabilen sınırlı sayıdaki işletme için ise finansman maliyetleri artık taşınamaz boyutlara ulaşmıştır.

Eskişehir Ticaret Odası Başkanı Metin Güler: Üretim desteklenmeden kalıcı refah olmaz

■ Dezenflasyon programı üçüncü yılını tamamladı. Bu süreçte ekonomi yönetiminin temel hedefi fiyat istikrarını yeniden tesis etmek, enflasyonu kalıcı olarak düşürmek ve öngörülebilir bir ekonomi oldu. Bugün geriye dönüp baktığımızda programın bazı alanlarda sonuç verdiğini ancak bazı alanlarda ise beklentileri karşılayamadığını ediyoruz.

Enflasyonla mücadele öncelikli sıkı para politikasıyla dövizdeki kur ataklarının önüne geçilerek, ekonomideki öngörülebilirlik önemli ölçüde sağlandı. Döviz rezervlerinin yeniden artmasına, ekonomideki kırılganlığın azalmasına zemin oluşturuldu. Ancak kabul etmek gerekir ki enflasyonla mücadele için ağırlıklı olarak uygulanan sıkı para politikasının da olumsuz etkileri var. Bunların başında da yüksek faiz geliyor. Yüksek faiz de en çok işletmeleri olumsuz etkiledi. Sıkı para politikası ve yüksek faiz ortamı, özellikle üretim yapan, istihdam sağlayan ve yatırım gerçekleştiren işletmeler üzerinde ciddi baskı oluşturdu. İş dünyasının en temel gündeminden biri finansmana erişim oldu.

Eskişehir’in iş dünyası olarak üç yıldır dile getirdiğimiz en önemli konulardan biri de budur. Enflasyonla mücadele elbette kararlılıkla sürdürülmelidir. Ancak üretimin, ticaretin ve ihracatın sürdürülebilirliği de göz ardı edilmemelidir. Reel sektörün finansmana ulaşamadığı bir ortamda ekonomik büyümenin kalıcı hale gelmesi mümkün değildir. Diğer taraftan enflasyon muhasebesi uygulaması da iş dünyasının önemli gündem maddelerinden biri oldu. Birçok işletme, gerçekte elde etmediği kazançlar üzerinden vergi yüküyle karşı karşıya kaldığını ifade ediyor. Özellikle sermaye yapısını korumaya çalışan şirketler açısından bu uygulamanın yeniden değerlendirilmesi gerektiğini düşünüyoruz. Gıda, enerji, kira ve hizmet sektöründeki maliyet baskıları sürüyor. Üretimi artıracak, verimliliği ve istihdamı geliştirecek, ihracatımızı destekleyecek, yatırımı teşvik edecek adımların atılması gerekiyor. Enflasyonla mücadeledeki kazanımlarımız devam ederken; finansmana erişimin kolaylaştırılmasını, üretimin ve istihdamın desteklenmesini, mali disiplin ve reformların yapılması şart. İş dünyamız ekonomide istikrarın ve enflasyonla mücadelenin öneminin farkında… Ancak üretimin, yatırımın, ihracat ve istihdamın korunmasının, finansmana ulaşımın en az fiyat istikrarı kadar önemli olduğunu düşünüyorum.

Denizli Sanayi Odası Başkanı Selim Kasapoğlu: Sanayicinin önünü görecek ekonomik zemine ihtiyacı var

■ Küresel ekonomide dengelerin yeniden şekillendiği, ticaret savaşları ve jeopolitik risklerin arttığı bir dönemden geçiyoruz. Böyle bir süreçte ülkelerin en büyük gücü üretim kapasitesidir. Türkiye’nin de en güçlü kası üretim ve ihracattır. Son üç yılda ekonomi politikalarının odağında enflasyonla mücadele yer aldı. Bu hedef büyük önem taşısa da reel sektör ciddi maliyet baskılarıyla karşı karşıya kaldı. Sanayiciler bugün yüksek faiz oranları, artan enerji ve ham madde maliyetleri, daralan finansman imkânları ve jeopolitik risklerle aynı anda mücadele ediyor. Özellikle son iki yılda üretim maliyetlerindeki artış, ihracatçı sektörlerin rekabet gücünü önemli ölçüde zayıflattı. Sahadan aldığımız geri bildirimler, sanayicinin üretimden vazgeçmediğini ancak mevcut koşullarda rekabet etmekte giderek zorlandığını gösteriyor. Üretim iradesi güçlü olsa da maliyet baskıları ve finansman sorunları firmaların hareket alanını daraltıyor. Sanayicinin döviz borcuyla değil, üretim gücüyle büyümesi gerekir. Bunun için uygun maliyetli ve erişilebilir finansman kaynaklarının artırılması büyük önem taşıyor.

Bugün birçok firmamız büyümekten çok mevcut pazarlarını koruma mücadelesi veriyor. Çünkü mesele artık yalnızca pazara girmek değil, pazarda kalabilmektir. Sanayide yaşanan istihdam kayıpları ve yatırım iştahındaki yavaşlama da üretim gücümüz açısından önemli riskler barındırıyor. İstihdam sanayiden uzaklaşıyorsa, ekonomi de üretimden uzaklaşıyor demektir. Üretimin zayıfladığı bir ortamda sanayinin yeterince katkı vermediği bir büyüme modelinin sürdürülebilir olması mümkün değildir.

Sanayinin sorunlarını yalnızca maliyetler ve finansmana erişim başlığıyla değerlendirmek eksik olur. Rekabet gücünün korunması için verimlilik artışı, teknolojik dönüşüm ve katma değerli üretim kapasitesinin geliştirilmesi de büyük önem taşıyor. Küresel rekabette fark yaratan unsur artık yalnızca maliyet avantajı değil; verimlilik, inovasyon ve dönüşüm kabiliyetidir. Tüm zorluklara rağmen umutsuz değiliz. Türk sanayicisi üretmekten vazgeçmeyen güçlü bir yapıya sahiptir. İhtiyacımız olan; güven veren, öngörülebilirliği sağlayan ve sanayicinin önünü görmesine imkân tanıyan bir ekonomik zemindir. Çünkü üretim varsa istihdam vardır, ihracat vardır, refah vardır.

İzmir Ticaret Odası Başkanı Mahmut Özgener: Programda değişen koşullara göre güncelleme gerekiyor

■ Küresel ekonomide belirsizliklerin ve jeopolitik risklerin arttığı bir dönemde, Türkiye ekonomisinin dayanıklılığını güçlendirecek politika çerçevesinin önemi daha da artıyor. Yaklaşık üç yıldır uygulanan ekonomik programın önemli kazanımlar sağladığını düşünüyoruz. Enflasyonla mücadele, sürdürülebilir büyüme ve kalıcı refah için temel öncelik olmaya devam etmelidir. Bu süreçte rezervlerin güçlenmesi, dış finansman ihtiyacının azaltılması ve öngörülebilirliğin artırılması olumlu gelişmeler olarak öne çıktı. Ancak sıkı para politikası, yüksek finansman maliyetleri ve reel olarak değerlenen Türk Lirası; üretim, ihracat ve yatırım üzerinde ciddi baskılar oluşturuyor. Reel sektör, artan maliyetler, zayıflayan talep ve finansmana erişimdeki zorluklarla mücadele ediyor.

Bu nedenle programın ana yaklaşımı korunurken, değişen koşullar doğrultusunda güncellemeler yapılması gerekiyor. Özellikle kur politikası, ihracatın rekabet gücü, dış ticaret dengesi ve finansmana erişim alanlarında reel sektörün ihtiyaçlarını gözeten adımlar önem taşıyor. Kısa vadede finansmana erişimin kolaylaştırılması, Nefes Kredisi benzeri uygulamaların sürdürülmesi ve ihracat desteklerinin güçlendirilmesi öncelikli olmalıdır.

Orta ve uzun vadede ise üretim, yatırım, sanayi ve ihracat odaklı kalkınma anlayışının güçlendirilmesi gerekiyor. Tarımsal üretimin desteklenmesi, emek yoğun sektörlerde verimliliğin artırılması, temiz enerji yatırımlarının teşvik edilmesi ve teknoloji odaklı dönüşümün hızlandırılması rekabet gücünü artıracaktır. Ekonomik program üçüncü yılını tamamlarken artık yalnızca enflasyonu düşürmeye değil; aynı zamanda üretim kapasitesini, ihracatı ve rekabet gücünü korumaya odaklanan bütüncül bir yaklaşıma ihtiyaç duyuluyor. Başarı, fiyat istikrarı ile üretim ve büyüme arasındaki hassas dengeyi ne ölçüde sağlayabildiğimize bağlı olacaktır.

Kahramanmaraş Ticaret ve Sanayi Odası Başkanı Mustafa Buluntu: Enflasyonla mücadele üretim artışıyla başarıya ulaşabilir

■ Türkiye ekonomisi son üç yıldır uygulanan dezenflasyon programı kapsamında önemli bir dönüşüm sürecinden geçiyor. Sıkı para politikası, enflasyon beklentilerini kontrol altına alma ve makroekonomik dengeleri yeniden kurma açısından önemli. İş dünyası açısından maliyetler ciddi şekilde arttı. Üretim, istihdam ve ihracat yapan işletmeler, yüksek finansman maliyetleri, krediye erişimde yaşanan zorluklar ve artan enerji ile işçilik giderleri nedeniyle zor bir dönemden geçiyor.

Enflasyonla mücadele, yalnızca talep daraltılarak değil, üretim artırılarak başarıya ulaşabilir. Özellikle üretim ve ihracat odaklı destek mekanizmaları güçlendirilmeli. Finansmana erişim reel sektörün en önemli gündem maddesi. Yüksek faizler yatırım iştahını azaltıyor ve işletmelerin hareket alanını daraltıyor. Enerji maliyetleri de rekabet gücünü doğrudan etkiliyor. Bundan dolayı sanayide enerji verimliliği yatırımlarının desteklenmesi ve yenilenebilir enerji projelerinin yaygınlaştırılması önemli.

İhracat tarafında ise kur ve maliyet dengesi de önem taşıyor. Yüksek maliyetler ve baskılanan kur, ihracatçıların rekabet gücünü zayıflatıyor. Bu nedenle dengeli bir ekonomik yapı oluşturulması gerekiyor. Ayrıca deprem bölgesindeki işletmeler için vergi, SGK ve kredi borçlarında daha uzun vadeli ve sürdürülebilir yapılandırmalar yapılmalı. Bu tür düzenlemeler üretim ve istihdamın korunmasına katkı sağlayacaktır. Öte yandan üretim, yatırım, ihracat ve istihdamı koruyan politikalar da eş zamanlı yürütmeli. Reel sektörün yükünü hafifletecek ve yatırım ortamını güçlendirecek adımların hızla hayata geçirilmesini bekliyoruz.

Sinop TSO Başkanı Salim Akbaş: “Programa tek kelime ile ‘başarılı’ ya da ‘başarısız’ diyemeyiz”

■ Mehmet Şimşek’in göreve gelmesiyle başlayan program, makro dengelerde belirgin bir iyileşme sağladı; ancak reel sektör ve vatandaş açısından ciddi maliyetler yarattı. Bu nedenle programı tek kelimeyle "başarılı" ya da "başarısız" diye nitelendirmek eksik kalır. Programın ilk üç yılında, popülist ve karşılığı olmayan ekonomi anlayışından daha gerçekçi bir yönetime geçildiğini söyleyebiliriz. Enflasyon zirvelerden gerilese de hâllâ yüksek seviyelerde. Mayıs 2026 itibarıyla yıllık enflasyon yaklaşık yüzde 32,6 düzeyinde bulunuyor. Para politikasında kısmi normalleşme sağlandı. Faizler yeniden enflasyonla mücadele aracına dönüştü, Merkez Bankası'nın daha öngörülebilir bir çizgiye geçtiği algısı oluştu. Kur Korumalı Mevduat'tan çıkış süreci başlatıldı, rezervler güçlendi ve dış finansmana erişimde iyileşme görüldü.

Ancak reel sektör açısından tablo aynı ölçüde olumlu değil. Finansmana erişim zorlaştı, ticari krediler daraldı. KOBİ'ler yüksek faiz nedeniyle yatırımlarını erteledi, nakit akışı sorunları arttı. Üretici ve ihracatçı kesim sıkı finansal koşulların baskısını yoğun biçimde hissetti. Asıl yapılması gereken düzenlemeler yavaş ilerledi. Hukuki öngörülebilirlik, vergi reformu ve kamuda harcama verimliliği gibi yapısal düzenlemeler ise küresel ve iç siyasi gelişmeler nedeniyle istenen hızda hayata geçirilemedi. İhracatçılar da zorlu bir dönemden geçti. Kur baskısı, Avrupa'daki zayıf talep, artan işçilik ve finansman maliyetleri sanayiciyi kaygılandırdı. Hem üreticiyi hem de tüketiciyi etkileyen en önemli sorunlardan biri dolaylı vergilerin yüksekliği oldu. Gelire bakılmaksızın herkesten aynı oranda alınan bu vergiler maliyet baskısını artırırken, kayıt dışılığı azaltıp vergiyi tabana yaymak yerine kayıtlı kesimin üzerindeki yükün ağırlaşması, denetim ve cezai uygulamalarla birlikte programın en çok eleştirilen yönlerinden biri haline geldi.

Programın olumsuz etkilerini en fazla vatandaş hissetti. Yüksek faiz ve sıkılaşmanın yükü sabit gelirli çalışanların, emeklilerin ve küçük işletmelerin üzerinde kaldı. Barınma, kira ve gıda fiyatlarındaki artışın genel enflasyonun üzerinde seyretmesi, geçim sıkıntısını derinleştirdi.

İzmir Ticaret Borsası Başkanı Işınsu Kestelli: Yapısal reformların hızla hayata geçirilmesi gerekiyor

■ Ülkemiz, dezenflasyon programı ile geçen üç yılda ekonomide önemli kazanımlar elde etti. Öncelikle, maliyetli de olsa yeni bir seviyede makroekonomik istikrar ve küresel güvenilirlik kazanıldı. Ancak iyileşmenin, beklenen sürede elde edilememesi maliyette artışa sebep oldu. Tarım sektörü, artan devlet destekleri ve direnç gösteren ihracata tutunmaya çalışmasına rağmen yüksek finansman maliyetleri, dünya genelinde yaşanan iklim krizinin etkileri ve sektördeki yapısal katılıklar nedeniyle programın en çok baskılanan alanlarından biri oldu. Ekonomi genelinde büyümenin devam ettiği bu süreçte tarım sektöründe ne yazık ki yıllık yüzde 8,8’i bulan tarihi küçülmeler yaşandı.

Bu noktadan sonraki süreçte de programın başarıya ulaşması ve enflasyondaki düşüşün kalıcı hale gelmesi için herkesin elini taşın altına koyması, sıkı para politikasının tavizsiz sürdürülmesi, kamuda güçlü mali disiplinin sağlanması ve yapısal reformların hızla hayata geçirilmesi gerekiyor. Temel bir sorun alanının kurda reel bir denge kurmak olduğunu kabul edip el ele vererek gereğini yapmalıyız. Ekonomi yönetiminden, geniş kesimleri etkileyen dolaylı vergilerin payını azaltırken, kayıt dışı ekonomiyle mücadele ederek doğrudan vergi gelirlerini arttırmasını diliyoruz. Ayrıca gıda enflasyonunu kalıcı olarak düşürmek için lojstik zincirlerinin düzeltilmesi, erken uyarı sistemlerinin kurulması ve yerli üreticinin teşvik edilmesi hususlarında kapsamlı bir çalışma ihtiyacı olduğunu da vurgulamak isteriz. Küresel şoklara ve jeopolitik risklere karşı kırılganlığı azaltmak için de yenilenebilir enerji yatırımlarının hızlandırılmasının avantaj sağlayacağı kanaatindeyiz.

Antalya Ticaret Borsası Başkanı Ali Çandır: Verimliliği hedef alan, katma değer yaratan ekonomik yapı güçlenmeli

■ Son üç yılda uygulanan ekonomi programıyla birlikte enflasyonla mücadelede daha rasyonel bir yaklaşım hedeflendiğini görüyoruz. Rezervlerdeki toparlanma ve piyasalarda güven ortamını yaratmaya yönelik çabaları olumlu karşılıyoruz. Ancak enflasyonla mücadelede kalıcı başarıya ulaşabilmek için yalnızca parasal sıkılaşma üzerinden değil, üretim kapasitesini destekleyen politikaların da yürütülmesi gerektiğini görüyoruz.

Bugün reel sektörün en önemli gündem maddesi finansmana erişimdir. Yüksek faiz oranları ve krediye ulaşmadaki zorluklar, özellikle üretici, ihracatçı ve KOBİ’ler üzerinde ciddi bir maliyet baskısı oluşturmaktadır. Bunun yanında enerji, işçilik, lojistik ve hammadde maliyetlerinin yüksek seyretmesi üretim gücünü sınırlandırırken, döviz kurunun enflasyonun gerisinde kalması ihracatçı sektörlerin uluslararası rekabet gücünü zayıflatmaktadır. Tarım ve gıda başta olmak üzere üretime dayalı sektörlerin sürdürülebilirliği açısından bu sorunların çözümü büyük önem taşımaktadır. Önümüzdeki dönemde enflasyonla mücadeleden taviz verilmeden üretim, yatırım, ihracat ve istihdamı destekleyen politikaların daha güçlü şekilde devreye alınması gerektiğine inanıyoruz. Reel sektöre uygun maliyetli finansman imkanlarının artırılması, yatırım kredilerinin yaygınlaştırılması, üretim maliyetlerini azaltacak tedbirlerin alınması ve ihracatçıların rekabet gücünü koruyacak desteklerin güçlendirilmesi öncelikli olmalıdır. Türkiye’nin sürdürülebilir büyümesi, üretim odaklı, verimliliği hedef alan ve katma değer yaratan ekonomik yapının güçlendirilmesiyle mümkün olacaktır.

Aydın Ticaret Borsası Başkanı Fevzi Çondur: Öncelik, enflasyonu düşürürken üretimden vazgeçmemek olmalı

■ Mehmet Şimşek’in 2023 yılında göreve gelmesiyle birlikte ekonomi yönetiminin temel önceliği; fiyat istikrarının sağlanması, beklentilerin çıpalanması ve finansal istikrarın güçlendirilmesi oldu. İş dünyası açısından bu sürecin iki boyutu bulunuyor: Enflasyonla mücadele için gerekli adımlar atılırken, reel sektör finansman maliyetleri, nakit akışı ve rekabet gücü açısından önemli bir geçiş yükü üstleniyor.

Son üç yılda ekonomi politikalarında öngörülebilirliğin artırılması ve dezenflasyon hedefinin merkeze alınması önemli kazanımlar sağladı. Yıllık enflasyonun Mayıs 2026 itibarıyla yüzde 32,61’e gerilemesi olumlu bir gelişme olsa da, bu oran üretici, tüccar ve ihracatçı açısından hâlâ yüksek seviyededir.

Finansmana erişim ise iş dünyasının en kritik sorunlarından biri olmaya devam ediyor. Sıkı kredi koşulları, özellikle işletme sermayesi ihtiyacı yüksek sektörlerde yatırım yapmayı, stok taşımayı ve ihracata hazırlanmayı zorlaştırıyor. İhracatçı açısından önemli olan yalnızca kur seviyesi değil; TL maliyetleri ile döviz gelirleri arasındaki dengenin öngörülebilir olmasıdır.

Vergi sisteminde sade, öngörülebilir ve kayıtlı çalışmayı teşvik eden bir yapı büyük önem taşıyor. KDV iadelerinin hızlandırılması, enflasyon muhasebesinin nakit akışını bozmayacak şekilde düzenlenmesi ve kayıt dışılıkla etkin mücadele edilmesi iş dünyasının temel beklentileri arasında yer alıyor.

Enflasyonla mücadelede kararlılığın yeniden tesis edilmesi son üç yılın en önemli kazanımıdır. Ancak finansman maliyetlerinin üretimi destekleyecek şekilde dengelenmesi, Eximbank ve reeskont kredilerinin erişilebilirliğinin artırılması, tarım, enerji ve lojistik maliyetlerini azaltacak desteklerin sürdürülmesi gerekiyor.

Önümüzdeki dönemde temel öncelik, enflasyonu düşürürken üretimden vazgeçmemek olmalıdır. Kalıcı fiyat istikrarı; üretim kapasitesi korunur, ihracatçı desteklenir ve işletmeler finansmana makul koşullarda ulaşabilirse sağlanabilir. Aydın Ticaret Borsası olarak, fiyat istikrarını gözetirken üreticinin ve ihracatçının rekabet gücünü koruyan dengeli ekonomi politikalarının Türkiye için en doğru yol olduğuna inanıyoruz.

Artvin Ticaret Borsası Başkanı Osman Akyürek: Rasyonel zeminin sağlamlaşması yalnızca enflasyonun düşmesine bağlı değil

■ Mehmet Şimşek’in 4 Haziran 2023’te Hazine ve Maliye Bakanlığı’na dönüşü, Türkiye ekonomisinde yalnızca bir görev değişikliği değil, ekonomi politikalarında yön değişiminin simgesi olarak görüldü. “Rasyonel zemine dönüş” söylemiyle birlikte fiyat istikrarı, mali disiplin ve sürdürülebilir cari denge programın temel hedefleri olarak öne çıktı. Bu dönemde para politikasında belirgin bir normalleşme yaşandı. Politika faizi yüzde 8,5’ten yüzde 50’ye kadar yükseltilerek enflasyonla mücadelede ortodoks araçlara dönüş yapıldı. Kur Korumalı Mevduat’tan çıkış süreci başlatıldı, rezervlerin güçlendirilmesi hedeflendi ve cari açığın azaltılması için sıkılaşma politikaları uygulandı. Turizm gelirleri ve altın ithalatına yönelik tedbirlerin de etkisiyle cari dengede iyileşme sağlandı.

Buna karşın enflasyon sorunu tam anlamıyla çözülemedi. 2024 Mayıs ayında yüzde 75’in üzerine çıkan yıllık enflasyon, uygulanan politikalar ve baz etkisiyle Mayıs 2026 itibarıyla yüzde 32,61’e geriledi. Ancak bu oran hâlâ fiyat istikrarından uzak bir tabloya işaret ediyor. Bu nedenle dezenflasyon sürecinin kalıcı başarıya ulaşıp ulaşamayacağı, fiyatlama davranışlarının değişmesine bağlı olacak.

Programın maliyeti ise özellikle reel sektör ve toplumun geniş kesimleri tarafından hissedildi. Yüksek faizler krediye erişimi zorlaştırırken KOBİ’ler ve yatırımcılar üzerinde baskı oluşturdu. Büyüme hız keserken, gelir dağılımı sorunları, genç işsizliği ve alım gücündeki kayıplar sosyal maliyeti artırdı. Dolaylı vergilere dayalı mali yapı da bu yükü ağırlaştırdı. Sonuç olarak Şimşek dönemi, ekonomi yönetiminde daha öngörülebilir ve tutarlı bir zemin oluşturdu. Ancak rasyonel zeminin sağlamlaşması yalnızca enflasyonun düşmesine değil; üretken yatırımları teşvik eden, verimliliği artıran ve gelir dağılımını iyileştiren yapısal reformların hayata geçirilmesine bağlı.

Ege İhracatçı Birlikleri Koordinatör Başkanı Muhammet Öztürk: Reeskont kredilerinde günlük limitin 6 milyar TL’ye çıkarılması doğru adım olur

■ Türkiye, dezenflasyon yolculuğunda üç yılı geride bıraktı. Piyasaların geleceğe güven duyması, enflasyon beklentilerinin kırılmasında çok önemli olduğunu hepimiz biliyoruz. Son 3 yılda alınan tedbirler önemli olmakla birlikte, kalıcı ve sürdürülebilir sonuçlar için üretimi, yatırımı ve verimliliği destekleyen uzun vadeli politikaların da kararlılıkla devam etmesi büyük önem taşımaktadır. Bir diğer unsurda dünya konjonktüründeki gelişmelerin enflasyonla mücadele programını desteklemesi çok kıymetli. Türkiye’de yaşadığımız 6 Şubat depremleri, dünya genelinde yaşanan savaşlar Türkiye’nin enflasyonla mücadelesine olumsuz etki etti.

İş dünyası ve ihracatçılar olarak makroekonomik istikrarın sağlanmasını her zaman öncelikli görüyoruz. Çünkü ihracatın sürdürülebilir şekilde artabilmesi için öngörülebilir bir ekonomik ortam, sağlıklı finansal sistem ve fiyat istikrarı vazgeçilmez unsurlar arasında yer alıyor. Yüksek enflasyon dönemlerinde işletmelerin maliyet hesaplamaları zorlaşmakta, yatırım kararları ertelenmekte ve kaynak dağılımı verimsiz hale gelmekte. Bu nedenle enflasyonla mücadele sadece tüketiciler için değil, üreticiler ve ihracatçılar için de büyük önem taşıyor.

Bugün gelinen noktada enflasyondaki aşağı yönlü eğilim, ekonomik aktörlerin geleceğe daha sağlıklı bakabilmelerine imkân sunuyor. Ancak dezenflasyon sürecinin üretim ve ihracat üzerindeki etkilerinin de dikkatle yönetilmesi gerektiği açık. Bu süreçte Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası’nın ihracatçılara verdiği yüzde 3 döviz dönüşüm desteğinin yüzde 5’e çıkarılmasını ve 1’er yıllık dönemlerde ilan edilmesini bekliyoruz. Piyasa koşullarına göre daha cazip olan reeskont kredilerinde günlük limitin 6 milyar TL’ye çıkarılmasının doğru bir adım olacağına inanıyoruz. Sanayici ve ihracatçıların enerji maliyetlerini aşağı çekecek adımlar atılması rekabetçiliğimize olumlu katkı sağlayacaktır. Özellikle emek yoğun sektörlerde faaliyet gösteren firmalarımızın rekabet gücünde belirgin aşınmalar yaşandı. Kişi başı 3 bin 500 TL olan istihdam desteğinin 5 bin TL’ye çıkarılması bu aşınmayı bir nebze telafi edecektir.

Trabzon Ticaret Borsası Başkanı Eyyüp Ergan: Öngörülebilir ekonomik ortamın güçlendirilmesini bekliyoruz

■ Son 3 yılda uygulanan dezenflasyon programının sonuçları, genel olarak olumsuz. 2023’ten itibaren yapılmaya çalışılan sıkı para politikasını faiz, enflasyon ve mali disiplin ekseninde değerlendirmek gerekiyor. Genelde de bu politika başlatılırken belirlenen hedeflerden sapma göstermiş ve daha çok da olumsuzluklar yaratmıştır. Dünyada ve özellikle de çevremizde yaşanan savaşların Türkiye ekonomisini olumsuz etkilediği bir gerçektir. Bu da 2023’te konulan programın hedeflerinden sapması ile yaşanmış, yaşanmaya da devam etmektedir. Yüksek enflasyon, buna karşılık döviz kurlarındaki beklenen gelişmelerin yaşanmaması özellikle ihracata yönelik üretim yapan firmaların dünya piyasalarındaki rekabetini olumsuz etkileyememiştir.

Bu da ister istemez üretimin düşmesine, dolayısıyla istihdamın da azalmasına sebep olmaktadır. Kredi maliyetlerinin yüksekliği yanında, buna rağmen krediye erişimin güçleştirilmesinin yanısıra döviz kurunun enflasyonun altında seyretmesi ihracata dayalı üretimin önünde adeta engel oluşturmuştur. Özellikle KOBİ'ler için krediye erişim zorlaştı. Özellikle istihdam yaratarak, ihracata yönelik üretim yapan firmaların yüksek finansman maliyetleri, krediye erişim zorlukları, daralan iç talep, ihracatta rekabet kaybı, kur belirsizliği, enerji giderleri sıkıntıları mevcuttur. Özellikle üretim ve ihracata dayalı sektörler, maliyet artışlarının satış fiyatlarına tam yansıtılamaması nedeniyle kârlılık baskısı yaşamaktadır. Bu nedenle reel sektörün en büyük beklentisi; öngörülebilir ekonomik ortamın güçlendirilmesi, uygun maliyetli finansmana erişimin artırılması ve üretim-ihracat odaklı destek mekanizmalarının genişletilmesidir.

İstanbul Kuru Meyve ve Mamulleri İhracatçıları Birliği Başkanı Semih Ergüder: Üretim, yatırım ve ihracat kapasitesini koruyan, destekleyici program gerekli

■ Son üç yılda uygulanan ekonomi programının yüksek enflasyonla mücadele, bütçe disiplininin güçlendirilmesi ve finansal piyasalarda istikrarın yeniden tesis edilmesi açısından önemli kazanımlar sağladığını düşünüyorum. Özellikle para politikasında öngörülebilirliğin artması ve piyasalara verilen güven mesajları iş dünyasında olumlu karşılandı. Ekonomide daha öngörülebilir bir zeminin oluşması, uzun vadeli planlama açısından değerli bir gelişme oldu.

Ancak reel sektör cephesinde aynı ölçeğe olumlu bir tablo görmek mümkün değil. Yüksek faiz oranları ve finansmana erişimde yaşanan güçlükler, üretim ve ihracat yapan firmalar üzerinde ciddi baskı oluşturuyor. Mevcut faiz seviyeleri, firmaların stoklama kapasitesini sınırlandırırken yatırım kararlarını da ertelemelerine yol açıyor. Bunun yanında işçilik, enerji, ambalaj, lojistik ve tarımsal girdilerde yaşanan hızlı maliyet artışları kârlılığı önemli ölçüde aşındırdı. Enflasyonla mücadele kapsamında döviz kurunun kontrollü seyretmesi makroekonomik istikrar açısından olumlu görülse de, maliyetlerin kur artışının üzerinde yükselmesi ihracatçıların uluslararası pazarlardaki fiyat rekabetini zayıflatıyor.

Önümüzdeki dönemde enflasyonla mücadelede kararlılığın sürdürülmesini son derece önemli. Ancak bu süreç üretim, yatırım ve ihracat kapasitesini koruyacak destekleyici politikalarla birlikte yürütülmeli. Üretici ve ihracatçı sektörlere uygun maliyetli ve erişilebilir finansman imkânları sağlanmalı, yatırım kredileri desteklenmeli ve işletme sermayesi ihtiyacını karşılayacak mekanizmalar geliştirilmeli. İhracatçıların rekabet gücünü koruyacak kur politikalarının uygulanması, enerji maliyetlerini azaltacak teşviklerin yaygınlaştırılması ve lojistik altyapısının güçlendirilmesi de büyük önem taşıyor. Tarım ve gıda tarafında ise iklim değişikliği, kuraklık riski ve verim kayıpları giderek daha belirleyici hale geliyor. Bu nedenle sözleşmeli üretim modelleri yaygınlaştırılmalı, modern sulama yatırımları artırılmalı, tarımsal üretim planlaması güçlendirilmeli ve katma değerli ürün yatırımları desteklenmeli.

Timay-Tempo AŞ Yönetim Kurulu Üyesi Hüseyin Alış: Katma değer üretip ihraç eden şirketler Çin örneğindeki gibi desteklenmeli

■ Yeni bir dünya düzeninin kurulma aşamasında olduğumuz şu dönemde, hiç olmadık derecede artan global rekabeti de dikkate aldığımızda mevcut uygulamalar özellikle imalat sanayisinde faaliyet gösteren firmaları oldukça zorluyor. Çin rekabeti, belli sektörlerde ihracat rakamlarının daralmasına ve eksik kapasite kullanımına, bunlara bağlı olarak da ciddi verimlilik kayıplarına neden oluyor. Türkiye’den genel olarak sanayi şirketlerinin %25 özkaynak, %75 dış borçlanma/kredi ile çalıştığını dikkate aldığımızda, bazı sektörler hariç çoğu sektörde mevcut yüksek kredi faizleri nedeniyle para kazanmak neredeyse imkansız hale gelmiştir. Dolayısıyla katma değeri yüksek, teknoloji üreten ve ihracat yapan şirketler başta olmak üzere, üretici firmaların Çin uygulaması örneğinde olduğu gibi devlet kurumları tarafından desteklenmesi zarureti ortaya çıkmaktadır. Aksi halde iflas ve konkordato sayılarının daha da artacağı aşikardır.

Özetle; Önceki yıllarda ülkemizde krizler V şeklindeydi. Krize giriliyor ancak alınan tedbirlerle V şeklinde hızlı bir düzeltme yaşanıyordu, dolayısı ile krizin ekonomiye etkisi daha sınırlı ve yönetilebilir oluyordu. Ancak yaşadığımız ekonomik kriz maalesef bu defa U şeklinde. Krize girildi, yatay gidiyoruz, yukarı yönlü düzelme henüz başlamadı, krizde geçen süre çok uzadı, bu nedenle olumsuz etkileri her zamankinden daha fazla hissediliyor.

Antalya Sanayici ve İş İnsanları Derneği Başkanı Ercan Özbek: Daha adil ve sade vergi sistemi rekabet ortamını güçlendirir

■ Son üç yılda uygulanan ekonomi programının en önemli kazanımı ekonomide öngörülebilirliğin yeniden tesis edilmesi oldu. İş dünyası açısından yatırım kararı alabilmek, bütçe yapabilmek ve önünü görebilmek en az rakamların kendisi kadar önemlidir.

Zorlu küresel koşullara, bölgemizde yaşanan jeopolitik gerilimlere ve içeride yaşadığımız deprem felaketinin ekonomik etkilerine rağmen Türkiye ekonomisinin direncini koruyabilmiş olması önemli bir başarıdır. Enflasyonla mücadelede henüz hedeflenen noktada değiliz ancak fiyat artış hızındaki yavaşlama, rezervlerdeki toparlanma ve finansal istikrar açısından olumlu gelişmeler görüyoruz.

Ekonomi programı önemli kazanımlar sağladı ancak iş dünyasının sahada hissettiği bazı eksiklikler de bulunuyor. Öncelikle enflasyonla mücadelede beklentileri daha hızlı düzeltecek adımların atılması faydalı olabilirdi. Çünkü enflasyon sadece ekonomik değil aynı zamanda psikolojik bir süreçtir. Fiyatlama davranışlarının normale dönmesi zaman alıyor.

İkinci olarak, ülkemizin uzun vadeli ve doğrudan yabancı yatırımları daha güçlü şekilde çekmesi gerekiyor. Finansman ihtiyacını kısa vadeli kaynaklarla karşılamak yerine üretim, teknoloji ve istihdam oluşturan yatırımları artırmalıyız. Bir diğer önemli konu ise vergi reformudur. Vergi sisteminin daha adil, daha sade ve daha geniş tabana yayılan bir yapıya kavuşması hem kayıt dışılıkla mücadeleyi güçlendirecek hem de rekabet ortamını iyileştirecektir.

Ayrıca özellikle KOBİ’lerin finansmana erişim ve teknolojik dönüşüm konusunda daha fazla desteklenmesi gerektiğini düşünüyoruz. Dijital dönüşüm, yapay zekâ, yeşil dönüşüm ve yüksek katma değerli üretim yeni dönemin temel başlıkları olmalıdır. Dünyada rekabet artık ucuz iş gücüyle değil bilgi, teknoloji ve verimlilikle sağlanıyor. Özellikle Anadolu şehirlerinin ekonomik potansiyelini daha etkin kullanacak bölgesel kalkınma politikalarına ihtiyaç var. Antalya gibi üretim, tarım, turizm ve ticaret kapasitesi yüksek şehirlerin yeni yatırımlardan daha fazla pay alması sağlanmalıdır. Türkiye’nin ikinci yüzyılında başarıyı sadece büyüme rakamlarıyla değil, verimlilik, teknoloji üretimi, sürdürülebilirlik ve yaşam kalitesiyle ölçmemiz gerektiğine inanıyoruz.

Düzce Belediye Başkanı Faruk Özlü: Türkiye'nin asıl açığı teknoloji açığıdır

■ Enflasyonla mücadelede kararlı duruş önemli. Türkiye'nin ekonomik geleceği teknoloji odaklı üretim ve yapısal reformlarla şekillenir. Türkiye ekonomisi küresel gelişmelerden bağımsız değerlendirilemez. Son yıllarda dünya genelinde yaşanan pandemi sonrası etkiler, enerji krizleri ve jeopolitik gerilimler, tüm ülkeler gibi Türkiye'yi de etkiledi. Ekonomi politikaların bu zorlu küresel şartlar içerisinde şekilleniyor. Türkiye'nin üretim kapasitesini ve ekonomik dinamizmini koruması önemli bir başarı. Enflasyonun yatırım, üretim ve büyüme üzerinde olumsuz etkileri görülüyor. Fiyat istikrarının sağlanması sürdürülebilir kalkınmanın temel şartlarından biri. Enflasyonun kalıcı olarak düşürülmesi; yatırım ortamının iyileşmesi, üretimin güçlenmesi ve uzun vadeli büyümenin sağlanması açısından kritik öneme sahiptir. Bu nedenle fiyat istikrarını hedefleyen politikaların kararlılıkla sürdürülmesini önemli buluyorum.

İş dünyasının en önemli sorunlarından birinin finansmana erişim olduğunu belirten Özlü, özellikle üretim yapan işletmelerin uygun maliyetli kaynaklara ulaşmasının her geçen gün daha fazla önem kazandığını ifade etti. Reel sektörün güçlü kalabilmesi için alternatif finansman modellerinin geliştirilmesi gerektiğini vurgulayan Özlü, üretim ve yatırımın sürdürülebilirliği açısından finansman imkanlarının kritik rol oynadığını kaydetti.

Türkiye'nin uzun vadeli kalkınma hedeflerine ulaşabilmesi için üretim yapısında dönüşüm gerekiyor. Türkiye sanayisinin, küresel rekabet gücünü artırmasının yolu Ar-Ge, inovasyon ve teknoloji yatırımlarından geçiyor. Türkiye'nin asıl açığı teknoloji açığıdır. Yüksek teknolojili üretimin ve ihracatın artırılması, sürdürülebilir büyümenin en önemli unsurlarından biridir.

Ekonomik istikrarın kalıcı hale gelmesi için mali disiplin ve yapısal reformlar da ayrıca önemli. Yatırım ortamını güçlendirecek düzenlemelerin sürdürülmesi gerekiyor. Türkiye'nin önümüzdeki dönemde üretim, ihracat, teknoloji ve inovasyon odaklı büyüme modelini güçlendirmesi halinde ekonomik potansiyelini çok daha güçlü şekilde ortaya koyabileceğini düşünüyorum.

Sanayi-okul iş birliğini güçlendirmek amacıyla Fatih Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi’nde yarışma düzenlenecek. 18 Haziran 2026 Perşembe günü yapılacak olan yarışma saat 14.30’da başlayacak.

Sakarya genelindeki tüm meslek liselerinin metal bölümü öğrencileri için düzenlenen "Gazaltı Efsaneleri ve Yeni Dönüşüm Yıldızları Yarışması" ile geleceğin ustaları ve teknisyenleri bir araya gelecek.

Sakarya Makina İmalatçıları Birliği (SAMİB) ve Sakarya İl Milli Eğitim Müdürlüğü işbirliğinde düzenlenecek olan yarışmada dereceye giren öğrencilere birinciye 10.000 TL. ikinciye 7.500 TL. üçüncüye 5.000 TL, ve mansiyon 2.500 TL. ödül verilecek.

Sakarya Ticaret ve Sanayi Odası ev sahipliğinde ‘Macaristan Ülke Günü’ programı düzenlenecek.

Macaristan İstanbul Başkonsolosluğu ve HEPA Türkiye iş birliğiyle 22 Haziran tarihinde Sakarya Ticaret ve Sanayi Odası Meclis Toplantı salonunda düzenlenecek olan etkinlik saat 14:00’de başlayacak.

Program kapsamında Macaristan’daki yatırım olanakları, ülkenin ekonomik yapısı, ticari iş birliği fırsatları ve Türk iş dünyası için potansiyel sektörler ve vize konusu hakkında kapsamlı bilgilendirmeler yapılacak.

Etkinlikte; Macaristan İstanbul Başkonsolosu László Keller, HEPA Türkiye Genel Müdürü Yalçın Orhon, Macaristan İstanbul Başkonsolosluğu Ticaret Ataşesi Miklós Bujáky ve HEPA Türkiye Ülke Müdürü Emre Cihad Sönmez konuşmacı olarak yer alacak.

Sakarya Ticaret ve Sanayi Odası üyelerinin ve iş dünyası temsilcilerinin katılımına açık olarak düzenlenecek programda, Macaristan ile ticari ilişkilerin geliştirilmesi, yatırım fırsatlarının değerlendirilmesi ve karşılıklı iş birliklerinin artırılması hedefleniyor.

İzmir Sanayici ve İş İnsanları Derneği (İZSİAD) Eğitim Komisyonu, iş dünyasında protokol ve temsil gücünü ele alan eğitim toplantısı düzenledi. İZSİAD Yönetim Kurulu Başkanı Alaattin Yüksel, iş dünyasında protokol kurallarının yalnızca biçimsel bir alan olarak görülmemesi gerektiğini vurguladı.

Kurumları temsil eden kişilerin her sözünün, her yazışmasının ve her davranışının kurum algısına etki ettiğini belirten Yüksel, “İş dünyasında güven, yalnızca yapılan işin kalitesiyle değil; ilişki yönetimi, iletişim dili ve temsil kabiliyetiyle de güçlenir. Protokol kuralları bu anlamda kurumsal itibarımızı koruyan, ilişkilerimizi daha sağlıklı ve öngörülebilir hale getiren önemli bir çerçevedir. Bu değerli etkinliği hazırlayan İZSİAD Eğitim Komisyonumuzu kutluyor, katkıları için Sezin Hanım’a teşekkür ediyorum” dedi.

Sivri: Protokol temsil sorumluluğunun davranışa dönüşmüş halidir

Strateji geliştirme, yeni nesil liderlik ve yapay zekâ entegrasyonu alanlarında danışmanlık veren İş Mimarı ve Kurumsal Dönüşüm Lideri Sezin Örten Sivri, iş dünyasında protokol, yazılı iletişim, toplantı protokolü, üst yönetimle iletişim ve yönetici davranış protokolünü, kendi geliştirdiği "Temsil Mimarisi" yaklaşımı çerçevesinde ele aldı.

Sivri, protokolün iş dünyasında görünmeyen ama tüm ilişkileri etkileyen bir yönetim-liderlik alanı olduğunu söyledi. Protokolün saygı, sıra, mesafe, temsil ve güven bileşenlerinden oluştuğunu belirten Örten Sivri, "Protokolü yalnızca tören düzeni ya da nezaket kuralları olarak düşünmemek gerekir. Ben buna 'Temsil Mimarisi' diyorum. Bir kurumun itibarı reklamlarla kurulur ama davranışlarla korunur; saygı, sıra, mesafe, temsil ve güven, güçlü kurumların şansa bırakmadığı liderlik davranışlarıdır" dedi.

Kahramanmaraş Ticaret ve Sanayi Odası (KMTSO) heyeti, mayıs ayında gerçekleştirilen seçimlerde yeniden Kahramanmaraş Esnaf ve Sanatkârlar Odaları Birliği (KMESOB) Başkanlığına seçilen Ahmet Kuybu’ya hayırlı olsun ziyaretinde bulundu.

KMTSO Meclis Başkanı M. Hanefi Öksüz, Yönetim Kurulu Başkanı Mustafa Buluntu, Kahramanmaraş Ticaret Borsası Başkanı Mustafa Narlı, Yönetim Kurulu ve Meclis Üyelerinin katılımıyla gerçekleştirilen ziyarette, Ahmet Kuybu’ya yeni görev döneminin hayırlı olması temennisinde bulunularak başarı dilekleri iletildi.

Ziyarette, Kahramanmaraş’ın ekonomik, ticari ve sosyal gelişimine katkı sağlayacak ortak çalışmalar üzerine görüş alışverişinde bulunuldu. Şehrin kalkınma sürecinde esnaf, sanatkâr ve iş dünyasının güçlü bir iş birliği içerisinde hareket etmesinin önemine dikkat çekilirken, kurumlar arası dayanışmanın artırılarak sürdürülmesinin gerekliliği vurgulandı.

KMTSO Yönetim Kurulu Başkanı Mustafa Buluntu, Kahramanmaraş’ın üretim, ticaret ve istihdam hedeflerine ulaşmasında tüm meslek kuruluşlarının ortak akıl ve iş birliği anlayışıyla hareket etmesinin büyük önem taşıdığını belirterek, KMESOB ile yürütülen iş birliğinin yeni dönemde de güçlenerek devam edeceğine inandıklarını ifade etti.

KMESOB Başkanı Ahmet Kuybu ise nazik ziyaretlerinden dolayı KMTSO ve Kahramanmaraş Ticaret Borsası heyetine teşekkür ederek, esnaf ve sanatkârların gelişimi ile şehrin ekonomik kalkınmasına katkı sunacak her türlü çalışmada iş birliğine açık olduklarını dile getirdi.

Sakarya'da gençlerin teknoloji üretme ve girişimcilik becerilerini geliştirmeyi amaçlayan Teknoloji ve Robot Olimpiyatları'nın (ROBOTEK) ikincisi yoğun katılımla gerçekleştirildi. Sakarya Makina İmalatçıları Birliği (SAMİB) ile Sakarya Uygulamalı Bilimler Üniversitesi (SUBÜ) iş birliğinde düzenlenen organizasyonda dereceye giren öğrencilere toplam 800 bin lira ödül verildi.

Sakarya Uygulamalı Bilimler Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi'nde iki gün boyunca devam eden olimpiyatlara ilkokuldan üniversite düzeyine kadar 740 takım katıldı. Öğrenciler, geliştirdikleri projeler ve robotik tasarımlarıyla hem teknik becerilerini sergileme hem de rekabet ortamında deneyim kazanma fırsatı buldu.

8 farklı kategoride yarıştılar

Katılımcılar, mühendislik, yazılım ve tasarım yeteneklerini ortaya koydukları sekiz farklı kategoride mücadele etti. Yarışmalar şu başlıklarda gerçekleştirildi:

• Mini Sumo Robot Yarışması
• Çizgi İzleyen Robot Yarışması
• Robo Futbol Yarışması
• Tasarla-Geliştir Yarışması
• Savaşan Robot Yarışması
• İnsansız Hava Araçları (İHA) Yarışması
• Labirent Çözen Yarışması
• Serbest Kategori

Her kategoride jüri değerlendirmeleri ve performans sonuçlarına göre dereceye giren takımlar belirlendi.

Gençlerin teknoloji üretme motivasyonu desteklendi

Toplam 800 bin TL'lik ödül havuzunun dağıtıldığı ROBOTEK Olimpiyatları, öğrencilerin yalnızca yarışma heyecanı yaşamalarını değil; problem çözme, takım çalışması, inovatif düşünme ve üretim becerilerini geliştirmelerini de hedefledi.

Farklı yaş gruplarından yüzlerce öğrenciyi bir araya getiren organizasyon, Sakarya'nın teknoloji ve üretim ekosistemine genç yeteneklerin kazandırılması açısından önemli bir platform olarak öne çıktı. Etkinlikte sergilenen projeler, geleceğin mühendisleri ve girişimcilerinin ortaya koyduğu yaratıcı fikirlerin somut örnekleri olarak dikkat çekti.

SAMİB ve SUBÜ iş birliğiyle düzenlenen ROBOTEK'in, önümüzdeki yıllarda daha geniş katılımla sürdürülerek Türkiye'nin önde gelen teknoloji organizasyonlarından biri haline getirilmesi hedefleniyor.

Hanifi Toptaş öncülüğündeki Onikişubat Belediyesi tarafından Kale Mahallesi’nde hayata geçirilen Kale Gençlik Merkezi ve Meydan Projesi, düzenlenen törenle hizmete açıldı. Açılış programına vatandaşlar, gençler ve protokol üyeleri yoğun ilgi gösterirken, bölgenin eğitim altyapısına önemli katkı sağlayacak merkezin açılışı büyük bir coşkuya sahne oldu.

Kale, Önsen ve Hartlap bölgelerinde yaşayan gençlerin eğitim, gelişim ve sosyal yaşamlarına destek olmak amacıyla inşa edilen Kale Gençlik Merkezi; kütüphanesi, etüt salonları, eğitim sınıfları ve sosyal alanlarıyla bölgenin önemli ihtiyaçlarından birine cevap verecek. Gençlik Merkezi özellikle üniversite hazırlık sürecindeki öğrenciler için önemli bir eğitim üssü olacak.

Gençlerin yalnızca ders çalışacağı değil; araştıracağı, üreteceği, kendini geliştireceği ve yeni dostluklar kuracağı bir yaşam alanı olarak tasarlanan merkezin açılışı, vatandaşların ve gençlerin yoğun katılımıyla gerçekleştirildi.

Açılış programına 66. T.C. Hükümeti Kabinesi Tarım ve Orman Bakanı ve TBMM Tarım, Orman ve Köyişleri Komisyonu Başkanı Vahit Kirişci, AK Parti Kahramanmaraş Milletvekilleri Ömer Oruç Bilal Debgici, Mehmet Şahin ve İrfan Karatutlu, Kahramanmaraş Büyükşehir Belediye Başkanı Fırat Görgel, Onikişubat Kaymakamı Salih Çiğdem, AK Parti Kahramanmaraş İl Başkanı M. Burak Gül, AK Parti Onikişubat İlçe Başkanı Durdu Safa Kekeç, meclis üyeleri ve davetlilerin yanı sıra çok sayıda vatandaş katıldı.

Hanifi Toptaş: Eğitimde fırsat eşitliğine inanıyoruz

Projenin açılışında konuşan Onikişubat Belediye Başkanı Hanifi Toptaş, merkezin gençlerin eğitim hayatına katkı sunacağını ve bölgeye sosyal anlamda yeni bir vizyon kazandıracağını söyledi.

Başkan Toptaş, şu sözleri kullandı; “Her şeyden önce, bu güzel projemizi hayata geçirmenin kıvancı içerisindeyiz. Belediyelerimizin bir asli görevleri var, bir de tali görevleri var. Asli görevlerimizi aksatmadan, çünkü onlar en önemli görevlerimiz, elimizden geldiğince toplumumuzun farklı kesimlerine yönelik sosyal projeleri hayata geçirmeye çalışıyoruz. Kadınlara, gençlerimize, emeklilerimize, dezavantajlı bireylerimize yönelik projeleri elimizden geldiğince hayata geçirmeye gayret ediyoruz. Eğitim ve gençliğe yönelik projelerimize de ayrıca çok önem veriyoruz. Çünkü biz, eğitimde fırsat eşitliğine inanıyoruz ve her bir gencimizin hayallerinin yaşadığı ortamın imkanlarıyla sınırlı kalmaması gerekliliğine inanıyoruz.

“Özel kurs merkezlerindeki eğitimin daha iyisini veriyoruz”

Göreve başladığımızda ücretsiz üniversiteye hazırlık kurslarımızı başlatmıştık. Türkiye’nin aslında her yerinde Milli Eğitim Bakanlığımız veya belediyelerimiz bu tarz uygulamaları yapıyorlar. Fakat bu projeler sürdürülebilir olmayabiliyor. Biz tabii göreve başladığımızda, özellikle kurs fiyatlarının da çok yüksek olması sebebiyle dedik ki: “Biz ücretsiz dershane kurs hizmetini buradaki öğrencilere verelim.” Çünkü çok yüksek ücretler alınıyordu. Ama şunu da söyledik, dedik ki: “Özelde, o özel okullardaki, özel kurs merkezlerindeki eğitim kalitesi neyse, aynı kaliteyi oluşturacak şekilde öğrencilerimize bu hizmeti verelim.” diye düşündük. Ve hamdolsun, özellikle bu iki yıllık süreç içerisinde toplamda 1100 öğrencimizi üniversiteye hazırlık kurslarımızdan faydalandırdık. %70’lik bir devamlılık oranını sağladık ki bu gerçekten bu tarz çalışmalarda çok yüksek bir orandır, Türkiye ortalamasının çok çok üstünde. Yani yaklaşık olarak 700 öğrencimiz bu kurslara başladığı gibi bitirdiler. Onlara, o özel okullardaki, en iyi özel okullardaki, yüksek ücretlerdeki kurs merkezlerindeki özellikle yardımcı kaynak kitaplarını ayarladık. Milli Eğitim Müdürlüğümüzle birlikte çok iyi bir eğitici kadro oluşturduk ve nihai olarak 460 öğrencimizi üniversite sınavlarında üniversiteye, özellikle dört yıllık fakültelere yerleştirdik. Ve bunların da içerisinde gerçekten tıp fakültesini kazanan öğrencilerimiz oldu, İstanbul Teknik Üniversitesi gibi ve ülkemizin diğer güzide üniversitelerindeki gibi gerçekten çok önemli üniversiteleri ve bölümleri kazanan öğrencilerimiz oldu. Çünkü bizim için bir kişi bile önemli.

“Kale Mahallemiz çok merkezi bir konumda”

Tabii her yıl sonunda bir durum değerlendirmesi alıyoruz. Kırsal mahallelerimize baktığımızda da gerçekten böyle bir talep olduğunu gördük ve bizim merkezdeki kurslarımıza kırsaldan birçok öğrencimizin katıldığını gördük. Hatta Ferhuş, Karacasu’dan bile birçok öğrencimiz katılmıştı. Ve biz dedik ki: “Kalede bu gençlik merkezimizi oluşturalım.” Çok şükür hamdolsun bu projeyi buraya kazandırdık. Neden Kale mahallemizde? Çünkü batı mahallelerimiz, bu hinterland içerisinde merkezi bir konumda burası ve okuma oranı yüksek bir bölgemiz. Burası gerçekten çok önemli insanlar yetiştirmiş bir bölge. Tabii ki bizim için bir kişi bile önemli. Yani bu bölgeden bir kişiyi bile çıkartabilirsek bunu çok önemsiyoruz. Çünkü biz şunu çok iyi biliyoruz; bir çivi bir nalı, bir nal bir atı, bir at bir yiğidi, bir yiğit bir orduyu ve bir ordu bir ülkeyi kurtaracağını çok iyi biliyoruz. Ve özellikle eğitim ve gençlik noktasındaki çalışmalarımızı da bu felsefe doğrultusunda yürütüyoruz. Hem mimarisiyle hem peyzaj projesiyle Kale mahallemize de ayrı bir vizyon getirelim diye düşündük. Gençlik merkezimizin buradaki gençlerimizin ihyasına vesile olmasını Yüce Allah’tan niyaz ediyor, hepinizi sevgi, saygı, muhabbetle selamlıyorum” dedi.

Başkan Görgel: Bölgeye ciddi bir katma değer sağlayacak

Kahramanmaraş Büyükşehir Belediye Başkanı Fırat Görgel de yaptığı selamlama konuşmasında Gençlik Merkezi ve meydan çalışmasının bölgeye katma değer sağlayacağını belirterek, “Bereketli bir gün elhamdülillah. Onikişubat Belediyemiz tarafından Kale Mahallemize, aslında daha doğrusu bölgemize kazandırılan Gençlik Merkezi'nin ve meydan çalışmasının hemşehrilerimize, tüm vatandaşlarımıza hayırlı olmasını diliyorum. Yerel yöneticiler olarak şehrimizin depremden sonraki sürecinde hem altyapıda hem üstyapıda çok ciddi çaba sarf ediyoruz. Bir taraftan depremin izlerini silmeye çalışırken, bir taraftan da böylesine güzel sosyal tesislerle şehrimizdeki niteliği artırmaya çalışıyoruz. Kale Mahallemiz tabii, bu bölge bizim için çok önemli bir bölge. Bugün gerçekten bölgeye kazandırılan Gençlik Merkezi ve meydan çalışması, bölgeye çok farklı bir katma değer katacağı kanaatindeyim. Ben bu yatırımın hayırlı olmasını diliyorum. Herkesi bir kez daha, tüm hemşehrilerimi saygıyla, hürmetle selamlıyorum” şeklinde konuştu.

Sosyal Güvenlik Kurumu Mart ayı istatistiklerini yayınladı. Buna göre, emekli olup çalışmaya devam edenler hariç olmak üzere aylık bazda özel sektörde ücretli çalışanlar ile memur sayısında artış olurken, esnaf, çiftçi ve işverenlerin sayısında azalış gözlendi. Türkiye’de bahar aylarından itibaren tarım-gıda, turizm ve inşaatın etkisiyle çalışan sayısında artış görülmeye başlanıyor.

SGK verilerine göre işyerinde ücretli çalışan kişiler (4/a) Mart 2026 itibariyle, bir önceki yıl aynı aya göre 385,6 bin kişi, bir önceki aya göre ise 54,9 bin kişi arttı. Bu kapsamda çalışan toplam kişi sayısı da 16 milyon 672 bin kişiye çıktı. Özel sektörde ağırlıklı olarak aralık ve ocak aylarında emeklilik yoğunlaştığı için, yılsonlarındaki istihdam sayısında hızlı düşüşler gözleniyor. Memurların kapsandığı 4/c statüsünde çalışanlarda da artış sürüyor. Mart ayı itibariyle toplam bu statüde çalışan sayısı, bir önceki yıl aynı aya göre 38 bin kişi, bir önceki aya göre 14.2 bin kişi artarak 3 milyon 688.5 bin kişiye ulaştı. Memurlar, genellikle yaş sınırına kadar çalışmayı sürdürdüğü için emeklilik hızı görece diğer çalışanlara kıyasla daha yavaş seyrediyor. 2025 sonuna göre memur sayısında azalış görülmedi.

EYT’li çalışan 2 milyonun üstünde 

Mart ayı itibariyle emekli olup da çalışmaya devam eden kişi sayısı, 2025 yılı sonuna göre 606 kişi azalmakla birlikte, 2 milyon 149 bin kişiyle, 2 milyon sınırının üzerinde kalmaya devam etti. Özellikle EYT düzenlemesinin ardından çok sayıda kişi emekli olduktan sonra kayıtlı ya da kayıtsız çalışmayı sürdürdü. EYT düzenlemesi öncesi bu kapsamda çalışan kişi sayısı 946 bin kişiyken, düzenleme yılı olan 2023 sonunda 1.9 milyon kişiye, 2024’te ise 2.1 milyon kişiye ulaştı.

Tüm kategorilerde çalışan sayısı 25,5 milyonu aştı

Halen prim ödeyenler ve emekli olup da çalışmasını sürdürenler dahil tüm kategorilerde çalışan sayısı 2026 Mart ayı itibariyle 25 milyon 525 bin kişi oldu. Toplam kayıtlı çalışanlar Mart ayı itibariyle 2025 sonuna kıyasla 347.7 bin kişi azalış gösterdi. Emekli olup çalışmayı sürdüren kişi sayısındaki yavaş değişim dikkate alındığında, EYT’nin etkisinin geçmişe kıyasla azaldığı, emekli olanların önemli bir kısmının kayıtlı çalışmayı devam ettirmediği sonucu çıkıyor. Diğer yandan bu kişilerin kayıt dışı çalışması olgusu da bulunuyor.

Dünya gastronomi literatürünü yakından takip eden, mutfak kültürünün yalnızca bir tüketim alışkanlığı değil toplumların ortak hafızasının önemli bir parçası olduğuna inanan bir gazeteci ve yazar olarak geçtiğimiz hafta en anlamlı seyahatlerimden birini gerçekleştirdim. Anadolu’nun kalbinde, Hititlerin başkentinde düzenlenen Açık Ateş Etkinlikleri için Çorum’daydım.

Ve en güzeli, şehirden ayrılıp İstanbul’a doğru yola koyulduğumda valizimde yalnızca tattığım lezzetlerin hatırası yoktu. Bu toprakların geleceğine, gençliğin enerjisine, üretimin gücüne ve Anadolu’nun kültürel zenginliğine dair taze umutlar da taşıyordum.

Üç gün boyunca Bedesten Meydanı’ndan Çorumlu Obası’na kadar uzanan geniş bir coğrafyada dolaşırken, gastronominin aslında bir yemek meselesinden çok daha fazlası olduğunu bir kez daha gördüm.

Bu etkinlikte yalnızca yemekler pişirilmedi. Hititlerden günümüze taşınan kültürel miras konuşuldu. Yerel ürünlerin geleceği tartışıldı. Üreticinin emeği anlatıldı. Gençlerin bu mirası nasıl devralacağı üzerine fikirler paylaşıldı. Ve bütün bunlar açık ateşin etrafında gerçekleşti.

İlk saatlerine yetişemediğim etkinlik, Çorum’un simgelerinden Saat Kulesi’nden Bedesten’e uzanan kortej yürüyüşüyle başlamıştı. Tarihi Bedesten’de yakılan sembolik ateş, yalnızca organizasyonun açılışını değil, Çorum’un UNESCO Yaratıcı Şehirler Ağı Gastronomi Şehri olma hedefinin de sembolüydü.

Bu yazımın devamı ve köşemdeki diğer yazılarımın ayrıntıları için lütfen https://www.ekonomim.com/yasam-keyfi adresine geçiniz...

Ateşin başında geleceği izlemek: Çorumlu Obası’nda bir gün

Çorum’daki Açık Ateş Etkinlikleri sona erdiğinde aklımda yalnızca konuşmalar, tattığım yemekler ya da ziyaret ettiğim mekânlar kalmadı. En çok, Çorumlu Obası’nda karşılaştığım insanlar kaldı hafızamda... Açık ateşin etrafında toplanan öğrenciler... Ocak başında çalışan, Türkiye’nin ve dünyanın farklı köşelerinden gelen ustalar... Üreticiler... Şefler... Ve bütün bu hareketliliğe önce sessizce sonra rüzgârı ve yağmuruyla eşlik eden enfes doğa...

Ama Çorum'u anlamak için önce ateşin başına değil, tarihin derinliklerine bakmak gerekiyordu. Bu nedenle etkinliğin ikinci gün, yöresel kahvaltının ardından rotamızı Çorum Müzesi'ne çevirdik.

Bazı müzeler yalnızca eserlerin sergilendiği mekânlardır. Bazıları ise ziyaretçilerine bir şehrin ruhunu anlatır. Çorum Müzesi de ikinci gruba giriyor.

Hititlerden Friglere, Roma’dan Selçuklu ve Osmanlı dönemine kadar uzanan geniş koleksiyon, bu toprakların neden binlerce yıldır bir kültür ve medeniyet merkezi olduğunu gözler önüne seriyor. Bu son müze gezimde de vitrinlerdeki eserleri incelerken, biraz sonra Çorumlu Obası’nda tanıklık edeceğimiz gastronomi hikâyesinin aslında ne kadar derin köklere dayandığını bir kez daha düşündüm...

Müzeden çıkıp Çorumlu Obası’na doğru yola koyulduğumuzda artık yalnızca bir gastronomi etkinliğine değil, binlerce yıllık bir kültürel sürekliliğin izlerine doğru ilerlediğimizi hissediyordum.

Dört şefin aynı masada anlattığı gastronomi hikâyesi

Bodrum’un yaz takviminde gastronomi artık yalnızca iyi yemek yemekle sınırlı değil. Şeflerin, üreticilerin, ürünlerin ve hikâyelerin bir araya geldiği özel deneyimler, bölgenin gastronomi kimliğini güçlendiren önemli buluşmalara dönüşüyor.

Bu buluşmalardan biri de Gault&Millau Türkiye’nin Signature Dining Experience etkinliği yeni sezon ilk organizasyonu oldu. Ruins Luxury Resort’ün ev sahipliğinde gerçekleştirilen etkinlik, yalnızca bir akşam yemeğinden ibaret değildi. İki gün boyunca süren program, Ege’nin ürün zenginliğini, Bodrum’un yaşam kültürünü ve uluslararası gastronominin güncel yaklaşımlarını aynı çatı altında buluşturdu.

Gecenin açılışında konuşan Gökmen Sözen, gastronomiyi yalnızca tabaktan ibaret görmediklerini vurguladı ve şöyle dedi:

“Gastronominin en güçlü yönlerinden biri, sınırları ortadan kaldırarak insanlar arasında bağ kurabilmesidir.”

Kahramanmaraş’ın UNESCO’ya uzanan edebiyat yolculuğu

Kahramanmaraş’a yaptığım ziyaretlerden birinde yolum, yazarların ve şairlerin eserlerinin sergilendiği Yedi Güzel Adam Edebiyat Müzesi'ne düşmüştü. Müzenin salonlarını gezerken yalnızca kitapları ve belgeleri değil, bir şehrin edebiyatla kurduğu derin ilişkiyi de görüyordum. Kahramanmaraş'ın yetiştirdiği şair ve yazarların hayat hikâyeleri; dijital kiosklar, projeksiyon gösterileri, ses kayıtları ve film görüntüleri eşliğinde ziyaretçilere aktarılıyordu. Eski Amerikan Koleji olarak bilinen müze binası 1882 yılında yapılmış, aradan geçen yıllara rağmen özgün mimarisini büyük ölçüde koruyarak günümüze ulaşmıştı. Müze ile bütünlük sağlayan sergi salonları, kafeterya bölümü, 90 kişilik konferans salonu ve zengin kütüphanesi, yapıyı yalnızca bir müze olmaktan çıkarıp yaşayan bir kültür merkezine dönüştürüyordu.

Bugün Kahramanmaraş'ın UNESCO Yaratıcı Şehirler Ağı'nda "Edebiyat Şehri" olarak yer almasında bu tür kurumların da önemli katkısı olduğunu düşünüyorum. Çünkü bu başarıyı yalnızca bir başvuru dosyasının kabul edilmesi olarak görmek eksik olur. Kahramanmaraş'ın edebiyatla kurduğu ilişki bugünün değil, yüzyılların meselesi. Ve bugün şehirde hayata geçirilen kültürel yayınlar, araştırmalar, söyleşiler, sempozyumlar ve genç kuşakları edebiyatla buluşturmayı amaçlayan projeler de bu sürecin önemli parçaları arasında.  Yakınlarda bir UNESCO unvanıyla taçlanan süreç, aslında Anadolu'nun bu kadim kentinde nesilden nesile aktarılan söz kültürünün, şiirin ve düşüncenin doğal bir sonucu.